[Dheena dhayalan]

சுந்தரி அதிர்ச்சியில் கீழே அமர அவள் பக்கத்தில் பயந்து கொண்டே அசோக் பக்கத்தில் செல்ல சுந்தரி கண்களில் நீர் வடிய

ம்மா என்று அசோக் அழைத்த மறுகணம் அவனை கண்ணு மண்ணு தெரியாமல் அவனை அறைய ஆரம்பித்தாள்

எது நடக்க கூடாதுன்னு எல்லாம் பண்ணனோ இப்போ அதை நடந்துருச்சே என்று அவனை அடித்து கொண்டே அழ ஆரம்பித்தாள்

அசோக்கிற்க்கு என்ன சொல்ல என்று தெரியாமல் அவள் பக்கத்திலேயே அமர்ந்தான் சுந்தரி ஏங்கி ஏங்கி அழ ஆரம்பித்தாள்

ஓரு மணி நேரம் ஆகியும் சுந்தரி அழுது கொண்டு இருந்தாள் அசோக் இதற்கு மேல் பக்கத்தில் இருந்தால் சரியாக இருக்காது என்று அவன் கீழே இறங்கி சென்றான்

கீழே சென்று வசந்தியை பார்க்க அவள் ரூமில் மொபைலை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள் அவளிடம் எந்த பதட்டமும் இல்லை அசோக்கிற்கு அது தான் பெரிய குழப்பமாக இருந்தது

இவள் எப்படி எந்த பயமும் இல்லாமல் இருக்கிறாள் ஓரு வேளை அம்மாக்கும் எனக்கும் நடந்தத பாத்துருப்பாளோ என்று யோசித்து கொண்டே தன் அறைக்குள் வந்து படுத்தான் எப்படி தூங்கினான் என்று தெரியவில்லை அப்படியே தூங்கி போனான்

மணி இரவு எட்டு ஆனது செல்வம் வேலையை முடித்து விட்டு வர வீட்டில் லைட் எதும் போடாமல் இருட்டாக இருந்தது ஓரு வேளை கரண்ட் எதும் இல்லையா என்று மொபைல் லைட்டை ஆன் செய்து கொண்டே உள்ளே வந்து ஹால் லைட்டை ஆன் செய்தான்

ம்மா ம்மா என்று அழைக்க எந்த பதிலும் இல்லை ரூமில் பேன் ஓடும் சத்தம் கேக்க உள்ளே சென்று பார்க்க அங்கே வசந்தி மட்டும் தனியாக தூங்கி கொண்டு இருந்தாள்

சரி என்று தன்னுடைய ரூமிற்க்கு வர அங்கே அசோக் தூங்கி கொண்டு இருந்தான் செல்வம் இவன் எப்போ வந்தான் அவ்ளோ சீக்கிரம் தூங்கமாட்டானே என்று யோசித்து கொண்டே வெளியே வந்து ம்மா ம்மா என்று கத்தி கொண்டே கிச்சனிற்க்கு செல்ல அங்கேயும் இல்லை

சரி மேலே சென்று பார்போம் என்று மாடி லைட்டை போட்டு விட்டு மேலே சென்றான் அங்கே படி ஏறி முடிக்கவும் சுந்தரி அழுது அழுது கலைத்து அங்கேயே படுத்திருந்தாள்

அவள் சேலை ஓரு பக்கம் ஒதுங்கி அவள் ஓரு பக்க மொலை மலை போல தெரிய செல்வத்திற்க்கு தண்டு சூடாகியது இருந்தாலும் அதை மறைத்து கொண்டு ம்மா ம்மா என்று சுந்தரியை எழுப்ப அவள் மெதுவாக கண்களை திறந்தாள்

