Adultery કાંતા

[SexyHansaKaki]

રસોડામાં બંને વચ્ચે ચાલેલા એ મીઠા અટકચાળા અને પ્રેમભર્યા ઠપકા પછી માધવ અને કાંતાના હૃદય વચ્ચેનું અંતર સાવ ભૂંસાઈ ગયું હતું. રત્ના જ્યારે વાડામાંથી રસોડામાં પાછી આવી, ત્યારે એણે બંનેના ચહેરા પર છવાયેલી હળવાશ અને પ્રેમની ચમક જોઈ લીધી. અનુભવી સ્ત્રી તરીકે રત્ના સમજી ગઈ કે આ બેયને શાંતિથી વાત કરવા મળે એ માટે કંઈક કરવું પડશે.

માધવ અને કાંતા આખી રાત કોઈની અડચણ વગર, શાંતિથી એકબીજાના મનની વાત કરી શકે અને પોતાનો વિરહ ઓગાળી શકે, તે માટે રત્નાએ ઘરના ઉપરના માળે આવેલા એકાંત ઓરડામાં ખાસ વ્યવસ્થા કરી આપી. એણે સાફસફાઈ કરીને એક મોટા ખાટલામાં પથારી તૈયાર કરી દીધી.

જ્યારે માધવ ઉપરના ઓરડામાં ગયો, ત્યારે રત્નાએ કાંતાને રસોડાના ખૂણામાં રોકી લીધી. કાંતા પોતાના ભરાવદાર અને કસાયેલા શરીર પર સાડીનો પાલવ સરખો કરતી ઉભી હતી. એના ગાલ પર હજીય માધવની વાતોની શરમાળ લાલી છવાયેલી હતી.

રત્નાએ કાંતાના બંને હાથ પોતાના હાથમાં લીધા અને એની આંખોમાં આંખ પરોવીને ગંભીર પણ પ્રેમસભર અવાજે શિખામણ આપી:

"કાંતા... સાંભળ! મેં ઉપરના ઓરડામાં તમારા બંને માટે એક જ ખાટલામાં પથારી કરી દીધી છે. માધવ તારી વાટ જોઈ રહ્યો હશે. તું હવે તારા આ મર્યાદાના અને ભૂતકાળના નકામા ડરને બાજુ પર મૂકી દેજે."

કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. "પણ રત્ના..."

"કંઈ પણ પણ-બણ નહીં!" રત્નાએ કાંતાના ચહેરાને ઉંચો કરીને મક્કમતાથી કહ્યું. "માધવ ૨૨ વરસનો નવજુવાન છોકરા જેવો પ્રેમી છે અને તારા પર મરી મટે છે. આટલા દિવસોના વિરહ પછી જો આજે રાતે માધવને તને ચોદવાનું મન થાય, તો ભૂલથી પણ એને ના ના પાડતી! એ તારો ધણી છે અને તને સાચો પ્રેમ કરે છે. તારા આ ભરાવદાર શરીર પર અને તારી ખુશીઓ પર હવે માત્ર માધવનો હક છે. તારા મનનો બધો જ સંકોચ છોડીને તારી જાતને એને સોંપી દેજે.

રત્નાની આ શિખામણે કાંતાના હૃદયમાં અનોખી સિરહન જગાડી દીધી. કાંતા જાણતી હતી કે રત્નાની વાત સાચી હતી.

કાંતાએ ધીમેથી માથું હલાવીને સંમતિ આપી. એણે પોતાની સાડીનો પાયલ સરખો કર્યો અને ધડકતા હૃદયે લાકડાના દાદર ચડીને ઉપરના એ એકાંત ઓરડા તરફ આગળ વધી, જ્યાં માધવ એની વાટ જોઈ રહ્યો હતો.



દાદરો ચડતાં કાંતાના હૃદયના ધબકારા અસહ્ય ગતિથી વધી રહ્યા હતા. કમળાએ નીચે આપેલી શિખામણ અને પોતાની અંદર જાગેલી ઈચ્છાઓ વચ્ચે ૪૮ વર્ષની આ આધેડ સ્ત્રીના પગલાં માધવના ખાટલા તરફ આગળ વધી રહ્યાં હતાં. ઓરડાની લાઈટના પીળા અંજવાળામાં કાંતા ખાટલાની સાવ નજીક જઈને ચૂપચાપ ઉભી રહી ગઈ. એના પરિપક્વ અને ભરાવદાર શરીર પર સાડીનો પાલવ સજ્જ હતો, પણ આંખોમાં અપાર શરમ અને પ્રેમ છવાયેલાં હતાં.

માધવ ખાટલામાં ચત્તો પડ્યો હતો. કાંતાને જોતાં જ એના ચહેરા પર વહાલભર્યું સ્મિત આવી ગયું.

