[krishkarthick]

CHAPTER 2: Shadows of a Dream (கனவின் நிழல்கள்)

மாலை நேரம். ராகுல் இன்னும் கல்லூரியிலிருந்து வரவில்லை. ஆனால் வீட்டில் கவுதம் மட்டும் முன்னரே வந்து இருந்தான்.

லட்சுமி சமையலறையில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தாள். சேலை இறுக்கமாக இடுப்பில் ஒட்டியிருந்தது. பிளவுஸ் ரொம்ப இறுக்கமாக இருந்தது. உள்ளே ப்ரா போடாததால், பெரிய கனமான மொலைகள் பிளவுஸுக்குள் அடங்காமல் விம்மித் தள்ளிக்கொண்டிருந்தன.

ஒவ்வொரு முறையும் அவள் கை நீட்டி எதையாவது எடுக்கும்போது, மொலைகள் மேலும் அழுத்தி, பிளவுஸ் இன்னும் இறுக்கமாக இழுபட்டது. 

வியர்வைத் துளிகள் கழுத்து வழியாக ஓடி, மொலைகளுக்கு இடையே உள்ள ஆழமான பள்ளத்தில் மறைந்தன.

இதை அனைத்தும் அவளை ரசித்தபடி sofa vil அமர்ந்து இருக்கும் கௌதம் பார்த்து சுன்னிய தேய்த்து கொண்டிருந்தான்.

மூடு தாங்காமல் ராகுல் இல்லாத சமயத்தை use செய்ய...சமயலறை உள்ளே சென்ற கவுதம் அவளுக்குப் பின்னால் சென்று மெதுவாக அணைத்தான். 

அவனது கைகள் அவள் இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்தன. விரல்கள் சேலைக்குள் அழுத்தின. அவன் முகத்தை அவள் கழுத்தின் பின்புறத்தில் சாய்த்தான். மூச்சை அவள் கழுத்தில் விட்டான். மெதுவாக முகர்ந்தான். Good evening amma.

லட்சுமி ஜெர்க் ஆனாள். ஆனால் உடனே சிரித்துக்கொண்டாள்.

Lakshmi: என்னடா இப்படிப் பின்னால வந்து நிக்குற? உன்னை அங்க உக்கார தான சொன்னேன். எதாச்சும் வேணுமா.

Gautham: ஒண்ணும் இல்ல அம்மா… சும்மா.(நீ தாண்டி வேணும் உன் புண்டைலா என் rod ah விட்டு உள்ள ஏத்தி சொருகனும் டி) 

பேசிக்கொண்டே அவன் அவளை விடவில்லை. இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்து, அவள் கழுத்தில் மூச்சை விட்டுக்கொண்டே பேசினான். 

அவனது மார்பு அவள் முதுகோடு ஒட்டியபோது, அவள் இறுக்கமான பிளவுஸுக்குள் இருக்கும் மொலையின் பிளவு நல்ல வாட்டமாக தெரிந்தது.

Lakshmi: ராகுல் இன்னும் வரல. கொஞ்ச நேரத்துல வருவான். நீ அங்க போய் உக்காருடா. டிவி பாரு போ.

Gautham: pls கொஞ்ச நேரம் இங்க இருக்கேன் மா.

அவன் இன்னும் அவள் பின்னாலேயே நின்றுகொண்டிருந்தான். கைகள் இடுப்பை விடாமல் பிடித்திருந்தன. ஒவ்வொரு முறையும் அவள் குனிந்து எதையாவது எடுக்கும்போது, அவனது உடல் அவள் முதுகோடு இன்னும் நெருக்கமாக ஒட்டியது.

லட்சுமிக்கு இது சற்று அதிகமாகத் தெரிந்தாலும், அவன் அம்மா இல்லாத ஏக்கத்தால் இப்படி நெருங்குகிறான் என்றே நினைத்தாள். எதுவும் சொல்லாமல் சமைத்துக்கொண்டிருந்தாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து அவள் திரும்பினாள்.

Lakshmi: போய் உக்காருடா… இங்கேயே நின்னுட்டிருக்க.

