20-09-2026, 12:36 PM
ఈ పరిస్థితులలో ఒక మంచికథ మంచికవిత్వం మంచి వ్యాసం ఎలా పుట్టగలదు? ఇక్కడ కొత్తగా రాసేవాళ్ల ను నీరసపరచడం కాదు గాని వాళ్లు సరైన పునాదులు వేసుకోవడం లేదు. బహుగ్రంథాల పఠనం చేయడం లేదు. పోనీ పెద్దలు చెప్పిన మాటలు వినడం లేదు పెద్దలను గౌరవించడం లేదు. తాను రాసిన ఒక కథ గాని ఒక కవిత్వం గాని ఎలాగోలా ప్రచురణ, పబ్లిష్ అయ్యాక తాను చలం అంతటివాడు, శ్రీశ్రీ అంతటివాడు అయి పోయాను అని ఫీల్ అవుతున్నాడు.
అయితే ఇందులో తప్పు వాళ్ళది ఏ మాత్రం కాదు.
ఈ కళలను అభ్యసించాలి అన్న ఉత్సాహంవాళ్ళది.
వాళ్లను సక్రమమైన మార్గంలో నడిపించవలసిన బాధ్య త సీనియర్లది. మీదు మిక్కిలి ప్రచురణ, పబ్లిష్, సాహి త్య సంస్థలది. వాళ్లు నడుము కట్టడం లేదు ఎవరి స్వార్థం వాళ్లు చూసుకుంటున్నారు. పైగా జూనియర్లను విమర్శిస్తున్నారు, చిన్నబుచ్చుతున్నారు. అందరిలో ఓర్పు సహనం అంతరించిపోతున్నాయి.
ఒక యావతో సాహిత్య సంస్థలు సొంత డబ్బుతో నడిపే మహానుభావులు కూడా ఉన్నారు. వాళ్లకు శతకోటి దండాలు. వాళ్లు నిస్వార్థ జీవులు అన్నమాట. తన స్వార్థం మాత్రమే చూసుకోకుండా తమ సంస్థకు సేవలు అందించే రచయితల, కవులను కూడా అంతో ఇంతో ఎంతోకొంత బహుమతులతో తృప్తి పరుస్తుంటారు.
ఇక్కడే చిక్కు వచ్చి పడింది. ఇలాంటి వాళ్లను.. అట్లాంటి వాళ్లను ఎదగనివ్వరు.. సాటి సంస్థల యజమానులు. కుటిల, కుట్ర స్వభావాలు.
ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే కవిత్వము, సాహిత్యము అనే కళలు ద్వారా ఎంతమాత్రము మనిషి మానసిక పరిపక్వత, వ్యక్తిత్వ వికాసము పొందలేని పరిస్థితులు ఉన్నాయి. ఈ పరిస్థితి మారితేనే కానీ ఈ కళలు రాణించవు.
మేధావి వర్గానికి సంబంధించిన అద్భుతమైన ఈ కళలు రాణిస్తేనే గాని మానవులు మానసిక, వ్యక్తిత్వ వికాసం పొందలేరు. ''
ఇప్పుడు చెప్పు ఈ మొత్తం 64 కళలలో నువ్వు ఏ కళలో ప్రావీణ్యం సంపాదించి అభివృద్ధి సాధించాలను కుంటున్నావు.. ?''
అంటూ ప్రశ్నించి గురువు పన్నగభూషణరావు వివరాలు తెలుసుకోవడానికి తన దగ్గరకు వచ్చిన కరటక దమనకరావు చూశాడు కళ్ళు తెరచి.
పాపం అప్పటివరకు ఆయన తదేక దీక్షతో శిష్యుడికి విషయమంతా చెప్పి న్యాయం చేయాలి అన్న ఒక పద్ధతిలో కళ్ళు మూసుకుని వివరిస్తున్నారు పాపం.
ఒక ఆధ్యాత్మిక విధానంతో.
అలా ఆయన కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి ఇంకెక్కడ కరట కదమనకరావు.. కనుచూపుమేరలో అతని ఆచూకీ లేదు.
