19-09-2026, 11:54 PM
**Part 3**
கதவு மறுபடியும் தட்டியது. இந்த தடவை பலமா....
ரம்யா அபினேஷ் மேல இருந்து இறங்கல. அவள் இடுப்பு இன்னும் அவன் மேல தான் இருந்தது. உடை கலைஞ்சு, மூச்சு வேகமா இருந்தது. சஞ்சிதா பின்னாடி நின்னு ரம்யா இடுப்பை பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. அபர்ணா பிரின்சிபால் மேல இருந்து எழுந்தா. அவள் முகத்துல கோபமும் சுகமும் கலந்திருந்தது.
“யாரு அது?” ரம்யா கேட்டா. குரல் கரகரப்பா இருந்தது.
அபினேஷ் உள்ளே இருந்த குரல் சிரிச்சது.
“சொன்னேன் பார்த்தியா. காலையில இல்ல. இப்பவே வந்துட்டா.”
கதவு மெதுவா திறந்தது.
லேகா.
அவள் நினைச்ச மாதிரி இல்ல. முகம் வெளுத்து, கண் கீழே வீங்கி, உடம்பு மெலிஞ்சிருந்தது. ஆனா கையில ஒரு சின்ன கவர் இருந்தது. உள்ளே அதே மாதிரி தாமிர தகடு.
“ரம்யா...” அவள் குரல் நடுங்கியது. “நீங்க என்ன பண்றீங்க...”
ரம்யா எழுந்தா. அவள் காலுக்கிட்ட புண்ட தண்ணி வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்தது. ஆனா அவள் முகம் சுருங்கல.
“நீ இங்க வரக் கூடாதுடி லேகா. நீ விலகி போனது தான் சரி.”
லேகா உள்ளே வந்தா. கதவை பூட்டினா.
“நான் விலகல. அவன் என்னையும் விடல. பாரு.”
அவள் கழுத்துல ஒரு சின்ன கீறல். அதே மாதிரி வசிய கட்டு.
சஞ்சிதா முன்னாடி போனா. “அவன் உன் உடம்புல இருக்கானா?”
லேகா தலையை ஆட்டினா. “இல்ல. ஆனா அவன் சொன்னான். நீங்க பிரின்சிபாலையும் PA-யையும் கட்டி வச்சீங்கனா... நான் வரணும். இல்லனா பவித்ராவ மறுபடியும்... உடம்புல மறுபடியும் வருவேன்னு...”
மூணு பேரும் ஒரே நேரத்துல நின்னாங்க.
பவித்ரா. கல்லூரியை விட்டு போனவள். அவளை எதுக்கு மீண்டும் இழுக்கறான்.
அபினேஷ் எழுந்து உக்காந்தான். சுண்ணி இன்னும் நிமிர்ந்து, ரம்யா புண்ட தண்ணில நனைஞ்சிருந்தது.
“இப்ப புரிஞ்சுதா ரம்யா. நான் ஒரே உடம்பு இல்ல. நான் பல உடம்பு. நீ என்னை இந்த பையன் மேல ஏறி ஓத்தினாலும்... நான் அடுத்த உடம்புல வருவேன்.”
ரம்யா அவன் முகத்துக்கு நேரே நெருங்கினா. அவள் கை அவன் தாடையை பிடிச்சது.
“அப்ப இந்த உடம்பை நான் முடிக்கிறேன். நீ தாவு. எங்க தாவுனாலும் நான் வர்றேன்.”
அவள் அவனை படுக்கையில தள்ளினா. இந்த தடவை மெதுவா இல்ல. கால்களை பிரிச்சு, அவன் மேல ஏறி, ஒரே அடில உள்ளே விட்டா. சப்தம் கேட்டது. அவள் பல்லை கடிச்சுக்கிட்டு இடுப்பை வேகமா ஆட்டினா. முலைகள் அவன் முகத்துல அடிச்சது.
சஞ்சிதா லேகாவை பிடிச்சா. “நீ பாருடி. பயப்படாதே. இவன் என்ன பண்ணினானோ... அதே இப்ப நாம பண்றோம்.”
லேகா முதல்ல தயங்கினா. பிறகு கவர்-ஐ மேசையில வச்சா. அவள் உடையை தானே கழட்ட ஆரம்பிச்சா.
அபர்ணா PA கட்டில இருந்த கயிற்றை கொஞ்சம் கழத்தினா. அவன் சுண்ணிய கையில எடுத்து, லேகா முன்னாடி சுண்ணி மொட்டை புழுத்தி காட்டினா.