Gautham: கொஞ்ச நேரம் இங்கேயே நிக்கட்டா அம்மா.

அவன் சொன்னபடியே அவள் பின்னாலேயே நின்றான். கை மீண்டும் அவள் இடுப்பில் போய் பதிந்தது... அவள் கண்டுகொள்ளவில்லை.. ஏதோ பாசமா கட்டிபிடிக்கிறான் என்று நினைத்தாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து இருவரும் ஹாலுக்கு வந்தார்கள். டிவி போட்டிருந்தார்கள். லட்சுமி சோபாவில் உட்கார்ந்தாள். கவுதம் அவளுக்கு மிக அருகில் உட்கார்ந்தான். தொடைகள் ஒட்டின. அவனது கை அவள் இடுப்பை கட்டிக்கொண்டு அருகில் இருந்தான்.

லட்சுமிக்கு இது சற்று புதிதாகத் தெரிந்தது. முன்பு இப்படி இல்லை. இப்போது கொஞ்சம் அதிகமாக நெருங்குகிறான் என்று தோன்றியது. 

ஆனால் அவள் மனதில் நினைத்தாள் — இவன் வெகுளியா ரொம்ப பாசமா இருக்கான் என் மேல. அதனால்தான் இப்படி ஒட்டிக்கிட்டு உக்காந்திருக்கான். அதனால் எதுவும் சொல்லாமல் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அப்போதுதான் ராகுல் வீட்டுக்குள் வர. கவுதம் அவளுக்கு மிக அருகில் உட்கார்ந்து, அவன் கை அம்மாவின் இடுப்பை வழைத்து கட்டிகொண்டு அருகில் அமர்ந்து இருப்பதை பார்த்தான். கண்களில் கோபம் பொங்கியது.

Rahul: டேய் கவுதம்! என்னடா இப்படி ஒட்டிக்கிட்டு உக்காந்திருக்க? கொஞ்சம் விலகி உக்காருடா.

Takkunu கை எடுத்த கவுதம் முகம் வாடினான். லட்சுமி உடனே ராகுலை நோக்கிக் கடுமையாகப் பேசினாள்.

Lakshmi: உனக்கு என்ன திமிருடா? தாய் இல்லாத பையன் நெருங்கினா அது தப்பா? நான் ஏற்கனவே சொன்னேன் இனிமே இப்படிப் பொறாமைப் படாதன்னு. மறந்துட்டியா?

ராகுல் வாய் மூடினான். அம்மா கோபப்படுவதை விரும்பவில்லை. கவுதம் சிரித்துக்கொண்டான்.

Gautham: தேங்க்ஸ் மா…

அவன் பேசும்போதே வேண்டுமென்றே அவள் இடுப்பை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தான். ராகுலைப் பார்த்து சிரித்தான்.

ராகுல் மீண்டும் ஏதோ சொல்லப் போனான். உடனே கவுதம் லட்சுமியிடம் 

Gautham: அம்மா… இவன் மீண்டும் கோவமா இருக்கான் பாருங்க.

லட்சுமி கோபமான கண்களால் ராகுலைப் பார்த்தாள். ராகுல் ஒன்றும் பேசாமல் எழுந்தான். தன் அறையை நோக்கிச் சென்றான்.

கவுதம் அவன் போவதைப் பார்த்து சிரித்தான். இன்னும் அவள் இடுப்பைப் பிடித்தபடியே உட்கார்ந்திருந்தான். இருவரும் மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தார்கள்.

ராகுல் அறைக்குப் போகும் வழியில் திரும்பிப் பார்த்தான். கவுதம் அவள் இடுப்பைப் பிடித்தபடி சிரித்துக்கொண்டு பேசிக்கொண்டிருந்தான். ராகுலுக்குள் பொறாமையும் கோபமும் ஏறியது.

“எனக்கு அம்மாவா… இவனுக்கு அம்மாவா இப்படிச் சப்போர்ட் பண்றாங்க.”

அவன் அறைக்குள் போய் கதவைப் பூட்டிக்கொண்டு படுக்கையில் படுத்துக்கொண்டான். வெளியே இருந்த சிரிப்பு சத்தம் கொஞ்ச நேரம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. பிறகு மெல்ல நின்றது.

