25-09-2026, 01:52 PM
கதை 4 - குடும்பத்துக்குள் குதூகலம் - பகுதி 12
வந்ததும் நேரா பாத்ரூம் சென்று குளிக்க போனான். அங்கே லதா அவிழ்த்து போட்ட அவள் பாவாடை, சட்டை, ப்ரா, பேன்ட்டி இருந்தது. அதை மெல்ல தொட்டு தடவி பார்த்தான். அவனுக்கு பழைய நினைவுகள் வந்து போனது. அதை தூக்கி எடுத்து வந்து "அம்மா இன்னும் இந்த லதா மாறவே இல்லை. அவ துணி எல்லாம் பாத்ரூம் லேயே விட்டுட்டா.. நான் லாண்ட்ரி பாஸ்கெட் ல போட்டுடறேன்"
செல்வி சிரித்து கொண்டே அவனை பார்த்தாள். அவன் இடுப்பில் டவல் மட்டும் கட்டி கொண்டு நின்றான். அவனது நிப்பிளை சுத்தி கொஞ்சம் நீள முடிகள் சுருண்டு இருந்தது. அதன் பின் அவன் தொப்புள் கீழே கொடு போல கொஞ்சம் முடிகள் இருந்தது. "சரி.. டா.. அன்பு.. சீக்கிரம் குளிச்சிட்டு வா.. உனக்கு புடிச்ச முட்டை குழம்பு செஞ்சிருக்கேன். சாப்பிடலாம்"
"இதோ ஒரு நிமிஷத்துல வர்றேன்" என்று சந்தோஷத்துல ஒரு குதி குதிக்க அவன் டவல் கழண்டு கீழே விழுந்தது. அவனது சுன்னி லேசான விரைப்புடன் இருந்தது. அதை சுத்தி இருக்கும் முடிகள் ட்ரிம் செய்யப்பட்டு இருந்தது. உடனே கூச்சத்தில் கீழே இருந்த டவல் எடுத்து இடுப்பில் சுத்தி கொண்டு கொஞ்சம் அசட்டு சிரிப்புடன் பாத்ரூமினுள் நுழைந்தான். நல்ல ஷாம்பு போட்டு நுரை பொங்க குளித்து முடித்தான்.
ஒரு ஷார்ட்ஸ் மேல் பனியன் அணிந்து கொண்டு வெளியே வரும் போது செல்வி பீரோவில் இருந்து தன் உடைகளை எடுத்து வைத்து குளிக்க தயாராகி கொண்டு இருந்தாள். அவளின் ப்ரா, பேன்ட்டி மேலே இருக்க, அதன் கீழே பாவாடை, ப்ளௌஸ், புடவை என்று வரிசையாக இருந்தது. அதை பார்த்து விட்டு அன்பு பெட்ரூம் விட்டு வெளியே வந்தான். செல்வி நன்கு தலைக்கு குளித்து விட்டு வந்தாள். பல மாதங்கள் கழித்து அவளுக்குள் ஒரு புது உற்சாகம் பிறந்திருந்தது. முகத்திலும் புன்னகை அதிகமாக பூத்திருந்தது. நேர்த்தியாக புடவையை கட்டி கொண்டு வெளியே வந்தாள். அன்பு டிவி பார்த்து கொண்டு இருந்தான். அவள் கிட்சன் சென்று மதிய உணவை எடுத்து வந்து அடுக்கினாள். அன்பு உடனே வந்து அவளுக்கு உதவி செய்து இருவரும் சாப்பிட அமர்ந்தனர்.
"ஏன் அன்பு.. உங்க பிரின்சிபால் அனுப்பின லெட்டர் மாதிரி உண்மையிலேயே உனக்கு முதல் பரிசு கொடுத்தார்களா"
"ஹ்ம்ம். இன்னும் பிரைஸ் வரல. ஆனா என்னோட ஆர்ட் க்கு தான் ஃபர்ஸ்ட் ன்னு அனௌன்ஸ் பண்ணிட்டாங்க. அடுத்த மாசம் தான் பிரைஸ் கிடைக்கும். ஆனா காலேஜ் டிரஸ்ட் ல இருந்து Rs 5000 கொடுத்தாங்க."
"அப்படி என்ன வரைஞ்ச. அந்த மாதிரி படம் இல்லையே" என்று சிரித்தாள்.
"ஐயோ அம்மா.. நான் வரைஞ்சது உங்கள தான். அன்னைக்கு நான் ஆட்டோல வீட்டை விட்டு கிளம்பும் போது நீங்க வாசல்ல இருந்து கையசைத்து என்னை அனுப்பி வச்சது, என் மனசுல அப்படியே பதிஞ்சிருந்தது. அதுக்கு ஏற்ற மாதிரி தாய்மை அன்புன்னு தலைப்பு. அதனாலே ஒரு பையன வழிஅனுப்புற தாய் என்று ஒரு சின்ன வரி எழுதி அந்த ஆர்ட் வரைஞ்சேன்."
"நீ சொல்லுறத கேக்கும் போது எனக்கு பாக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு."
"அம்மா.. அந்த ஆர்ட் இன்னும் 2 வாரம் கழிச்சு தான் வாங்கிக்க முடியும். வந்ததும் வீட்டுக்கு கொண்டு வந்து காமிக்குறேன்"
"பெரிய ஆளாயிட்டீங்க.." என்று சிரித்து பேசிக்கொண்டே சாப்பிட்டு முடித்தனர்.
செல்வி கொஞ்சம் அசந்து சோபாவில் உக்கார்ந்தாள். அன்பு உள்ளே சென்று தன்பையில் இருந்து ஒரு சின்ன பாக்கெட் எடுத்து வந்து செல்வி காலருகில் உக்கார்ந்தான். அவன் தலையை ஆசையாக கோதி விட்டாள். அன்பு மெல்ல அவளின் இடது பாதத்தை தூக்கி தன் மடி மீது வைத்தான். அவள் புடவை பாவாடையை லேசாக தூக்கிவிட்டு கையில் இருந்த பாக்கெட் திறந்து அதில் இருந்து ஒரு கொலுசை எடுத்தான். செல்வி அவனை பார்த்து "டேய்.. என்னடா.. இதெல்லாம்"
"அம்மா.. அந்த 5000 ரூபாய் கொடுத்தாங்கள்ல அதுல தான் உங்களுக்கு ஒரு கொலுசும், அப்பாக்கு ஒரு பெர்ஃயும், அப்புறம் லதாவுக்கு ஒரு கவரிங் செட் வாங்கி இருக்கேன்"
"காட்டு இங்கே"
"போட்டு விடுறேன். அப்புறம் பாருங்க" இடது காலில் கொலுசை சுத்தி ஹூக் மாட்டினான். அதே மாதிரி வலது காலை தன் மடி மேல் வைத்து இன்னொரு கொலுசையும் சுத்தி ஹூக் போட்டான். அவள் உடனே தன் பாதத்தை கீழே தட்டி அதில் இருந்து வரும் சல் சல் என்ற ஒலியில் சந்தோசம் அடைந்தாள். எழுந்து அங்கும் இங்கும் நடந்து பார்த்தாள். பல வருஷம் கழிச்சு கொலுசு போட்டுக்குறது அவளுக்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தி இருந்தது.
அவள் வேகமாக நடக்க ஒரு கால் கொலுசு கழண்டு சோபா அடியில் சென்று மறைந்தது. அன்பு உடனே குனிந்து கொலுசை எடுத்தான். அதில் ஹூக் கொஞ்சம் லூசாக இருப்பதை கவனித்தான். அந்த ஹூக் கொஞ்சம் அழுத்தினா தான் சரியா லாக் ஆகும். மீண்டும் அவன் கீழே உக்கார்ந்து அவள் காலை தன் மடியில் வைத்து கொலுசை மாட்டி ஹூக் அழுத்தினான். அவனால் ரொம்ப அழுத்த முடியவில்லை. "டேய் பல்லால கடிச்சு அமுக்கி விடு ஹூக் சரியா லாக் ஆகிடும்"
அவள் முன்னாள் திரும்பி காலை தூக்கி கொலுசின் ஹூக்கை பல்லால் கடித்து அழுத்தினான். ஹூக் வளைந்து லாக் ஆகியது. அதை விடுவித்ததும் இழுத்து சரி பார்த்தான். அப்படியே மெல்ல அவள் பாதத்தை வருடி கொடுத்தான். அவளுக்கு கூசியது. அதே மாதிரி அடுத்த காலை தூக்கி அவள் புடவை பாவாடையை மேல் நகர்த்தி கொலுசு ஹூக்கை பல்லால் கடித்து லாக் செய்தான். இந்த பக்கம் பண்ணும் போது அவள் புடவை பாவாடை கொஞ்சம் அதிகம் தூங்கியதால் அவள் கெண்டை கால் அழகாக தெரிந்தது. அந்த கெண்டை காலில் லேசான ரோமங்கள் இருந்தது.