ఇలాంటి సంఘటనలు పన్నగభూషణరావు కొత్త కాదు కనుక అంతగా ఆశ్చర్య పడలేదు.. పైకి లేచి.. నేటి యువతరం తీరు ఇంతగొప్పగా ఉందన్నమాట అని నవ్వుకుంటూ తన పనిలో నిమగ్నమయ్యారు గురువు గారు.
**
అయితే ఇందులో తప్పు వాళ్ళది ఏ మాత్రం కాదు.
ఈ కళలను అభ్యసించాలి అన్న ఉత్సాహంవాళ్ళది.
వాళ్లను సక్రమమైన మార్గంలో నడిపించవలసిన బాధ్య త సీనియర్లది. మీదు మిక్కిలి ప్రచురణ, పబ్లిష్, సాహి త్య సంస్థలది. వాళ్లు నడుము కట్టడం లేదు ఎవరి స్వార్థం వాళ్లు చూసుకుంటున్నారు. పైగా జూనియర్లను విమర్శిస్తున్నారు, చిన్నబుచ్చుతున్నారు. అందరిలో ఓర్పు సహనం అంతరించిపోతున్నాయి.
ఒక యావతో సాహిత్య సంస్థలు సొంత డబ్బుతో నడిపే మహానుభావులు కూడా ఉన్నారు. వాళ్లకు శతకోటి దండాలు. వాళ్లు నిస్వార్థ జీవులు అన్నమాట. తన స్వార్థం మాత్రమే చూసుకోకుండా తమ సంస్థకు సేవలు అందించే రచయితల, కవులను కూడా అంతో ఇంతో ఎంతోకొంత బహుమతులతో తృప్తి పరుస్తుంటారు.
ఇక్కడే చిక్కు వచ్చి పడింది. ఇలాంటి వాళ్లను.. అట్లాంటి వాళ్లను ఎదగనివ్వరు.. సాటి సంస్థల యజమానులు. కుటిల, కుట్ర స్వభావాలు.
ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే కవిత్వము, సాహిత్యము అనే కళలు ద్వారా ఎంతమాత్రము మనిషి మానసిక పరిపక్వత, వ్యక్తిత్వ వికాసము పొందలేని పరిస్థితులు ఉన్నాయి. ఈ పరిస్థితి మారితేనే కానీ ఈ కళలు రాణించవు.
మేధావి వర్గానికి సంబంధించిన అద్భుతమైన ఈ కళలు రాణిస్తేనే గాని మానవులు మానసిక, వ్యక్తిత్వ వికాసం పొందలేరు. ''
ఇప్పుడు చెప్పు ఈ మొత్తం 64 కళలలో నువ్వు ఏ కళలో ప్రావీణ్యం సంపాదించి అభివృద్ధి సాధించాలను కుంటున్నావు.. ?''
అంటూ ప్రశ్నించి గురువు పన్నగభూషణరావు వివరాలు తెలుసుకోవడానికి తన దగ్గరకు వచ్చిన కరటక దమనకరావు చూశాడు కళ్ళు తెరచి.
పాపం అప్పటివరకు ఆయన తదేక దీక్షతో శిష్యుడికి విషయమంతా చెప్పి న్యాయం చేయాలి అన్న ఒక పద్ధతిలో కళ్ళు మూసుకుని వివరిస్తున్నారు పాపం.
ఒక ఆధ్యాత్మిక విధానంతో.
అలా ఆయన కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి ఇంకెక్కడ కరట కదమనకరావు.. కనుచూపుమేరలో అతని ఆచూకీ లేదు.
ఇలాంటి సంఘటనలు పన్నగభూషణరావు కొత్త కాదు కనుక అంతగా ఆశ్చర్య పడలేదు.. పైకి లేచి.. నేటి యువతరం తీరు ఇంతగొప్పగా ఉందన్నమాట అని నవ్వుకుంటూ తన పనిలో నిమగ్నమయ్యారు గురువు గారు.
**
ఎందరో మహానుభావులు, అందరికీ వందనములు
మా తెలుగు తల్లికి మల్లె పూదండ
మా తెలుగు తల్లికి మల్లె పూదండ


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)