[Nsme]

சந்தியா ஒரு நாள் காலை ஜிம் வொர்க்-அவுட்டை முடித்துவிட்டு வெளியே வந்தாள். அவளது டைட்டான யோகா பேன்ட்டும் (Yoga pants), ஸ்போர்ட்ஸ் பிராவும் (Sports bra) வியர்வையில் நனைந்து, அவளது உடல் வளைவுகளை இன்னும் கவர்ச்சியாகக் காட்டின. அவள் ஒரு சிறிய டவலால் தன் முகத்தின் வேர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, ஜெர்கினை (Jacket) மாட்டிக்கொண்டு மெட்ரோ ஸ்டேஷனை நோக்கி நடக்கத் தயாரானாள்.

அவள் ஜிம் வாசலைக் கடக்கும்போது, அங்கே கதிர் நின்றுகொண்டிருந்தான். அவன் ஜிம் முடித்துவிட்டு பைக் எடுப்பதற்கு முன் யாரிடமோ போனில் சீரியஸாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

சந்தியா அவனைக் கடந்து செல்லும்போது, இருவர் கண்களும் இயல்பாகச் சந்தித்தன. கதிரின் பார்வையில் வழக்கம் போல் ஒரு அமைதியான, கம்பீரமான வசீகரம் இருந்தது. சந்தியா ஒரு சிறு புன்னகையை மட்டும் உதிர்த்துவிட்டுத் திரும்பினாள். ஆனால், அவன் போனில் பேசுவது அவளது காதுகளில் தெளிவாக விழுந்தது.

"டேய், உனக்குக் கொஞ்சம் கூட அறிவு இல்லையா? 7-ம் இடத்துல சனி, 8-ம் இடத்துல செவ்வாய் வெச்சுக்கிட்டு அவசரப்பட்டுப் பொண்ணு கேட்டுப் போகாதடான்னு சொன்னா கேக்குறியா? இப்போ பாரு, தேவையில்லாத பிரச்சனை," என்று கதிர் யாரிடமோ  கடிந்துகொண்டிருந்தான்.

சந்தியாவின் உதடுகளில் ஒரு புதிரான சிரிப்பு மலர்ந்தது. 'ஓஹோ... இவனுக்கு ஜோசியம் (Astrology) தெரியுமா? வெரி இன்ட்ரஸ்டிங் (Very Interesting),' என்று மனதிற்குள் குறித்துக்கொண்டாள். அவளுக்கும் ஜோதிடம் ஓரளவு பார்க்கத் தெரியும் என்பதால், வரும் நாட்களில் கதிரிடம் இயல்பாகப் பேச அவளுக்கு ஒரு அருமையான 'ஓப்பனிங்' (Opening) கிடைத்துவிட்டது. கதிரை மனதின் ஒரு ஓரத்தில் குறித்துவைத்துவிட்டு அவள் மெட்ரோவை நோக்கி நடந்தாள்.

அன்று மாலை - நீச்சல் குளம் (Swimming Pool):

பெங்களூரின் அந்தச் சொகுசான நீச்சல் குளத்தில் இதமான சூழல் நிலவியது. சந்தியா ஒரு கருப்பு நிற, டீசண்டான ஒன்-பீஸ் ஸ்விம் சூட்டில் (One-piece swimsuit) தண்ணீருக்குள் இறங்கினாள். அது அதிக கவர்ச்சியாக இல்லாவிட்டாலும், அவளது எடுப்பான முன்னழகையும், வளைவான இடுப்பையும் கச்சிதமாக எடுத்துக்காட்டியது.

சில லேப்களை (Laps) நீந்தி முடித்துவிட்டு, குளத்தின் ஓரத்தில் வந்து மூச்சு வாங்க நின்றாள். அவள் கண்களிலிருந்து நீர்ச்சொட்டுகள் வழிந்தன. முகத்தைத் துடைத்தபடி சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள்.