"அது தான் மாட்டிவிட்டுட்டே இல்லை. இன்னும் என்ன பண்ணிட்டு இருக்கே" என்று தன்காலை அவன் பிடியில் இருந்து விடுவிக்க பார்த்தாள்.
"அம்மா ஒரு நிமிஷம்" என்று அவள் காலை அழுத்தி புடித்து "எங்க தமிழாசிரியர் கம்பராமாயணம் நடத்தும் போது சீதையின் கால்கள் வாழை தண்டு போல இருக்கும்னு சொல்லி இருக்காங்க. அப்படி எல்லாம் எப்படி இருக்கும்னு சிரிச்சிருக்கோம். இன்னைக்கு உங்க கெண்டை காலை பாக்கும் போது தப்புன்னு தோணுது. உண்மையிலேயே உங்க கால் பளபளப்பை பாக்கும் போது வாழை தண்டு கால் தான் உங்களுக்கு" என்று அவன் கையை அவள் பாதத்தில் இருந்து மேலே தூக்கி அவள் கெண்டை காலை புடித்தது. அதை அப்படியே அழுத்தி மேலிருந்து கீழ் வரை வருடிவிட்டான்.
"ஹ்ம்ம்.. போடா.. விடு.. காலை" என்று காலை உருவிட பார்த்தாள்.
அவன் இப்போது அவள் கால் விரலை புடித்துக்கொண்டு. "உங்க விரல்கள் ஒவ்வொண்ணும் மல்லிப்பூ மொட்டுகள் மாதிரி அழகா இருக்கு தெரியுமா"
"சீ.. விடுடா.. நான் என்ன சின்ன பொண்ணா.." என்று வெக்கத்தில் அவள் கன்னம் சிவந்தது. ஆனால் அவள் காலை அவன் பிடியில் இருந்து விடுவிக்கவில்லை. அவன் ஒவ்வொரு விரலாக முறுக்கிவிட்டான். அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது. "ஹ்ம்ம் நல்லா இருக்குடா.. பல வருஷத்துக்கு முன்னாடி உங்க அப்பா என் கால் விரல்ல நெட்டி எடுக்குறது மாதிரி இருக்கு"
அந்த காலின் ஐந்து விரலில் நெட்டி முறித்த பின் அவளை பார்த்து சிரித்தான். அவள் அந்த காலை கீழே இறக்கிவிட்டு அடுத்த காலை எடுத்து நீட்டினாள். அந்த காலிலும் அவன் ஒவ்வொரு விரலாக நெட்டி எடுத்து விட்டான். அவள் ஒவ்வொரு விரலுக்கும் முனங்கல்கள் இட்டு கொண்டே சுகத்தை அனுபவித்தாள். அந்த கால் விரல்களும் முடிந்தது. அவளை பார்க்க அவள் கண்கள் மூடி இருந்தது. அவனுக்கு என்ன செய்ய என்று தெரியவில்லை. அப்படியே அவள் பாதத்தை தடவி கொடுத்தான். மெல்ல அவன் கைகள் மேலே ஊர்ந்து கெண்டை காலையும் தடவி கொடுத்தது. அவளின் மூச்சு விடும் காற்றின் வேகம் கொஞ்சம் கூடி இருந்தது. என்ன நினைத்தானோ திடீர் என்று அவன் அவள் காலை கொஞ்சம் தூக்கி அவள் கெண்டை காலில் அவன் உதட்டை வைத்து மெல்ல மெல்ல முத்தங்கள் வைத்தான். அவள் இன்னும் கண்கள் மூடி இருந்தாள். அவனின் முத்தம் மேலே ஏறி கீழே இறங்கி அவள் விரல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் முத்தங்கள் வைக்கும் போது அவள் கண்கள் திறந்தாள்.
"டேய் அன்பு.. என்ன பண்ணிட்டிருக்கே" அவள் முகத்தில் கோவமும் இல்லை சந்தோஷமும் இல்லை.
"ஹ்ம்ம்.. எங்க அம்மா காலுக்கு முத்தம் கொடுத்தேன். ரொம்ப அழகா இருந்துச்சா.. அது தான்.. ஏன் நான் முத்தம் கொடுக்க கூடாதா??"
"அன்னைக்கு என்னடான்னா உதட்டுல முத்தம் கொடுத்த..இன்னைக்கு கால்லயா" என்று சிரித்தாள். அவன் மீண்டும் அவள் காலில் முத்தம் கொடுக்க குனிய அவள் காலை சோபா மேலே தூக்கி சப்பணகாலிட்டு உக்கார்ந்து "ஹ்ம்ம்.. நோ நோ.." என்று விரலை அசைத்து சிரித்தாள்.
"போங்கம்மா.. உங்கள எல்லாம் விட்டு பிரிஞ்சு காலேஜ் ஹாஸ்டெல்ல இருக்கேன் பாருங்க.. என்னோட கஷ்டத்தை யாரு புரிஞ்சுக்க போறாங்க.. எப்போவோ 2 ~ 3 மாசத்துக்கு ஒரு தடவை தான் வர்றேன்.. எங்க அம்மாவோட பாசத்தை எவ்வளவு மிஸ் பண்ணுறேன் தெரியுமா.." என்று வேகமாக எழுந்தான்.
அவளும் எழுந்து "நீ மட்டும் தான் மிஸ் பண்ணுறியா.. நாங்க மிஸ் பண்ணலையா என்ன..நீ போனதுல இருந்து எப்போடா நீ வருவேன்னு தான் தினமும் யோசிச்சிட்டு இருக்கேன் தெரியுமா. அதுவும் இல்லாம.. நீ சொன்னேன்னு தான் உங்க அப்பா கூட அவ்வளவு மனஸ்தாபம் இருந்தாலும் அதை எல்லாம் வெளியே கட்டிக்காம வாழ்ந்துட்டு வர்றேன் தெரியுமா." என்று அவள் சேலை முந்தியை எடுத்து தன் கண்ணில் வழிந்த நீரை துடைத்து கொண்டாள்.
"என்ன ஆச்சும்மா.. அப்போவே கேக்கணும்னு நினைச்சேன். அப்பாவுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன பிரச்சனை"
அவன் இதை கேப்பான் என்று அவள் எதிர்பாக்கலை. பையன் கிட்ட உங்க அப்பா என்னை திருப்தி படுத்த மாட்டேங்குறார்னு எப்படி சொல்ல முடியும். பொய் சொல்லவும் எதுவும் தோணலையே. இப்போ எப்படி சமாளிக்கிறது "அதெல்லாம் நீ எங்க வயசுக்கு வர்ற போது தெரிஞ்சுக்குவே..புருஷன் பொண்டாட்டிக்குள்ள ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்கும்.. அதெல்லாம் வெளியே சொல்லிக்க முடியாது" என்று சிரித்தாள். அவள் உள்ளுக்குள் கஷ்டம் இருந்தாலும் பையனுக்கு தெரிந்திட கூடாது என்பதற்க்காக சிரிக்கிறாள் என்று அவனுக்கும் புரிந்தது.
"எங்க அம்மா சிரித்தாலே அழகு தான்." என்று அவன் தன் இரு கையால் அவள் கன்னத்தை தாங்கி கொண்டு ஆசையாக தடவினான். அப்படியே அவள் கன்னத்தை புடித்து "அம்மா.. உங்களுக்கு யாருகிட்டயாவது மனசு விட்டு பேசணும்னா சொல்லுங்க. நான் கேக்குறேன். கண்டிப்பா உங்க பிரச்சனையை நான் தீத்து வைப்பேன். நான் எப்போவும் உங்க பக்கம் தான் இருப்பேன்" என்று அவள் கண்ணுக்குள் தன் பார்வையை செலுத்தி பார்த்தான். அவள் கண்கள் குளமாகின.
