16-09-2026, 01:59 PM
પૂજા નાની ઉંમરે વિધવા થઈ ગઈ. તેનો પતિ આટલી નાની ઉંમરે ગુજરી ગયો. તેના શરીરની તરસ કોણ છીપાવશે? છેવટે, તેનું પણ શરીર છે. તેની ચૂત તડપતી હશે, તેના સ્તનની ડીંટી કડક થઈ જતી હશે, તેને રાત્રે એકલા સુઈ ને અને પોતાની આંગળીઓથી કામ કરવું પડશે. આંગળીયો થી ચૂત ની ગરમી ને ઉઅતાર્તિ હશે. ભલે બાબાજી તેને એક કે બે વાર ચોદી લે ... તો શું? છેવટે, સેક્સની શોધ સ્વાભાવિક છે. બાબાજી એક સંત છે, પણ આખરે સંતો પણ પુરુષો જ છે. અને પૂજા... પૂજા યુવાન, સુંદર અને વિધવા છે. જો કોઈ બીજા પુરુષે તેને પકડી લીધી હોત, તો તે શરમજનક હોત અને બદનામી થાત તે જુદું. ઓછામાં ઓછું બાબાજીની જગ્યાએ બાબાજી સાથે કરાવે તો એકવખત આ વાત છુપી તો રહે. અને જ્યાં નર અને માંદા એકલા હોય ત્યાં આગ તો પ્રગટેજ અને તેને ઓલવવા સંભોગ જ એક માત્ર રસ્તો બચે છે. બાબાજી પણ એકલો અને પૂજા પણ એકલી તો આગ તો લાગે જ અને બુજાવતા પણ હશે જ, મને હવે તેમાં કોઈ શંકા જ નથી.
માતાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેણીએ માનસિક નિર્ણય લીધો.
જ્યાં સુધી કોઈ સમસ્યા સામે નાં આવે ... અથવા પૂજા બાબાજીના લંડ દ્વારા ગર્ભવતી નાં થાય... મારે પૂજા અને બાબાજીના ચુદાઈ નાં ખેલ માં દખલ ન કરવી જોઈએ.
તે વિચારતી રહી, "મારી દીકરીને ચોદાવી જોઈએ, મજા કરવી જોઈએ, તેની શારીરિક તરસ છીપાવવી જોઈએ. બસ પૂજા સાવધાન રહે. તેનું પેટ ફૂલવા ન દે. કોઈ જોઈ ન જાય. બદનામી નાં થાય. બાકી... બાકી શરીરનો અધિકાર છે." માતાએ ફરીથી લોટ ભેળવવાનું શરૂ કર્યું. તેના હાથ હલતા હતા, પણ તેનું મન હજુ પણ મંદિરના તે રૂમમાં હતું, જ્યાં તેની દીકરી નગ્ન પડી હશે, અને બાબાજી તેનો રસ પી રહ્યા હશે.
માતાની આંખોમાં એક વિચિત્ર ચમક આવી ગઈ. શંકા તો હતી જ... પણ હવે તે શંકા ફક્ત ચિંતા રહી ન હતી. તે એક છુપાયેલ, ગંદી અને ગરમ કલ્પના બની ગઈ હતી. પરંતુ તેના મનના એક ભાગે તેને કહ્યું કે તેણે તપાસ તો કરવી જ જોઈએ. ખરેખર શું ચાલી રહ્યું છે? બીજો વિચાર એ હતો કે, જો પૂજા ચોદાઈ જ રહી છે, તો પણ તે જાણીને શું કરશે? એક વખત ચોદાય કે વારંવાર ચોદાય શું ફેર પડે છે. મૈત્રી પટેલ લિખિત.
મારે બાબાજીને મળવું જોઈએ અને તેમની સાથે વાત કરવી જોઈએ કે તે કેવા પ્રકારનો માણસ છે. શું એવું તો નથી ને કે તે ફક્ત ચોદવા માંગે છે પણ સંબંધમાં રહેવા માંગતો નથી?