ராகுல் படுக்கையில் படுத்தபடியே யோசித்துக்கொண்டிருந்தான்.

சிரிப்பு சத்தம் நின்றுச்சு. அவன் கிளம்பிட்டான் போல. சரி… அம்மாகிட்ட பொறுமையாப் பேசணும் என்று நினைத்தான்.

ராகுல் வெளியே வந்தான். சமையலறையில் இருந்து சத்தம் கேட்டது. அவன் சமையலறை நோக்கி நடக்க. அங்கே அவன் கண்ட காட்சி அவனை நிறுத்தியது.

கவுதம் லட்சுமியின் பின்னால் நின்றுகொண்டு அவள் இடுப்பில் கைவைத்திருந்தான். அவனது உடல் அவள் முதுகோடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவனது சுன்னி அவள் பிட்டத்தில் அழுத்தியபடி இருந்தது.

ராகுலின் மனதில் கேள்விகள் ஓடின.

என்ன அம்மா ஒண்ணுமே சொல்லாம இருக்கா? ஒரு அம்மாவ ஒரு பையன் இப்படி நெருங்கி இருக்க முடியுமா?

அதுவும் சொந்த அம்மா இல்ல. ஃப்ரெண்டோட அம்மா. ஆனா அவ ஒண்ணுமே சொல்லலயே. ரொம்ப க்ளோஸ் ஆ இருக்கான்.

அவன் யோசித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே கவுதமின் கை அவள் இடுப்பைப் பிடித்துப் பிசைந்தது. லட்சுமி அவன் கையைத் தட்டினாள்.

Lakshmi: விடுடா… என்ன இது புதுப் பழக்கம்? இடுப்புல கை வைக்கிற? நீ போய் சோபால உக்காரு.

Gautham:  என் அம்மாவ கொஞ்சம் கட்டிப்பிடிக்கக் கூடாதா ? கொஞ்ச நேரம் இங்கேயே இருக்கேன் மா.

ராகுல் மனதில் ' என்னது உன் அம்மாவா?!!!! டேய்..உனக்கு இருக்குடா'.

 கௌதம் அவளை விடவில்லை. அவன் முகத்தை அவள் கழுத்தில் சாய்த்தான். மூச்சை விட்டான். மெதுவாக முகர்ந்தான். முத்தமிட்டான்.

Gautham: அம்மா… யூ ஸ்மெல் சோ குட். என்ன சோப் பெர்ஃபியூம் யூஸ் பண்றீங்க?

Lakshmi: டேய்… கூசுதுடா… தள்ளிப் போ. ராகுல் வந்தா இதுக்கும் ஏதாச்சும் சொல்லுவான். நீங்க இவன் கூடத்தான் க்ளோஸ் ஆ இருக்கீங்க. இவனுக்குத்தான் அம்மா, எனக்கு இல்லன்னு நினைப்பான். நீ போய் சோபால உக்காருடா செல்லம்.

Gautham:அவன் கெடக்கான் மா எல்லாத்துக்கும் சண்ட போட்டுகிட்டு...அவன் பேச்சை விடுங்க...nu

மீண்டும் அவள் கழுத்தில் முகர்ந்தான். லட்சுமிக்குக் கூச்சம் வந்தது. அவள் இடதுகையால் அவன் தலையைத் தடவினாள்.

Lakshmi: என்ன இன்னிக்கு ரொம்ப பாசம் போல?

Gautham: ஆமா மா…ரொம்ப ரொம்ப( மூடா இருக்குடி)

அவனது கை முதலில் அவள் இடுப்பைத் தடவியது. மெதுவாகப் பிசைந்தது. பிறகுதான் அந்தக் கை மேலே நகர்ந்து அவள் பிளவுஸை நோக்கிச் சென்றது. லட்சுமிக்கு ஏதோ சரியில்லை என்று தோன்றியது.

