23-09-2026, 05:03 PM
ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: గోడ వెనుక స్వరం
గోడ వెనుక నుంచి మళ్లీ మూడు తట్టులు వినిపించాయి. తులసి చేయి పైకెత్తి అందరినీ ఆపింది. ఆమె పక్కన నిలబడ్డ విజయ్‌ ఒక్క అడుగు కూడా కదల్లేదు.
“ఈ శబ్దం ఎక్కడి నుంచి వస్తోందో తెలుసుకోవాలి,” అంది తులసి.
శివ గోడకు చెవి ఆనించి విన్నాడు. “గోడ లోపల ఎవరో ఉన్నారు. ఈ బంగ్లాలో తలుపులకే కాదు, గోడలకూ పని ఇచ్చినట్టున్నారు.”
తులసి గోడను వేళ్లతో తట్టింది. ఒకచోట శబ్దం గట్టిగా, మరోచోట బోసిగా వినిపించింది. పాత అలమార వెనుక చెక్క పలక కొద్దిగా కదిలింది.
రమేష్‌, సురేష్‌ కలిసి అలమారను పక్కకు జరిపారు. దాని వెనుక చిన్న పలక కనిపించింది. తులసి పలకపై ఉన్న మూడు మేకులను నొక్కగానే గడియ విడిపోయింది. లోపల ఇరుకైన దారి, తీగలతో కలిపిన చిన్న పరికరం కనిపించాయి.
సురేష్‌ పరిశీలించి, “ఈ పరికరం గోడను తట్టిన శబ్దాన్ని బయటికి పంపుతోంది. పక్కనే ఉన్న పెట్టెలో పాత స్వరాలూ దాచారు,” అన్నాడు.
“అంటే మనం విన్న విజయ్‌ గొంతు కూడా రికార్డు కావచ్చా?” అడిగింది తులసి.
“అవును. ఈ దారిలో ఎవరో ఉన్నారు. అడుగుల ముద్రలు తాజాగా ఉన్నాయి,” అన్నాడు రమేష్‌.
“అయితే మనం కూడా లోపలికి వెళ్దాం,” అంది తులసి.
“ముందు నేను వెళ్తాను. మీరు నా వెనక ఉండండి,” అన్నాడు రమేష్‌.
తులసి చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని అతని కళ్లలోకి చూసింది. “మీరు ముందు నిలబడి కాపాడవచ్చు సర్‌. నా నిర్ణయాలు మాత్రం నేనే తీసుకుంటాను.”
“ఆ విషయం నాకు తెలుసు.”
“తెలిస్తే మంచిది. ఈ దారి దాటాక మళ్లీ మర్చిపోకండి.”
శివ నవ్వుతూ, “సర్‌, ఈ గదిలోని గోడలకన్నా మీ ఇద్దరి మాటల్లోనే ఎక్కువ రహస్యాలు ఉన్నాయి,” అన్నాడు.
వాళ్లు సన్నని దారిలోకి వెళ్లారు. చివర్లో చిన్న నిల్వ గది కనిపించింది. అక్కడ ఎవరూ లేరు. బల్లపై ఒక ఫోన్‌, మడిచిన కాగితం ఉన్నాయి. తులసి కాగితాన్ని తెరిచి చదివింది: “పాత బావి దగ్గరకు ఒంటరిగా రండి. నిజం అక్కడ ఎదురుచూస్తోంది.”
కృష్ణారావు ముఖం మారిపోయింది. “ఇదే సందేశం నాకు కూడా వచ్చింది. ఈ ఉదయం నుంచే చెప్పాలనుకున్నాను.”
“కానీ చెప్పలేదు,” అంది తులసి.
“మీరు నన్ను నమ్మరని అనుకున్నాను.”
“నిజం దాచిపెట్టి నమ్మకం కోరడం కష్టం.”
అప్పుడే బల్లపై ఉన్న ఫోన్‌ మోగింది. తులసి అందుకుని చెవికి పెట్టింది. అవతలి నుంచి గరగర శబ్దం వినిపించింది.
“ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు?” అంది ఆమె.
“మీ పక్కన నిలబడ్డ విజయ్‌ నిజమైనవాడు కాదు,” అని ఒక స్వరం చెప్పింది.
కాల్‌ తెగిపోయింది. గదిలో అందరి చూపులూ విజయ్‌పై పడ్డాయి.
శివ మెల్లగా, “మేడం, మనం గోడ వెనుక ఉన్నవాడిని వెతుకుతూ వచ్చాం. ఇప్పుడు మన మధ్య ఉన్నవాడినీ పరీక్షించాలేమో,” అన్నాడు.
తులసి విజయ్‌ను నిశితంగా చూసింది. “ఆ స్వరం చెప్పిన మాట నిజమో అబద్ధమో ఆధారం చూసి నిర్ణయిస్తాను. అప్పటివరకు ఎవరూ ఒంటరిగా కదలకండి.”
విజయ్‌ ఒక్క మాట కూడా అనలేదు. అతని మౌనం గది అంతా నింపింది.
వాళ్లు వచ్చిన దారిలోని పలక ఒక్కసారిగా మూసుకుపోయింది. గోడ అవతల నుంచి మరోసారి మూడు తట్టులు వినిపించాయి.
