[Dheena dhayalan]

கொஞ்சம் வேலை சுமை காரணமாக கதையை தொடர்ந்து எழுத முடியவில்லை இனி முடிந்தளவில் கதையை எழுத முயற்ச்சிக்கிறேன் ஆதரவு தந்த அனைவருக்கும் நன்றி

கதை தொடர்கிறது...

சுரேஷை வீட்டில் விட்டு விட்டு வந்த அசோக்கிற்க்கு சுரேஷ் அம்மா நியாபகம் ஓடியது சும்மா சொல்ல கூடாது அவன் அம்மாவும் நல்ல நாட்டுக்கட்டையா தான் இருக்கா சரி பாப்போம் என்று நினைத்து கொண்டு வீட்டை அடைந்தான்

வீட்டை வந்தடைந்ததும் உள்ளே செல்ல வசந்தி டீவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள் இவன் உள்ளே வரவும் அவனை பார்த்து முறைக்க இவன் அவளை கடந்து உள்ளே கிட்செனிற்க்கு சென்றான்

அங்கே சுந்தரி சமையல் செய்து கொண்டிருக்க இவனிற்க்கு பின்னால் இருந்து பார்க்க தண்டு தூக்கியது வீட்டுல்ல எல்லாரும் சூத்த மட்டும் தனியா வளப்பாங்க போல என்று நினைத்து கொண்டு அவள் பின்னால் சென்று இடுப்பின் வழியாக கையை விட்டு கட்டியனைத்தான்

இதை எதிர்பார்க்காத சுந்தரி பதறி திரும்பினாள்
இவன் ம்மா நான் தான் நான் தான் என் இவ்வளோ பதட்டம் என்றான்

அவள் எரும எரும இப்புடி பின்னாடி வந்து கட்டி பிடிச்சா பதறாமா என்ன செய்வாங்க என்றாள்
இந்த வீட்ல என்ன தவிர வேற யாரு உன்ன இப்புடி கட்டிப்பிடிக்க முடியும் என்று அவளை சூத்தை இழுத்து அவளை அணைத்தான்

பின் அவனை ஓரு வேளை செல்வம்ன்னு நினைச்சியா என்றான்

அவள் அவன் கண்ணத்தில் அடித்து அவன் நல்ல பிள்ளை அவன் ஏன்டா கெடுக்குற என்றாள்

அசோக் மனதில் நான் கெடுக்குறனா நீ ஓகே சொன்னா உன்ன கெடுத்து பிள்ளையை கொடுத்துருவான் அவன் நல்ல பிள்ளையா என்று நினைத்தான்

பின் அவள் அவனை தள்ளி சரி போ வசந்தி வெளியே தான் இருக்க நீ போ என்றாள்

அவன் அவ இருந்தா என்ன என்றான்
அவள் கோபமாக சரி அப்போ அவளையும் கூட்டுக்கிறியா நம்ம சேந்து பண்ணுவோம் என்றாள்

அவன் சந்தோஷமாக தலையை ஆட்டிக் கொண்டே டபுள் ஓகே என்றான் அவள் அவன் கையை திருகி சொல்லுவடா சொல்லுவ உனக்கு இரண்டு இல்லை எத்தனை பேர் வந்தாலும் பத்தாது என்று அவன் தோள்பட்டையில் திருக அவன் பதிலுக்கு அவள் இடுப்பை கிள்ளி விட்டு அறைக்குள் ஓடினான்

அவன் ஓடும் போது வசந்தியை பார்க்க அவள் இன்னும் அந்த கோபத்தோடு தான் அவளை பார்த்தாள்

அவன் அப்படியே ரூமுக்குள் நுழைந்தான்

ஏன் இன்னும் நம்ம மேல இன்னும் கோபத்திலையே இருக்கா இவள எப்படி சரி பண்றது என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தான்

பின் கொஞ்சம் நேரம் கண் அசர அப்படியே தூங்கிவிட்டான் பின் சிறிது நேரம் கழித்து சுந்தரி அவனை மதிய சாப்பாட்டிற்க்கு அழைக்க அவனும் எழுந்து சென்று சாப்பிட்டான் வசந்தி இவனை பார்க்காமல் மொபைலை பார்த்து கொண்டே சாப்பிட்டாள்

சுந்தரி வசந்தியை பார்த்து போனை நொண்டாம சாப்பிடுடி என்றாள்

வசந்தி அவளை முறைத்து கொண்டே சாப்பாடை பாதியில் வைத்து விட்டு எழுந்து ரூமிற்க்கு சென்றாள்

அதை பார்த்த அசோக் ம்மா ஏன் மா இப்போ அவள திட்டுன என்றாள்
அவ நல்லதுக்கு தானட சொன்னேன் அதுக்கு ஏன்டா இப்படி கோபப்பட்டு போற இப்போ வர வர அவ நடவடிக்கையை சரி இல்ல ஏன் கோபபடுறா எதுக்கு கோபபடுறானே தெரியல என்று அவளை நினைத்து வருந்தி இவளும் சாப்பிடாமல் பாதியில் எழுந்து சென்றாள்

