18-09-2026, 04:38 PM
వారసత్వ స్వరవల్లి
[/url]
బామ్మ కథలు - 15
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
పచ్చని చెట్లతో కళకళలాడే బామ్మ తోటలో ఎన్నో వింతలు ఉన్నాయి. తోట చివర ఉన్న ఒక పాత మట్టి కుండీని చింటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు. అందులో ఉన్న మొక్కకి పువ్వులు లేవు, కేవలం ముదురు ఆకుపచ్చని ఆకులు మాత్రమే ఉన్నాయి. చింటూ ఆ మొక్క దగ్గర నిలబడి, తన చేతిలో ఉన్న నీళ్ల గ్లాసుతో దాన్ని చూస్తూ, "బామ్మా, ఈ మొక్కకి అసలు పువ్వులే పూయవు కదా! రోజూ దీనికి నీళ్లు పోయడం వల్ల ఉపయోగం ఏంటి? పైగా దీని ఆకులు గాలి లేకపోయినా అప్పుడప్పుడు వణుకుతున్నట్లు అనిపిస్తాయి" అని అడిగాడు. బామ్మ తన చేతిలో ఉన్న కత్తెరతో ఒక ఎండిన కొమ్మను కత్తిరిస్తూ, "చింటూ.. ఈ ప్రపంచంలో కనిపించేవన్నీ నిజం కావు. ఈ మొక్క పేరు 'స్వరవల్లి'. ఇది మనుషుల మాటలను కాదు, మనసులోని సంగీతాన్ని వింటుంది. దీనికి ఒక రహస్యం ఉంది. నీ మనసులో ఏదైనా పాటను నిజాయితీగా అనుకుంటే, ఇది తన విశ్వరూపాన్ని చూపిస్తుంది. కానీ జాగ్రత్త.. దీనికి కోపం రాకూడదు" అని చెప్పింది.
బామ్మ ఆ మొక్క వైపు ఎంతో గౌరవంగా చూస్తూ, "ఈ మొక్క మన పూర్వీకుల నుండి వారసత్వంగా నాకు వచ్చింది చింటూ. ఇది మన ఇంట్లో ఉండటం చాలా అదృష్టం అని మా తాతగారు చెబుతుండేవారు. ఇది ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ ఆనందం, ఆరోగ్యం ఉంటాయని మా నమ్మకం" అని మెల్లగా చింటూతో చెప్పి వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.
బామ్మ వెళ్ళగానే చింటూ ఆత్రుతగా ఆ మొక్క దగ్గర కూర్చున్నాడు. కళ్ళు మూసుకుని తనకి ఇష్టమైన వేణుగానాన్ని మనసులో తలచుకుంటూ మెల్లగా హమ్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట ఏమీ జరగలేదు కానీ చింటూ తన పాటలో పూర్తిగా లీనమైపోతున్న కొద్దీ, ఆ వింత మొక్క ఆకులు మెల్లగా ఒకదానికొకటి తగులుకుంటూ సంగీతం పలికించడం మొదలుపెట్టాయి. చూస్తుండగానే ఆకుల మధ్య నుండి వెండి రంగులో మెరిసే ఒక అద్భుతమైన పువ్వు విచ్చుకుంది. ఆ పువ్వు మధ్యలో నుండి ఒక చిన్న తుమ్మెద లాంటి జీవి బయటకు వచ్చి, సంగీతానికి అనుగుణంగా గాలిలో రంగురంగుల పొడిని చల్లడం మొదలుపెట్టింది.
ఆ పొడి చింటూ మీద పడగానే అతని పాదాలు నేల నుండి విడిపోయి గాలిలోకి లేచాయి. చింటూ ఆనందంతో గాలిలో ఈదుకుంటూ తోటలోని ఎత్తైన కొమ్మల పైకి వెళ్ళాడు. అక్కడ నుండి చూస్తే తోటలోని ప్రతి ఆకు ఒక సంగీత వాయిద్యంలా మోగుతూ అద్భుత లోకంలా కనిపిస్తోంది. చింటూ పైకి గాలిలో తేలుతూ ఉంటే, పక్షులు రివ్వు రివ్వున తగులుతూ వెళ్తున్నాయి. "ఇవన్నీ సాయంత్రం గూటికి చేరుకుంటున్నట్టున్నాయి" అని అనుకున్నాడు చింటూ.