சற்றுத் தள்ளி, குளத்தின் மறுகரையில் ராகேஷ் நின்றுகொண்டிருந்தான். அவனும் நீந்தி முடித்துவிட்டு, குளத்தின் விளிம்பில் கைகளை ஊன்றி ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்தான். அவனது கட்டுக்கோப்பான உடம்பிலிருந்து தண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது. அவன் பார்வையும் சந்தியாவின் மீதுதான் இருந்தது. ஆனால், முதல் நாள் அவள் தன்னை நிராகரித்ததால், அவன் கண்ணியமாக அவளைத் தொந்தரவு செய்யாமல், தூரத்திலிருந்தே பார்த்தான்.

சந்தியா இதுதான் சந்தர்ப்பம் என, மூடிய கதவைத் தானே திறக்க முடிவெடுத்தாள். (கதையின் வசதிக்காக ராகேஷுடனான உரையாடல் தமிழில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அவர்கள் இருவரும் ஆங்கிலம் மற்றும் ஹிந்தியில்தான் பேசிக்கொண்டார்கள்).

அவள் மெதுவாகத் தண்ணீருக்குள்ளேயே நடந்து ராகேஷை நெருங்கினாள். அவன் அவளை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தான். அவள் இதுவரை பெண்கள் நீந்தும் பகுதியைத் தாண்டி இந்தப் பக்கம் வந்ததே இல்லை.

அவன் அருகில் சென்ற சந்தியா, குளத்தின் விளிம்பில் கைகளை ஊன்றி அவனுக்குப் பக்கத்தில் நின்றாள். "ஹாய் ராகேஷ்," என்றாள் ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன்.

ராகேஷ் சற்றுத் தயங்கி, பின் ஒரு வசீகரமான புன்னகையுடன், "ஹாய் பானு... என்ன, திடீர்னு பேசுறீங்க? 'கல்யாணமானவங்க' என் கூடப் பேச மாட்டாங்கன்னு நினைச்சேன்," என்று அவன் முதல் நாள் அவனுக்கு அவள் கொடுத்த பதிலையே வைத்து லேசாகக் கிண்டலடித்தான்.

சந்தியா சிரித்தாள். "அன்னைக்கு நீங்க என்னை அப்ரோச் (Approach) பண்ணப்ப எனக்கு கொஞ்சம் மூட் சரியில்ல. ஆனா... நான் ஒரு தடவை 'நோ' சொன்னதும், எந்த ஈகோவும் (Ego) இல்லாம, என்னைத் தொந்தரவு பண்ணாம டீசண்டா விலகிப் போனீங்க பாருங்க... தட்ஸ் வாட் ஐ லைக் அபௌட் யூ (That's what I like about you)."

ராகேஷின் கண்கள் சுவாரஸ்யத்தில் விரிந்தன. "ஒரு பொண்ணு 'நோ' சொன்னா, அதோட அர்த்தம் 'நோ' தான்னு எனக்கு நல்லாத் தெரியும் பானு. நான் யாரையும் கட்டாயப்படுத்துறதில்லை."

"வெரி குட்," என்றாள் சந்தியா. "ஆனா, கல்யாணமானவங்க கூடப் பேசவே மாட்டாங்கன்னு எந்தச் சட்டமும் இல்லையே?"

ராகேஷ் இப்போது அவளை நேராகப் பார்த்தான். அவனது பார்வையில் ஒரு புதிய நம்பிக்கை பிறந்தது. "கண்டிப்பா இல்லை... அப்போ, நீங்களா வந்து பேசுறதைப் பார்த்தா... அந்த 'நோ' இப்போ கொஞ்சம் மாறிடுச்சோ?" என்று கண்களைச் சிமிட்டியபடி கேட்டான்.

சந்தியா அவனது கண்களைத் தவிர்க்காமல் நேராகப் பார்த்துச் சொன்னாள், "அவ்வளவு சீக்கிரம் என் மனசு மாறிடாது. ஆனா... மூடின கதவு லேசாத் திறந்திருக்கு. நீங்க வேணும்னா ட்ரை பண்ணிப் பார்க்கலாம்."

இந்தக் கச்சிதமான பச்சைக் கொடி ராகேஷை உற்சாகப்படுத்தியது. அவன் உதடுகளைக் கடித்துக்கொண்டு சிரித்தான். "சேலஞ்ச் அக்செப்டட் (Challenge accepted) பானு. நாளைக்கு ஸ்விம்மிங் முடிஞ்சதும் வெளியில ஒரு காபி குடிக்கலாமா? ஜஸ்ட் ஒரு ஃபிரெண்ட்லியான காபி."