ఈసారి సమాధానంగా ఎవరూ తట్టలేదు.
గోడ వెనుక నుంచి మళ్లీ మూడు తట్టులు వినిపించాయి. తులసి చేయి పైకెత్తి అందరినీ ఆపింది. ఆమె పక్కన నిలబడ్డ విజయ్‌ ఒక్క అడుగు కూడా కదల్లేదు.
“ఈ శబ్దం ఎక్కడి నుంచి వస్తోందో తెలుసుకోవాలి,” అంది తులసి.
శివ గోడకు చెవి ఆనించి విన్నాడు. “గోడ లోపల ఎవరో ఉన్నారు. ఈ బంగ్లాలో తలుపులకే కాదు, గోడలకూ పని ఇచ్చినట్టున్నారు.”
తులసి గోడను వేళ్లతో తట్టింది. ఒకచోట శబ్దం గట్టిగా, మరోచోట బోసిగా వినిపించింది. పాత అలమార వెనుక చెక్క పలక కొద్దిగా కదిలింది.
రమేష్‌, సురేష్‌ కలిసి అలమారను పక్కకు జరిపారు. దాని వెనుక చిన్న పలక కనిపించింది. తులసి పలకపై ఉన్న మూడు మేకులను నొక్కగానే గడియ విడిపోయింది. లోపల ఇరుకైన దారి, తీగలతో కలిపిన చిన్న పరికరం కనిపించాయి.
సురేష్‌ పరిశీలించి, “ఈ పరికరం గోడను తట్టిన శబ్దాన్ని బయటికి పంపుతోంది. పక్కనే ఉన్న పెట్టెలో పాత స్వరాలూ దాచారు,” అన్నాడు.
“అంటే మనం విన్న విజయ్‌ గొంతు కూడా రికార్డు కావచ్చా?” అడిగింది తులసి.
“అవును. ఈ దారిలో ఎవరో ఉన్నారు. అడుగుల ముద్రలు తాజాగా ఉన్నాయి,” అన్నాడు రమేష్‌.
“అయితే మనం కూడా లోపలికి వెళ్దాం,” అంది తులసి.
“ముందు నేను వెళ్తాను. మీరు నా వెనక ఉండండి,” అన్నాడు రమేష్‌.
తులసి చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని అతని కళ్లలోకి చూసింది. “మీరు ముందు నిలబడి కాపాడవచ్చు సర్‌. నా నిర్ణయాలు మాత్రం నేనే తీసుకుంటాను.”
“ఆ విషయం నాకు తెలుసు.”
“తెలిస్తే మంచిది. ఈ దారి దాటాక మళ్లీ మర్చిపోకండి.”
శివ నవ్వుతూ, “సర్‌, ఈ గదిలోని గోడలకన్నా మీ ఇద్దరి మాటల్లోనే ఎక్కువ రహస్యాలు ఉన్నాయి,” అన్నాడు.
వాళ్లు సన్నని దారిలోకి వెళ్లారు. చివర్లో చిన్న నిల్వ గది కనిపించింది. అక్కడ ఎవరూ లేరు. బల్లపై ఒక ఫోన్‌, మడిచిన కాగితం ఉన్నాయి. తులసి కాగితాన్ని తెరిచి చదివింది: “పాత బావి దగ్గరకు ఒంటరిగా రండి. నిజం అక్కడ ఎదురుచూస్తోంది.”
కృష్ణారావు ముఖం మారిపోయింది. “ఇదే సందేశం నాకు కూడా వచ్చింది. ఈ ఉదయం నుంచే చెప్పాలనుకున్నాను.”
“కానీ చెప్పలేదు,” అంది తులసి.
“మీరు నన్ను నమ్మరని అనుకున్నాను.”
“నిజం దాచిపెట్టి నమ్మకం కోరడం కష్టం.”
అప్పుడే బల్లపై ఉన్న ఫోన్‌ మోగింది. తులసి అందుకుని చెవికి పెట్టింది. అవతలి నుంచి గరగర శబ్దం వినిపించింది.
“ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు?” అంది ఆమె.
“మీ పక్కన నిలబడ్డ విజయ్‌ నిజమైనవాడు కాదు,” అని ఒక స్వరం చెప్పింది.
కాల్‌ తెగిపోయింది. గదిలో అందరి చూపులూ విజయ్‌పై పడ్డాయి.
శివ మెల్లగా, “మేడం, మనం గోడ వెనుక ఉన్నవాడిని వెతుకుతూ వచ్చాం. ఇప్పుడు మన మధ్య ఉన్నవాడినీ పరీక్షించాలేమో,” అన్నాడు.
తులసి విజయ్‌ను నిశితంగా చూసింది. “ఆ స్వరం చెప్పిన మాట నిజమో అబద్ధమో ఆధారం చూసి నిర్ణయిస్తాను. అప్పటివరకు ఎవరూ ఒంటరిగా కదలకండి.”
విజయ్‌ ఒక్క మాట కూడా అనలేదు. అతని మౌనం గది అంతా నింపింది.
వాళ్లు వచ్చిన దారిలోని పలక ఒక్కసారిగా మూసుకుపోయింది. గోడ అవతల నుంచి మరోసారి మూడు తట్టులు వినిపించాయి.
ఈసారి సమాధానంగా ఎవరూ తట్టలేదు.