[Dheena dhayalan]

சுந்தரியின் சூத்தை பார்த்து கொண்டே மேலே வந்த செல்வம் சுந்தரியை திண்டில் அமர வைத்தான்

பின் அவனை ஆரம்பித்தான் என்னமா ஆச்சு ஏன் இப்புடி இருக்கிங்க ஓரு வாரமா ரொம்ப சோகமா இருக்கிங்களே என்ன காரணம் என்றான்

அவள் அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல டா ஓரு வாரமா சரியா தூங்கல அதான் இப்படி இருக்கு தூங்கி எழுந்தா சரி ஆகிடும் என்றாள்

இல்லையே அப்பிடி தெரியலயே எதோ கவலையா இருக்குற மாதிரில்லா இருக்கு என்றான்

அவன் அப்படி சொல்லவும் வந்த கண்ணீரை அடக்கிக் கொண்டு பேச முடியாமல் தினறினால் இதை பார்த்த செல்வம் ம்மா புரியுது புரியுது உணர்ச்சிவசப்படாத என்று அவள் தோள்பட்டையை பிடித்து அவளை தேற்றினான்

பின் அவனை ஆரம்பித்தான் எல்லாம் எனக்கு தெரியும்மா அசோக் சொன்னான் என்று சொல்லவும் அவனை அதிர்ச்சியாக பார்த்தாள்

அவன் அவளை பார்த்து ஆமா எல்லாத்தையும் சொன்னான் என்று சொல்லி முடிக்கவும் சுந்தரி தேம்பி தேம்பி அழ ஆரம்பித்தாள்

அவன் சுந்தரியை தேற்றினான் விடும்மா எல்லாம் சரி ஆகிடும் என்று அவள் முதுகை தடவிக் கொடுத்தான்

பின் சிறிது நேரம் அழுது அமைதியானாள் பின் அவளை ஆரம்பித்தாள் உங்க மூணு பேரையும் ஓன்னா தான்டா வளத்தேன் அவங்க மட்டும் ஏன்டா இப்படி ஆகிட்டாங்க என்றாள்

செல்வம் மனதிற்குள் நம்மள நல்ல பையன்னு தான் நினைக்குறா போல என்று நினைத்து கொண்டான்

சரி விடுமா எல்லாம் சரி ஆகிடும் என்றான்
அவள் இல்லடா இது சரி ஆகாது அவங்க இரண்டு பேரையும் பிரிக்கனும் இப்படி விட்டா நாளைக்கு பெரிய தப்பா மாறிடும் அவனை உங்க அப்பா இருக்குற இடத்துக்கே அனுப்ப போறேன் அப்போ தான் இவ கொஞ்சம் மாறுவா இல்லனா ஊரு உலகம் தப்பா பேசுற அளவுக்கு கொண்டு வந்துருவாங்கடா என்று அழுதாள்

இதை கேட்டு சிறிது நேரம் யோசித்தவன் நீ அவன அப்பா கூட அனுப்பிட்டா மட்டும் அவ திருந்திருவான்னு நினைக்குறியா என்றான்

பின்ன திருந்த மாட்டாளா எப்படியும் அவன பாக்காம இருக்க பழகி அப்படியே மறந்துருவாடா என்றாள்

அப்படி மறக்காம தப்பான முடிவு எதும் எடுத்துட்டா என்ன பண்ணுவ என்றாள்

சுந்தரி அதிர்ச்சியாக பார்த்தாள் அவ அப்படி பண்ணுவாளாடா என்றாள்
அவன் ஆமா என்பது போல தலையை ஆட்டினான் அவள பத்தி தான் உனக்கு தெரியும்ல பிடிவாதாக்காரி என்ன வேணாலும் பண்ணுவா என்றான்

அவள் அப்போ இப்போ என்னடா பண்றது இதுக்கு ஓரு முடிவை இல்லையா என்றாள்

செல்வம் சிறிது யோசித்து முடிவு இருக்கு அவங்க ஓன்னாவே இருக்கட்டும் அதான் முடிவு என்றான்