அப்படியே அவள் முன்னகர அவனும் அவள் கன்னத்தை ஏந்தியவாறு அவளை பார்த்து கொண்டே இருக்க இருவரும் மிக அருகில் இருந்தனர். அவன் அவள் கன்னத்தை விட்டு விட்டு அவள் தோள்களை புடித்து தன் மார்போடு சாய்த்து கொண்டு கையை அவளை சுற்றி வளைத்து கொண்டான். அவளுக்கும் அந்த அணைப்பு தேவைப்பட்டது. அவளது கையும் அவனை சுற்றி வளைத்து புடித்தது. சில நிமிடங்கள் அப்படியே அணைத்து இருக்க அவளுக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. நிமிடங்கள் கழிந்த பின் அவள் மெல்ல தலையை தூக்கி அவனை பார்த்தாள். அவன் அவளை பார்த்து சிரித்தான். "என் பையன் பெரியவனா வளந்துட்டான்.. எனக்கு என் பையன் மேல நம்பிக்கை இருக்கு" என்று மீண்டும் அவன் மார்பில் தன் முகத்தை புதைக்க அன்பு மெல்ல அவள் உச்சசந்தலையில் தன் உதட்டை பதித்து முத்தம் வைத்தான்.
அவள் லேசாக சிணுங்கினாள். மாறி மாறி அவள் தலையில் முத்தங்கள் வைத்து "நான் இருக்கேன்ம்மா.." என்று அவள் காதில் சொன்னான். அவள் "தெரியும்டா.." என்று முகத்தை திருப்பி அவள் இடது கன்னத்தை காமித்தாள். அவள் அவன் முத்தத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருக்க அவனுக்குள் ஒரு வித நடுக்கம். அவள் என்ன என்பது போல அவன் கண்ணை பார்க்க "அம்மா.. முத்தம் கொடுக்கலாம்ல.. எதுவும் தப்பில்லைல". அவள் சிரித்து அவன் முகத்தை திருப்பி அவள் உதட்டை அவன் கன்னத்தில் அழுத்தி முத்தம் வைத்தாள். அதை வைத்து விட்டு வெக்கத்தில் சிரித்தாள். அவனும் சிரித்து மறுகன்னத்தை கட்டினான். அவள் அந்த கன்னத்திலும் முத்தம் வைத்தாள். கன்னத்தை மாறி மாறி காமிக்க அவளும் முத்தங்கள் மாறி மாறி வைத்தாள். அடுத்து குனிந்து அவன் நெற்றியை காட்டிட அவளும் வைத்தாள். இருவரும் லேசாக சிரித்தனர்.
இப்போது அவள் கன்னத்தை திருப்பி காட்டி "நான் கொடுத்தேன்ல.. நீ எனக்கு கொடுக்க மாட்டியா" என்று கேட்டாள். அவனும் உடனே தன் உதட்டை குவித்து அவள் பட்டு கன்னத்தில் அழுத்தினான். மெல்ல "உம்மா..உம்மா.." என்று சத்தங்கள் கேட்டிட ஒரு பத்து முத்தம் வைத்திருப்பான். அவள் கன்னங்கள் திருப்பி காட்டிட அதிலும் "உம்மா..உம்மா.." என்று பத்து முத்தங்கள் வைத்தான். அவள் உடலில் மின்சாரம் பாய தொடங்கி இருந்தது.
இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்து மெல்ல புன்னகைத்தனர். அன்பு மெல்ல அவள் உதட்டை நோக்கி தன் உதட்டை முன்னேற்றி கொண்டு வந்தான். அவளும் என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் அவனை பார்த்து கொண்டிருக்க அவன் உதடு அவள் உதட்டருகே வந்தது. ஒரு சில மில்லிமீட்டர் இடைவெளி மட்டுமே இருந்தது. அவளின் உதடு லேசாக பிரிந்து இருக்க அதை மூடிட வேண்டும் என்று அவள் இதயம் துடித்தது. ஆனால் அவள் உடலில் ஏற்பட்டிருந்த தாகம் எல்லை தாண்டிட துடித்தது. அவனும் அவள் உதடு மூடிட காத்திருந்தான். அவள் உதடு மூடுவதாக தெரியவில்லை. அவளின் கண்ணை அவன் பார்த்தான். அவள் வெக்கத்தில் கன்னம் சிவந்திட அவனை பார்க்க தவிர்த்து விழிகள் கீழே நகர்ந்தது. அவனின் உதடு இன்னும் நகர்ந்து அவனின் மேலுதடு அவள் மேலுதட்டில் அவனின் கீழுதடு அவளின் கீழுதட்டிலும் பொருந்தியது. மெல்ல அவன் "உம்மா.. உம்மா.." என்று விட்டு விட்டு முத்தங்கள் வைத்தான். அவளின் உதடுகள் பிரிந்தே இருக்க மாறி மாறி அவன் முத்தங்கள் வைத்தான். அவளின் உதடுகள் உலர்ந்தன. மெல்ல நாக்கினை நீட்டி எச்சிலால் தன் உதட்டை ஈரப்படுத்தி கொண்டாள். மீண்டும் அவன் முத்தம் வைக்க அவள் உதட்டின் ஈர தன்மை அவனுக்குள் ஒரு வித கிறக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
இப்போது அவனுக்கு கொஞ்சம் தைரியம் வந்திருந்தது. அவளை இறுக்கி அணைத்தான். அவளும் அவனை ஆற தழுவி கொண்டாள். மாறி மாறி அவள் உதட்டில் முத்தங்கள் வைத்தான். குற்ற உணர்ச்சி இப்போது இல்லை. ஆனால் அம்மா தப்பா நினைப்பாங்களா என்ற கேள்வி மட்டும் அவன் மனதில் இருந்தது. அவளை பார்த்தான். "அம்மா.. சாரி.. ஏதோ ஒரு ஆர்வத்துல.." அவன் சொல்லும் போது இப்போது அவளின் உதடு அவன் உதட்டோடு கோர்த்தது. அவன் கண்கள் மூடிட, அவள் மெல்ல "உம்மா.. உம்மா.." என்று சத்தங்கள் கேட்டிட அவளின் மேலுதடு அவன் மேலுதட்டையும் கீழுதடு அவன் கீழுதட்டையும் கோர்த்து முத்தங்கள் வைக்க ஆரம்பித்தது. பத்து முத்தங்களும் மேலே அவள் முத்தமிட்டிருப்பாள். அவள் லேசாக விலகி அவள் உதட்டை எச்சிலால் ஈரப்படுத்தினாள். மீண்டும் அவன் உதட்டோடு தன் உதட்டை இணைத்து முத்தம் வைத்து விட்டு "அன்பு.. நீ எப்போவுமே என் பக்கம் இருப்பேல.. அம்மாவை தப்பா நினைக்க மாட்டேல்ல" என்று கொஞ்சம் எமோஷன் ஆகினாள். "அம்மா.. ப்ளீஸ்.." என்று அவன் அவள் தோல் மேல் தன் முகத்தை புதைத்தான். அவளும் அவன் தோல் மேல் தென் முகத்தை புதைத்து கொண்டாள். இருவரும் ஆற தழுவி கொண்டனர்.
திடீர் என்று கதவருகே யாரோ ஷூ கழட்டும் சத்தம் கேட்டிட சட்டென்று செல்வி அவனை விட்டு விலகினாள். வாசல் படியில் லதா உக்கார்ந்து ஷூ கழட்டி கொண்டிருந்தாள். லதாவுக்கு அன்பு வீட்டில் இருப்பது தெரியவில்லை. "அம்மா.. ரொம்ப டைர்டா இருக்கு.. வீட்ல சாப்பிட ஏதாவது இருக்கா" என்று கேட்டு கொண்டே உள்ளே வந்தாள். அங்கே அன்பு நின்று கொண்டிருப்பதை பார்த்து அவள் கண்கள் ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்பு எறிவது போல மாறியது. "டேய் அண்ணா.. எப்போடா.. வந்தே.." என்று தன் ஸ்கூல் பையை வேகமாக சோபாவில் வைத்து விட்டு ஓடி வந்து அவனை அப்படியே கட்டி அணைத்தாள். "டேய் .. இவ்வளவு நாள்.. எங்களை விட்டு பிரிஞ்சிட்டேல்ல" என்று லேசாக கண்ணில் நீர் கோர்க்க அழுத்தி அவனை அணைத்தாள். அவனும் அவள் தலையை தன்னோடு அனைத்து கொண்டு "ஏய்.. சாரி டி.. கொஞ்சம் நெறய படிக்க வேண்டி இருந்தது" என்று சமாளிக்கும் போது செல்வி அவனை பார்த்தாள். செல்வியின் கண்ணில் லேசாக பொறாமை எட்டி பார்த்தது. சில நிமிடங்கள் முன் தன்னை அனைத்திருந்தவன் இப்போது அவளை அனைத்திருக்கிறான் என்று அவள் மனதில் ஒரு சின்ன பொறாமை எட்டி இருந்தது. அன்புவின் கை லதாவின் முதுகை புடித்திருக்க செல்வி அதை கவனித்தாள். அண்ணன் தங்கச்சி பிரிவை பகிந்துக்குறாங்க ன்னு ஒரு மனது சொன்னாலும், இன்னொரு மனது தன்னை அணைத்த கை இன்னொருத்தியை அனைத்திருப்பது சரி இல்லை என்று சொல்லியது. என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் செல்வி கிட்சனுள் சென்றாள். லதா "போடா.. நீ என்ன தான் காரணம் சொன்னாலும் நான் ஏத்துக்குறதா இல்லை.. நீ எங்களை மறந்துட்டே.. போடா.. பொருக்கி".
