11 hours ago
ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — కొత్త అధ్యాయం: చీకటిలో అడుగులు
రాత్రి పదకొండు దాటింది. ఊరి చివరన ఉన్న పాత గోదామును వాన చీకటి చుట్టుముట్టింది. రేకుల పైకప్పుపై చినుకులు పడుతున్న శబ్దం గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని నింపుతోంది. మధ్యలోని బల్లపై ఊరి పటం, కొన్ని పాత కాగితాలు, వైర్లెస్ పరికరం పరచి ఉన్నాయి.
తులసి పటం ముందు నిలబడింది. ముదురు నీలి చీర అంచుకు వెండి జరీ మెరుస్తోంది. లోతైన మెడతో కుట్టించిన జాకెట్టు వల్ల ఆమె మెడ, భుజాల వంపుతో పాటు వక్షోజాల పైవంపు కూడా స్వల్పంగా కనిపిస్తోంది. ఆమె చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని పటం వైపు వంగింది. ఆ క్షణం విజయ్ చూపు ఆమెవైపు వెళ్లింది.
తులసి నవ్వుతూ, “పటంలో దారులు వెతుకుతున్నావా, విజయ్? లేక నీ చూపు వేరే దారి పట్టిందా?” అంది.
విజయ్ గొంతు సవరించుకున్నాడు. “దారులే చూస్తున్నాను మేడం. కానీ మీరు పక్కన నిలబడితే పటం మీద దృష్టి నిలపడం కాస్త కష్టమే.”
“మాటలు బాగానే చెబుతున్నావు. అవి నీ పనికి కూడా పనికొస్తే బాగుంటుంది,” అంది తులసి.
శివ నవ్వుతూ, “విజయ్ మాటలతో గూఢచారిని పట్టుకునేలోపు, నేను వెళ్లి పట్టుకొస్తా మేడం,” అన్నాడు.
“నువ్వు పట్టుకునేలోపు అతను పారిపోతాడు,” అన్నాడు విజయ్.
“నన్ను తక్కువ అంచనా వేయొద్దు. ఈసారి ఏ చెట్టుకీ చిక్కను.”
తులసి చేతిని పైకెత్తి ఇద్దరినీ ఆపింది. “సరదా తర్వాత. రాజ్కు మన ప్రతి కదలిక ఎలా తెలుస్తోందో ఈ రాత్రి తెలుసుకోవాలి.”
ఆమె పటంపై మూడు చోట్ల గుర్తులు పెట్టింది. “విజయ్, నువ్వు ఉత్తరపు కాలువ దగ్గర కాపలా ఉండు. శివా, నువ్వు పాత బావి దగ్గర ఉండాలి. రమేష్ సర్కు మాత్రం తూర్పు గదిలో పత్రాలు దాచినట్టు చెబుతాను. ఎవరి దగ్గర నుంచి సమాచారం బయటికి వెళ్తుందో చూద్దాం.”
రమేష్ తలుపు దగ్గర నిలబడి ఆమె మాటలు విన్నాడు. “నన్ను కూడా పరీక్షిస్తున్నారా?”
తులసి నేరుగా అతని కళ్లలోకి చూసింది. “మీరు మనకు సహాయం చేస్తున్నారు. అందుకే మీకు కూడా ఒక పాత్ర ఉంది.”
“మీకు నాపై అనుమానమా?”
“ఈ రాత్రి అందరిపైనా ఉంది. మీపై కూడా.”
రమేష్ పెదవులపై పలుచని చిరునవ్వు మెరిసింది. “మీరు నిజం చాలా అందంగా చెబుతారు.”
“అబద్ధం అందంగా చెప్పడం నాకు ఇష్టం ఉండదు.”
కొంతసేపటికి రమేష్ సాధారణ దుస్తుల్లో గదిలోకి వచ్చాడు. వానలో తడిసిన అతని కోటు భుజంపై ఉంది. తులసి బల్ల దగ్గర కాగితాలు సర్దుతోంది.
“ఇంత రాత్రి వరకూ పని ఆపలేదా?” అని అడిగాడు.
“ఊరంతా నిద్రపోయాకే నా ఆలోచనలు స్పష్టంగా వినిపిస్తాయి,” అంది తులసి.
ఆమె రెండు కప్పుల్లో టీ పోసి ఒకటి అతనికి అందించింది. కప్పు తీసుకునేటప్పుడు వారి వేళ్లు క్షణం తాకాయి. తులసి అతని ముఖం వైపు చూసింది; రమేష్ కూడా చూపు తిప్పుకోలేదు.
“మీరు ఇలా ఒంటరిగా ఉంటే మీ భద్రత గురించి ఆందోళన కలుగుతుంది,” అన్నాడు.