இதை பார்த்த அசோக் ச்சே நம்மாள தான் அக்கா ரொம்ப நிம்மதி இல்லாம இருக்கா அவளை எப்படியாவது மாத்தனும் என்று நினைத்து கொண்டு சாப்பிட்டு எழுந்தான்

பின் மதிய உறக்கத்திற்க்கு பின் எழுந்து ஹாலுக்கு வர ஹால் அமைதியாக இருந்தது

உள்ளே சுந்தரி டீ போட்டு கொண்டு இருக்க வசந்தி துணிகளை துவைத்து அலசி கொண்டு இருந்தாள் இவன் கிச்சனிற்க்கு வர அம்மா கண்களாலேயே எதும் செய்யாதே அவள் இருக்கிறாள் என்று சைகை காட்டினாள்

ஆனால் அசோக்கிற்க்கும் அவளை எதுவும் செய்யும் எண்ணம் இல்லை அவனிற்கு மனது முழுவதும் வசந்தி இப்படி இருப்பதை நினைத்து கவலையாக இருந்தது டீ யை வாங்கி கொண்டு மேலே மாடிக்கு சென்றான்

பின் மேலே சென்று டீ யை குடித்து கொண்டே தம்மை பற்ற வைத்து இழுத்து கொண்டு இருந்தான்

ஓரு சிப் டீ ஓரு சிப் தம் என்று இழுத்து கொண்டே குடித்தான் அப்போது மேலே யாரோ வருவது போல் இருக்க தம்மை பக்கத்தில் இருக்கும் சுவற்றில் அணைத்து கீழே போட்டான்

அவன் சுந்தரி தான் வருகிறாள் என்று நினைக்க அங்கே வந்ததோ வசந்தி மேலே துணிகளை காய போட வந்தவள் இவன் இருப்பதை பார்த்து கீழே போக சென்றால் பின் என்ன நினைத்தாலோ திரும்ப வந்து துணிகளை காய போட ஆரம்பித்தாள்

அசோக் திரும்பவும் அணைத்த தம்மை எடுத்து பற்ற வைத்து வேண்டுமென்றே அவள் முன்னால் அடித்தான்

அவனிற்க்கு தெரியும் தம் அடித்தால் வசந்திக்கு பிடிக்காது என்று இருந்தாலும் அந்த கோபத்திலாவது வந்து பேசுவாள் என்று நினைத்து அடித்தான்

ஆனால் வசந்தி அதை கண்டு கொள்ளாமல் துணிகளை காய போட்டுவிட்டு கீழே செல்ல கிளம்பினாள்

இதை பார்த்த அசோக் இதை விட்டா இவள்ட்ட பேச சான்ஸ் கிடைக்காது என்று அவள் அருகே ஓடி சென்று அவன் இரண்டு கைகளையும் மறைத்து பேசனும் என்றான்

வசந்தி அவனையும் அவன் கையில் இருந்த தம்மையும் பார்த்து முறைக்க
அவன் ஓ சாரி என்று தம்மை கீழே போட்டு மிதித்தான்

அவன் மிதிக்கவும் அவள் அவனை கடந்து செல்ல முயல அவன் அவளை போக முடியாதவாறு உடலை அங்கேயும் இங்கேயும் அசைக்க அவள் எரிச்சலுடன் இப்போ என்ன என்றாள்

அவன் இல்ல பேசனும் என்றான் அவள் என்ன பேசனும் அதான் எல்லாம் பேசி மூடிச்சாச்சுல்ல இப்ப வந்து என்ன பேச இருக்கு என்றாள்

அவன் அக்கா இல்லைக்கா என்று சொல்லவும் அவளுக்கு திரும்பவும் கோபம் உச்சிக்கு ஏறியது

இதை கவனித்த அசோக் சரி சரி வசந்தி நான் சொல்றத கேளு ப்ளீஸ் என்றான்

அவள் இப்போ என்ன என்ன சொல்லனும் உனக்கு என்றாள்

அசோக் பதிலுக்கு இப்போ ஏன் இவ்ளோ டென்ஷன் ஆகுற ரிலாக்ஸ் ஆகு என்று அவள் தோள்பட்டையை பிடித்து அவளை பக்கத்தில் திண்டில் உட்கார வைத்தான்

அவள் அவன் கைகளை பிடித்து தள்ளிவிட்டாள் தொடுற வேலை எல்லாம் வச்சுக்காத என்ன என்றாள்

நான் தொடுறது பிடிக்கலையா என்றான்
அவள் அடுத்த நொடியே பிடிக்கல என்றாள்

அவன் அதான் ஏன் என்றான்
அவள் அவனை முறைத்து கொண்டே ஆமா அக்கா அக்கான்னு நீ வந்து தொடுவ அப்புறம் உங்க அண்ணன் வந்து தொடுவான் இப்படி தொட அசிங்கமா இல்லையா உனக்கு என்றாள்