அவன் லதாவை மேலும் தன்னோடு சேர்த்து இறுக்கி அனைத்து கொண்டு "ஏய்.. லதா.. இங்க பாரு" என்று அவள் முகத்தை பார்த்து "நான் உங்கள மறப்பேனா"
"போடா.. " என்று அவனை விட்டு பிரிந்தாள்.
அன்று அவள் ஸ்போர்ட்ஸ் யூனிபார்ம் அணிந்திருந்தாள். வெள்ளை சட்டை, வெள்ளை ஸ்கிர்ட். சில மாதங்கள் கழித்து அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை கவனித்தான். அவளின் மொலை அளவு கொஞ்சம் அந்த உடையில் பெருசாக தெரிந்தது. சட்டையின் இருபக்கமும் கூறாக நீட்டி இருந்தது. அவன் தன் மொலையை கவனிப்பதை பார்த்து அவள் வெக்கத்தில் தன் கையை கட்டி மறைத்தாள். தங்கச்சி தான் பார்த்ததை கவனித்ததை நினைத்து வெக்கத்தில் பார்வையை திருப்பினான்.
அவனும் கொஞ்சம் பேச்சை மாத்துவதாக "நான் பிரிஞ்சதை நினைச்சு கவலைப்பட்டது மாதிரி தெரியலையே. நல்லா குண்டாகிட்டே" என்று கிண்டல் செய்தான்.
"அம்மா பாரும்மா.. இவனை.. நான் குண்டாகிட்டேன்னு சொல்லுறான்"
செல்வி இருவருக்கும் காபி போட்டு கொண்டு இருந்தாள். அவள் கிட்சனில் இருந்து "டேய் அன்பு.. ரொம்ப ஒல்லியா இருந்ததா.. இப்போ தான் கொஞ்சம் சாப்பிட்டு சதை போட்டு இருக்கா.. நல்லா தான் இருக்கா.. நீ வேற ஏதாவது சொல்லி அவ சாப்பாட்டை குறைச்சிட போறா" என்று சிரித்தாள்.
அன்பு மெல்லிய குரலில் லதாவுக்கு மட்டும் கேக்குமாறு "சும்மா சொல்ல கூடாது டி.. நச்சுன்னு இருக்கே.. ஸ்கூல் ல நெறய பசங்க சைட் அடிப்பாங்கள்ல. ஆமாம் அந்த சந்துரு எப்படி இருக்கான்"
"அண்ணா.. சத்தம் போடாதே.. அம்மாக்கு தெரியாது. அவன் அடிக்கடி ப்ரொபோஸ் பண்ணிட்டே இருக்கான்னா.. நானும் நெறய டைம் சொல்லி பாத்துட்டேன்."
"ஏய்.. ஒத்துக்காதே டி.. மொதல்ல படிப்பை முடிக்கிற வழிய பாரு"
"கண்டிப்பான்னா.. நீ சொல்லு.. காலேஜ்ல உனக்கு எதுவும் கேர்ள் ஃபிரென்ட் இருக்காளா.."
செல்வி காபி எடுத்து கொண்டு வந்தாள் "என்னடி.. அண்ணனும் தங்கச்சியும் எனக்கு கேக்க கூடாதுன்னு குசுகுசுன்னு ஏதோ பேசிட்டு இருக்கீங்க"
லதா கண்ணால் அம்மாவிடம் சொல்ல வேண்டாம் என்று கேட்டு கொண்டாள். அன்பு "அம்மா.. எனக்கு கேர்ள் அஃ பிரென்ட் இருக்கான்னு கேக்குறா" என்று சிரித்தான்.
செல்வி "ஆமா லதா.. அன்னைக்கு காலேஜ் போயிருந்தேன் ல.. அப்போ நந்தினின்னு ஒரு பொண்ணு ரொம்ப உரிமையா வந்து என் கிட்ட பேசினா.. அவ தான் உங்க அண்ணனோட கேர்ள் ஃபிரென்ட்" என்று சிரித்தாள்.
அன்பு "அம்மா..நான் அப்படிலாம் இல்லை" என்று வெக்கப்பட்டான்.
லதா சிரித்து கொண்டே பெட்ரூமினுள் சென்று தன் ஸ்கூல் யூனிபார்ம் கழட்டி விட்டு ஒரு டீஷர்ட், பாவாடை அணிந்து கொண்டு வந்தாள். செல்வி "ஏய் லதா.. என்னடி கழட்டுனா டிரஸ் எல்லாம் பெட் ல போட்டு இருக்கே. உன்னோட ஸ்கூல் டிரஸ் எடுத்து லாண்ட்ரி பாஸ்கெட் ல போடு. அதுக்கு அப்புறம் உன்னோட இன்னர்ஸ் எல்லாம் தனி பக்கெட்ல போட்டு வை. கையாள தோய்க்கணும்"
லதா உடனே சிரித்து கொண்டு எடுத்து போட்டாள். அன்பு அவளை பார்த்து சிரித்தான். அன்பு தன் பையில் இருந்து லதாவுக்கு வாங்கி வந்த கவரிங் செட் எடுத்து நீட்டினான். அதில் ஒரு சின்ன செயின், கம்மல், வளையல் இருந்தது. அதை பார்த்ததும் "பாருடா.. எங்க அண்ணனுக்கு என் மேல பாசம் பொங்கி வழியுறத" என்று நக்கலாக சிரித்தாள்.
செல்வி "ஹ்ம்ம்.. உனக்கு புடிக்கலைனா.. என் கிட்ட கொடுத்துடு. நான் போட்டுக்குறேன்"
லதா "அம்மா.. சும்மா.. சொன்னேன்.. என் அண்ணன் எனக்கு வாங்கிட்டு வந்திருக்கான்" என்று அதில் இருந்த கம்மல் எடுத்து தன் காதில் அணிந்திருந்த கம்மலை கழட்டி விட்டு மாட்டி கொண்டாள். அடுத்து வளையல் எடுத்து கையில் மாட்டி கொண்டாள். செயின் எடுத்து அதில் இருந்த ஹூக் கழட்டி விட்டு தன் கழுத்தை சுத்தி மாட்டி கொண்டாள்.
"டேய் அண்ணா.. நல்லா இருக்குடா.. தேங்க்ஸ்.. அம்மா கிட்ட எத்தனை தடவை கேட்டிருக்கேன் இந்த மாதிரி செட் வாங்கி கொடுக்க சொல்லி.. இங்க பாரு இந்த ஆட்டின் டாலர் ரொம்ப அழகா இருக்கு"
அவனின் கண்கள் அந்த டாலரை பாக்க அது அவள் ரெண்டு மொலைக்கு நடுவே தொங்கி கொண்டு இருந்தது. அவள் உள்ளே ப்ரா போடவில்லை என்று தெரிந்தது. அவளது நிப்பிள் தடமும் தெரிந்தது. ஸ்கூல் முழு நேரமும் ப்ரா போட்டு இருப்பதால் சாயங்காலம் அப்பா வர்ற வரை ப்ரா போடாமல் இருக்க அம்மாகிட்ட ஏற்கனவே பெர்மிஸ்ஸின் வாங்கி இருந்தாள். ஆனால் இன்று அன்பு இருப்பதை மறந்து விட்டிருந்தாள். உடனே அவன் கண்களை நகத்தி "லதா.. நல்லா இருக்கு.." என்று அவன் உதட்டை எச்சிலால் உணர்த்தினான். அவன் சொன்னது டாலர் தானா என்று அவள் ஒரு மாதிரி அவனை பார்க்க அவன் சிரித்தான். அவளும் வெக்கத்தில் கையை மொலை மேல் வைத்து மறைத்து சிரித்தாள்.