செல்வம் ஏன் மா இங்கே படுத்திருக்க என்னாச்சு என்றான் அவளுக்கு திரும்பவும் அசோக் தாலி கட்டியது நியாபகம் வர அழுகை முட்டி கொண்டு வந்தது இருந்தாலும் செல்வத்திடம் காட்டி கொள்ளாமல் தொண்டையை செருமிக் கொண்டே முகத்தை துடைத்து கொண்டே ஒன்னுமில்ல ப்பா மேலே மாடிக்கு துணி காய போட வந்தேன்

அப்பிடியே காத்தோட்டமா இருந்தது தூங்கிட்டேன் என்று மெதுவாக எழுந்தாள் ஏற்கனவே அழுது கலைத்திருந்ததும் துக்க கலக்கமும் சேர்ந்து அவள் படியில் இறங்கவும் கொஞ்சம் தடுமாற செல்வம் அவள் தோள் பட்டையில் ஓரு கையும் இடுப்பில் ஒரு கையும் வைத்து பிடித்தான்

பின் சகஜ நிலைக்கு வர இடுப்பில் இருந்த கையை எடுத்தான் பின் பாத்துமா கீழே விழுந்துராத என்று அவளை கை தாங்களாக பிடித்து கீழே அழைத்து சென்றான்

பின் சாப்பாடு வைக்கவாடா என்று கேட்க இல்லமா நீ தூங்கு நான் பாத்துக்குறேன் என்று அவளை தூங்க சொல்லிவிட்டு அவன் சாப்பாடு வைத்து சாப்பிட ஆரம்பித்தான்

இருந்தாலும் அவனுக்குள் ஓரு சந்தேகம் எதோ ஒன்னு நடந்திருக்கு என்று நினைத்து கொண்டு பெட்டில் வந்து தூங்கினான்

காலை சுந்தரி கொஞ்சம் லேட்டாக எழ வசந்தி ஏற்கனவே எழுந்திருந்தால் சுந்தரி எழுந்து முகம் கழுவி விட்டு கிச்செனுக்குள் செல்லவும்‌ வசந்தி எதிரே வரவும் சரியாக இருந்தது

வசந்தி காலையிலையே குளித்து ஈர துண்டை தலையில் கட்டிக் கொண்டு நுரை தள்ள காப்பியை போட்டு கொண்டு அசோக் ரூமிற்க்குள் நுழைந்தாள்

இதை பார்த்த சுந்தரிக்கு மீண்டும் கண்ணீர் பொங்கியது இது எங்கே கொண்டு போய் முடிய போகுதோ என்ன நடக்க போகுதோ பிள்ளைங்கள எப்பிடில்லாம் வளக்கனும்ன்னு நினைச்சேன் இன்னைக்கு நானே ஒழுக்கம் இல்லாம ஆகிட்டனே என்று கிச்சன் சேரில் உட்கார்ந்து அழ ஆரம்பித்தாள்

உள்ளே சென்ற வசந்தி அசோக்கை எழுப்பினாள் அசோக் எழுந்து வசந்தியை குழப்பமாக பார்க்க இந்தாங்க காப்பி என்றாள்

அசோக் குழப்பத்தோடு காபியை வாங்க குடிச்சுட்டு குளிச்சிட்டு வாங்க டிபன் ரெடி பண்றேன் என்று கிளம்பினாள்

வசந்தி ஓரு நிமிஷம் நில்லு என்றான் அவள் வாசலிலையை நின்று என்ன என்று கண்களாளேயே கேட்டாள் இதெல்லாம் உனக்கே நல்லாருக்கா என்றான்

ம் நான் குடிச்சனே நல்லாருக்கே என்றாள் அவன் எரிச்சலாக அதை சொல்லல நீ இப்புடி நடந்துக்கிறத சொன்னேன்

ஏன் எல்லா பொண்டாட்டியும் நடந்துக்குறது தான இதில்ல என்ன தப்பு என்றாள்

நான் அதை சொல்லல நேத்து தான் அம்மா நம்மள அப்புடி பாத்துருக்காங்க நீ அந்த பயம் கூட இல்லாம இப்புடி காப்பியை கொண்டு வரியே அவங்க பாத்தா இன்னும் சங்கட படமாட்டாங்களா என்றான்