சந்தியா ஒரு மர்மப் புன்னகையுடன், "பார்க்கலாம்... நாளைக்கு என் மூடப் பொறுத்து," என்று சொல்லிவிட்டு, அவனைப் பார்த்து ஒரு கண்ணைச் சிமிட்டிவிட்டு, மீண்டும் தண்ணீருக்குள் ஒரு மீனைப் போல டைவ் அடித்தாள்.

ராகேஷ் அவளது வளைவான முதுகு தண்ணீருக்குள் மறைவதைப் பார்த்துக்கொண்டு, ஒரு வெற்றிப் புன்னகையுடன் அங்கே நின்றான்.

அடுத்த நாள் காலை.

சந்தியா ஜிம்மில் தன் வொர்க்-அவுட்டை முடித்துவிட்டு வெளியே வந்தாள். அன்றைய வொர்க்-அவுட் அவளைக் கொஞ்சம் சோர்வடையச் செய்திருந்தாலும், அவளது மனதில் கதிரைச் சந்திக்கும் எண்ணம் சுறுசுறுப்பைக் கொடுத்தது. அதே நேரம், கதிரும் தன் பயிற்சியை முடித்துவிட்டு அவளுக்குப் பின்னால் வெளியே வந்தான்.

சந்தியா தன் ஜிம் பேக்கை தோளில் மாட்டிக்கொண்டு, அவன் தனது பைக்கை நோக்கி நடக்கும்போது, அவன் அருகில் சென்று இயல்பாகப் பேச்சை ஆரம்பித்தாள்.

சந்தியா: "எக்ஸ்கியூஸ் மீ கதிர்... உங்களுக்கு ஜோசியம் தெரியுமா?"

கதிர் அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தான். ஜிம்மில் தினமும் தான் வரும் அதே நேரத்திற்கு வந்து கடினமாகப் பயிற்சி செய்யும் பானுமதிதான் தன்னிடம் பேசுவது என உணர்ந்தான். அவன் முகத்தில் எந்தச் சலனமுமின்றி, "தெரியும்," என்று மட்டும் சுருக்கமாகப் பதிலளித்தான். அவனது கண்களில் ஒரு மர்மம் இருந்தது.

சந்தியா சற்று நெருங்கி நின்று, அவனது கண்களை நேரடியாகப் பார்த்தாள். "உங்களைப் பார்த்தா, ஏதோ ஒரு ஆழமான சோகத்துல மூழ்கியிருக்கிற மாதிரி இருக்கு. முக்கியமா, உங்ககிட்ட ஒரு ஸ்ட்ராங்கான 'ராகு எனர்ஜி' (Rahu Energy) தெரியுது."

கதிருக்கு அவளது இந்தக் கணிப்பு பெரும் வியப்பாக இருந்தது. எந்த ஒரு முன் அறிமுகமும் இல்லாத ஒரு பெண், அதுவும் ஜிம்மில் சந்திக்கும் ஒரு பெண், இப்படித் துல்லியமாகத் தன்னிடம் உள்ள ஒரு ஜாதக அமைப்பைக் கணிப்பதைப் பார்த்து அவன் பைக்கின் சாவியை எடுப்பதை நிறுத்திவிட்டு, அவளை நேராகப் பார்த்தான்.

கதிர்: (சற்றுச் சிரித்துக்கொண்டே) "என்னோட ராகு அவ்வளவு வெளிப்படையாவா தெரியுது?"

சந்தியா: (அவன் சிரித்ததைப் பார்த்துச் சற்று உற்சாகமாகி) "அட... நீங்க சிரிக்கலாம்கூட செய்வீங்களா? எப்பவும் முகம் உம்முன்னு இருக்கிறதால கேட்டேன். சரி, எப்படிக் கத்துக்கிட்டீங்க ஜோதிடம்? பெங்களூர்ல இருக்குற ஒரு ஜிம் ஃபிட்னஸ் ஃப்ரீக் (Fitness freak) கிட்ட இருந்து நான் இதை எதிர்பார்க்கல."

