Fantasy கன்னி பெண்கள் கூட்டம்

[UngalNaan]

**Part 4**

பவித்ரா உள்ளே வந்தா.

கேட்ல நின்னு வந்தவளோட முகம் சோகமா இருந்தது. உடை வெளுத்து, முடி கலைஞ்சு, கை நடுங்கியது. ஆனா கதவை மூடியதும் அவள் கண் முதல்ல ரம்யாவையும் சஞ்சிதாவையும் தான் தேடினது. பிறகு லேகாவையும். பிறகு கட்டி வச்சிருந்த இரண்டு ஆளுகளையும்.

“இது என்னடி...” அவள் குரல் உடைஞ்சது.

லேகா சிரிச்சா. அந்த சிரிப்பு லேகாவோட சிரிப்பு இல்ல. தோள் சற்று தூக்கி, இடுப்பு சற்று முன் தள்ளி, பேசும் போது நாக்கு உதட்டை நக்கியது.

“வா பவித்ரா. உன்னையும் கூப்பிட்டேன். நீ தப்ப முடியாது.”

ரம்யா பவித்ரா முன்னாடி நின்னா. “நீ தெரிஞ்சுக்கோ. இவள் லேகா இல்ல. அவன் இவள் உடம்புல இருக்கான்.”

பவித்ரா பின்வாங்கினா. சுவரில் இடித்தாள்... “மறுபடியுமா...? நான் கல்லூரியை விட்டு போனதே இதனால தானே...”

அபினேஷ் மேசையில இருந்து தலையை தூக்கினான். அவன் கண்கள் சாதாரணமா இருந்தது. உள்ளே யாரும் இல்ல. வெறும் பையன். பயத்துல நடுங்கினான்.

“ரம்யா... நான்... நான் நானா தான். என்னை விடு...”

ரம்யா அவனை பார்க்கல. லேகா பக்கம் தான் பார்த்தா.

“இவள் உடம்புல நீ இருக்கே. இவளை விட்டு வெளியே வா. இல்லனா இந்த உடம்பையும் நான் உடைப்பேன்.”

லேகாவை நெருங்கினா‌ ரம்யா.. மேலாடையை விரலால் தூக்கினா. முலையின் மேல் பகுதியை வெளியே காட்டினா.

“நீ ஆம்பளை உடம்புல இருக்கும் போது உன்னை ஒத்தேன். இப்ப பொம்பளை உடம்புல இருக்க. அதனால நான் வேற விதமா விளையாடுவேன்.”

சஞ்சிதா லேகா பின்னாடி போய் அவள் கைகளை பிடிச்சா. அபர்ணா முன்னாடி வந்து லேகா முகத்தை பிடிச்சா.

“இவள் நம்ம தோழி. ஆனா இப்ப இருக்கிறது நீ. அதனால இவள் உடம்பை நாம தடவுறோம். நீ உள்ளே இருந்து பாரு.”

மூணு பேரும் லேகாவை மேசையில படுக்க வச்சாங்க. உடை மேலே தூக்கினாங்க. உள்ளே innerwear மட்டும். ரம்யா அவள் கால்களை பிரிச்சா. சஞ்சிதா முலைகளை பிசைஞ்சா. அபர்ணா வாயை அவள் காதுல வச்சு கிசுகிசுச்சா.

“உனக்குப் பிடிச்ச உடம்பு இது. இப்ப இந்த உடம்புலயே சுகம் பாரு.

லேகா உடல் முதல்ல எதிர்த்தது. பிறகு வளைஞ்சது. கண்கள் சிவந்து, மூச்சு வாயை விட்டு வந்தது. உள்ளே இருந்தவன் பொம்பளை உடம்புல முதல் முறை சிக்கிக்கொண்டான். அவனால் தாவ முடியல. மூணு பேரும் அவளை விடல. விரல்கள், வாய், தொடை — எல்லாம் ஒரே நேரத்துல.

