[Dave Rajan]

அத்தியாயம் 25
...................................

மொட்டை மாடி 
..................................

எத்தனையோ பேரின் அழுகையும் ரகசியத்தையும் சந்தோஷத்தையும் சிரிப்பையும்...கழிவறையும் பெட்ரூம் போல.....மொட்டை மாடியும் சில விஷியங்களை அறிந்து வைத்திருக்கும்.....
சேட் முடிய 4 மணி ஆகிவிட்டது....இப்போது 4.45 மணி...
சில்லென்று காற்று வீச...பரமு மொட்டை மாடியில் நடந்து கொண்டிருந்தான்.... அவன் மனதில் பல எண்ணங்கள்...

ஆனால் அவன் அதிகாலை நடந்த ஒரு இருபது நிமிடத்தில்....ஒரு முடிவை தீர்க்கமாக எடுத்தான்...

சந்திரிகா வை தண்டிப்பது என்றால்.....எப்போது தண்டித்து இருக்க வேண்டும்....அதை விட்டுவிட்டு இரண்டு பெண் பிள்ளைகள் திருமணத்திற்கு தயாராக இருக்கும் வயதில் அவளை தண்டிப்பது எந்த விதத்திலும் சரியில்லை....

சந்திரிகா தற்போது தவறு செய்ய நாடவில்லை.... மனதில் இருப்பதை வெளியேற்ற நினைக்கிறாள்....

என்னை ஏமாற்றி அவள் அடித்த கூத்துகள் கொஞ்சம் நஞ்சம் இல்லை..... ஆனால்....அதை விட்டு அவள் திருந்தி...11 வருடங்கள் ஆகிறது..... தண்டிப்பது என்றால் அப்போதே தண்டிதிருக்க வேண்டும்...‌இப்போது திருந்தி வாழ்பவளை தண்டிக்க.... நியாயம் இல்லை....

அவள் எனக்கு செய்ததை நினைத்து நான் அழுதேன்.... ஆனால்..... பின்னாளில் அவளும் அதை நினைத்து எத்தனையோ நாள் அழுது இருக்கிறாள்....

பிள்ளைகளுக்காக முதலில்.....
அவளுக்காக இரண்டாவது........
என் காதலுக்காக மூன்றாவது.......
சமூகத்திற்காக நான்காவது ........
என அவளை மன்னித்து ஏற்க காரணங்கள் உண்டு....

கடைசியாக அவள் சொன்னது....தற்போது அவள் ஆதவனை காதலிக்கவில்லை.....என்னை தான் காதலிக்குறாள்....

அவள் எனக்கு செய்த துரோகம் ஒரு நாளும் எனக்கு மறக்காது....

அவள் சொன்ன வார்த்தை போலவே..... பறவைகள் பறப்பதை தடுக்க ஒருக்காலும் முடியாது....ஆனால் அது என் தலையில் கூடு கட்ட ஒருக்காலும் நான் அனுமதிக்க மாட்டேன்........

நடந்தது நடந்தவைகளாக இருக்கட்டும்......
நடப்பவை நல்லவைகளாக இருக்கட்டும்.....

அவள் தவறை என்னிடம் சொல்ல தயங்குகிறாள்.....அது ஒரு விதத்தில் நல்லதும் கூட....

அவள் அவனுடைய ஆசைகளை சொல்லும் போது கொஞ்சமாவது புரிந்திருக்க வேண்டும்.... கல்யாணம் ஆயிடுச்சு ல இனி இந்தமாதிரி லாம் எதுக்குன்னு நினைக்காம கொஞ்சமாச்சும் சிலதை நிறைவேத்த முயற்சி பண்ணியிருக்கலாம்.... அவள் தப்பு பண்ண வாய்ப்பாவது குறைஞ்சு இருக்கும்.....

இதுவரைக்கும் நடந்ததை வைத்து.... இனிவரும் வாழ்க்கையை தண்டிக்குறதும் அழிச்சுக்குறதும் முட்டாள்தனம்.....