லட்சுமி சுதாரிக்கும் முன், கவுதம் திடீரென அவள் இடது மொலையை பிளவுஸ் மேலேயே மெல்லப் பிடித்துப் பிசைந்தான். ப்ரா போடாததால், கனமான மொலை அவன் உள்ளங்கையில் நேராக அழுத்தியது.

ராகுல் சமையலறை வாசல் ஓரமாக நின்று அதிர்ச்சியோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். பேசவே முடியவில்லை.

கவுதம் இடதுகையால் அவள் இடது மொலையைப் பிசைந்துகொண்டிருந்தான். அவன் பிசைந்தவுடன் லட்சுமிக்குப் பல வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு ஆணின் கை மொலையைத் தொட்டுப் பிசைவது போல் உணர்ந்தது. சில வினாடிகள் என்ன நடக்கிறது என்று தெரியாமல் அந்தத் தொடுதலை உணர்ந்தாள்.

திடீரென அவன் பிளவுஸ் மேலேயே காம்பைத் திருகினான். அப்போதுதான் லட்சுமிக்குச் சுயநினைவு வந்தது. அவள் மிரண்டு அவனைத் தள்ளிவிட்டாள். கண்களில் நீர் வந்தது.

Lakshmi: என்ன கவுதம்… இது… இது… என்ன பண்ணிட்டிருக்க? அம்மான்னு தானே சொன்ன. அப்புறம் ஏன் இப்படித் தப்பா நடந்துகிட்டிருக்க?

கவுதம் அவள் கண்ணீரைப் பார்த்து காலில் விழுந்தான்.

Gautham: அய்யோ அம்மா… நான் ஏதோ அந்த நொடில எனக்கே தெரியாம நடந்துருச்சு. தப்பா நினைக்காதீங்க. நீங்க எனக்கு மட்டும்தான்னு நினைக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன். அம்மா இல்லாம தனிமையா இருந்த எனக்கு நீங்கதான் அம்மாவாக் கிடைச்சீங்க. உங்களை விட்டுறக்கூடாதுன்னு ஏதோ ஒரு எண்ணம் உங்க மேல பாச வெறியாகி… இப்போ இந்த அளவுக்கு எனக்குத் தெரியாம நடந்துகிட்டேன். உங்களைக் கட்டிப்பிடிச்சதும் ஒரு மாதிரியாகி அப்படிப் பண்ணேன். சாரி மா.

லட்சுமி கொஞ்சம் மனசு இளகினாள். இவன் தனிமையில இருக்கான். கண்டதை நினைச்சுக் குழப்பிக்கிறான் என்று யோசித்தாள்.

Lakshmi: சரி விடு கவுதம். இனி இப்படிப் பண்ணாத. ராகுல் ku தெரிஞ்சா பெரிய பிரச்னை ஆகும். 

சாரிமா nu அவன் மீண்டும் நன்றி சொல்லி அவளைக் கட்டி அணைத்து அழுதான். இந்த முறை லட்சுமிக்கு அந்த அணைப்பு பாசமாகத் தெரியவில்லை.

காமமாகத் தெரிந்தது. ஏனென்றால் அந்த நம்பிக்கையை அவன் உடைத்திருந்தான். ஆனாலும் அவள் எப்போதும் போல ஹக் பண்றான் என்று எண்ணி, சரி அழாத என்று , அழுதுகொண்டிருந்த அவனை ஆசுவாசப்படுத்தினாள். அவன் தலையைத் தடவினாள்.

Lakshmi: சரிடா… நீ போ. நான் சமைக்கிறேன்.

அவள் திரும்பிச் சமைக்க ஆரம்பித்தாள். உடனே கவுதம் மீண்டும் ஒட்டிக்கொண்டு பின்னால் கட்டிப்பிடித்தான். அவனது உடல் அவள் முதுகோடு ஒட்டியது. கை மீண்டும் இடுப்பில் பதிந்தது.

Lakshmi: mmchuuu கவுதம்…! ஏண்டா சும்மா நச்சு பண்ற.

Gautham: அம்மா… இது வழக்கம் போல கட்டிக்கிறேன் மா. ப்ளீஸ். எனக்குக் குற்ற உணர்ச்சியா இருக்கு. நீங்க வேலையைப் பாருங்க. எப்போதும் போலப் பேசலாம். ப்ளீஸ்.