જો એવું જ હોય તો પણ ઘણું સારું છે; પૂજાને પણ ફક્ત તેના લંડમાં જ રસ હોવો જોઈએ. ચૂત, ગાંડ અને મોઢામાં લોડા નું પાણી લઇને ઘરે આવવામાં શું ખોટું છે? પણ જો બાબાજી તેનું પેટ વીર્યથી ફુલાવી દે તો શું???
એવું તું વિચારે છે, કારણ કે તું માતા છો, પણ તે બંને પણ વિચારતા હશે કે બાળક હોવું કેટલું નુકસાનકારક હોઈ શકે છે. પુરુષોને તો ફક્ત ચૂત અને ગાંડ મારવા માં જ રસ હોય છે. એકવાર લોડો ખાલી થઈ જાય, પછી કોઈને પરવા નથી. મારે પૂજાને કહેવું પડશે, જો સીધું નહીં, તો ઓછામાં ઓછું કંઈક એવું કરે કે તેની ચૂત વીર્યથી દૂર રહે અથવા ગોળીઓ લે.
આટલી ભીષણ માનસિક લડાઈ પછી, માતાએ આખરે નક્કી કર્યું કે પૂજાને ગમે તેટલું ચોદાવું હોય તેટલું ચોદાવતી રહે, અને જો કોઈ સમસ્યા ઊભી થાય, તો હું તેને દરેક રીતે મદદ કરીશ. તેઓ ગર્ભપાત પણ કરાવી શકે છે.
અને પછી, તેઓએ બધા નકામા વિચારો તેમના મનમાંથી કાઢી નાખ્યા અને તેમની પુત્રીને ચોદાતી હોય તો ચોદાતી રહે, અને તેઓએ તેમની આંખો, કાન અને મોં બંધ રાખવા જોઈએ. પછી માતાએ ફરીથી વિચાર્યું કે પૂજાના શરીરમાં ઘણા ફેરફારો થયા છે; તેની ગાંડ ધીમે ધીમે વધુને વધુ લચકદાર અને પહોળી બની રહી છે. ક્યારેક-ક્યારેક તે બેઢંગી ચાલે ચાલે છે, માં છું હું પણ મરાવી ને આવું જ ચાલતી હતી. માતા મનમાં ખુશ થઇ, ચાલો એ તો સારું છે કે ઓછામાં ઓછું એક પૂજા પાસે એક એવું સાધન છે જેનાથી તે તેના છિદ્રો તૃપ્ત કરી શકે છે. ભલે જેવી રીતે મારતો હશે તેમ પણ મારી પુત્રી ખુશ એટલે એનો લંડ સારો.
**********************************************************************************************...................
આજે અહી સુધી જ દોસ્તો.
ફરી મળીશું એક નવા અપડેટ સાથે અને તમારી કોમેન્ટ્સ આવે પછી.
તય સુધી મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.
માતાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેણીએ માનસિક નિર્ણય લીધો.
જ્યાં સુધી કોઈ સમસ્યા સામે નાં આવે ... અથવા પૂજા બાબાજીના લંડ દ્વારા ગર્ભવતી નાં થાય... મારે પૂજા અને બાબાજીના ચુદાઈ નાં ખેલ માં દખલ ન કરવી જોઈએ.
તે વિચારતી રહી, "મારી દીકરીને ચોદાવી જોઈએ, મજા કરવી જોઈએ, તેની શારીરિક તરસ છીપાવવી જોઈએ. બસ પૂજા સાવધાન રહે. તેનું પેટ ફૂલવા ન દે. કોઈ જોઈ ન જાય. બદનામી નાં થાય. બાકી... બાકી શરીરનો અધિકાર છે." માતાએ ફરીથી લોટ ભેળવવાનું શરૂ કર્યું. તેના હાથ હલતા હતા, પણ તેનું મન હજુ પણ મંદિરના તે રૂમમાં હતું, જ્યાં તેની દીકરી નગ્ન પડી હશે, અને બાબાજી તેનો રસ પી રહ્યા હશે.