அவனுக்கு புரிந்தது அவளை அக்காவாக நினைப்பது அவளுக்கு பிடிக்கவில்லை அது போக அவள் அவனை ரொம்ப காதலித்து விட்டாள் என்று நினைத்தான்

பின் சிறிது நேரம் அமைதிக்கு பின்னால் சரி இப்போ என்ன செய்யனும் நான் என்ன செஞ்சா நீ பழைய மாதிரி மாறுவ என்றான்

அவள் கோபமாக எனக்கு ஒன்னும் செய்ய வேண்டாம் நீ உன் வேலையை பாரு நான் என் வேலையை பாக்குறேன் என்று எழுந்து செல்ல முயன்றாள்

இதற்கு மேல் பொறுமை இழந்த அசோக் அவள் கையை பிடித்து இழுத்து என்னடி மயிரு நான் சொல்ல சொல்ல கேக்காம போற அடிச்சு பல்லு கில்லெல்லாம் பேத்துருவேன் என்று அதட்ட அவளுக்கு எங்கேயோ அவன் திட்டியது அவள் மனதிற்க்குள் தன் புருஷன் திட்டியதாக உணர்வு வர அவனை முறைத்து பார்த்த கண்கள் இப்போது காதலாக பாரக்க தொடங்கியது

அவன் அவளை மேலும் திட்ட இப்போ உனக்கு என்னடி பண்ணனும் சொல்லு என்ன பண்ணனும் என்று அதட்டினான்

அவள் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தவள் தீடிரென்று தன் நைட்டி பையினுள் கையை நீட்டி தாலியை எடுத்து நீட்ட அசோக் மீண்டும் அதிர்ச்சி ஆனான்

அவள் அவன் கண்களை உற்று பார்க்க என்ன பாக்குற இதை கட்டு இதை கட்டி என்ன திரும்ப உன் பொண்டாட்டி ஆக்கிக்கோ இல்லனா என்ன இப்பிடியே விட்ரு என்றாள்

அசோக் பதற்றதோடு ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் இது மட்டும் வேண்டாம் இப்போ தான் எல்லாம் மாறியிருக்கு திரும்பவும் வேண்டாம் என்றான்

அவள் கோபமாக என்னடா மாறியிருக்கு நீ மட்டும் தான் மாறிருக்க நான் மாறல நீங்களா வருவிங்களா நல்லா பேசுவிங்களாம் லவ் பண்றன்னு சொல்லுவிங்களாம் தாலி கட்டுவிங்களாம் கடைசியில்ல எல்லாம் சும்மான்னு சொல்லுவிங்க நான் இதை எத்துக்கனுமா

ஒன்னு இதை கட்டு இல்ல என்ன இப்பிடியே விட்ரு நான் எப்பிடியும் போறேன் என்றாள்

அசோக் என்ன செய்ய என்று யோசித்து கொண்டு இருக்க வசந்தி சீக்கிரம் என்று அவசர படுத்தினாள்

அசோக் நன்றாக யோசித்து அவள் கையில் இருந்த தாலியை நடுக்கத்துடன் வாங்க வசந்தி அவள் முன் தாலியை கட்டுவதற்கு எற்றாற் போல் குனிந்தாள்

அசோக் தாலியை வாங்கி அவளை பார்த்து நடுங்கி கொண்டு இருக்க அவள் என்னடா அப்புடி நடுங்குற அன்னைக்கு என் கூட படுக்கனும்ன்னு ஆசை படும் போது பயப்படாம கட்டுன இப்போ என்ன நடுங்குற கட்டு என்று அவனை முறைத்தாள்

அவனும் என்ன என்று யோசிக்கும் முன்பே அவள் கழுத்தில் மூன்று முடிச்சுகளை போட்டு முடித்தான்

வசந்தி அந்த தாலியை எடுத்து பார்த்து அதை முத்தம் கொடுத்து விட்டு நீ என் ப்ராப்பர்ட்டி உன்ன யாருக்கும் தர மாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பினாள்

அசோக்கும் அவளை பார்த்து விட்டு படி பக்கத்தில் வர அங்கே சுந்தரி அதிர்ச்சியோடு கண்களில் நீர் பொங்க நின்று கொண்டு இருந்தாள்

இதை பார்த்த அசோக் மேலும் அதிர்ச்சி ஆக ஆனால் வசந்தியோ முதலில் அதிர்ச்சி ஆகி பின் பாத்துக்கலாம் என்று மனதில் தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு அவளை கடந்து அவள் முன் தாலியை மறைக்காமல் சென்றாள்

சுந்தரி அதிர்ச்சி விலகாமல் அப்படியே கீழே படியில் அமர்ந்தாள்

(நீங்கள் கொடுக்கும் ஆதரவை பொறுத்து கதையை தொடரலாமா வேண்டாமா என்று நினைக்கிறேன்)