[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: ఈల వెనుక నీడ

బావి లోపల నుంచి వచ్చిన స్వరం చీకటిలో కలిసిపోయింది. “శివను నమ్మకండి.” అందరూ ఒకరినొకరు చూశారు.

శివ చేతులు పైకెత్తాడు. “మేడం, నా మీద అనుమానం పెట్టుకునే ముందు నా జీతం అడగండి. అంత తక్కువ ఇచ్చేవాడిని ఎవరు గూఢచారిగా పెట్టుకుంటారు?”

“ఇక్కడి నుంచి ఎవరూ విడిగా వెళ్లరు,” అంది తులసి. ఆమె ఆ కాగితాన్ని వెలుగులోకి ఎత్తి చూసింది. మూడు చుక్కల కింద “శి” అనే అక్షరం ఉంది.

“ఒక అక్షరం కనిపించిందని శివను దోషిగా చేయలేం,” అన్నాడు రమేష్‌.

శివ నిట్టూర్చాడు. “సర్‌, ఈసారి నా తరఫున మాట్లాడారు. జీతం పెంచే విషయంలోనూ ఇలాగే మాట్లాడితే బాగుంటుంది.”

అప్పుడే బావి లోపల నుంచి ఒక చిన్న ఈల వినిపించింది. విజయ్‌ వెంటనే తల తిప్పాడు. “ఇది రాజ్‌ మనుషుల సంకేతం. ప్రమాదం దగ్గరలో ఉందని చెప్పడానికి ఒకే ఈల వేస్తారు.”

రమేష్‌ వెలుగును చుట్టూ తిప్పాడు. సురేష్‌ కనిపించలేదు. అతను నిలబడ్డ చోట నేలపై బురద అడుగుల ముద్రలు ఉన్నాయి. అవి పాత గోడ దగ్గరకు వెళ్లి ఆగిపోయాయి.

“సురేష్‌ ఎక్కడికి వెళ్లాడు?” అడిగాడు కృష్ణారావు.

గోడను పరిశీలించిన రమేష్‌ ఒక చెక్క పలకను నొక్కాడు. అది నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది. వెనుక మరో ఇరుకైన దారి కనిపించింది.

“మన మధ్య ఎవరో దారులు తెరుస్తున్నారు,” అంది తులసి. “కానీ ఈసారి ఎవరి మాట విని నిర్ణయం తీసుకోను. ఆధారం దొరికే వరకు అందరం కలిసి వెళ్తాం.”

వాళ్లు లోపలికి అడుగు పెట్టగానే వెనుక పలక మూసుకుపోయింది. చీకటిలో తులసి చేతిని ఎవరో గట్టిగా పట్టుకున్నారు.

“ఎవరు?” అని రమేష్‌ అరిచాడు.

“నేనే సురేష్‌,” అని దగ్గరలోనే స్వరం వినిపించింది. “వెలుగు వేయకండి. మన వెనుక ఇంకొకరు ఉన్నారు.”

వాళ్ల వెనుక నుంచి శివ గొంతు వినిపించింది. “మేడం, నేను ఇక్కడే ఉన్నాను.”

తులసి చేయి పట్టుకున్న వ్యక్తి మాత్రం నెమ్మదిగా నవ్వాడు.

“అయితే నా చేయి పట్టుకున్నది ఎవరు?” అంది ఆమె.