அவக்கூட வாழ்வோம்...... நான் இழந்த வாழ்க்கையும்...அவ இழந்த வாழ்க்கையும்.... சேர்ந்து வச்சு..... திருப்பிக்குற மாதிரி வாழ்வோம்......

அவன் திரும்பி பெட்ரூம் போனான்.....அவளை அணைத்தான்.....அதிகாலை வேலை.....மற்றுமோரு காதல் புணர்ச்சி அழகாக....ஆழமாக.....பல காயங்களை ஆற்றும் விதமாக இனிதே நடந்தது........
............................................................................................................


ஏறக்குறைய மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு.........
வாழ்க்கை நன்றாக போய்க்கொண்டு இருந்தது.....

பெரிய பொண்ணுக்கு திருமண ஏற்பாடு.....வரன் அமைந்தது....ஒரு முறை பையனும் பெண்ணும் நன்றாக சந்தித்து பேசி.... இருவருக்கும் பிடித்து போக.....பெண் பார்க்கும் படலம்.....இனிதே நிறைவு பெற்றது....

அன்று பையன்..... அவர்களிடம் சொன்னது...,...

ஆண்ட்டி....அங்கிள்...... உங்ககிட்ட நான் கொஞ்சம் தனியா பேசணும்....

மாப்பிள்ளை பரவாயில்லை சொல்லுங்க.....

இல்ல அங்கிள்..... உங்களுக்கே தெரியும்.... நான் கஷ்டபட்டு படிச்சு.... தான்.....IAS பாஸ் பண்ணேன்...பேமிலி லாம் ரொம்ப ஏழை....... இருந்தாலும் நீங்க கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கிட்டீங்க.....

மாப்பிள்ளை இப்ப அது எதுக்கு... நாங்களும் கஷ்டபட்டு தான் மேல வந்தோம்...பொண்ணுக்கு உங்கள புடிச்சிருக்கு.. எங்களுக்கும் உங்களை பிடிச்சிருக்கு.... அதனால தான் நாங்க ஒத்துக்கிட்டோம்.... இப்ப எதுக்கு நீங்க அதெல்லாம் பேசிட்டு இருக்கீங்க நீங்க கவலைப்படாதீங்க....

இல்ல இல்ல ஆன்ட்டி..... நீ எப்படியும் மாப்பிள்ளை வீடு பார்க்க வருவீங்க இல்லையா.....அப்ப என்னோட IAS ட்ரெயினிங் ல...எனக்கு ட்ரெயினிங் குடுத்த சார்....ஒருத்தர்... தமிழ் தான் பட் நார்த் இண்டியால இருக்காரு...அவரு அவரோட வீட எனக்கு குடுத்துட்டாரு....
நீங்க அடுத்த வாரம் அந்த வீட்டுக்கே வந்திடுங்க....
இப்ப அவரோட திங்ஸ்லாம் அங்க இருக்கு....கல்யாண டேட் முடிவு ஆனதும்... அவரு அதை எடுத்துக்குவாறு....பணம் பொறுமையா குடுத்தா போதும் னு சொல்லிட்டாரு.....எனக்கு நிறையா...உதவி பண்ணி இருக்காரு...கல்யாணத்தை அவரே முன்னாடி நின்னு நடத்திவைக்குறேன்னு சொல்லி இருக்காரு.......
அடுத்த வாரம்.... நீங்க வரும்போது அவரு இருக்க மாட்டாரு.... அவரு....வேற ஒயு ஒரு ட்ரெயின் ல பிசியா இருப்பாரு....பட் நிச்சயமா நிச்சியதார்த்தத்துக்கு வந்திடுவாறு....

சந்தோஷம் மாப்பிள்ளை.....

ம்...சரி...அப்ப நாங்க வரோம்.....

அடுத்த வாரம்..... அந்த பெரிய வீட்டில் மாப்பிள்ளை வீடு பார்க்க.... சந்திரிகா குடும்பம் போக.....எல்லாமே.... நல்லபடியாக முடிந்தது.....ஒரு குழந்தை.... தெரியாம....பாலை சந்திரிகா மீது கொட்டிவிட..... சந்திரிகா அதை துடைக்க.....