தொடரும்
வந்ததும் நேரா பாத்ரூம் சென்று குளிக்க போனான். அங்கே லதா அவிழ்த்து போட்ட அவள் பாவாடை, சட்டை, ப்ரா, பேன்ட்டி இருந்தது. அதை மெல்ல தொட்டு தடவி பார்த்தான். அவனுக்கு பழைய நினைவுகள் வந்து போனது. அதை தூக்கி எடுத்து வந்து "அம்மா இன்னும் இந்த லதா மாறவே இல்லை. அவ துணி எல்லாம் பாத்ரூம் லேயே விட்டுட்டா.. நான் லாண்ட்ரி பாஸ்கெட் ல போட்டுடறேன்"
செல்வி சிரித்து கொண்டே அவனை பார்த்தாள். அவன் இடுப்பில் டவல் மட்டும் கட்டி கொண்டு நின்றான். அவனது நிப்பிளை சுத்தி கொஞ்சம் நீள முடிகள் சுருண்டு இருந்தது. அதன் பின் அவன் தொப்புள் கீழே கொடு போல கொஞ்சம் முடிகள் இருந்தது. "சரி.. டா.. அன்பு.. சீக்கிரம் குளிச்சிட்டு வா.. உனக்கு புடிச்ச முட்டை குழம்பு செஞ்சிருக்கேன். சாப்பிடலாம்"
"இதோ ஒரு நிமிஷத்துல வர்றேன்" என்று சந்தோஷத்துல ஒரு குதி குதிக்க அவன் டவல் கழண்டு கீழே விழுந்தது. அவனது சுன்னி லேசான விரைப்புடன் இருந்தது. அதை சுத்தி இருக்கும் முடிகள் ட்ரிம் செய்யப்பட்டு இருந்தது. உடனே கூச்சத்தில் கீழே இருந்த டவல் எடுத்து இடுப்பில் சுத்தி கொண்டு கொஞ்சம் அசட்டு சிரிப்புடன் பாத்ரூமினுள் நுழைந்தான். நல்ல ஷாம்பு போட்டு நுரை பொங்க குளித்து முடித்தான்.
ஒரு ஷார்ட்ஸ் மேல் பனியன் அணிந்து கொண்டு வெளியே வரும் போது செல்வி பீரோவில் இருந்து தன் உடைகளை எடுத்து வைத்து குளிக்க தயாராகி கொண்டு இருந்தாள். அவளின் ப்ரா, பேன்ட்டி மேலே இருக்க, அதன் கீழே பாவாடை, ப்ளௌஸ், புடவை என்று வரிசையாக இருந்தது. அதை பார்த்து விட்டு அன்பு பெட்ரூம் விட்டு வெளியே வந்தான். செல்வி நன்கு தலைக்கு குளித்து விட்டு வந்தாள். பல மாதங்கள் கழித்து அவளுக்குள் ஒரு புது உற்சாகம் பிறந்திருந்தது. முகத்திலும் புன்னகை அதிகமாக பூத்திருந்தது. நேர்த்தியாக புடவையை கட்டி கொண்டு வெளியே வந்தாள். அன்பு டிவி பார்த்து கொண்டு இருந்தான். அவள் கிட்சன் சென்று மதிய உணவை எடுத்து வந்து அடுக்கினாள். அன்பு உடனே வந்து அவளுக்கு உதவி செய்து இருவரும் சாப்பிட அமர்ந்தனர்.
"ஏன் அன்பு.. உங்க பிரின்சிபால் அனுப்பின லெட்டர் மாதிரி உண்மையிலேயே உனக்கு முதல் பரிசு கொடுத்தார்களா"
"ஹ்ம்ம். இன்னும் பிரைஸ் வரல. ஆனா என்னோட ஆர்ட் க்கு தான் ஃபர்ஸ்ட் ன்னு அனௌன்ஸ் பண்ணிட்டாங்க. அடுத்த மாசம் தான் பிரைஸ் கிடைக்கும். ஆனா காலேஜ் டிரஸ்ட் ல இருந்து Rs 5000 கொடுத்தாங்க."
"அப்படி என்ன வரைஞ்ச. அந்த மாதிரி படம் இல்லையே" என்று சிரித்தாள்.
"ஐயோ அம்மா.. நான் வரைஞ்சது உங்கள தான். அன்னைக்கு நான் ஆட்டோல வீட்டை விட்டு கிளம்பும் போது நீங்க வாசல்ல இருந்து கையசைத்து என்னை அனுப்பி வச்சது, என் மனசுல அப்படியே பதிஞ்சிருந்தது. அதுக்கு ஏற்ற மாதிரி தாய்மை அன்புன்னு தலைப்பு. அதனாலே ஒரு பையன வழிஅனுப்புற தாய் என்று ஒரு சின்ன வரி எழுதி அந்த ஆர்ட் வரைஞ்சேன்."
"நீ சொல்லுறத கேக்கும் போது எனக்கு பாக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு."
"அம்மா.. அந்த ஆர்ட் இன்னும் 2 வாரம் கழிச்சு தான் வாங்கிக்க முடியும். வந்ததும் வீட்டுக்கு கொண்டு வந்து காமிக்குறேன்"
"பெரிய ஆளாயிட்டீங்க.." என்று சிரித்து பேசிக்கொண்டே சாப்பிட்டு முடித்தனர்.
செல்வி கொஞ்சம் அசந்து சோபாவில் உக்கார்ந்தாள். அன்பு உள்ளே சென்று தன்பையில் இருந்து ஒரு சின்ன பாக்கெட் எடுத்து வந்து செல்வி காலருகில் உக்கார்ந்தான். அவன் தலையை ஆசையாக கோதி விட்டாள். அன்பு மெல்ல அவளின் இடது பாதத்தை தூக்கி தன் மடி மீது வைத்தான். அவள் புடவை பாவாடையை லேசாக தூக்கிவிட்டு கையில் இருந்த பாக்கெட் திறந்து அதில் இருந்து ஒரு கொலுசை எடுத்தான். செல்வி அவனை பார்த்து "டேய்.. என்னடா.. இதெல்லாம்"
"அம்மா.. அந்த 5000 ரூபாய் கொடுத்தாங்கள்ல அதுல தான் உங்களுக்கு ஒரு கொலுசும், அப்பாக்கு ஒரு பெர்ஃயும், அப்புறம் லதாவுக்கு ஒரு கவரிங் செட் வாங்கி இருக்கேன்"
"காட்டு இங்கே"
"போட்டு விடுறேன். அப்புறம் பாருங்க" இடது காலில் கொலுசை சுத்தி ஹூக் மாட்டினான். அதே மாதிரி வலது காலை தன் மடி மேல் வைத்து இன்னொரு கொலுசையும் சுத்தி ஹூக் போட்டான். அவள் உடனே தன் பாதத்தை கீழே தட்டி அதில் இருந்து வரும் சல் சல் என்ற ஒலியில் சந்தோசம் அடைந்தாள். எழுந்து அங்கும் இங்கும் நடந்து பார்த்தாள். பல வருஷம் கழிச்சு கொலுசு போட்டுக்குறது அவளுக்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தி இருந்தது.
அவள் வேகமாக நடக்க ஒரு கால் கொலுசு கழண்டு சோபா அடியில் சென்று மறைந்தது. அன்பு உடனே குனிந்து கொலுசை எடுத்தான். அதில் ஹூக் கொஞ்சம் லூசாக இருப்பதை கவனித்தான். அந்த ஹூக் கொஞ்சம் அழுத்தினா தான் சரியா லாக் ஆகும். மீண்டும் அவன் கீழே உக்கார்ந்து அவள் காலை தன் மடியில் வைத்து கொலுசை மாட்டி ஹூக் அழுத்தினான். அவனால் ரொம்ப அழுத்த முடியவில்லை. "டேய் பல்லால கடிச்சு அமுக்கி விடு ஹூக் சரியா லாக் ஆகிடும்"
அவள் முன்னாள் திரும்பி காலை தூக்கி கொலுசின் ஹூக்கை பல்லால் கடித்து அழுத்தினான். ஹூக் வளைந்து லாக் ஆகியது. அதை விடுவித்ததும் இழுத்து சரி பார்த்தான். அப்படியே மெல்ல அவள் பாதத்தை வருடி கொடுத்தான். அவளுக்கு கூசியது. அதே மாதிரி அடுத்த காலை தூக்கி அவள் புடவை பாவாடையை மேல் நகர்த்தி கொலுசு ஹூக்கை பல்லால் கடித்து லாக் செய்தான். இந்த பக்கம் பண்ணும் போது அவள் புடவை பாவாடை கொஞ்சம் அதிகம் தூங்கியதால் அவள் கெண்டை கால் அழகாக தெரிந்தது. அந்த கெண்டை காலில் லேசான ரோமங்கள் இருந்தது.