“இவன் தான் உன்னையும் வசியப்படுத்தினவன் . இப்ப நீ முடி. இல்ல நான் முடிகிறேன்.”
லேகா குனிந்தா. வாயை திறந்து PA உறுப்பை உள்ளே விட்டா. முதல் முறை மாதிரி தயக்கம். இரண்டாவது முறை ஆழம். தொண்டை வரைக்கும் ஊம்பினா..
ரம்யா அபினேஷ் மேல இன்னும் வேகமா ஏறி இறங்கினா. அவள் நகம் அவன் மார்புல பதிஞ்சது.
“தாவு. தாவுடா. இந்த உடம்புல இருந்து போ.”
அபினேஷ் உடம்பு திடீர்னு விறைத்தது. கண்கள் வெளுத்து, மறுபடியும் சிவந்தது. குரல் மாறியது.
“போறேன் ரம்யா. ஆனா போற இடம் உனக்கு பிடிக்காது.”
அவன் உடம்பு தளர்ந்தது. உள்ளே இருந்தவன் வெளியேறினான்.
அதே நொடி லேகா உடல் நடுங்கியது. அவள் வாயில் இருந்த உறுப்பை விட்டு எழுந்தா. கண்கள் சிவப்பு.
“நான் வந்துட்டேன்.”
அது லேகா குரல் இல்ல.
ரம்யா அபினேஷ் மேல இருந்து இறங்கினா. மூச்சு வாங்கியது.
சஞ்சிதா லேகா தோளை பிடிச்சா. “லேகா... நீ தானா?”
லேகா சிரிச்சா. உடை பாதி இறங்கியபடி, வாயில் எச்சில் வழிஞ்சபடி.
“லேகா இப்ப தூங்குறா. நான் தான் இங்க இருக்கேன். நீங்க மூணு பேரும் என்னை சுத்தி நிக்குறீங்க. சரி. விளையாடுவோம்.”
வெளியில கல்லூரி கடிகாரம் மணி பத்து அடித்தது.
பவித்ரா போன்ல இருந்து ஒரு மிஸ்டு கால். பிறகு மெசேஜ்.
**“நான் கேட்ல இருக்கேன். உள்ள விடுங்க.”**
-+++தொடரும் -++-
கதவு மறுபடியும் தட்டியது. இந்த தடவை பலமா....
ரம்யா அபினேஷ் மேல இருந்து இறங்கல. அவள் இடுப்பு இன்னும் அவன் மேல தான் இருந்தது. உடை கலைஞ்சு, மூச்சு வேகமா இருந்தது. சஞ்சிதா பின்னாடி நின்னு ரம்யா இடுப்பை பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. அபர்ணா பிரின்சிபால் மேல இருந்து எழுந்தா. அவள் முகத்துல கோபமும் சுகமும் கலந்திருந்தது.
“யாரு அது?” ரம்யா கேட்டா. குரல் கரகரப்பா இருந்தது.
அபினேஷ் உள்ளே இருந்த குரல் சிரிச்சது.
“சொன்னேன் பார்த்தியா. காலையில இல்ல. இப்பவே வந்துட்டா.”
கதவு மெதுவா திறந்தது.
லேகா.
அவள் நினைச்ச மாதிரி இல்ல. முகம் வெளுத்து, கண் கீழே வீங்கி, உடம்பு மெலிஞ்சிருந்தது. ஆனா கையில ஒரு சின்ன கவர் இருந்தது. உள்ளே அதே மாதிரி தாமிர தகடு.
“ரம்யா...” அவள் குரல் நடுங்கியது. “நீங்க என்ன பண்றீங்க...”
ரம்யா எழுந்தா. அவள் காலுக்கிட்ட புண்ட தண்ணி வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்தது. ஆனா அவள் முகம் சுருங்கல.
“நீ இங்க வரக் கூடாதுடி லேகா. நீ விலகி போனது தான் சரி.”
லேகா உள்ளே வந்தா. கதவை பூட்டினா.
“நான் விலகல. அவன் என்னையும் விடல. பாரு.”
அவள் கழுத்துல ஒரு சின்ன கீறல். அதே மாதிரி வசிய கட்டு.
சஞ்சிதா முன்னாடி போனா. “அவன் உன் உடம்புல இருக்கானா?”
லேகா தலையை ஆட்டினா. “இல்ல. ஆனா அவன் சொன்னான். நீங்க பிரின்சிபாலையும் PA-யையும் கட்டி வச்சீங்கனா... நான் வரணும். இல்லனா பவித்ராவ மறுபடியும்... உடம்புல மறுபடியும் வருவேன்னு...”