ஆண்ட்டி....மேல.....சாரோட....ரூம் இருக்கு......அங்க போய் ட்ரஸ் சேஞ்ச் பண்ணிக்கோங்க.... அம்மா சேரி...இருக்குன்னு சொல்ல.... சந்திரிகா அதை வாங்கிட்டு மேலே போனாள்.........

இங்கு கீழே....பரமு... அனைவரிடமும் நன்றாக பேசிக்கொண்டு இருந்தான்......

அனைவரும்..... சந்திரிகா வை பார்த்தாள்.... பொண்ணுக்கு அம்மா மாதிரி தெரியலை...அக்கா மாதிரி இருக்கு ன்னு பெண்களே புகழ்ந்தார்கள்.....இந்த வயசுலையும் உடம்ப சரியா மெயிண்டன் பண்றாங்கன்னு புகழ்ந்தார்கள்..........

கொஞ்சநேரம் கழித்து சந்திரிகா கீழே வர....புடவையை மாற்றி இருந்தாள்...... ஆனால் அவள் முகம் வித்தியாசமாக இருப்பதை பரமு கவனிக்க தவறவில்லை.... சரி அப்புறம் கேட்டுக்கலாம் னு விட்டுட்டான்....
பரமு அந்த வீட்டை சுற்றி பார்க்க...மேலே போக... மாப்பிள்ளையும் அவன் கூடவே வந்தான்...

எல்லாரும்.... மாப்பிள்ளையும் மாமனாரும் எப்புடி ஒட்டிக்கிட்டாங்கன்னு பைசிக்கிட்டாங்க......

இவர்கள் பேசிக்கொண்டு அப்படியே போக....ஒரு அறையை தாண்டும் போது... பரமு ஒன்றைக்கண்டு அங்கேயே விக்கித்து நின்று விட்டான்...அவனை கடந்து போன... மாப்பிள்ளை திரும்ப வந்து.....

மாமா......என்ன அப்படியே....நின்னுட்டீங்க.....என்ன இந்த போட்டோவையே உத்து பாக்குறீங்க.... உங்களுக்கு இவர தெரியுமா....

பரமு ஒரு மாதிரி பார்க்க.....

இவருதான்.... நான் சொன்னேன்ல...என்னோட மென்டர்...அண்ணா....சார்.... கடவுள்....எல்லாமே.....
Mr.ஆதவன்.......

பரமு.... மாப்பிள்ளை முன்னாடி எதுவும் காட்டிக்க கூடாதுன்னு சமாளித்து பேசினான்...

இவரு தெரியும்.... எங்களுக்கு.... முன்னாடி எங்க வீட்டுக்கு எதிர்த்த மாதிரி குடியிருந்தாரு....
இப்ப என்ன பண்றாரு.... கல்யாணம் ஆயிடுச்சா.....எத்தனை பசங்க....

மாமா...... அதான்......பெரிய சிக்கலே.....

இவரு ரொம்ப நல்லவரு மாமா.....இவரு ஆசைப்பட்ட பொண்ணை அவங்க வீட்டுல கல்யாணம் பண்ண விடலை.......அந்த பொண்ணை போய் இவரு பார்த்தா அந்த பொண்ணை எதாவது பண்ணிடுவோம் னு சொல்லி....இவர தடுத்து இருக்காங்க....

இவரு இன்னும் அவங்களை மறக்க முடியாம...தவிக்குறாரு....

அந்த பொண்ணு இரண்டு நாள்ல எதோ சொல்றேன்னு சொல்லுச்சாம்....அது என்னன்னு இவருக்கும் தெரியுமாமா.....ஆனா...அந்த பொண்ணு சொல்றக்குள்ள...
எல்லாமே தலைகீழா மாறிடிச்சு....