"அது தான் மாட்டிவிட்டுட்டே இல்லை. இன்னும் என்ன பண்ணிட்டு இருக்கே" என்று தன்காலை அவன் பிடியில் இருந்து விடுவிக்க பார்த்தாள்.
"அம்மா ஒரு நிமிஷம்" என்று அவள் காலை அழுத்தி புடித்து "எங்க தமிழாசிரியர் கம்பராமாயணம் நடத்தும் போது சீதையின் கால்கள் வாழை தண்டு போல இருக்கும்னு சொல்லி இருக்காங்க. அப்படி எல்லாம் எப்படி இருக்கும்னு சிரிச்சிருக்கோம். இன்னைக்கு உங்க கெண்டை காலை பாக்கும் போது தப்புன்னு தோணுது. உண்மையிலேயே உங்க கால் பளபளப்பை பாக்கும் போது வாழை தண்டு கால் தான் உங்களுக்கு" என்று அவன் கையை அவள் பாதத்தில் இருந்து மேலே தூக்கி அவள் கெண்டை காலை புடித்தது. அதை அப்படியே அழுத்தி மேலிருந்து கீழ் வரை வருடிவிட்டான்.
"ஹ்ம்ம்.. போடா.. விடு.. காலை" என்று காலை உருவிட பார்த்தாள்.
அவன் இப்போது அவள் கால் விரலை புடித்துக்கொண்டு. "உங்க விரல்கள் ஒவ்வொண்ணும் மல்லிப்பூ மொட்டுகள் மாதிரி அழகா இருக்கு தெரியுமா"
"சீ.. விடுடா.. நான் என்ன சின்ன பொண்ணா.." என்று வெக்கத்தில் அவள் கன்னம் சிவந்தது. ஆனால் அவள் காலை அவன் பிடியில் இருந்து விடுவிக்கவில்லை. அவன் ஒவ்வொரு விரலாக முறுக்கிவிட்டான். அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது. "ஹ்ம்ம் நல்லா இருக்குடா.. பல வருஷத்துக்கு முன்னாடி உங்க அப்பா என் கால் விரல்ல நெட்டி எடுக்குறது மாதிரி இருக்கு"
அந்த காலின் ஐந்து விரலில் நெட்டி முறித்த பின் அவளை பார்த்து சிரித்தான். அவள் அந்த காலை கீழே இறக்கிவிட்டு அடுத்த காலை எடுத்து நீட்டினாள். அந்த காலிலும் அவன் ஒவ்வொரு விரலாக நெட்டி எடுத்து விட்டான். அவள் ஒவ்வொரு விரலுக்கும் முனங்கல்கள் இட்டு கொண்டே சுகத்தை அனுபவித்தாள். அந்த கால் விரல்களும் முடிந்தது. அவளை பார்க்க அவள் கண்கள் மூடி இருந்தது. அவனுக்கு என்ன செய்ய என்று தெரியவில்லை. அப்படியே அவள் பாதத்தை தடவி கொடுத்தான். மெல்ல அவன் கைகள் மேலே ஊர்ந்து கெண்டை காலையும் தடவி கொடுத்தது. அவளின் மூச்சு விடும் காற்றின் வேகம் கொஞ்சம் கூடி இருந்தது. என்ன நினைத்தானோ திடீர் என்று அவன் அவள் காலை கொஞ்சம் தூக்கி அவள் கெண்டை காலில் அவன் உதட்டை வைத்து மெல்ல மெல்ல முத்தங்கள் வைத்தான். அவள் இன்னும் கண்கள் மூடி இருந்தாள். அவனின் முத்தம் மேலே ஏறி கீழே இறங்கி அவள் விரல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் முத்தங்கள் வைக்கும் போது அவள் கண்கள் திறந்தாள்.
"டேய் அன்பு.. என்ன பண்ணிட்டிருக்கே" அவள் முகத்தில் கோவமும் இல்லை சந்தோஷமும் இல்லை.
"ஹ்ம்ம்.. எங்க அம்மா காலுக்கு முத்தம் கொடுத்தேன். ரொம்ப அழகா இருந்துச்சா.. அது தான்.. ஏன் நான் முத்தம் கொடுக்க கூடாதா??"
"அன்னைக்கு என்னடான்னா உதட்டுல முத்தம் கொடுத்த..இன்னைக்கு கால்லயா" என்று சிரித்தாள். அவன் மீண்டும் அவள் காலில் முத்தம் கொடுக்க குனிய அவள் காலை சோபா மேலே தூக்கி சப்பணகாலிட்டு உக்கார்ந்து "ஹ்ம்ம்.. நோ நோ.." என்று விரலை அசைத்து சிரித்தாள்.
"போங்கம்மா.. உங்கள எல்லாம் விட்டு பிரிஞ்சு காலேஜ் ஹாஸ்டெல்ல இருக்கேன் பாருங்க.. என்னோட கஷ்டத்தை யாரு புரிஞ்சுக்க போறாங்க.. எப்போவோ 2 ~ 3 மாசத்துக்கு ஒரு தடவை தான் வர்றேன்.. எங்க அம்மாவோட பாசத்தை எவ்வளவு மிஸ் பண்ணுறேன் தெரியுமா.." என்று வேகமாக எழுந்தான்.
அவளும் எழுந்து "நீ மட்டும் தான் மிஸ் பண்ணுறியா.. நாங்க மிஸ் பண்ணலையா என்ன..நீ போனதுல இருந்து எப்போடா நீ வருவேன்னு தான் தினமும் யோசிச்சிட்டு இருக்கேன் தெரியுமா. அதுவும் இல்லாம.. நீ சொன்னேன்னு தான் உங்க அப்பா கூட அவ்வளவு மனஸ்தாபம் இருந்தாலும் அதை எல்லாம் வெளியே கட்டிக்காம வாழ்ந்துட்டு வர்றேன் தெரியுமா." என்று அவள் சேலை முந்தியை எடுத்து தன் கண்ணில் வழிந்த நீரை துடைத்து கொண்டாள்.
"என்ன ஆச்சும்மா.. அப்போவே கேக்கணும்னு நினைச்சேன். அப்பாவுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன பிரச்சனை"
அவன் இதை கேப்பான் என்று அவள் எதிர்பாக்கலை. பையன் கிட்ட உங்க அப்பா என்னை திருப்தி படுத்த மாட்டேங்குறார்னு எப்படி சொல்ல முடியும். பொய் சொல்லவும் எதுவும் தோணலையே. இப்போ எப்படி சமாளிக்கிறது "அதெல்லாம் நீ எங்க வயசுக்கு வர்ற போது தெரிஞ்சுக்குவே..புருஷன் பொண்டாட்டிக்குள்ள ஆயிரம் விஷயங்கள் இருக்கும்.. அதெல்லாம் வெளியே சொல்லிக்க முடியாது" என்று சிரித்தாள். அவள் உள்ளுக்குள் கஷ்டம் இருந்தாலும் பையனுக்கு தெரிந்திட கூடாது என்பதற்க்காக சிரிக்கிறாள் என்று அவனுக்கும் புரிந்தது.
"எங்க அம்மா சிரித்தாலே அழகு தான்." என்று அவன் தன் இரு கையால் அவள் கன்னத்தை தாங்கி கொண்டு ஆசையாக தடவினான். அப்படியே அவள் கன்னத்தை புடித்து "அம்மா.. உங்களுக்கு யாருகிட்டயாவது மனசு விட்டு பேசணும்னா சொல்லுங்க. நான் கேக்குறேன். கண்டிப்பா உங்க பிரச்சனையை நான் தீத்து வைப்பேன். நான் எப்போவும் உங்க பக்கம் தான் இருப்பேன்" என்று அவள் கண்ணுக்குள் தன் பார்வையை செலுத்தி பார்த்தான். அவள் கண்கள் குளமாகின.