"એ કાંતાડી..." માધવે પોતાના ઘેરા અવાજે હળવો કટાક્ષ કરતાં કહ્યું "આટલી બધી વાર કેમ લગાડી? હું ક્યારનો અહીં એકલો તારી વાટ જોઈ રહ્યો છું. આખો દિવસ જાનની દોડધામમાં મને ખૂબ થાક લાગ્યો છે."

માધવના મોઢેથી થાકની વાત સાંભળતાં જ કાંતાના હૃદયમાં રહેલી મમતા અને પ્રેમ ઉભરાઈ આવ્યા. એણે તરત જ પોતાનો સંકોચ બાજુ પર મૂક્યો અને ખાટલાની પાંગથના ભાગે બેસી ગઈ. કાંતાએ પોતાના નાજુક અને ભરાવદાર હાથ વડે માધવના પગ પકડી લીધા અને હળવે હળવે એના પગ દબાવવા લાગી.

"આખો દિવસ દોડધામ કરી છે એટલે થાક તો લાગે જ ને..." કાંતાએ અત્યંત મીઠા અને આત્મીય અવાજે કહ્યું "તમે શાંતિથી સૂઈ જાવ, હું તમારા પગ દબાવી આપું છું."

માધવે થોડીવાર શાંતિથી કાંતાના હાથનો મુલાયમ સ્પર્શ અનુભવ્યો. પણ પછી એણે હળવેથી પોતાના પગ ખેંચી લીધા. માધવે ખાટલામાં થોડી જગ્યા કરી અને કાંતાનો હાથ પકડીને કહ્યું "હવે પગ દબાવવાનું બંધ કર, કાંતાડી. તું પણ આખો દિવસ ભૂખી રહીને થાકી ગઈ છે. ચાલ, મારી જોડે આ ખાટલામાં સૂઈ જા."

માધવની આ માંગણી સાંભળતાં જ કાંતાની આંખો શરમથી પહોળી થઈ ગઈ. એણે ઓરડાની તેજ લાઈટ તરફ જોયું.

"ના... ના, માધવ!" કાંતાએ ગભરાઈને અને શરમાઈને સાડીનો પાલવ છાતી પર કસતાં કહ્યું "લાઈટ ચાલુ છે. અજવાળામાં મારાથી તમારી જોડે ખાટલામાં કેમ ઉંઘાય? કોઈ આવી જાય કે બારીમાંથી જોઈ લે તો મારી આબરૂનું શું થાય? લાઈટ ચાલુ હશે ત્યાં સુધી હું ખાટલામાં નથી આવવાની."

"અરે... લાઈટમાં શું વાંધો છે?" માધવે થોડીક ખીજ કરતાં કહ્યું.

"તમને મારા સમ છે, માધવ!" કાંતાએ તરત જ પોતાના સમ આપી દીધા. "લાઈટ બંધ કરો તો જ હું ખાટલા પાસે આવીશ, નહિંતર હું નીચે જ સૂઈ જઈશ."



કાંતાએ આપેલા સમ સાંભળીને માધવ હસી પડ્યો. એ કાંતાની આટલી બધી શરમ અને એના પ્રેમ પર આફરીન થઈ ગયો. માધવ ખાટલામાંથી ઉભો થયો, દીવાલ પાસે જઈને ઓરડાની સ્વિચ પાડીને લાઈટ બંધ કરી દીધી.



ઓરડામાં લાઈટ બંધ થતાં જ ગાઢ અંધારું છવાઈ ગયું હતું. બારીના કાચમાંથી ચળાઈને આવતો ચાંદનીનો આછો અને શીતળ પ્રકાશ પથારી પર પથરાઈ રહ્યો હતો. કાંતા ગભરાતી અને શરમાતી ધીમા પગલે ખાટલા પાસે આવી. એનું હૃદય છાતીના પિંજરાને તોડીને બહાર આવી જશે એટલી ગતિથી ધડકી રહ્યું હતું. સંકોચ અને લાજશરમના માર્યા કાંતા ખાટલાની એક ધાર પર ઉંધી સૂઈ ગઈ. એણે પોતાની સાડી આખા શરીર પર ઢાંકી દીધી હતી અને માધવ તરફ પીઠ કરી દીધી હતી.

માધવે અંધારામાં કાંતાના મદમસ્ત અને ભરાવદાર શરીરના આ આકારને જોયો. એ કાંતાની સાવ નજીક સરક્યો અને એના કસાયેલા ખભા પર પોતાનો હાથ હળવેકથી મૂક્યો.

"કાંતાડી... આમ ઉંધી કેમ સૂઈ ગઈ?" માધવે એના કાન પાસે મોં લાવીને અત્યંત ઘેરા અને પ્રેમસભર અવાજે કહ્યું. "ચાલ, સીધી થા. આમ મારાથી મોં છુપાવીને ક્યાં સુધી ભાગીશ?"