இவர கல்யாணம் பண்ண சொல்லி.... வீட்டுல எல்லாரும் கேக்குறாங்க....இவரு பண்ணிக்க மாட்டிறாரு...
இவரு மாமா குரு....அவரை மாதிரியே இவரும் கல்யாணம் பண்ணாம இருந்திடுவாறோன்னு அவங்க வீட்டுல எல்லாரும் பயப்படுறாங்க.....
இந்த ரூம்ல ஒரு பொருள் இருக்கு.... அதுக்கு பாஸ்வேர்டு போட்டு வச்சு இருக்காறு..... அது அந்த பொண்ணோட ஞாபகமா இன்னும் வச்சு இருக்காரு....பாத்துக்கோங்க.....

அப்புறம் ஏன் இது திறந்திருக்கு.....அத்தை இப்பதான டிரஸ் மாத்திட்டு போனாங்க....அதான்....


மாப்பிள்ளை..... நீங்க கொஞ்சம்.....கீழ போங்க.... நான் பாத்ரூம் போயிட்டு வரேன் னு.....பரமு அந்த ரூமில் போனான்.....

டென்ஷன் உச்சம் போனது.....ஒரு பெட்டி அதில் நம்பர் லாக் இருந்தது....

பரமு அது என்னன்னு தெரிந்து கொள்ள சில நம்பரை போட்டான்...அது ஓபன் ஆகவில்லை.... கடைசியில்.... சந்திரிகா பிறந்த தேதியை போட்டான்....

ஓபன் ஆனது......

அதில் அவன் கண்டது......

அவன் சந்திரிகா விற்கு வாங்கிகுடுத்தும்.... முதன் முதலாக அவன் அறையில் அவன் கண்டெடுத்து பார்த்த...
அவளின் சிவப்பு பிரா....

அது அதற்குண்டான பெட்டியில் இல்லாமல் சைடில் ஓரமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது...

இப்போது தான் யாராவது அதை எடுத்து பார்த்திருக்க வேண்டும்..... அவனுக்கு எல்லாம் விளங்கியது...... சந்திரிகா தான் அதை எடுத்து பார்த்திருக்கிறாள்....

பரமு கீழே வர......

மாப்பிள்ளை எதிரில் வந்தான்......

மாமா....என்ன.....மாமா......அத்தைக்கும்....எங்க சார் ஐ நல்லா தெரிஞ்சிறுக்கு....... நீங்க கேட்ட எல்லா கேள்வியும்...ஒன்னு விடாம அவங்களும் கேட்டாங்க...நானும்...ஒன்னுவிடாம....அப்படியே சொல்லிட்டேன்......ஆனா.... அதுக்கு அப்புறம் ஒருமாதிரி சோகமாயிட்டாங்க.....

அவரு ..... அதுக்கு அப்புறம் கல்யாணம் பண்ணிக்குலயா....
பண்ணிக்குலயான்னே....திரும்ப திரும்ப கேட்டாங்க.....

நான் என்ன சொன்னேன் தெரியுமா....

என்ன மாப்பிள்ளை சொன்னீங்க......

எங்க நிச்சயதார்த்ததுக்கு வருவாறுல்ல....அப்ப நீங்களே கேளுங்க ன்னு சொல்லிட்டேன்.....

மாப்பிள்ளை...

சொல்லுங்க மாமா.....

அவரு கண்டிப்பா உங்க நிச்சயதார்த்தத்துக்கு வருவாரா...

கண்டிப்பா மாமா....

சரி..... போங்க.....

ம்......


பரமு கீழே வர..... சந்திரிகா ஏதோ யோசித்தவளாய் உட்கார்ந்து இருப்பதை பார்த்தான்.....

இவன் அவள் பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்தான்....

யாரும் பார்க்காத வண்ணம் அவள் கைகளை பிடித்தான்...

ஆனால் அது கூட தெரியாமல் அவள் எதையோ யோசித்து கொண்டு இருந்தாள்......

பரமு கண்களை மூடி....மனதை சாந்த படுத்த முயன்றான்....

எல்லா பிரச்சனைகளும் முடிந்தது என்று நினைத்தவனுக்கு......

விதி.....உணர்த்தியது ஒன்றே...... ஒன்று தான்.........


ITS JUST A BEGINNING.........................


பத்தினி மனைவியும் பதறிய வாலிபனும் கதையின் 

சீசன் 1 முடிவுற்றது..............


நன்றிகள்..............