[jakash]

**அடுத்த நாள் காலை காட்சி**

காலையில் மகேந்திரன் எழுந்தான். வெளியே வானம் சற்று மேகமூட்டமாக இருந்தது. அவன் கடற்கரைக்குச் சென்று, கரைக்கு அருகில் கிடந்த ஒரு பழைய படகைப் பார்த்தான். அதைச் சரிசெய்து, தயார் செய்யத் தொடங்கினான்.

தேவசேனா வெளியே வந்து பார்த்தாள்.  
“காற்று பலமாக அடிக்கிறது. இன்று செல்ல வேண்டாம். புயல் வரலாம்.”

மகேந்திரன் தலையை ஆட்டினான்.  
“நான் போயே ஆக வேண்டும். என் ஊருக்குச் செல்ல வேண்டும்.”

அவள் மீண்டும் சொன்னாள்.  
“கேளுங்கள்… ஆபத்து.”

ஆனால் அவன் கேட்கவில்லை. படகை தண்ணீரில் தள்ளி, ஏறி, துடுப்பைப் பிடித்துக் கிளம்பினான். தேவசேனா கரையில் நின்று பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். அவன் படகு தூரமாகச் சென்றது.

சற்று நேரத்தில் வானம் கறுத்தது. காற்று வேகமாக வீசியது. மழை திடீரென கொட்டியது. அலைகள் உயர்ந்தன. மகேந்திரனின் படகு அலைகளில் அடிபட்டு உடைந்தது. அவன் கடலில் விழுந்து தத்தளித்தான். தண்ணீர் வாயில் நுழைந்தது. மூச்சு முட்டிக்கொண்டது.

தேவசேனா கரையில் இருந்து பார்த்தாள். உடனே அவள் ஓடினாள். தண்ணீரில் குதித்து, நீந்தி, அவனை அடைந்தாள். அவன் உடலை இழுத்து, கரைக்கு இழுத்து வந்தாள். அவன் மயக்கத்தில் கிடந்தான். நீர் நிறைய குடித்திருந்தான். மூச்சு நின்றது போல இருந்தது.

அவள் பதற்றத்துடன் அவன் மார்பை அழுத்தினாள். பிறகு குனிந்து, அவன் உதடுகளின் மீது தன் உதடுகளை வைத்தாள். மூச்சை ஊதி, உறிஞ்சி, மீண்டும் ஊதினாள். அவள் உதடுகள் அவன் உதடுகளுடன் ஒட்டிக்கொண்டன. மென்மையான, வெப்பமான தொடுதல்.

சில நொடிகளில் மகேந்திரன் திடீரென மூச்சு விட்டான். கண்கள் மெதுவாகத் திறந்தன. முதலில் தெரிந்தது… தேவசேனாவின் முகம். அவள் உதடுகள் இன்னும் அவன் உதடுகளுக்கு மிக அருகில். கிட்டத்தட்ட தொட்டுக்கொண்டிருந்தன.

அவன் ஒரு கணம் சொக்கிப் போனான். அந்த உதடுகள்… அந்த வெப்பம்… அந்த மூச்சு. காம உணர்வு உடனே எழுந்தது. அவன் மெல்ல கையை நீட்டி, அவள் முதுகில் வைத்தான். மெதுவாக இழுத்தான். அவள் உடல் அவன் மேல் சாய்ந்தது.

தேவசேனா திடுக்கிட்டு எழுந்து நின்றாள். முகம் சிவந்தது. மூச்சு வேகமாக வந்தது.  
“நீங்கள்… நீங்கள் பத்திரமாக இருக்கிறீர்கள்…” என்று மட்டும் சொல்லி, சற்று தூரம் விலகினாள்.

மகேந்திரன் எழுந்து உட்கார்ந்தான். இன்னும் அவள் உதடுகளின் உணர்வு அவன் உதடுகளில் இருந்தது. அவன் அவளைப் பார்த்தான். கண்களில் ஏதோ தீ எரிந்தது.  
“நீங்கள்… என்னைக் காப்பாற்றினீர்கள்…” என்றான். குரல் சற்று கரகரப்பாக இருந்தது.

மழை இன்னும் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. இருவரும் ஈரத்துணியுடன் கரையில் நின்றார்கள். ஆனால் அந்த உதடுகளின் தொடுதல்… இருவருடைய மனதிலும் நீண்ட நேரம் நின்றது.