மூணு பேரும் ஒரே நேரத்துல நின்னாங்க.
பவித்ரா. கல்லூரியை விட்டு போனவள். அவளை எதுக்கு மீண்டும் இழுக்கறான்.
அபினேஷ் எழுந்து உக்காந்தான். சுண்ணி இன்னும் நிமிர்ந்து, ரம்யா புண்ட தண்ணில நனைஞ்சிருந்தது.
“இப்ப புரிஞ்சுதா ரம்யா. நான் ஒரே உடம்பு இல்ல. நான் பல உடம்பு. நீ என்னை இந்த பையன் மேல ஏறி ஓத்தினாலும்... நான் அடுத்த உடம்புல வருவேன்.”
ரம்யா அவன் முகத்துக்கு நேரே நெருங்கினா. அவள் கை அவன் தாடையை பிடிச்சது.
“அப்ப இந்த உடம்பை நான் முடிக்கிறேன். நீ தாவு. எங்க தாவுனாலும் நான் வர்றேன்.”
அவள் அவனை படுக்கையில தள்ளினா. இந்த தடவை மெதுவா இல்ல. கால்களை பிரிச்சு, அவன் மேல ஏறி, ஒரே அடில உள்ளே விட்டா. சப்தம் கேட்டது. அவள் பல்லை கடிச்சுக்கிட்டு இடுப்பை வேகமா ஆட்டினா. முலைகள் அவன் முகத்துல அடிச்சது.
சஞ்சிதா லேகாவை பிடிச்சா. “நீ பாருடி. பயப்படாதே. இவன் என்ன பண்ணினானோ... அதே இப்ப நாம பண்றோம்.”
லேகா முதல்ல தயங்கினா. பிறகு கவர்-ஐ மேசையில வச்சா. அவள் உடையை தானே கழட்ட ஆரம்பிச்சா.
அபர்ணா PA கட்டில இருந்த கயிற்றை கொஞ்சம் கழத்தினா. அவன் சுண்ணிய கையில எடுத்து, லேகா முன்னாடி சுண்ணி மொட்டை புழுத்தி காட்டினா.
“இவன் தான் உன்னையும் வசியப்படுத்தினவன் . இப்ப நீ முடி. இல்ல நான் முடிகிறேன்.”
லேகா குனிந்தா. வாயை திறந்து PA உறுப்பை உள்ளே விட்டா. முதல் முறை மாதிரி தயக்கம். இரண்டாவது முறை ஆழம். தொண்டை வரைக்கும் ஊம்பினா..
ரம்யா அபினேஷ் மேல இன்னும் வேகமா ஏறி இறங்கினா. அவள் நகம் அவன் மார்புல பதிஞ்சது.
“தாவு. தாவுடா. இந்த உடம்புல இருந்து போ.”
அபினேஷ் உடம்பு திடீர்னு விறைத்தது. கண்கள் வெளுத்து, மறுபடியும் சிவந்தது. குரல் மாறியது.
“போறேன் ரம்யா. ஆனா போற இடம் உனக்கு பிடிக்காது.”
அவன் உடம்பு தளர்ந்தது. உள்ளே இருந்தவன் வெளியேறினான்.
அதே நொடி லேகா உடல் நடுங்கியது. அவள் வாயில் இருந்த உறுப்பை விட்டு எழுந்தா. கண்கள் சிவப்பு.
“நான் வந்துட்டேன்.”
அது லேகா குரல் இல்ல.
ரம்யா அபினேஷ் மேல இருந்து இறங்கினா. மூச்சு வாங்கியது.
சஞ்சிதா லேகா தோளை பிடிச்சா. “லேகா... நீ தானா?”
லேகா சிரிச்சா. உடை பாதி இறங்கியபடி, வாயில் எச்சில் வழிஞ்சபடி.
“லேகா இப்ப தூங்குறா. நான் தான் இங்க இருக்கேன். நீங்க மூணு பேரும் என்னை சுத்தி நிக்குறீங்க. சரி. விளையாடுவோம்.”
வெளியில கல்லூரி கடிகாரம் மணி பத்து அடித்தது.
பவித்ரா போன்ல இருந்து ஒரு மிஸ்டு கால். பிறகு மெசேஜ்.
**“நான் கேட்ல இருக்கேன். உள்ள விடுங்க.”**
-+++தொடரும் -++-


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)