பவித்ரா சுவரை பிடிச்சுக்கிட்டு பார்த்தா. அழுகை வந்தது. ஆனா நகரல.

“விடுங்க... அவள் லேகா...”

ரம்யா தலையை தூக்கினா. வாயில் லேகா புண்ட ருசி. “இவள் தான். அவனை இவள் உள்ளே வைத்து தான் நாம முடிக்க போறோம். நீ வர வேணாம்னா போ. ‌

பவித்ரா போனை பார்த்தா. புது மெசேஜ்.

**“உள்ளே போ. இல்ல உன் வீட்டு மேல வர்றேன்.”**

அவள் போனை கீழே போட்டா. மேலாடையை தானே கழட்ட ஆரம்பிச்சா.

“நான் உள்ளே வர்றேன். ஆனா லேகாவ காயப்படுத்தாதீங்க.”

லேகா — உள்ளே இருந்தவன் — சிரிச்சான்

“காயப்படுத்தல. அனுபவிக்கிறோம். வா பவித்ரா. நீயும் படு. நாலு பேரும் ஒரே மேசையில.
ரம்யா பவித்ரா கையை பிடிச்சா. மேசையில இழுத்தா. சஞ்சிதா அவள் சல்வாரை இறக்கினா. அபர்ணா லேகாவ விடாமல் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தா.

நான்கு பெண்கள். ஒரே மேசை. கீழே இரண்டு ஆளு கயிறுல கட்டி. ஒருத்தன் மேசையோரம் மயங்கி.

ரம்யா பவித்ரா காதை மடக்கினா.

“இவன் தாவினா உன் கண்ணு சிவக்கும். அப்ப நீ பேசாதே. நான் உன் மேல இருப்பேன். சஞ்சிதா லேகாவ பிடிப்பா. அபர்ணா கதவைப் பார்ப்பா. புரிஞ்சுதா?”

பவித்ரா தலையை ஆட்டினா. கண்ணில் நீர். உடம்பு நடுக்கம். ஆனா கால்கள் பிரிஞ்சது.

லேகா உடல் திடீர்னு விறைத்தது. கண்கள் வெளுத்து மறுபடியும் சிவந்தது.

தாவ ஆரம்பிச்சான்.

பவித்ரா வாயில் ஒரு சப்தம் வந்தது. அவள் சொந்த குரல் இல்ல.

“வந்துட்டேன்—”

ரம்யா அவள் வாயை மூடினா. இடுப்பை அவள் மேல வச்சா. உள்ளே இறங்கினா. பெண் உடலோடு பெண் உடல். கீழே லேகா இன்னும் மயக்கத்துல. சஞ்சிதா அவளை விடல.

அபர்ணா ஜன்னல் பக்கம் போனா. வெளியே கல்லூரி கேட் தெரிஞ்சது.

யாரோ ஒரு கருப்பு கார் நின்னுட்டு இருந்தது. லைட் அணையல.

அபர்ணா குரல் தாழ்த்தினா.

“ரம்யா... கேட்ல கார் இருக்கு. உள்ளே இருந்து யாரோ இறங்குறாங்க. ஆம்பளை இல்ல. பொம்பளை. வயசு முதிர்ந்தவள மாதிரி.”

ரம்யா பவித்ரா மேல இருந்து தலையை தூக்கல. இடுப்பு நிற்கல.

“யார்னு பாரு.”

அபர்ணா மெல்ல சொன்னா.

“பிரின்சிபால் போன்ல சொன்ன ‘மேல இருக்கிறவன்’... ஆம்பளை இல்லடி.
**ஒரு பொம்பளை.**”

கதவு மறுபடியும் தட்டியது. மெதுவா. மூணு தட்டு.

பிரின்சிபால் கட்டில இருந்து கண்கள் விரிஞ்சது. முதல் முறை உண்மையான பயம்.

--- தொடரும்..