Adultery ஓடிய வாழ்க்கை -- திரும்பதா வாழ்க்கை

[Sivamurugan 85]

பாகம் 1 — நம்பிக்கையின் விரிசல்
“
ராதா… காபி ரெடியா?

காலையில் வேலைக்குச் செல்ல அவசரமாக சட்டையை அணிந்துகொண்டபடி ராஜா கேட்டான்.

“இன்னும் இரண்டு நிமிஷம்…”
சமையலறையிலிருந்து ராதாவின் குரல் கேட்டது.
ராஜா சிரித்தான்.
திருமணமாகி மூன்று வருடங்கள் ஆனாலும், ராதாவிடம் அவனுக்கு இருந்த பாசம் குறையவில்லை.
35 வயதான ராஜா பொறுப்பானவன். அதிகம் பேச மாட்டான். மனைவியிடம் கோபப்பட்டாலும் நீண்ட நேரம் கோபமாக இருக்க முடியாது.

ராதாவுக்கு 27 வயது.
அவளும் ஆரம்பத்தில் ராஜாவை மிகவும் நேசித்தாள்.
அவர்களின் வாழ்க்கை சாதாரணமாகத்தான் சென்றுகொண்டிருந்தது.
ஆனால் அந்த வாழ்க்கைக்குள் மெதுவாக மூன்றாவது ஒருவர் நுழைந்திருந்தார்.
அவன் ராஜேஷ்.
ராஜாவின் நெருங்கிய நண்பன்.
32 வயதான ராஜேஷ் அடிக்கடி ராஜாவின் வீட்டிற்கு வருவான்.
“நண்பன் என்றால் ராஜேஷ் மாதிரி இருக்கணும்,” என்று ராஜா பலமுறை ராதாவிடம் சொல்லியிருந்தான்.
அவனுக்கு ராதா மீது எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
ராஜேஷும் ஆரம்பத்தில் மிகவும் மரியாதையாகத்தான் நடந்துகொண்டான்.
ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல ராதாவுக்கும் ராஜேஷுக்கும் இடையே அதிகமான பேச்சு உருவானது.
முதலில் சாதாரண தொலைபேசி அழைப்புகள்.
பிறகு நீண்ட உரையாடல்கள்.
பிறகு ராஜாவுக்குத் தெரியாமல் சந்திப்புகள்.
ராதாவுக்கே தெரியாமல் அவளுடைய மனதில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது.
ஒருநாள் மாலை ராஜா வீட்டில் இல்லை.
ராஜேஷ் வீட்டிற்கு வந்தான்.
“அண்ணன் இல்லையா?” என்று கேட்டான்.
“இல்லை. இன்னும் வரல.”
சில நிமிடங்கள் இருவரும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.
அந்த நாள் நடந்த உரையாடல் அவர்களுடைய உறவை முற்றிலும் மாற்றியது.
அதன்பிறகு அவர்கள் ராஜாவிடம் மறைத்து பேசத் தொடங்கினர்.
ராஜாவின் முதல் சந்தேகம்
ஒருநாள் இரவு.
ராஜா படுக்கையில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தான்.
ராதா தொலைபேசியில் யாரிடமோ பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.
ராஜா அறைக்குள் வந்ததும் உடனே அழைப்பை துண்டித்தாள்.
“யாரு?” என்று ராஜா கேட்டான்.
“யாரும் இல்லை.”
“யாரும் இல்லாமலா இவ்வளவு நேரம் பேசின?”
“என் தோழி.”
ராஜா எதுவும் சொல்லவில்லை.
ஆனால் அவனுடைய மனதில் முதல் சந்தேகம் உருவானது.
அடுத்த சில நாட்களில் ராதாவின் நடத்தையில் பல மாற்றங்களை அவன் கவனித்தான்.
தொலைபேசியை எப்போதும் தன்னிடமே வைத்துக்கொள்வது.
ராஜா அருகில் வந்தால் மெசேஜ்களை மறைப்பது.
அடிக்கடி வெளியே செல்வதற்கு காரணம் கூறுவது.
முன்பு ராஜேஷ் வீட்டிற்கு வந்தால் அவனுடன் இயல்பாகப் பேசிக்கொண்டிருந்த ராதா, இப்போது ராஜேஷ் வந்தால் பதற்றப்படுவது.
ராஜா கவனித்துக்கொண்டிருந்தான்.
ஆனால் கேட்கவில்லை.
“அவளை சந்தேகப்படுவது சரியில்லை,” என்று தன்னைத்தானே சமாதானப்படுத்திக்கொண்டான்.
அந்த ஒரு இரவு
ஒருநாள் ராஜாவுக்கு வேலை காரணமாக இரவு தாமதமானது.
அவன் வழக்கத்தைவிட இரண்டு மணி நேரம் முன்பே வீட்டிற்கு வந்துவிட்டான்.
வீட்டின் கதவு உள்ளே இருந்து பூட்டப்பட்டிருந்தது.
“ராதா…”
என்று கதவைத் தட்டினான்.
சில விநாடிகள் கழித்து கதவு திறந்தது.
ராதாவின் முகத்தில் பதற்றம் தெரிந்தது.
“என்ன இவ்வளவு நேரம்?”
“கொஞ்சம் தூங்கிட்டேன்.”
ராஜா வீட்டிற்குள் வந்தான்.
அவனுடைய பார்வை சோபாவின் அருகே சென்றது.
அங்கே ஒரு ஆணுடைய கைக்குட்டை கிடந்தது.