கதிர்: "எங்க ஊர்ல ஒரு நல்ல குரு இருந்தார். சின்ன வயசுலயே அவர்கிட்ட கத்துக்கிட்டேன். நடுவுல வேலை, ஃபேமிலின்னு கொஞ்ச நாள் அதை விட்டுட்டேன். ஆனா இப்போ... லைஃப்ல நடந்த சில விஷயங்களால, மறுபடியும் முழுசா அதுல மூழ்கிட்டேன்." அவனது குரலில் ஒரு மெல்லிய வலி எட்டிப்பார்த்து மறைந்தது.

கதிர் ஒரு கணம் அவளை உற்றுப் பார்த்து, "சரி, உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும் இந்த ராகு, கேது எல்லாம்?" என்று கேட்டான்.

சந்தியா: "எங்க ரிலேட்டிவ் சர்க்கிள்ல பல பேர் சிறந்த ஆன்மீகவாதிகளாகவும், ஜோதிடம் தெரிஞ்சவங்களாகவும் இருக்காங்க. நான் சின்ன வயசுல இருந்தே அதையெல்லாம் பார்த்து வளர்ந்தவ. அவங்ககிட்ட இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா கத்துக்கிட்டேன். அது போக எனக்கும் இதுல எப்பவும் ஒரு ஆர்வம் இருக்கும்."

அவள் சற்றுப் பொறுத்து, அவனது கண்களை மீண்டும் ஆழமாக ஊடுருவிப் பார்த்துக் கூறினாள். "அப்புறம், உங்களைப் பார்த்தா உங்ககிட்ட ஒரு 'லியோ ப்ரைடு' (Leo Pride - சிம்மத்தின் கர்வம்) அப்பட்டமாத் தெரியுது. நீங்க சிம்ம லக்னமா?"

கதிர் இப்போது நிஜமாகவே மிரண்டு போனான். அவன் கண்கள் ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன. 'இவள் எப்படி இவ்வளவு துல்லியமாகக் கணிக்கிறாள்?' என்று அவனது ஜோதிட மூளை குழம்பியது.

கதிர்: "எப்படி பானு இவ்ளோ கரெக்ட்டா சொல்றீங்க?"

சந்தியா ஒரு புன்னகையுடன், "சிம்ம லக்னக்காரங்களுக்குப் பொதுவா லைஃப்ல எந்த நல்லதும் ஈஸியா நடக்காது. நிறையப் போராட்டங்கள் இருக்கும். லைஃப் எப்படிப் போகுது கதிர்?" என்று ஒரு உளவியலாளரைப் போலக் கேட்டாள்.

கதிர் அதற்கொரு பதிலும் சொல்லாமல், ஒரு சோகமான புன்னகையை மட்டும் பதிலளித்தான். ராகுவும், அவனது சிம்ம லக்னமும் தன் வாழ்வில் செய்த மாயைகளை, வலிகளை அவன் எப்படி ஒரு வார்த்தையில் இந்த முன்பின் தெரியாத பெண்ணிடம் சொல்ல முடியும்?

அதே நேரம், கதிருக்கு அவனது ஜோதிடப் புலமையை, தான் கற்ற வித்தையை அவளுக்கு நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற உந்துதல் எழுந்தது. அவளது இந்த அறிவார்ந்த சீண்டல் அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது.

கதிர்: "நீங்க இவ்ளோ அக்யூரேட்டா (Accurate) என்னைக் கெஸ் பண்ணதால, நான் உங்க ஜாதகத்தை அக்குவேறு ஆணிவேறாப் பிரிச்சுச் சொல்றேன். உங்க டேட் ஆஃப் பர்த், டைம், ப்ளேஸ் (DOB, Time, Place) சொல்லுங்க."

சந்தியா சத்தமாக, கலகலவென்று சிரித்தாள். "அதெல்லாம் அவ்வளவு ஈஸியா சொல்ல முடியாது. வேணும்னா ஒரு சேலஞ்ச் (Challenge)."

கதிர்: "என்ன சேலஞ்ச்?"