லட்சுமி ஒன்றும் சொல்லாமல் சமைக்கத் தொடங்கினாள். ஆனால் அவனது பிடி இப்போது வேற மாதிரித் தெரிய ஆரம்பித்தது. இவ்வளவு நாள் மகன் போல நினைத்த ஒருவன் கட்டிக்கொண்டது இன்று மாறிவிட்டிருந்தது. அவளுக்கு உடல் கூசியது.

கவுதம் மீண்டும் அவள் பின்னால் ஒட்டிக்கொண்டான். ஒரு கை இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்துத் தடவியது. மற்றொரு கை அவள் வயிற்றின் மேல்பகுதியில் பதிந்தது. அவன் முகம் அவள் கழுத்தில் புதைந்தது. மூச்சை விட்டான். நாக்கால் கழுத்தை நக்கினான். முகர்ந்தான். அவனது சுன்னி அவள் பிட்டத்தில் அழுத்தியபடி இருந்தது.

லட்சுமிக்குக் கூச்சம் ஊறியது. உடல் லேசாக நடுங்கியது. இறுக்கமான பிளவுஸுக்குள் மொலைகள் ஒவ்வொரு மூச்சிலும் விம்மின.

Lakshmi: கவுதம்… தள்ளிப் போடா. நீ சரி இல்ல இன்னைக்கு.

அவன் கேட்கவில்லை. அவளைச் சமையலறை ஸ்லாப்பில் நெருக்கினான். நகர விடாமல் இடுப்பைப் பிடித்தான். கை மேலே ஏறி, இறுக்கமான பிளவுஸ் மேலேயே பெரிய மொலையைப் பிடித்துப் பிசைந்தது. பிறகு வேகமாக கீழ் ஹூக்கு இரண்டையும் கழட்ட. இடது முலை சரிந்தது. பிளவுஸின் இடது கீழ் பக்கம் வழியாகக் கையை உள்ளே செலுத்தி, சரிந்த கொங்கையைக் கொத்தாகப் பிடித்தான்.

Gautham: அம்மா… ப்ரா போடலையா? nu

கேட்டுக்கொண்டே உள்ளங்கையால் மொலையைப் பிசைந்தான். காம்பை விரல்களுக்குள் வைத்துத் திருகினான். லட்சுமி துடித்தாள். புண்டை நனைந்து சேலைக்குள் ஒட்டியது.

அவனுடைய அந்தப் பச்சையான bra கேள்வியில் லட்சுமிக்குக் கூச்சமும் கோபமும் ஒன்றாக வந்தது.

Lakshmi: அய்யோ… விடு கவுதம். திருந்திட்டேன் சொல்லிட்டு அதே தப்பு பண்ற.

Gautham: அம்மா… ப்ளீஸ் மா. எனக்கு நீ வேணும். அப்போதான் நான் கூடவே இருக்க முடியும்.

என்ன கூடவே இருக்கணுமா...Posessive la இவன் இப்படி பண்றானா??nu lakshmi திமிறி kondu யோசிக்க......

அவன் மீதி ஹூக்கையும் கழட்டினான். பிளவுஸ் இரண்டு பக்கமும் திறந்தது.

 பெரிய மொலைகள் வெளியே வந்தன. கவுதம் இன்னும் அவள் பின்னாலேயே நின்றுகொண்டு மொலைகளைப் பிசைந்தான்.

லட்சுமி சமையலறை ஸ்லாப்பை முன்னால் பிடித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவன் இரண்டு கைகளாலும் இரண்டு மொலைகளையும் கொத்தாகப் பிடித்துப் பிசைந்து காம்புகளைத் திருகினான்.

15 வருடம் கழித்து ஒரு ஆண் திண்டலில்....அதுவும் தன் மகன் வயதுடைய சிறுவன் இப்படி தன் காயை கசக்கி எடுப்பது ஏதோ செய்தது அவளுக்கு.அவளை மீறி அவள் கூதி தண்ணி விட ஆரம்பித்தது.