કાંતા અંધારામાં ચૂપચાપ પડી રહી. એના શ્વાસોચ્છવાસ ઝડપી ચાલી રહ્યા હતા. માધવે એને પ્રેમથી પંપાળી, એના વાંસા પર વહાલથી હાથ ફેરવ્યો અને ઘણી વાર સમજાવી ત્યારે માંડ કાંતા ધીમે રહીને સીધી થઈ.

ચાંદનીના ઝાંખા અંજવાળામાં કાંતાની આંખો ઓરડાની છત તરફ તાકી રહી હતી. એના ઘઉંવર્ણા ચહેરા પર શરમ, અધીરાઈ અને પસ્તાવાના મિશ્રિત ભાવો હતા. પતિના અવસાન પછી લાંબા સમય સુધી કાંતાનું આ કસાયેલું અને ભરાવદાર શરીર પુરુષના આદરપૂર્વકના સ્પર્શ માટે ઝૂરતું હતું. વિધવા જીવનના કાળઝાળ દહાડાઓ પછી આજે પહેલીવાર કોઈ પુરુષની ગરમાહટ એની સાવ નજીક હતી.

આ વિચાર માત્રથી કાંતાનો આખોય દેહ અંદરથી ધ્રૂજી રહ્યો હતો. એની કાયામાં એક અનોખી સિરહન દોડી ગઈ. કાંતાના મોઢામાંથી એક પણ શબ્દ નીકળી શકતો નહોતો. એની વાણી જાણે સાવ હરાઈ ગઈ હતી.



પરંતુ એના મનની બધી જ મર્યાદાઓ અને ભૂતકાળના ડર આ ક્ષણે સાવ ઓગળી ચૂક્યા હતા. કાંતાએ સંકોચના તમામ બંધનો તોડી નાખ્યાં. એણે પોતાના બંને હાથ લંબાવીને માધવની ગરદન અને છાતીને વળગાડી દીધા. કાંતાએ માધવને અત્યંત સજ્જડ રીતે પોતાની બાથમાં ભરી લીધો.



કાંતાના સજ્જડ આલિંગને બંનેના શ્વાસોચ્છવાસને સાવ એક કરી દીધા હતા. માધવના હૃદયમાં કાંતાના આ અણધાર્યા સમર્પણથી એક અનોખો આવેગ અને વહાલનો સાગર ઉછળી રહ્યો હતો. કાંતાએ પોતાની બંને હાથની બાહો વડે માધવને એ રીતે ભીંસી રાખ્યો હતો જાણે વર્ષોનો વિરહ અને ડર આ એક જ ક્ષણે સાવ અદ્રશ્ય થઈ જવા માંગતો હોય.

માધવે હળવેથી પોતાના હાથ કાંતાના કામણગારા વાંસા પર ફેરવ્યા. કાંતાના ભરાવદાર શરીરની ગરમાહટ સાડીના પાતળા કાપડમાંથી પણ માધવના હાથને સ્પર્શી રહી હતી. માધવે કોઈ પણ ઉતાવળ વગર, સાવ કોમળતાથી કાંતાના કમર પર ખોંસી રાખેલા સાડીના છેડાને સ્પર્શ કર્યો.

એણે હળવેથી સાડીનો પાલવ ખેંચવાનું શરૂ કર્યું. કાંતાએ વિરોધ ન કર્યો, પણ એનું પુખ્ત શરીર અંદરથી વધુ જોરથી ધ્રૂજી ઉઠ્યું. માધવે ધીમે ધીમે કાંતાની આખી સાડી ખેંચીને શરીર પરથી અલગ કરી નાખી અને એને ખાટલાની નીચે સરકાવી દીધી.

હવે ચાંદનીના આછા પ્રકાશમાં કાંતા માત્ર પોતાના ચણિયા અને બ્લાઉઝમાં માધવની સાવ નજીક પડી હતી. ૪૮ વર્ષની ઉંમરે, વરસોના આકરા વૈધવ્ય પછી, પહેલી વખત પોતાનું આ પરિપક્વ અને ભરાવદાર શરીર આ રીતે કોઈ પુરુષ સામે ખુલ્લું થતાં કાંતાના મનની અંદર શરમનું તોફાન ઉભું થઈ ગયું.

કાંતાની આંખોમાંથી દડ દડ કરતાં અશ્રુના બુંદ સરી પડ્યાં. એણે પોતાના બંને હાથ વડે પોતાનો ચહેરો ઢાંકી દીધો.

"માધવ..." કાંતાનો અવાજ રડમસ અને સાવ કાંપતો હતો. એ માધવની છાતીમાં મોં છુપાવવાનો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરતી રડતાં રડતાં બોલી "મને... મને બહુ જ શરમ આવે છે! મેં મારી આખી જિંદગીમાં ક્યારેય આ રીતે કોઈની સામે..."