சந்தியா: "நீங்க என்னோட லக்னத்தைக் கரெக்ட்டா சொல்லுங்க. சொன்னா, என் டீட்டெய்ல்ஸ் தர்றேன். நீங்களும் உங்க டீட்டெய்ல்ஸ் குடுங்க. ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரோட ஒருத்தர் ஜாதகத்தை அனலைஸ் பண்ணி, நாளைக்குப் பேசலாம். டீல்?"

கதிருக்கு இது அவனது ஈகோவை நேரடியாகச் சீண்டும் ஒரு சவாலாக இருந்தது. ஒருவரது ஜாதகக் கட்டம் கையில் இல்லாமல், வெறும் உடலமைப்பையும், குணாதிசயங்களையும் வைத்து லக்னத்தைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் கணிப்பது அவ்வளவு சாதாரண விஷயமல்ல. அது ஒரு கலையின் உச்சம்.

கதிர் தீவிரமாக யோசிக்க ஆரம்பித்தான். அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை ஒருமுறை கூர்ந்து பார்த்தான். ஜிம் உடையில் தெரிந்த அவளது உடலமைப்பு, அவளது கவர்ச்சியான, வசீகரமான கண்கள், சற்றும் தயக்கமில்லாத அவளது ஆளுமை நிறைந்த பேச்சு, அவளது கள்ளத்தனமான முகபாவனைகள்... இவை அனைத்தையும் அவன் மூளை ஒரு கணினி போலக் கணித்தது.

'இவளிடம் சுக்கிரனின் (Venus) ஆதிக்கம் மிக அதிகமாகத் தெரிகிறது. காமமும், கவர்ச்சியும், அதே நேரம் ஒருவிதமான பேலன்ஸும் (Balance), நிதானமும் இவளிடம் கலந்திருக்கிறது. சுக்கிரன் ஆளுகின்ற ஒரு லக்னமாகத்தான் இருக்க வேண்டும்,' என்று கணித்தான்.

கதிர்: "உங்களைப் பார்க்கும்போது உங்ககிட்ட சுக்கிரனோட ஆதிக்கம் அதிகமாத் தெரியுது. அநேகமா நீங்க துலாம் லக்னமா இருக்க வாய்ப்பு அதிகம்."

சந்தியா ஒரு கணம் திகைத்தாள். 'இவன் சாதாரண ஆள் இல்லை, ஜோதிடத்தில் பெரிய கில்லாடி' என்று மனதிற்குள் அவனது திறமையை மெச்சினாள்.

சந்தியா: (சிரித்துக்கொண்டே) "பெர்ஃபெக்ட் (Perfect). சேலஞ்ச் அக்செப்டட். என் டீட்டெய்ல்ஸ்: மே 17, 2002. சாயங்காலம் 4:30 PM. சென்னை." (இது சந்தியாவின் உண்மையான பிறந்த தேதிதான். ஆனால் பெயரை மட்டும் பானுமதி என்று சொல்லியிருந்தாள்).

கதிர்: "நானும் சென்னைலதான் பிறந்தேன்."

சந்தியா: "என் அம்மா வீட்டு சைடு சென்னைதான். அதனால அங்க பிறந்தேன். சரி, உங்க டீட்டெய்ல்ஸ் சொல்லுங்க."

கதிர்: "ஆகஸ்ட் 10, 1989. காலைல 7:15 AM. சென்னை."

இருவரும் அந்தத் தகவல்களை மனதிற்குள் அழுத்தமாகக் குறித்துக்கொண்டனர்.

கதிர் ஒரு கணம் யோசித்துவிட்டு, "உங்க பர்த்டே (Birthday) இப்பதான் ஒரு மாசத்துல முடிஞ்சி இருக்கும் பானு. பிலேட்டட் பர்த்டே விஷஸ் (Belated birthday wishes)," என்றான் ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன்.

"தேங்க்ஸ் கதிர்," என்றாள் சந்தியா.

பிறகு இருவரும் பெங்களூரில் தாங்கள் வசிக்கும் ஏரியாக்களைப் பகிர்ந்துகொண்டனர். கதிரின் வீடு, தான் செல்லும் ஜிம் மற்றும் ஸ்விம்மிங் பூலுக்குச் சரியாக நடுவில் உள்ள ஒரு ஏரியா என்பதை சந்தியா தெரிந்துகொண்டாள்.