சுந்தரி கோபமாக எப்புடி டா சொந்த அக்கா தம்பியை புருஷன் பொண்டாட்டியா பாக்குறது வெளியே தெரிஞ்சா நம்ம குடும்பத்தை காரி துப்ப மாட்டாங்க என்றாள்

செல்வமும் கோபமாக துப்புவாங்க இல்லைன்னு சொல்லலை ஆனா என்ன பன்ன அவா இவன் தான் வேணும்ன்னு நிக்குறா வேற என்ன செய்ய இதை வெளியே தெரியாமா நம்ம தான் பாத்துக்கணும் என்றான்

இதை கேட்டு ஒன்னும் சொல்ல முடியாமல் வாயடைத்து இருந்தாள்

என்னாச்சுமா ஏன் அமைதியா இருக்கிங்க என்றான் எனக்கு என்ன செய்யன்னு தெரியலடா என்றாள்

செல்வம் அதெல்லாம் விடுங்க நான் பாத்துக்குறேன் அவங்கள விட்டா அவங்களே கொஞ்ச நாளுல புரிஞ்சு வெளியே வந்துடுவாங்க ஆசை அறுபது நாள் மோகம் முப்பது நாள் மாதிரி அவங்களுக்கே சலிப்பு தட்டிரும் என்றான்

என்னடா பேசுற அதுக்குள்ள எதாவது தப்பு நடந்து அவளுக்கு குழந்தை எதாவது வந்துருச்சுன்னா என்றாள்

சிறிது யோசித்தவன் அதை பத்தி அவங்கள்ட்டையே பேசுவோம் என்றான்

அவள் அவங்கள்ட்டயா இதை பத்தி எப்படி பேசுறது என்றாள் நீ இரு நான் பேசிக்குறேன் என்றான்

அவள் எதோ சொல்ற எனக்கு நடக்க போறத நினைச்சாலே பயமா இருக்கு என்றாள்

உன் இஷ்டம் என்னமோ பண்ணு என்று எழுந்து கீழே சென்றாள்

அவள் கீழே செல்லவும் செல்வம் தம்மை எடுத்து பற்ற வைத்து யோசிக்க ஆரம்பித்தான்

அப்படியே மணி 6 ஆக சுந்தரி டீ போட ஆரம்பித்தாள் பின் டீயை போட்டுவிட்டு செல்வத்தை அழைத்தாள் டீ போட்டாச்சு அவனையும் அவளையும் எடுத்துக்க சொல்லு என்றாள்

செல்வம் ம்மா எல்லாருக்கும் டீயை எடுத்துட்டு ஹாலுக்கு வா பேசனும் என்றான் டேய் நீங்க பேசுங்க டா நான் வரல என்றாள்

அவன் ம்மா நீ கண்டிப்பா இருக்கனும் என்றான் பின் அசோக்கை அழைத்து டீ குடிக்க வர சொல்லிவிட்டு அவளையும் வர சொல்லி சொல்ல சொன்னான்

அவனும் அவளை அழைக்க ஹாலில் அமர்ந்து எல்லாருக்கும் டீ ஊற்றி கொடுத்தாள் சுந்தரி வசந்தி மட்டும் டீயை எடுத்து கொண்டு உள்ளே செல்ல முயல செல்வம் பொதுவாக ஆரம்பித்தான்

எல்லாரும் கொஞ்சம் இருக்கிங்களா பேசனும் என்றான் அறை கதவு வரை சென்று பின் திரும்பியவள் செல்வத்தை பார்த்து விட்டு அப்படியே அசோக்கை பார்க்க அவன் உட்காரு என்று கண்களால் சைகை செய்ய அசோக்கிற்க்கு எதிர்ப்புறம் உள்ள சேரில் அமர்ந்தாள்

சிறிது அமைதிக்கு பின் செல்வமே ஆரம்பித்தான் ஓரு வாரத்துக்கு முன்னாடி நம்ம வீட்டுள்ள என்ன நடந்துச்சுன்னு அசோக் சொன்னான்