કાંતાના શબ્દો રડવાના કારણે ગળામાં જ અટકી ગયા. એનું કસાયેલું શરીર શરમ અને સંકોચના અસહ્ય આવેગથી પથારીમાં થરથરી રહ્યું હતું.

માધવે કાંતાના ગાલ પર વહેતા આંસુને પોતાની આંગળીઓ વડે લૂછ્યા. એણે કાંતાના હાથને ચહેરા પરથી હટાવીને પોતાના હાથમાં લીધા અને એની આંખોમાં જોયું.



"કાંતાડી..." માધવે સાવ ધીમા અને આશ્વાસનભર્યા અવાજે કહ્યું "તારે મારી સામે શરમાવાની કે ગભરાવાની કોઈ જરૂર નથી. આ કોઈ પાપ નથી, આ મારો તારા પ્રત્યેનો સાચો અને નિર્મળ પ્રેમ છે."



સાડી ઉતરી ગયા પછી બ્લાઉઝ અને ચણિયામાં રહેલી કાંતાની આંખોમાંથી વહેતાં અશ્રુઓને માધવે લૂછ્યાં ત્યારે કાંતાના મનમાં છવાયેલો ભય ધીમે ધીમે અનોખી મર્યાદા અને માનમાં ફેરવાઈ ગયો. ૨૨ વર્ષનો માધવ એના સ્ત્રીત્વને જે આદર આપી રહ્યો હતો, તેનાથી કાંતાના હૃદયમાં માધવ પ્રત્યેની ઈજ્જત અને પ્રેમ બેવડાઈ ગયા હતા.

કાંતાએ પોતાના ધ્રૂજતા હાથ લંબાવીને માધવની ગરદન ફરતે ભીંસી લીધા. એણે માધવની આંખોમાં સીધું જોયું. એના ચહેરા પર શરમ સાથે એક અત્યંત ગંભીર અને ભાવુક લાગણી છવાયેલી હતી.

"માધવ..." કાંતાએ અત્યંત ધીમા, કાંપતા પણ મક્કમ અવાજે કહ્યું "તમને ખોટું ના લાગે તો... મારી એક ઈચ્છા છે."

માધવે કાંતાના માથા પર હાથ ફેરવતાં પ્રેમથી પૂછ્યું "બોલ, મારી કાંતાડી. તારી કંઈ ઈચ્છા છે?"

કાંતાએ ઉંડો શ્વાસ લીધો. એનું ભરાવદાર શરીર માધવની છાતી સાથે અડેલું હતું. એણે ડરતાં ડરતાં પણ પોતાના મનની વાત કરી :

"માધવ, આપણો આ સંબંધ કોઈ વાસના કે ચોરીછૂપીનો ખેલ નથી. તમે મને તમારો સાચો પ્રેમ આપ્યો છે અને મેં તમને મારા આદમી માન્યા છે. જો તમને ખોટું ના લાગે તો... મારી એવી ઈચ્છા છે કે આપણે આપણી જિંદગીનો આ પહેલો શારીરિક મેળાપ કોઈ બીજાના ઘરમાં કે કોઈના પારકા ખાટલામાં ના કરીએ. આપણા પોતાના ઘરમાં, આપણા બેડરૂમમાં અને આપણા પોતાના બેડ પર જ પહેલીવાર એકબીજામાં સમાઈએ. હું નથી ઈચ્છતી કે આપણું આટલું પવિત્ર મિલન આ રીતે કોઈના ઘરમાં ઉતાવળે થાય."

કાંતાના આ શબ્દો સાંભળીને માધવ ક્ષણવાર માટે અવાચક થઈ ગયો. કાંતાની આ માંગણીમાં કોઈ નકાર નહોતો, પણ પોતાના પ્રેમની ગરિમા અને સન્માન સાચવવાની એક ભારતીય સ્ત્રીની પવિત્ર ભાવના હતી. એ પોતાના પ્રથમ મિલનને કોઈ ચોરીછૂપીનો પ્રસંગ બનાવવા નહોતી માગતી, પણ પોતાના ઘરના સન્માનજનક વાતાવરણમાં સમર્પિત કરવા માગતી હતી.

માધવનું દિલ કાંતા પ્રત્યેના આદરથી ભરાઈ આવ્યું. એણે કાંતાના ખભાને વહાલથી દબાવ્યા અને એના કપાળમાં એક ગાઢ, મીઠું ચુંબન અંકિત કરી દીધું.


"તારી વાત સાવ સાચી છે, કાંતા" માધવે પ્રેમભર્યા અવાજે કહ્યું. "મને કોઈ ઉતાવળ નથી. આપણું મિલન આપણા પોતાના ઘરમાં જ થશે."