அப்படியே அவள் முன்னகர அவனும் அவள் கன்னத்தை ஏந்தியவாறு அவளை பார்த்து கொண்டே இருக்க இருவரும் மிக அருகில் இருந்தனர். அவன் அவள் கன்னத்தை விட்டு விட்டு அவள் தோள்களை புடித்து தன் மார்போடு சாய்த்து கொண்டு கையை அவளை சுற்றி வளைத்து கொண்டான். அவளுக்கும் அந்த அணைப்பு தேவைப்பட்டது. அவளது கையும் அவனை சுற்றி வளைத்து புடித்தது. சில நிமிடங்கள் அப்படியே அணைத்து இருக்க அவளுக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. நிமிடங்கள் கழிந்த பின் அவள் மெல்ல தலையை தூக்கி அவனை பார்த்தாள். அவன் அவளை பார்த்து சிரித்தான். "என் பையன் பெரியவனா வளந்துட்டான்.. எனக்கு என் பையன் மேல நம்பிக்கை இருக்கு" என்று மீண்டும் அவன் மார்பில் தன் முகத்தை புதைக்க அன்பு மெல்ல அவள் உச்சசந்தலையில் தன் உதட்டை பதித்து முத்தம் வைத்தான்.
அவள் லேசாக சிணுங்கினாள். மாறி மாறி அவள் தலையில் முத்தங்கள் வைத்து "நான் இருக்கேன்ம்மா.." என்று அவள் காதில் சொன்னான். அவள் "தெரியும்டா.." என்று முகத்தை திருப்பி அவள் இடது கன்னத்தை காமித்தாள். அவள் அவன் முத்தத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருக்க அவனுக்குள் ஒரு வித நடுக்கம். அவள் என்ன என்பது போல அவன் கண்ணை பார்க்க "அம்மா.. முத்தம் கொடுக்கலாம்ல.. எதுவும் தப்பில்லைல". அவள் சிரித்து அவன் முகத்தை திருப்பி அவள் உதட்டை அவன் கன்னத்தில் அழுத்தி முத்தம் வைத்தாள். அதை வைத்து விட்டு வெக்கத்தில் சிரித்தாள். அவனும் சிரித்து மறுகன்னத்தை கட்டினான். அவள் அந்த கன்னத்திலும் முத்தம் வைத்தாள். கன்னத்தை மாறி மாறி காமிக்க அவளும் முத்தங்கள் மாறி மாறி வைத்தாள். அடுத்து குனிந்து அவன் நெற்றியை காட்டிட அவளும் வைத்தாள். இருவரும் லேசாக சிரித்தனர்.
இப்போது அவள் கன்னத்தை திருப்பி காட்டி "நான் கொடுத்தேன்ல.. நீ எனக்கு கொடுக்க மாட்டியா" என்று கேட்டாள். அவனும் உடனே தன் உதட்டை குவித்து அவள் பட்டு கன்னத்தில் அழுத்தினான். மெல்ல "உம்மா..உம்மா.." என்று சத்தங்கள் கேட்டிட ஒரு பத்து முத்தம் வைத்திருப்பான். அவள் கன்னங்கள் திருப்பி காட்டிட அதிலும் "உம்மா..உம்மா.." என்று பத்து முத்தங்கள் வைத்தான். அவள் உடலில் மின்சாரம் பாய தொடங்கி இருந்தது.
இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்து மெல்ல புன்னகைத்தனர். அன்பு மெல்ல அவள் உதட்டை நோக்கி தன் உதட்டை முன்னேற்றி கொண்டு வந்தான். அவளும் என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் அவனை பார்த்து கொண்டிருக்க அவன் உதடு அவள் உதட்டருகே வந்தது. ஒரு சில மில்லிமீட்டர் இடைவெளி மட்டுமே இருந்தது. அவளின் உதடு லேசாக பிரிந்து இருக்க அதை மூடிட வேண்டும் என்று அவள் இதயம் துடித்தது. ஆனால் அவள் உடலில் ஏற்பட்டிருந்த தாகம் எல்லை தாண்டிட துடித்தது. அவனும் அவள் உதடு மூடிட காத்திருந்தான். அவள் உதடு மூடுவதாக தெரியவில்லை. அவளின் கண்ணை அவன் பார்த்தான். அவள் வெக்கத்தில் கன்னம் சிவந்திட அவனை பார்க்க தவிர்த்து விழிகள் கீழே நகர்ந்தது. அவனின் உதடு இன்னும் நகர்ந்து அவனின் மேலுதடு அவள் மேலுதட்டில் அவனின் கீழுதடு அவளின் கீழுதட்டிலும் பொருந்தியது. மெல்ல அவன் "உம்மா.. உம்மா.." என்று விட்டு விட்டு முத்தங்கள் வைத்தான். அவளின் உதடுகள் பிரிந்தே இருக்க மாறி மாறி அவன் முத்தங்கள் வைத்தான். அவளின் உதடுகள் உலர்ந்தன. மெல்ல நாக்கினை நீட்டி எச்சிலால் தன் உதட்டை ஈரப்படுத்தி கொண்டாள். மீண்டும் அவன் முத்தம் வைக்க அவள் உதட்டின் ஈர தன்மை அவனுக்குள் ஒரு வித கிறக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
இப்போது அவனுக்கு கொஞ்சம் தைரியம் வந்திருந்தது. அவளை இறுக்கி அணைத்தான். அவளும் அவனை ஆற தழுவி கொண்டாள். மாறி மாறி அவள் உதட்டில் முத்தங்கள் வைத்தான். குற்ற உணர்ச்சி இப்போது இல்லை. ஆனால் அம்மா தப்பா நினைப்பாங்களா என்ற கேள்வி மட்டும் அவன் மனதில் இருந்தது. அவளை பார்த்தான். "அம்மா.. சாரி.. ஏதோ ஒரு ஆர்வத்துல.." அவன் சொல்லும் போது இப்போது அவளின் உதடு அவன் உதட்டோடு கோர்த்தது. அவன் கண்கள் மூடிட, அவள் மெல்ல "உம்மா.. உம்மா.." என்று சத்தங்கள் கேட்டிட அவளின் மேலுதடு அவன் மேலுதட்டையும் கீழுதடு அவன் கீழுதட்டையும் கோர்த்து முத்தங்கள் வைக்க ஆரம்பித்தது. பத்து முத்தங்களும் மேலே அவள் முத்தமிட்டிருப்பாள். அவள் லேசாக விலகி அவள் உதட்டை எச்சிலால் ஈரப்படுத்தினாள். மீண்டும் அவன் உதட்டோடு தன் உதட்டை இணைத்து முத்தம் வைத்து விட்டு "அன்பு.. நீ எப்போவுமே என் பக்கம் இருப்பேல.. அம்மாவை தப்பா நினைக்க மாட்டேல்ல" என்று கொஞ்சம் எமோஷன் ஆகினாள். "அம்மா.. ப்ளீஸ்.." என்று அவன் அவள் தோல் மேல் தன் முகத்தை புதைத்தான். அவளும் அவன் தோல் மேல் தென் முகத்தை புதைத்து கொண்டாள். இருவரும் ஆற தழுவி கொண்டனர்.
திடீர் என்று கதவருகே யாரோ ஷூ கழட்டும் சத்தம் கேட்டிட சட்டென்று செல்வி அவனை விட்டு விலகினாள். வாசல் படியில் லதா உக்கார்ந்து ஷூ கழட்டி கொண்டிருந்தாள். லதாவுக்கு அன்பு வீட்டில் இருப்பது தெரியவில்லை. "அம்மா.. ரொம்ப டைர்டா இருக்கு.. வீட்ல சாப்பிட ஏதாவது இருக்கா" என்று கேட்டு கொண்டே உள்ளே வந்தாள். அங்கே அன்பு நின்று கொண்டிருப்பதை பார்த்து அவள் கண்கள் ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்பு எறிவது போல மாறியது. "டேய் அண்ணா.. எப்போடா.. வந்தே.." என்று தன் ஸ்கூல் பையை வேகமாக சோபாவில் வைத்து விட்டு ஓடி வந்து அவனை அப்படியே கட்டி அணைத்தாள். "டேய் .. இவ்வளவு நாள்.. எங்களை விட்டு பிரிஞ்சிட்டேல்ல" என்று லேசாக கண்ணில் நீர் கோர்க்க அழுத்தி அவனை அணைத்தாள். அவனும் அவள் தலையை தன்னோடு அனைத்து கொண்டு "ஏய்.. சாரி டி.. கொஞ்சம் நெறய படிக்க வேண்டி இருந்தது" என்று சமாளிக்கும் போது செல்வி அவனை பார்த்தாள். செல்வியின் கண்ணில் லேசாக பொறாமை எட்டி பார்த்தது. சில நிமிடங்கள் முன் தன்னை அனைத்திருந்தவன் இப்போது அவளை அனைத்திருக்கிறான் என்று அவள் மனதில் ஒரு சின்ன பொறாமை எட்டி இருந்தது. அன்புவின் கை லதாவின் முதுகை புடித்திருக்க செல்வி அதை கவனித்தாள். அண்ணன் தங்கச்சி பிரிவை பகிந்துக்குறாங்க ன்னு ஒரு மனது சொன்னாலும், இன்னொரு மனது தன்னை அணைத்த கை இன்னொருத்தியை அனைத்திருப்பது சரி இல்லை என்று சொல்லியது. என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் செல்வி கிட்சனுள் சென்றாள். லதா "போடா.. நீ என்ன தான் காரணம் சொன்னாலும் நான் ஏத்துக்குறதா இல்லை.. நீ எங்களை மறந்துட்டே.. போடா.. பொருக்கி".