எல்லாருக்கும் தெரியும் இப்போ இந்த வீட்டோட அப்பா இல்லாததால அந்த பொறுப்பை எடுத்து வீட்டோட தலைவனா சில விஷயங்கள் சொல்றேன் கேட்டுக்கோங்க என்றான்

வசந்தியும் அசோக்கும் என்ன சொல்ல போறான்னு அவனையை உற்று நோக்க சுந்தரி தலை குனிந்தபடி இருக்க செல்வம் ஆரம்பித்தான்

அசோக் நீ என்ன மனநிலையில்ல அவளுக்கு தாலி கட்டுனியோ அவ எந்த மனநிலையில்ல கட்ட சொன்னாலோ அது எங்களுக்கு தெரியாது

இப்போ அவள மனச மாத்திக்க சொன்னாலும் மாத்திக்குற மனநிலை அவளுக்கு இல்ல அதனால நான் என்ன முடிவு எடுத்துருக்கம்னா நீங்க புருஷன் பொண்டாட்டியாவை இருங்க

ஆனா அது இந்த வீட்டுக்குள்ள மட்டும் வெளி உலகத்துக்கு நீங்க அக்கா தம்பி தான் இதை என்னைக்கும் எந்த இடத்துல்லயும் மறந்துற கூடாது

அது போக நீங்க இரண்டு பேரும் அந்த ரூமை யூஸ் பண்ணிக்கோங்க எதுனாலும் அந்த ரூமுக்குள்ளயே முடிச்சுக்கோங்க இங்க வெளியே எங்க முன்னாடி எதுவும் பண்ணி எங்கள கஷ்டபடுத்தாதிங்க என்றான்

அசோக் குறுக்கிட்டு லூசாடா நீ நாங்க அங்க தங்குனா நீ எங்கடா தூங்குவ என்றான்

அவன் சிறிது அமைதியாகி பின் பரவால்ல நான் அம்மா ரூம்ல படுத்துக்கிறேன் எனக்கு பிரச்சினை இல்லை என்றான்

அசோக் மனதில் அங்க கை வச்சு இங்க கை வச்சு கடைசியில்ல அடி மடிலயை வச்சுட்டானே என்று நினைத்தான்

பின் அசோக் அதெல்லாம் வேண்டாம் நீ இங்க என் கூடயே தூங்கு என்று அசோக் சொல்ல செல்வம் வசந்தியை பார்க்க வசந்தி அசோக்கை முறைத்து கொண்டு இருந்தாள்

பின் செல்வம் அது ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லடா பாத்துக்கலாம் நாங்க அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்குறோம் என்றான்

அசோக்கிற்க்கு மனசில்லாமல் முகத்தை வைத்திருந்தான் பின் அடுத்த விஷயம் ரொம்ப முக்கியமான விஷயம் என்றான்

நீங்க என்ன பண்ணாலும் அந்த ரூம்க்குள்ள பண்ணுங்கன்னு சொன்னம்ல்ல அதை தான் திரும்ப சொல்றேன் என்ன பண்ணாலும் நம்ம குடும்பத்துக்கு கெட்ட பெயர் வந்துடாம சேஃப்டி யா பண்ணுங்க எப்பிட சேஃப்டியா என்று அழுத்தி சொன்னான்

இதை புரிந்த அசோக் தலையை கவிழ்ந்தான் வசந்தி வேறே பக்கம் முகத்தை திருப்பினால்

சுந்தரியோ கண்களில் கண்ணீர் வரும் நிலையில் இருந்தாள்

பின் செல்வம் முடித்தான் இதை மட்டும் நீங்க செஞ்சா போதும் உங்கள யாரும் தொந்தரவு செய்ய மாட்டாங்க என்று முடித்தான்

பின் ம்மா நீ எதும் சொல்லனுமா என்றான் அவள் கண்ணில் வழிந்த நீரை துடைத்து கொண்டு ஒன்னுமில்ல என்று எழுந்து ரூமிற்க்குள் சென்றாள்

இதை கவனித்த அசோக்கும் உள்ளே செல்ல வசந்தி கிட்செனிற்க்குள் சென்றாள்

தொடரும்.....