માતાની આંખોમાં એક વિચિત્ર ચમક આવી ગઈ. શંકા તો હતી જ... પણ હવે તે શંકા ફક્ત ચિંતા રહી ન હતી. તે એક છુપાયેલ, ગંદી અને ગરમ કલ્પના બની ગઈ હતી. પરંતુ તેના મનના એક ભાગે તેને કહ્યું કે તેણે તપાસ તો કરવી જ જોઈએ. ખરેખર શું ચાલી રહ્યું છે? બીજો વિચાર એ હતો કે, જો પૂજા ચોદાઈ જ રહી છે, તો પણ તે જાણીને શું કરશે? એક વખત ચોદાય કે વારંવાર ચોદાય શું ફેર પડે છે. મૈત્રી પટેલ લિખિત.
મારે બાબાજીને મળવું જોઈએ અને તેમની સાથે વાત કરવી જોઈએ કે તે કેવા પ્રકારનો માણસ છે. શું એવું તો નથી ને કે તે ફક્ત ચોદવા માંગે છે પણ સંબંધમાં રહેવા માંગતો નથી?
જો એવું જ હોય તો પણ ઘણું સારું છે; પૂજાને પણ ફક્ત તેના લંડમાં જ રસ હોવો જોઈએ. ચૂત, ગાંડ અને મોઢામાં લોડા નું પાણી લઇને ઘરે આવવામાં શું ખોટું છે? પણ જો બાબાજી તેનું પેટ વીર્યથી ફુલાવી દે તો શું???
એવું તું વિચારે છે, કારણ કે તું માતા છો, પણ તે બંને પણ વિચારતા હશે કે બાળક હોવું કેટલું નુકસાનકારક હોઈ શકે છે. પુરુષોને તો ફક્ત ચૂત અને ગાંડ મારવા માં જ રસ હોય છે. એકવાર લોડો ખાલી થઈ જાય, પછી કોઈને પરવા નથી. મારે પૂજાને કહેવું પડશે, જો સીધું નહીં, તો ઓછામાં ઓછું કંઈક એવું કરે કે તેની ચૂત વીર્યથી દૂર રહે અથવા ગોળીઓ લે.
આટલી ભીષણ માનસિક લડાઈ પછી, માતાએ આખરે નક્કી કર્યું કે પૂજાને ગમે તેટલું ચોદાવું હોય તેટલું ચોદાવતી રહે, અને જો કોઈ સમસ્યા ઊભી થાય, તો હું તેને દરેક રીતે મદદ કરીશ. તેઓ ગર્ભપાત પણ કરાવી શકે છે.
અને પછી, તેઓએ બધા નકામા વિચારો તેમના મનમાંથી કાઢી નાખ્યા અને તેમની પુત્રીને ચોદાતી હોય તો ચોદાતી રહે, અને તેઓએ તેમની આંખો, કાન અને મોં બંધ રાખવા જોઈએ. પછી માતાએ ફરીથી વિચાર્યું કે પૂજાના શરીરમાં ઘણા ફેરફારો થયા છે; તેની ગાંડ ધીમે ધીમે વધુને વધુ લચકદાર અને પહોળી બની રહી છે. ક્યારેક-ક્યારેક તે બેઢંગી ચાલે ચાલે છે, માં છું હું પણ મરાવી ને આવું જ ચાલતી હતી. માતા મનમાં ખુશ થઇ, ચાલો એ તો સારું છે કે ઓછામાં ઓછું એક પૂજા પાસે એક એવું સાધન છે જેનાથી તે તેના છિદ્રો તૃપ્ત કરી શકે છે. ભલે જેવી રીતે મારતો હશે તેમ પણ મારી પુત્રી ખુશ એટલે એનો લંડ સારો.
**********************************************************************************************...................
આજે અહી સુધી જ દોસ્તો.
ફરી મળીશું એક નવા અપડેટ સાથે અને તમારી કોમેન્ટ્સ આવે પછી.
તય સુધી મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.