“నా భద్రత గురించా, లేక నేను మీకు టీ ఇచ్చినందుకా?”
రమేష్ చిన్నగా నవ్వాడు. “రెండింటి గురించీ కావచ్చు.”
“అధికారిగా మాట్లాడుతున్నారా, లేక రమేష్గా?”
“ఈ రెండింటి మధ్య తేడా మీ దగ్గరికి వచ్చాక గుర్తుపెట్టుకోవడం కష్టమవుతోంది.”
తులసి కప్పును బల్లపై ఉంచింది. “అయితే ఈ రాత్రి ఆ తేడా గుర్తుంచుకోండి, సర్. మనం గూఢచారిని వెతుకుతున్నాం.”
“మీరు చెప్పగానే గుర్తొచ్చింది. నేను ఇక్కడికి పని మీదే వచ్చాను.”
“మరి మీ చూపు?”
“అది నా అదుపులో ఉందని అనుకున్నాను.”
“అనుకోవడం వేరు, నిజంగా అదుపులో ఉండటం వేరు.”
రమేష్ సమాధానం చెప్పబోతుండగా, బయట నుంచి విజయ్ పిలిచాడు. “మేడం! తూర్పు గది దగ్గర కదలిక ఉంది!”
వాళ్లు వెనుక గదికి చేరేసరికి ఇద్దరు వ్యక్తులు చీకట్లో పరుగెత్తారు. శివ ఒకరి దారిని అడ్డుకున్నాడు. విజయ్ మరొకరి వెంట వెళ్లినా, అతను వానలో కలిసిపోయాడు. పట్టుబడిన వ్యక్తి దగ్గర చిన్న కాగితం దొరికింది.
దానిపై ఒక్క వాక్యం ఉంది:
“తాళం మారినా, గది మారలేదు.”
“ఇది తూర్పు గది గురించి కాదు,” అంది తులసి.
శివ ఆమెవైపు చూశాడు. “అయితే ఏ గది గురించి?”
తులసి కాగితాన్ని గట్టిగా పట్టుకుంది. “నా ఇంట్లోని గది గురించి.”
రమేష్ ముఖం గంభీరమైంది. “మీరు ఒంటరిగా అక్కడికి వెళ్లకూడదు.”
“నా ఇంట్లోకి ఎవరో వెళ్లి ఉంటే, నేను వెళ్లకపోతే ఎలా?”
“నేను మీతో వస్తాను,” అన్నాడు రమేష్.
తులసి క్షణం అతని ముఖాన్ని గమనించింది. “నాతో ఉండటం మీకు బాధ్యతా, లేక మీకూ సమాధానం కావాలా?”
“రెండూ,” అన్నాడు అతను.
విజయ్, శివ కూడా వారితో బయలుదేరారు. ఇంటి వెనుక తలుపు మూసి ఉన్నా, కిటికీ కొద్దిగా తెరిచి ఉంది. గాలి తాకిడికి తెర మెల్లగా కదులుతోంది. నేలపై తడి అడుగుల ముద్రలు కనిపించాయి. అవి తులసి గది తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి అక్కడే ఆగిపోయాయి.
గదిలోని అలమార తెరిచి ఉంది. పత్రాలన్నీ అలాగే ఉన్నా, ఒక పాత లెక్కల పుస్తకంలోని పేజీ కనిపించలేదు.
“వాడికి డబ్బు కావాలంటే ఈ పుస్తకం ఎందుకు?” అడిగాడు శివ.
“ఆ పేజీలో నా వ్యాపారాల లెక్కలు మాత్రమే లేవు,” అంది తులసి. “ఎవరెవరు నాకు సహాయం చేస్తున్నారో కూడా ఉంది.”
అప్పుడే ఆమె ఫోన్కు తెలియని నంబరు నుంచి సందేశం వచ్చింది:
“మీ గదికి తాళం మీ దగ్గరే ఉంది. కానీ మీ రహస్యం మీ పక్కనే ఉంది.”
తులసి నెమ్మదిగా ఫోన్ను కిందపెట్టింది. గదిలో ఉన్న ముగ్గురినీ ఒక్కొక్కరిగా చూసింది.
“ఈ రాత్రి మనం గూఢచారిని పట్టుకోలేదు,” అంది. “కానీ అతను ఎక్కడో దూరంలో లేడని మాత్రం తెలిసింది.”
రమేష్ ఒక అడుగు దగ్గరికి వచ్చాడు. “మీరు చెప్పేంతవరకు నేను ఇక్కడే ఉంటాను.”
తులసి అతని కళ్లలోకి చూసింది. “కాపలా కాయండి, సర్. మీ మీద కూడా.”
