Adultery ---காதல் ---காதல் ----காதல்

[Sivamurugan 85]

அந்த நேரத்தில் ராஜின் அம்மா சித்தியைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

“ நீங்க விஜியோட சித்திதானே?”

“ஆமாம்.”

“அப்படின்னா விஜி சின்ன வயசுல எங்கே இருந்தா என்று உங்களுக்கு தெரியும் இல்லையா?”

சித்தி கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்தாள்.
“தெரியும்.”

“எங்கே இருந்தா?”

சித்தி தலை குனிந்துகொண்டாள்.
“அதை இப்போ சொல்லி என்ன ஆகப் போகுது?”

“என்ன ஆகப் போகுதா?” என்று ராஜின் அம்மா கோபமாக கேட்டாள். “என் தம்பி பொண்ணு இத்தனை வருஷம் எங்கே இருந்தா என்று நான் கேட்கிறேன். நீங்க இப்படிப் பேசுறீங்க?”

அப்போது விஜி உள்ளே வந்தாள்.
சித்தியைப் பார்த்ததும் அவள் அப்படியே நின்றுவிட்டாள்.
“நீங்க இங்கே என்ன பண்றீங்க?”

சித்தி எழுந்து நின்றாள்.

“விஜி... உன்னைப் பார்க்கத்தான் வந்தேன்.”

“என்னைப் பார்க்கவா?”
விஜி சிரித்தாள். ஆனால் அந்த சிரிப்பில் கோபம் இருந்தது.
“நான் சின்ன வயசுல உங்ககூட வந்தது ஞாபகம் இருக்கா?”

சித்தி எதுவும் பேசவில்லை.
“நல்ல வேலை இருக்கு, வீட்டுல வேலை பார்த்தா நல்லா சம்பாதிக்கலாம் என்று சொல்லி என்னை கூட்டிட்டு போனது நீங்கதானே?”

“விஜி...”

“நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லுங்க.”

“ஆமாம்.”
அந்த ஒரு வார்த்தை கேட்டதும் விஜியின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

“அதுக்கப்புறம் என்னை எங்கே விட்டுட்டுப் போனீங்க?”
சித்தி அழ ஆரம்பித்தாள்.
“எனக்கு வேற வழி இல்லம்மா...”

“வேற வழி இல்லையா?”
விஜி குரலை உயர்த்தினாள்.
“எனக்கு அப்போ என்ன வயசு தெரியுமா? என்ன நடக்குது என்று கூட எனக்கு தெரியாது. நீங்க என்னை விட்டுட்டுப் போயிட்டீங்க. நான் அங்கே எவ்வளவு நாள் அழுதேன் தெரியுமா?”

ராஜின் அம்மா அதிர்ச்சியாக சித்தியைப் பார்த்தாள்.
“நீங்கதான் விஜியை அந்த இடத்துக்கு கூட்டிட்டு போனீங்களா?”

சித்தி தலையைத் தாழ்த்தினாள்.
“ஆமாம்.”

“ஏன்?”

சித்தி கொஞ்ச நேரம் எதுவும் சொல்லவில்லை.
“பணம் தேவைப்பட்டுச்சு.”

“அதற்காக ஒரு குழந்தையை இப்படியா?”

“நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்.”

விஜி உடனே,
“தப்பு மட்டும் இல்ல. என் வாழ்க்கையே போச்சு.”
அறையில் அமைதி.
அப்போது ராஜ் உள்ளே வந்தான்.
“என்னம்மா இங்கே சத்தம்?”

யாரும் பதில் சொல்லவில்லை.
ராஜ் விஜியைப் பார்த்தான்.

“விஜி, ஏன் அழுற?”
விஜி அவனைப் பார்த்ததும் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டாள்.
“ஒண்ணுமில்லை.”

“ஒண்ணுமில்லையா? உன் முகத்தைப் பார்த்தாலே தெரிகிறதே.”
ராஜின் அம்மா அவனை உட்காரச் சொன்னாள்.

“ராஜ், உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் சொல்லணும்.”