பட்டா பட்டுட்டு போட்டும் எனக்கென்ன என்றாள் கொஞ்சமாவது அவங்கள அம்மான்னு மதிக்கிறியா என்றான்

என்ன மதிக்கிறியா‌ அவங்க என்ன பிள்ளைன்னு மதிச்சு தான் அன்னைக்கு நான் பாக்குறது கூட தெரியாமா உன் கூட ஹால்ல படுத்தா என்று சொல்ல வந்து அமைதியானாள்

பின் அவளை தொடர்ந்தாள் நான் பாட்டுக்கு என் வேலையை பாக்குறேன் என்ன பேச வைக்காத என்றாள் கோபமாக

அசோக் என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் அமைதியாக நின்றான் அவன் நினைத்த மாதிரியே அவளுக்கு அந்த விஷயம் தெரிந்திருக்கிறது இனி என்ன செய்ய என்று யோசித்தான்

வசந்தி அசோக் பக்கத்தில் வந்து திரும்பவும் சொல்றேன் நீ என் ப்ராப்பர்ட்டி ஒழுங்கா இல்ல என்று அவள் சுண்ணியின் மேல் கைவைத்து கட் பண்ணிடுவேன் என்று சொல்லி விட்டு வெளியே சென்றாள்

அன்று முழுவதும் வீட்டில் யாரும் பேசி கொள்ளவில்லை
சுந்தரி அசோக் முகத்தை கூட ஏறேடுத்து பார்க்கவில்லை

ஆனால் வசந்தி மட்டும் அசோக்கிற்க்கு தேவையான அனைத்தையும் விழுந்து விழுந்து கவனித்தாள் அது சுந்தரியை மேலும் கவலையடைய செய்தது

அசோக்கிற்க்கு மறுபடி அவசரபட்டு கட்டிட்டோமோ என்று தோன்றியது
அப்படியே அந்த வாரம் முழுவதும் சென்றது

அந்த வாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமை அசோக் தூங்கி கொண்டு இருந்தான் வார விடுமுறை என்பதால் செல்வமும் தூங்கி கொண்டு இருந்தான் வழக்கம் போல வசந்தி காபியை கொண்டு வந்து அசோக்கை எழுப்ப அசோக் கோபத்தோடு எழுந்தான்

ஏய் ஏன் இப்புடி டெய்லி காலையில்ல வந்து டார்ச்சர் பண்ற கொஞ்சம் நேரம் தூங்க விடு என்றான்

இந்த காபியை குடிச்சுட்டு அப்புறம் தூங்கு உன்ன யாரு வேண்டான்னு சொன்னா என்றாள் அவன் கோபமாக காபியை வாங்கி குடித்தான்

பின் டம்ளரை அவளிடம் கொடுத்து குடிச்சுட்டேன் கிளம்பு என்றான்
அவள் அவன் தலையில் கைவைத்து அவள் முடியை கலைத்து குட் பாய் என்று நெற்றியில் முத்தம் வைத்துவிட்டு சென்றாள் அசோக் ஏன் இப்படி பண்றா என்று குழப்பத்தோடு பெட்டில் சாய்ந்தான்

அவள் செல்லவும் செல்வம் டக்கென்று எழுந்து என்னடா காபில்லாம் பெட்டுக்கே வருது என்ன திரும்ப எப்போ சேர்ந்திங்க என்றான்

அவன் சலிப்பாக அட நீ வேற ஏன்டா கடுப்பை கிளப்பிட்டு என்று சலிப்பாக சொன்னான்

இதை கவனித்த செல்வம் என்னடா ஆச்சு என் இவ்வளோ சலிப்பு என்றான் அவன் செல்வத்தை பார்த்து தம் வச்சுருக்கியா மேல போய் தம்மடிச்சுட்டே சொல்றேன் போவோமா என்றான்