అంతా బాగుందనుకుంటున్న సమయంలో పక్కింటి పిల్లి ముత్యం గోడ మీద నుండి తోటలోకి దూకింది. ఆ మొక్క నుండి వస్తున్న వెలుగును చూసి అది ఏదో ఆహారం అనుకుని ఒక్కసారిగా ఆ కుండీ మీదకి లంఘించింది. పిల్లి పంజాతో ఆ వెండి పువ్వును తాకబోగానే మొక్క భయపడి వెంటనే సంగీతాన్ని ఆపేసి తన ఆకులను ముడుచుకుంది. సంగీతం ఆగిపోగానే గాలిలో ఉన్న చింటూకి మళ్ళీ బరువు వచ్చేసి కింద పడిపోతూ ఒక్క అరుపుతో కళ్ళు తెరిచాడు.
కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి చింటూ తోటలోని మంచం మీద ఉన్నాడు. చుట్టూ చూస్తే తోట ఎప్పటిలాగే ప్రశాంతంగా ఉంది. ఆ స్వరవల్లి మొక్క మాత్రం కుండీలో నిశ్శబ్దంగా గాలికి ఊగుతోంది. బామ్మ వంటింట్లో నుండి వస్తూ, "ఏరా చింటూ! ఇంకా నిద్రపోతున్నావా? లే.. లే.. సాయంత్రం అవుతోంది" అని నవ్వింది. అప్పుడు చింటూకి అర్థమైంది.. ఇదంతా తను కన్న ఒక అద్భుతమైన కల అని. తన మనసులో మాత్రం ఆ సంగీతం ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉన్నట్లు అనిపించింది. చింటూ నవ్వుకుంటూ ఆ మొక్కకి నీళ్లు పోసి, "మనం మరోసారి మన కలలో కలుద్దాం స్వరవల్లీ!" అని మెల్లగా ఆకుని నిమిరాడు.
***
సమాప్తం.
[/url]బామ్మ కథలు - 15
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
పచ్చని చెట్లతో కళకళలాడే బామ్మ తోటలో ఎన్నో వింతలు ఉన్నాయి. తోట చివర ఉన్న ఒక పాత మట్టి కుండీని చింటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు. అందులో ఉన్న మొక్కకి పువ్వులు లేవు, కేవలం ముదురు ఆకుపచ్చని ఆకులు మాత్రమే ఉన్నాయి. చింటూ ఆ మొక్క దగ్గర నిలబడి, తన చేతిలో ఉన్న నీళ్ల గ్లాసుతో దాన్ని చూస్తూ, "బామ్మా, ఈ మొక్కకి అసలు పువ్వులే పూయవు కదా! రోజూ దీనికి నీళ్లు పోయడం వల్ల ఉపయోగం ఏంటి? పైగా దీని ఆకులు గాలి లేకపోయినా అప్పుడప్పుడు వణుకుతున్నట్లు అనిపిస్తాయి" అని అడిగాడు. బామ్మ తన చేతిలో ఉన్న కత్తెరతో ఒక ఎండిన కొమ్మను కత్తిరిస్తూ, "చింటూ.. ఈ ప్రపంచంలో కనిపించేవన్నీ నిజం కావు. ఈ మొక్క పేరు 'స్వరవల్లి'. ఇది మనుషుల మాటలను కాదు, మనసులోని సంగీతాన్ని వింటుంది. దీనికి ఒక రహస్యం ఉంది. నీ మనసులో ఏదైనా పాటను నిజాయితీగా అనుకుంటే, ఇది తన విశ్వరూపాన్ని చూపిస్తుంది. కానీ జాగ్రత్త.. దీనికి కోపం రాకూడదు" అని చెప్పింది.
బామ్మ ఆ మొక్క వైపు ఎంతో గౌరవంగా చూస్తూ, "ఈ మొక్క మన పూర్వీకుల నుండి వారసత్వంగా నాకు వచ్చింది చింటూ. ఇది మన ఇంట్లో ఉండటం చాలా అదృష్టం అని మా తాతగారు చెబుతుండేవారు. ఇది ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ ఆనందం, ఆరోగ్యం ఉంటాయని మా నమ్మకం" అని మెల్లగా చింటూతో చెప్పి వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.