రాత్రి పదకొండు దాటింది. ఊరి చివరన ఉన్న పాత గోదామును వాన చీకటి చుట్టుముట్టింది. రేకుల పైకప్పుపై చినుకులు పడుతున్న శబ్దం గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని నింపుతోంది. మధ్యలోని బల్లపై ఊరి పటం, కొన్ని పాత కాగితాలు, వైర్లెస్ పరికరం పరచి ఉన్నాయి.
తులసి పటం ముందు నిలబడింది. ముదురు నీలి చీర అంచుకు వెండి జరీ మెరుస్తోంది. లోతైన మెడతో కుట్టించిన జాకెట్టు వల్ల ఆమె మెడ, భుజాల వంపుతో పాటు వక్షోజాల పైవంపు కూడా స్వల్పంగా కనిపిస్తోంది. ఆమె చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని పటం వైపు వంగింది. ఆ క్షణం విజయ్ చూపు ఆమెవైపు వెళ్లింది.
తులసి నవ్వుతూ, “పటంలో దారులు వెతుకుతున్నావా, విజయ్? లేక నీ చూపు వేరే దారి పట్టిందా?” అంది.
విజయ్ గొంతు సవరించుకున్నాడు. “దారులే చూస్తున్నాను మేడం. కానీ మీరు పక్కన నిలబడితే పటం మీద దృష్టి నిలపడం కాస్త కష్టమే.”
“మాటలు బాగానే చెబుతున్నావు. అవి నీ పనికి కూడా పనికొస్తే బాగుంటుంది,” అంది తులసి.
శివ నవ్వుతూ, “విజయ్ మాటలతో గూఢచారిని పట్టుకునేలోపు, నేను వెళ్లి పట్టుకొస్తా మేడం,” అన్నాడు.
“నువ్వు పట్టుకునేలోపు అతను పారిపోతాడు,” అన్నాడు విజయ్.
“నన్ను తక్కువ అంచనా వేయొద్దు. ఈసారి ఏ చెట్టుకీ చిక్కను.”
తులసి చేతిని పైకెత్తి ఇద్దరినీ ఆపింది. “సరదా తర్వాత. రాజ్కు మన ప్రతి కదలిక ఎలా తెలుస్తోందో ఈ రాత్రి తెలుసుకోవాలి.”
ఆమె పటంపై మూడు చోట్ల గుర్తులు పెట్టింది. “విజయ్, నువ్వు ఉత్తరపు కాలువ దగ్గర కాపలా ఉండు. శివా, నువ్వు పాత బావి దగ్గర ఉండాలి. రమేష్ సర్కు మాత్రం తూర్పు గదిలో పత్రాలు దాచినట్టు చెబుతాను. ఎవరి దగ్గర నుంచి సమాచారం బయటికి వెళ్తుందో చూద్దాం.”
రమేష్ తలుపు దగ్గర నిలబడి ఆమె మాటలు విన్నాడు. “నన్ను కూడా పరీక్షిస్తున్నారా?”
తులసి నేరుగా అతని కళ్లలోకి చూసింది. “మీరు మనకు సహాయం చేస్తున్నారు. అందుకే మీకు కూడా ఒక పాత్ర ఉంది.”
“మీకు నాపై అనుమానమా?”
“ఈ రాత్రి అందరిపైనా ఉంది. మీపై కూడా.”
రమేష్ పెదవులపై పలుచని చిరునవ్వు మెరిసింది. “మీరు నిజం చాలా అందంగా చెబుతారు.”
“అబద్ధం అందంగా చెప్పడం నాకు ఇష్టం ఉండదు.”
కొంతసేపటికి రమేష్ సాధారణ దుస్తుల్లో గదిలోకి వచ్చాడు. వానలో తడిసిన అతని కోటు భుజంపై ఉంది. తులసి బల్ల దగ్గర కాగితాలు సర్దుతోంది.
“ఇంత రాత్రి వరకూ పని ఆపలేదా?” అని అడిగాడు.
“ఊరంతా నిద్రపోయాకే నా ఆలోచనలు స్పష్టంగా వినిపిస్తాయి,” అంది తులసి.
ఆమె రెండు కప్పుల్లో టీ పోసి ఒకటి అతనికి అందించింది. కప్పు తీసుకునేటప్పుడు వారి వేళ్లు క్షణం తాకాయి. తులసి అతని ముఖం వైపు చూసింది; రమేష్ కూడా చూపు తిప్పుకోలేదు.
“మీరు ఇలా ఒంటరిగా ఉంటే మీ భద్రత గురించి ఆందోళన కలుగుతుంది,” అన్నాడు.