ராஜா அதை எடுத்துப் பார்த்தான்.
அவனுக்கு அது யாருடையது என்று உடனே புரிந்தது.
அது ராஜேஷுடையது.
“இது இங்கே எப்படி வந்தது?”
ராதா பதில் சொல்லவில்லை.
“ராஜேஷ் இங்கே வந்தானா?”
அமைதி.
“ராதா… நான் கேட்கிறேன்.”
“ஆமாம்… வந்தான்.”
“எதுக்கு?”
“சும்மா பேசிட்டு போக வந்தான்.”
ராஜா அவளை சில விநாடிகள் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
“என்னிடம் ஏன் சொல்லவில்லை?”
ராதா பதில் சொல்லாமல் வேறு பக்கம் பார்த்தாள்.
அந்த இரவு ராஜா தூங்கவே இல்லை.
உண்மை
சில நாட்களுக்குப் பிறகு ராஜாவுக்கு உண்மை முழுவதுமாகத் தெரிய வந்தது.
ராதாவும் ராஜேஷும் நீண்ட காலமாக அவனுக்குத் தெரியாமல் தொடர்பில் இருந்தது உறுதியானது.
ராஜா அந்த உண்மையை அறிந்தபோது கோபப்படவில்லை.
முதலில் அவனுக்கு வந்தது அதிர்ச்சி.
பிறகு ஏமாற்றம்.
கடைசியாக கண்ணீர்.
“ராதா…”
அவனுடைய குரல் நடுங்கியது.
“நான் உன்னை என்ன குறை வைத்துப் பார்த்தேன்?”
ராதா அமைதியாக நின்றாள்.
“உனக்கு என்ன வேண்டுமோ கேட்டிருந்தால் என்னால் முடிந்த அளவுக்கு செய்திருப்பேன்.”
அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை.
“அவன் என் நண்பன். உன்னை என் உயிராக நினைத்தேன். நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து என்னை ஏமாற்றியிருக்கிறீர்கள்.”
ராஜா முதல் முறையாக அழுதான்.
“இந்த உறவை இத்தோடு நிறுத்திவிடு. நம்ம வாழ்க்கையை மீண்டும் சரி செய்யலாம்.”
ராதா தலைகுனிந்தபடி சொன்னாள்:
“என்னால் முடியாது.”
ராஜா அதிர்ச்சியடைந்தான்.
“என்ன சொல்ற?”
“எனக்கு ராஜேஷை பிடிக்கும்.”
அந்த வார்த்தை ராஜாவின் மனதை உடைத்தது.
“அப்படியா?”
சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தான்.
“அப்படியென்றால் என்னை ஏன் இவ்வளவு நாட்கள் ஏமாற்றினாய்?”
ராதாவிடம் பதில் இல்லை.
முடிவு
அடுத்த நாள் காலை ராதா சில துணிகளை ஒரு பையில் வைத்தாள்.
ராஜா பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
“எங்கே போற?”
“ராஜேஷுடன்.”
ராஜா கதவை நோக்கி பார்த்தான்.
“ராதா, இன்னும் ஒருமுறை யோசிச்சுப் பாரு.”
“நான் முடிவு பண்ணிட்டேன்.”
அவள் வெளியே சென்றாள்.
சில நிமிடங்களில் ராஜேஷும் வந்து அவளை அழைத்துச் சென்றான்.
ராஜா ஜன்னல் வழியாக இருவரும் தொலைவில் செல்வதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
அவன் தடுக்கவில்லை.
அவன் ஓடிப்போய் சண்டை போடவும் இல்லை.
அவன் அமைதியாக கதவை மூடினான்.
அந்த வீட்டில் முதல் முறையாக ராஜா மட்டும் தனியாக இருந்தான்.
சுவரில் இருந்த திருமண புகைப்படத்தை பார்த்தான்.
அதில் சிரித்துக்கொண்டிருந்த ராதாவையும் தன்னையும் பார்த்தபடி மெதுவாகச் சொன்னான்:
“இது உண்மையிலேயே முடிஞ்சிடுச்சா?”
அவனுடைய கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.
அந்த இரவு ராஜாவுக்கு தூக்கம் வரவில்லை.
ஆனால் மறுநாள் காலை அவன் ஒரு முடிவு எடுத்தான்.
“என் வாழ்க்கை இங்கே முடிவடையாது.”
அவன் எழுந்தான்.

அதே நேரத்தில் நகரத்தின் மறுபுறம்…
ராஜேஷுடன் சென்ற ராதாவும் ஒரு புதிய வாழ்க்கையை எதிர்பார்த்து பயணித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
அவளுக்குத் தெரியவில்லை…
ராஜேஷ் அவளிடம் சொன்ன வாக்குறுதிகளில் எத்தனை உண்மை, எத்தனை பொய் என்று.
மேலும் அவளுக்குத் தெரியவில்லை…
தான் விட்டுச் சென்ற ராஜாவின் வாழ்க்கையில் ரேஷ்மா என்ற பெண் விரைவில் நுழையப் போகிறாள் என்பதும்.
ஆனால் அந்த புதிய வாழ்க்கை தொடங்குவதற்கு முன்பே…
ராதாவுக்காக ஒரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது.

தொடரும்…