“என்னம்மா?”

அவள் பழைய புகைப்படத்தை எடுத்துக் கொடுத்தாள்.
“இந்தப் போட்டோவைப் பாரு.”

ராஜ் பார்த்தான்.
“இது யாரு?”

“என் தம்பி.”

“அப்போ...?”

“அவருடைய பொண்ணு.”

ராஜ் குழப்பமாக பார்த்தான்.
“அந்தப் பொண்ணு இப்போ எங்கே இருக்காங்க?”

அம்மா விஜியைப் பார்த்தாள்.
ராஜும் விஜியைப் பார்த்தான்.
விஜிக்கு என்ன நடக்கிறது என்று புரிந்துவிட்டது.
ராஜ் மெதுவாக,
“விஜி...?”

அம்மா தலையசைத்தாள்.
“ஆமாம். விஜிதான்.”

ராஜ் அதிர்ச்சியாக எழுந்து நின்றான்.
“அம்மா, என்ன சொல்றீங்க?”
“நான் சொல்றது உண்மை.”
ராஜ் விஜியைப் பார்த்தான்.
விஜி கண்ணீரோடு நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவள் கண்களில் முழுவதும் ஆனந்த கண்ணீர் 
“எனக்கே இப்போதான் முழுசா தெரியுது ராஜ்.”
“அப்படின்னா... நீ...”
அவனால் அந்த வார்த்தையை முடிக்க முடியவில்லை.

அப்போது சித்தி மெதுவாக பேச ஆரம்பித்தாள்.
“இது மட்டும் இல்ல.”

ராஜ் அவளைப் பார்த்தான்.
“இன்னும் என்ன?”

சித்தி நடுங்கியபடி,
“விஜியோட அப்பா இறந்தது... சாதாரண விபத்து இல்லை.”

விஜி உடனே சித்தியைப் பார்த்தாள்.


“என்ன சொல்றீங்க?”

“அந்த விபத்து நடந்த இரவு... நான் அங்கே இருந்தேன்.”

“அப்போ இத்தனை நாளா ஏன் சொல்லல?”
சித்தி அழுதுகொண்டே,

“பயந்துட்டேன்.”

“எதுக்கு பயந்தீங்க?”

சித்தி பதில் சொல்லவில்லை.
ராஜ் கோபமாக,
“உண்மையை சொல்லுங்க. இப்போ மறைக்கிறதுக்கு நேரமில்லை.”

சித்தி மெதுவாக சொன்னாள்:
“அந்த விபத்துக்கு முன்னாடி... உன் அப்பாவுக்கும் எனக்கும் ஒரு பெரிய பிரச்சினை நடந்திருந்தது.”
விஜி அதிர்ச்சியாக பார்த்தாள்.

“என்ன பிரச்சினை?”

சித்தி வாயைத் திறந்தாள்.
ஆனால் அடுத்த வார்த்தையை சொல்ல முடியவில்லை.
அதே நேரத்தில் வீட்டுக்கு வெளியே ஒரு கார் வந்து நின்றது.
ராஜ் ஜன்னல் வழியாக பார்த்தான்
.
“யாரு அது?”

விஜியின் முகம் மாறியது.

அவளுக்கு அந்த காரை அடையாளம் தெரிந்திருந்தது.
அது அவள் கடந்த வாழ்க்கையில் இருந்த அந்த VIP-ன் கார்.
விஜி மெதுவாக சொன்னாள்:

“ராஜ்... அந்த ஆள் இங்கே எதுக்கு வந்திருக்கான்?”

ராஜ் அவளைப் பார்த்தான்.

“யாரு?”

விஜி பதில் சொல்லவில்லை.
வாசல் மணி அடித்தது.
அடுத்த நிமிஷம் கதவு திறந்தால், விஜியின் கடந்த காலம் முழுவதும் ராஜ் முன்னால் வந்து நிற்கப் போகிறது.. எப்படி விஜியை காப்பாற்றுவான். யாரு அந்த vip 

தொடரும்