బామ్మ వెళ్ళగానే చింటూ ఆత్రుతగా ఆ మొక్క దగ్గర కూర్చున్నాడు. కళ్ళు మూసుకుని తనకి ఇష్టమైన వేణుగానాన్ని మనసులో తలచుకుంటూ మెల్లగా హమ్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట ఏమీ జరగలేదు కానీ చింటూ తన పాటలో పూర్తిగా లీనమైపోతున్న కొద్దీ, ఆ వింత మొక్క ఆకులు మెల్లగా ఒకదానికొకటి తగులుకుంటూ సంగీతం పలికించడం మొదలుపెట్టాయి. చూస్తుండగానే ఆకుల మధ్య నుండి వెండి రంగులో మెరిసే ఒక అద్భుతమైన పువ్వు విచ్చుకుంది. ఆ పువ్వు మధ్యలో నుండి ఒక చిన్న తుమ్మెద లాంటి జీవి బయటకు వచ్చి, సంగీతానికి అనుగుణంగా గాలిలో రంగురంగుల పొడిని చల్లడం మొదలుపెట్టింది.
ఆ పొడి చింటూ మీద పడగానే అతని పాదాలు నేల నుండి విడిపోయి గాలిలోకి లేచాయి. చింటూ ఆనందంతో గాలిలో ఈదుకుంటూ తోటలోని ఎత్తైన కొమ్మల పైకి వెళ్ళాడు. అక్కడ నుండి చూస్తే తోటలోని ప్రతి ఆకు ఒక సంగీత వాయిద్యంలా మోగుతూ అద్భుత లోకంలా కనిపిస్తోంది. చింటూ పైకి గాలిలో తేలుతూ ఉంటే, పక్షులు రివ్వు రివ్వున తగులుతూ వెళ్తున్నాయి. "ఇవన్నీ సాయంత్రం గూటికి చేరుకుంటున్నట్టున్నాయి" అని అనుకున్నాడు చింటూ.
అంతా బాగుందనుకుంటున్న సమయంలో పక్కింటి పిల్లి ముత్యం గోడ మీద నుండి తోటలోకి దూకింది. ఆ మొక్క నుండి వస్తున్న వెలుగును చూసి అది ఏదో ఆహారం అనుకుని ఒక్కసారిగా ఆ కుండీ మీదకి లంఘించింది. పిల్లి పంజాతో ఆ వెండి పువ్వును తాకబోగానే మొక్క భయపడి వెంటనే సంగీతాన్ని ఆపేసి తన ఆకులను ముడుచుకుంది. సంగీతం ఆగిపోగానే గాలిలో ఉన్న చింటూకి మళ్ళీ బరువు వచ్చేసి కింద పడిపోతూ ఒక్క అరుపుతో కళ్ళు తెరిచాడు.
కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి చింటూ తోటలోని మంచం మీద ఉన్నాడు. చుట్టూ చూస్తే తోట ఎప్పటిలాగే ప్రశాంతంగా ఉంది. ఆ స్వరవల్లి మొక్క మాత్రం కుండీలో నిశ్శబ్దంగా గాలికి ఊగుతోంది. బామ్మ వంటింట్లో నుండి వస్తూ, "ఏరా చింటూ! ఇంకా నిద్రపోతున్నావా? లే.. లే.. సాయంత్రం అవుతోంది" అని నవ్వింది. అప్పుడు చింటూకి అర్థమైంది.. ఇదంతా తను కన్న ఒక అద్భుతమైన కల అని. తన మనసులో మాత్రం ఆ సంగీతం ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉన్నట్లు అనిపించింది. చింటూ నవ్వుకుంటూ ఆ మొక్కకి నీళ్లు పోసి, "మనం మరోసారి మన కలలో కలుద్దాం స్వరవల్లీ!" అని మెల్లగా ఆకుని నిమిరాడు.
***
సమాప్తం.
ఎందరో మహానుభావులు, అందరికీ వందనములు
మా తెలుగు తల్లికి మల్లె పూదండ
మా తెలుగు తల్లికి మల్లె పూదండ


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)