“నా భద్రత గురించా, లేక నేను మీకు టీ ఇచ్చినందుకా?”
రమేష్ చిన్నగా నవ్వాడు. “రెండింటి గురించీ కావచ్చు.”
“అధికారిగా మాట్లాడుతున్నారా, లేక రమేష్గా?”
“ఈ రెండింటి మధ్య తేడా మీ దగ్గరికి వచ్చాక గుర్తుపెట్టుకోవడం కష్టమవుతోంది.”
తులసి కప్పును బల్లపై ఉంచింది. “అయితే ఈ రాత్రి ఆ తేడా గుర్తుంచుకోండి, సర్. మనం గూఢచారిని వెతుకుతున్నాం.”
“మీరు చెప్పగానే గుర్తొచ్చింది. నేను ఇక్కడికి పని మీదే వచ్చాను.”
“మరి మీ చూపు?”
“అది నా అదుపులో ఉందని అనుకున్నాను.”
“అనుకోవడం వేరు, నిజంగా అదుపులో ఉండటం వేరు.”
రమేష్ సమాధానం చెప్పబోతుండగా, బయట నుంచి విజయ్ పిలిచాడు. “మేడం! తూర్పు గది దగ్గర కదలిక ఉంది!”
వాళ్లు వెనుక గదికి చేరేసరికి ఇద్దరు వ్యక్తులు చీకట్లో పరుగెత్తారు. శివ ఒకరి దారిని అడ్డుకున్నాడు. విజయ్ మరొకరి వెంట వెళ్లినా, అతను వానలో కలిసిపోయాడు. పట్టుబడిన వ్యక్తి దగ్గర చిన్న కాగితం దొరికింది.
దానిపై ఒక్క వాక్యం ఉంది:
“తాళం మారినా, గది మారలేదు.”
“ఇది తూర్పు గది గురించి కాదు,” అంది తులసి.
శివ ఆమెవైపు చూశాడు. “అయితే ఏ గది గురించి?”
తులసి కాగితాన్ని గట్టిగా పట్టుకుంది. “నా ఇంట్లోని గది గురించి.”
రమేష్ ముఖం గంభీరమైంది. “మీరు ఒంటరిగా అక్కడికి వెళ్లకూడదు.”
“నా ఇంట్లోకి ఎవరో వెళ్లి ఉంటే, నేను వెళ్లకపోతే ఎలా?”
“నేను మీతో వస్తాను,” అన్నాడు రమేష్.
తులసి క్షణం అతని ముఖాన్ని గమనించింది. “నాతో ఉండటం మీకు బాధ్యతా, లేక మీకూ సమాధానం కావాలా?”
“రెండూ,” అన్నాడు అతను.
విజయ్, శివ కూడా వారితో బయలుదేరారు. ఇంటి వెనుక తలుపు మూసి ఉన్నా, కిటికీ కొద్దిగా తెరిచి ఉంది. గాలి తాకిడికి తెర మెల్లగా కదులుతోంది. నేలపై తడి అడుగుల ముద్రలు కనిపించాయి. అవి తులసి గది తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి అక్కడే ఆగిపోయాయి.
గదిలోని అలమార తెరిచి ఉంది. పత్రాలన్నీ అలాగే ఉన్నా, ఒక పాత లెక్కల పుస్తకంలోని పేజీ కనిపించలేదు.
“వాడికి డబ్బు కావాలంటే ఈ పుస్తకం ఎందుకు?” అడిగాడు శివ.
“ఆ పేజీలో నా వ్యాపారాల లెక్కలు మాత్రమే లేవు,” అంది తులసి. “ఎవరెవరు నాకు సహాయం చేస్తున్నారో కూడా ఉంది.”
అప్పుడే ఆమె ఫోన్కు తెలియని నంబరు నుంచి సందేశం వచ్చింది:
“మీ గదికి తాళం మీ దగ్గరే ఉంది. కానీ మీ రహస్యం మీ పక్కనే ఉంది.”
తులసి నెమ్మదిగా ఫోన్ను కిందపెట్టింది. గదిలో ఉన్న ముగ్గురినీ ఒక్కొక్కరిగా చూసింది.
“ఈ రాత్రి మనం గూఢచారిని పట్టుకోలేదు,” అంది. “కానీ అతను ఎక్కడో దూరంలో లేడని మాత్రం తెలిసింది.”
రమేష్ ఒక అడుగు దగ్గరికి వచ్చాడు. “మీరు చెప్పేంతవరకు నేను ఇక్కడే ఉంటాను.”
తులసి అతని కళ్లలోకి చూసింది. “కాపలా కాయండి, సర్. మీ మీద కూడా.”
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)