செல்வமும் சரி வா என்று மேலே சென்று தம்மை பற்ற வைத்தனர் பின் அசோக் ஆரம்பித்து நடந்து முடிந்த அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தான்

செல்வம் தம்மை இழுத்து கொண்டே கவனமாக கேட்டான் கடைசியில் அசோக் சலிப்பாக அவள சமாதான படுத்த போய் நான் மாட்டிக்கிட்டேன்டா இப்போ அம்மாக்கு தெரிஞ்சு அம்மாவும் என் கிட்ட பேசமாட்டுக்கா எனக்கு என்ன பன்றதுன்னே தெரியலடா என்றான்

செல்வம் ஓ அதான் ஒருவாரமா அம்மா டல்லாவே இருக்காங்களா என்றான் அவன் ம் என்று தலையை ஆட்டினான்

இதை கேட்ட செல்வம் இன்னொரு தம்மை எடுத்து பற்ற வைத்தான் பற்ற வைத்து எதேயோ ஆழ்ந்து யோசித்தான் அசோக் அவனையை குறுகுறு வென்று பார்த்தான்

பின் தம்மை கடைசியாக இழுத்து கீழே போட்டு சரிடா இதை பத்தி அம்மாட்ட நான் பேசுறேன் பேசி முடிவு செய்வோம் என்றான்

அசோக் குழப்பமாக என்னடா பேச போற எனக்கு பயமா இருக்கு என்றான்
செல்வம் பேசிட்டு சொல்றேன் என்று சிரித்து கொண்டே கீழே சென்றான்

அசோக்கும் குழப்பமாக கீழே சென்றான்

சுந்தரி வழக்கம் போல சமையல் செய்து கொண்டு இருந்தாள் வசந்தி மற்ற வேலைகளை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள் அசோக் ரூமிற்க்குள் சென்று மொபைல் பார்த்து கொண்டு இருந்தான் செல்வம் ஹாலில் டீவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான்

இப்படியே மதியம் ஆக சுந்தரி செல்வத்திடம் மட்டும் சாப்பாடு ரெடி வந்து சாப்பிட சொல்லு என்றாள்
செல்வம் நீங்க சாப்பிடலையா என்றான்

இல்லடா பசிக்கல அப்புறம் சாப்பிடுறேன் என்றாள் அவன் சரி அப்போ நீங்க சாப்பிடுறப்ப நானும் சாப்பிடுறேன் என்று சொல்லி உள்ளே சென்றான்

சுந்தரி என் இவன் இப்படி பண்றான் என்று குழப்பத்தோடு அவளும் ரூமிற்க்கு சென்றாள்

அவள் செல்லவும் வசந்தி வெளியே வந்து தட்டை எடுத்து வைத்து விட்டு அசோக் ரூமிற்க்குள் நுழைந்தாள்

உள்ளே வந்தவள் அசோக் வா சாப்பிடலாம் என்றாள் இதை செல்வம் கவனித்தான் ஆனால் அதை அவள் கவனிக்காமல் அவளை மட்டும் அழைத்தாள்

அவன் நீ போ நான் வரேன் என்றான்
நீ வா அப்போ தான் போவேன் என்று அடம்பிடித்தாள் அவன் ஏய் அதான் சொல்றேன்ல போ வரேன்னு என்று அதட்ட அவள் அவனை முறைத்து கொண்டே வெளியே சென்றாள்

இதை கவனித்த செல்வம் என்ன அசோக் நல்ல கவனிப்பு போல என்றான் அவன் நீ வேற ஏன்டா இப்படி தான்டா இந்த ஓரு வாரமும் பண்றா எனக்கு கடுப்பாகுது என்றான்

பொண்டாட்டி னா அப்புடி தான்டா இருப்பாங்க என்றான் அவன் சொல்லவும் நீ வேற ஏன்டா என்று அவனை முறைத்தான் பின் சரி வா சாப்பிட போவோம் என்று செல்வத்தை அழைத்தான்