"நாளைக்குப் பார்க்கலாம் கதிர். ரெடியா இருங்க," என்று சொல்லிவிட்டு, சந்தியா ஒரு மர்மமான, மோகம் கலந்த பார்வையோடு அவனிடம் விடைபெற்றாள்.

கதிர் தனது பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான். அவனது மூளை, அந்த மே 17, 2002 ஜாதகக் கட்டத்தை மனதிற்குள்ளேயே வரையத் தொடங்கியிருந்தது. 'வீட்டுக்குச் சென்றதும் ஆன்லைன்ல சார்ட் (Chart) எடுத்து இந்த ஜாதகத்தை டீட்டெய்லாகப் பார்க்கணும்' என நினைத்துக் கொண்டான். அந்த ஜாதகத்திற்குள் ஒளிந்திருக்கும் சந்தியாவின் குணமும், காம அம்சங்களும், மர்மங்களும் அவனை என்ன பாடுபடுத்தப் போகிறதோ!

அன்று மாலை - காபி ஷாப்:

ஸ்விம்மிங் பூலில் தனது நீச்சல் பயிற்சியை முடித்துவிட்டு, சந்தியா உடை மாற்றி வெளியே வந்தாள். அவளது ஈரம் சொட்டும் கூந்தலும், சோர்வான முகமும் அவளுக்கு ஒரு தனி அழகைக் கொடுத்திருந்தது.

ராகேஷ் அவளுக்காகப் பூலின் வெளியே காத்திருந்தான். அவன் ஒரு கேஷுவலான ஜீன்ஸ் மற்றும் டி-ஷர்ட்டில் (T-shirt) மிகவும் ஸ்டைலாகத் தெரிந்தான். அவளைப் பார்த்ததும், "ஹாய் பானு... ரெடியா? காபி சாப்பிடப் போலாமா?" என்று கேட்டான்.

"கண்டிப்பா," என்றாள் சந்தியா.

இருவரும் அருகிலிருந்த ஒரு பிரபலமான, டீசண்டான காபி ஷாப்பிற்குச் சென்றனர். அங்கே இதமான வெளிச்சமும், மெல்லிய இசையும் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது.

காபி ஆர்டர் செய்துவிட்டு அமர்ந்தனர்.

ராகேஷ் அவளை ஒரு வசீகரப் பார்வையுடன் பார்த்தான். "சொல்லுங்க பானு... எப்படிப் போகுது பெங்களூர் லைஃப்? ஹஸ்பண்ட் என்ன பண்றாரு?" என்று மிகவும் சாதாரணமாக, ஒரு நண்பனைப் போலப் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

சந்தியா காபியை உறிஞ்சியபடியே, "லைஃப் நல்லாதான் போகுது ராகேஷ். ஆனா... நான் முழுசா வொர்க் ஃப்ரம் ஹோம் (Work from home) பண்றதால என்னோட ரொட்டீன்ல கொஞ்சம் மாற்றம் வேணும்னு தோணுச்சு. அதான் ஸ்விம்மிங், ஜிம்னு ஆரம்பிச்சேன்."

ராகேஷ் சிரித்தான். பின் "ஐ அண்டர்ஸ்டாண்ட். நீங்க ஜிம் வேற போறீங்களா? எங்க?" எனக் கேட்டான்.

சந்தியா விவரத்தைச் சொல்லிவிட்டு, "அந்தப் பக்கம் வந்துடாத. அங்க எனக்கு ஒரு ஆள் இருக்கான். அவன் கொஞ்சம் முரடன்," என்றாள்.

ராகேஷ் கண்களை விரித்து, "Wow! நான் உங்களை என்னவோன்னு நினைச்சிட்டு இருந்தேன்," என்றான்.

சந்தியா சிரித்தாள். பின், "என்ன வேணும்னாலும் நெனச்சுக்கோ. ஆனா ஈஸியா மடக்கிடலாம்னு மட்டும் நெனைக்காத," என்றாள்.

ராகேஷ், "யெஸ். ஐ கேன் சென்ஸ் தட் (Yes. I can sense that)" என்றான்.

பின் கலகலப்பாகப் பேசிக் காபி குடித்து முடிந்ததும் இருவரும் விடைபெற்றனர்.