அவன் லதாவை மேலும் தன்னோடு சேர்த்து இறுக்கி அனைத்து கொண்டு "ஏய்.. லதா.. இங்க பாரு" என்று அவள் முகத்தை பார்த்து "நான் உங்கள மறப்பேனா"
"போடா.. " என்று அவனை விட்டு பிரிந்தாள்.
அன்று அவள் ஸ்போர்ட்ஸ் யூனிபார்ம் அணிந்திருந்தாள். வெள்ளை சட்டை, வெள்ளை ஸ்கிர்ட். சில மாதங்கள் கழித்து அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை கவனித்தான். அவளின் மொலை அளவு கொஞ்சம் அந்த உடையில் பெருசாக தெரிந்தது. சட்டையின் இருபக்கமும் கூறாக நீட்டி இருந்தது. அவன் தன் மொலையை கவனிப்பதை பார்த்து அவள் வெக்கத்தில் தன் கையை கட்டி மறைத்தாள். தங்கச்சி தான் பார்த்ததை கவனித்ததை நினைத்து வெக்கத்தில் பார்வையை திருப்பினான்.
அவனும் கொஞ்சம் பேச்சை மாத்துவதாக "நான் பிரிஞ்சதை நினைச்சு கவலைப்பட்டது மாதிரி தெரியலையே. நல்லா குண்டாகிட்டே" என்று கிண்டல் செய்தான்.
"அம்மா பாரும்மா.. இவனை.. நான் குண்டாகிட்டேன்னு சொல்லுறான்"
செல்வி இருவருக்கும் காபி போட்டு கொண்டு இருந்தாள். அவள் கிட்சனில் இருந்து "டேய் அன்பு.. ரொம்ப ஒல்லியா இருந்ததா.. இப்போ தான் கொஞ்சம் சாப்பிட்டு சதை போட்டு இருக்கா.. நல்லா தான் இருக்கா.. நீ வேற ஏதாவது சொல்லி அவ சாப்பாட்டை குறைச்சிட போறா" என்று சிரித்தாள்.
அன்பு மெல்லிய குரலில் லதாவுக்கு மட்டும் கேக்குமாறு "சும்மா சொல்ல கூடாது டி.. நச்சுன்னு இருக்கே.. ஸ்கூல் ல நெறய பசங்க சைட் அடிப்பாங்கள்ல. ஆமாம் அந்த சந்துரு எப்படி இருக்கான்"
"அண்ணா.. சத்தம் போடாதே.. அம்மாக்கு தெரியாது. அவன் அடிக்கடி ப்ரொபோஸ் பண்ணிட்டே இருக்கான்னா.. நானும் நெறய டைம் சொல்லி பாத்துட்டேன்."
"ஏய்.. ஒத்துக்காதே டி.. மொதல்ல படிப்பை முடிக்கிற வழிய பாரு"
"கண்டிப்பான்னா.. நீ சொல்லு.. காலேஜ்ல உனக்கு எதுவும் கேர்ள் ஃபிரென்ட் இருக்காளா.."
செல்வி காபி எடுத்து கொண்டு வந்தாள் "என்னடி.. அண்ணனும் தங்கச்சியும் எனக்கு கேக்க கூடாதுன்னு குசுகுசுன்னு ஏதோ பேசிட்டு இருக்கீங்க"
லதா கண்ணால் அம்மாவிடம் சொல்ல வேண்டாம் என்று கேட்டு கொண்டாள். அன்பு "அம்மா.. எனக்கு கேர்ள் அஃ பிரென்ட் இருக்கான்னு கேக்குறா" என்று சிரித்தான்.
செல்வி "ஆமா லதா.. அன்னைக்கு காலேஜ் போயிருந்தேன் ல.. அப்போ நந்தினின்னு ஒரு பொண்ணு ரொம்ப உரிமையா வந்து என் கிட்ட பேசினா.. அவ தான் உங்க அண்ணனோட கேர்ள் ஃபிரென்ட்" என்று சிரித்தாள்.
அன்பு "அம்மா..நான் அப்படிலாம் இல்லை" என்று வெக்கப்பட்டான்.
லதா சிரித்து கொண்டே பெட்ரூமினுள் சென்று தன் ஸ்கூல் யூனிபார்ம் கழட்டி விட்டு ஒரு டீஷர்ட், பாவாடை அணிந்து கொண்டு வந்தாள். செல்வி "ஏய் லதா.. என்னடி கழட்டுனா டிரஸ் எல்லாம் பெட் ல போட்டு இருக்கே. உன்னோட ஸ்கூல் டிரஸ் எடுத்து லாண்ட்ரி பாஸ்கெட் ல போடு. அதுக்கு அப்புறம் உன்னோட இன்னர்ஸ் எல்லாம் தனி பக்கெட்ல போட்டு வை. கையாள தோய்க்கணும்"
லதா உடனே சிரித்து கொண்டு எடுத்து போட்டாள். அன்பு அவளை பார்த்து சிரித்தான். அன்பு தன் பையில் இருந்து லதாவுக்கு வாங்கி வந்த கவரிங் செட் எடுத்து நீட்டினான். அதில் ஒரு சின்ன செயின், கம்மல், வளையல் இருந்தது. அதை பார்த்ததும் "பாருடா.. எங்க அண்ணனுக்கு என் மேல பாசம் பொங்கி வழியுறத" என்று நக்கலாக சிரித்தாள்.
செல்வி "ஹ்ம்ம்.. உனக்கு புடிக்கலைனா.. என் கிட்ட கொடுத்துடு. நான் போட்டுக்குறேன்"
லதா "அம்மா.. சும்மா.. சொன்னேன்.. என் அண்ணன் எனக்கு வாங்கிட்டு வந்திருக்கான்" என்று அதில் இருந்த கம்மல் எடுத்து தன் காதில் அணிந்திருந்த கம்மலை கழட்டி விட்டு மாட்டி கொண்டாள். அடுத்து வளையல் எடுத்து கையில் மாட்டி கொண்டாள். செயின் எடுத்து அதில் இருந்த ஹூக் கழட்டி விட்டு தன் கழுத்தை சுத்தி மாட்டி கொண்டாள்.
"டேய் அண்ணா.. நல்லா இருக்குடா.. தேங்க்ஸ்.. அம்மா கிட்ட எத்தனை தடவை கேட்டிருக்கேன் இந்த மாதிரி செட் வாங்கி கொடுக்க சொல்லி.. இங்க பாரு இந்த ஆட்டின் டாலர் ரொம்ப அழகா இருக்கு"
அவனின் கண்கள் அந்த டாலரை பாக்க அது அவள் ரெண்டு மொலைக்கு நடுவே தொங்கி கொண்டு இருந்தது. அவள் உள்ளே ப்ரா போடவில்லை என்று தெரிந்தது. அவளது நிப்பிள் தடமும் தெரிந்தது. ஸ்கூல் முழு நேரமும் ப்ரா போட்டு இருப்பதால் சாயங்காலம் அப்பா வர்ற வரை ப்ரா போடாமல் இருக்க அம்மாகிட்ட ஏற்கனவே பெர்மிஸ்ஸின் வாங்கி இருந்தாள். ஆனால் இன்று அன்பு இருப்பதை மறந்து விட்டிருந்தாள். உடனே அவன் கண்களை நகத்தி "லதா.. நல்லா இருக்கு.." என்று அவன் உதட்டை எச்சிலால் உணர்த்தினான். அவன் சொன்னது டாலர் தானா என்று அவள் ஒரு மாதிரி அவனை பார்க்க அவன் சிரித்தான். அவளும் வெக்கத்தில் கையை மொலை மேல் வைத்து மறைத்து சிரித்தாள்.
தொடரும்
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)