அவன் இல்லடா நீ போ நான் அப்புறம் சாப்பிடுறேன் என்றான் அவனும் சரி என்று சாப்பிட சென்றான்

அங்கே டேபிளில் வசந்தி தலையை வைத்து படுத்து சோகமாக அமர்ந்திருந்தாள்

இதை பார்த்த அசோக்கிற்க்கு அவளை பார்க்க பாவமாக இருந்தது

சரி என்று அவள் பக்கத்தில் சென்று அவளை எழுப்பி சாப்பிட சொன்னான் அவள் வேண்டாம் நீ சாப்பிடு என்று அவனுக்கு தட்டில் சாப்பாடை வைத்து நீட்டினாள்

அவன் எவ்ளோ கெஞ்சியும் அவள் சாப்பிடவில்லை பின் அசோக் தனக்கு வைத்து சாப்பாடை எடுத்து அவளுக்கு ஊட்டினான் அவள் முதலில் மறுக்க பின் அவன் கெஞ்சவும் வாங்கினாள்

பின் முழுவதையும் அவளுக்கு ஊட்டி விட்டு அவன் சாப்பிட ஆரம்பித்தான்
அசோக்கிற்கு இது புதிதாக இருந்தது
வசந்தி அவனை பார்த்து உனக்கு என்ன திட்ட அடிக்க கூட முழு உரிமை இருக்கு ஆனா அது நமக்குள்ள மட்டும் தான் இருக்கனும் வெளி ஆள் முன்னாடி அப்புடி பண்ண அவ்ளோ தான் என்று எழுந்து சென்றாள்

இவன் குழப்பமாக யாரை இவா வெளி ஆள்ன்னு சொல்றா என்று யோசிக்க ஓ செல்வத்தை தான் சொல்றா போலிருக்கு என்று அதை நினைத்து தனக்குள்ளையை சிரித்து கொண்டான்

அசோக் சாப்பிட்டு முடித்து செல்லவும் செல்வம் வெளியே வந்தான் அம்மா இன்னும் ரூமினுல்லை தான் இருந்தாள் செல்வம் சென்று அவளை கூப்பிட அவள் இல்லடா பசிக்கல நீ சாப்பிடு என்றாள்

அவன் கோபமாக அப்போ எனக்கும் வேண்டாம் என்று வெளியே ஹாலில் வந்து அமர்ந்தான் சிறிது நேரத்திற்கு பின் சுந்தரி வர இருவரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர்

சுந்தரி சாப்பிட மனதில்லாமல் சாப்பிட்டாள் பின் செல்வம் சாப்பிட்டு முடிக்கவும் சிறிது நேரத்தில் சுந்தரியும் சாப்பிட்டு எழுந்தாள்

பின் கைகழுவி விட்டு சுந்தரி வர செல்வம் ம்மா என்றான் அவள் என்ன என்று அவனை பார்க்க உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் என்றான் அவள் என்ன என்பது போல் பார்க்க நம்ம வீட்டு விஷயம் தான் என்றான்

அவள் ஓரு வேளை இவனுக்கு தெரிந்து விட்டதோ என்று குழப்பத்தில் சொல்லுடா என்றாள்

அவன் இங்கே வச்சு வேண்டாம் மேலே மாடிக்கு வாங்க என்றான் எதுக்குடா இங்கேயே சொல்லு என்றான் இல்லமா மாடிக்கு வாங்க பேசுவோம் என்று அவள் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் அவள் கையை பிடித்து மாடிக்கு கூட்டி சென்றான்

அவள் முன்னால் ஏற செல்வம் பின்னால் செல்ல படியில் ஏறும் போது அவள் சூத்து குழுங்குவதை பார்க்கவும் செல்வம் தண்டை சிறிது அமுக்கி விட்டு கொண்டு மேலே சென்றான்