லட்சுமியின் கோபம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள்  கூதி தேன் கசிய குறைந்தது. முனகல் மட்டுமே வந்தது.

Lakshmi: ஆஹ்ஹ்ஹ்… ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்… ஹாாா… கௌ… கௌ… கவுதம்… விற் விற்று....று......டா... Aahhh.

அவள் முனகல்களையும், சுக வேதனையில் சோர்ந்த கண்களையும், உணர்ச்சியில் ததும்பும் முகத்தையும், ஊதல்போன உதடுகளையும் பார்த்து கவுதம் புரிந்துகொண்டான்.

சரி… பால் மாடு மடிஞ்சிருச்சு. பாலைக் கறந்துர வேண்டியதுதான்.

Gautham: எப்படி இருக்கு மா?

பதிலுக்கு லட்சுமி முனகல்களை மட்டுமே வெளிப்படுத்தினாள்.

Lakshmi: ஆஹ்… ம்ம்ம்ம்… ஆஹ்ஹ்… கௌவ்வ்… தாம்ம்… ஒரrrrரூ மாத்rrrரி… வேணாாாம்… டாாா… ஆஹ்… ஹாாா…

முழுசா மடிஞ்சுட்டாள் என்று புரிந்துகொண்ட கவுதம்...

Gautham: அம்மா… திரும்புங்க.

அவளைத் திருப்பினான்.

லட்சுமி திரும்பியதும், அந்த வேகத்தில் சமையலறை வாசல் ஓரமாக ஒரு உருவம் தெரிந்தது. கவுதம் செய்த செயலில் சுகத்தில் சொக்கிய கண்களைக் கூர்மைப்படுத்திப் பார்த்தாள். அது ராகுல். அவள் மிரண்டுபோனாள்.

அதற்குள் கவுதம் வாயை இடது மொலையில் வைத்து காம்பைச் சப்பி உறிஞ்சினான். முட்டி முட்டி சப்பினான். லட்சுமி பேலன்ஸ் இல்லாமல் தள்ளாடினாள். சமையலறை ஸ்லாப்பில் கைவைத்து balance செய்து நின்றாள். இதெல்லாம் சில வினாடிகளில் நடந்தது.

Lakshmi: ரா… ராகுல்…......nu பேச்சு வராமல் கண்ணீர் மட்டும் வர உறைந்துபோனாள்.

ராகுல் தூரமாக நின்றுகொண்டு இவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். கண்களில் நீர் உறைந்து, கோபத்தின் உச்சத்தில் இருந்தான்.

அவள் ராகுல் என்று சொன்னதும்,  கௌதம் அவளைப் பார்த்து அவள் கண் போன திசையைப் பார்க்க...அங்கே ராகுல் கொலை வெறியில் நின்றுகொண்டிருந்தான்.

லக்ஷ்மி அவன் பிடியில் இருந்து விலக முயல ஆனால் அவன் அவளை விடுவதாக இல்லை..... அவள் மொலையில் இருந்து வாயை எடுக்கவில்லை. முகத்தை மட்டும் திருப்பி ராகுலைப் பார்த்தான். அப்படியே அவனைப் பார்த்துக்கொண்டே மெதுவாக நாக்கை முலைக்காம்பில் சுழற்றி, காம்பை படக்குனு கவ்விச் சப்பி, வேகமாக இழுத்து உறிய, இதை எதிர்பார்க்காத லக்ஷ்மி aahh ஆஆஆ haaaaaa nu சன்னமாக முனங்க, கௌதம் நக்கலாக ராகுலை பார்த்து கண் அடித்தான்.


இவ்வளவு நேரம் உறைந்து நின்றிருந்த ராகுல் வேகமாக நடந்து சமையலறையில் இருந்த கத்தியை எடுத்தான். கவுதமை நோக்கிச் சென்றான்.

Rahul: செத்தடா… துரோகி நாயே…!

கத்திக்கொண்டே கவுதமைக் கத்தியில் சொருகப் போனான். அவன் நகர…

அது சரியாகா தவறி......…

Lakshmi: அய்யோooo அம்மாaaa…!

Rahul அம்மாaa என்று கத்திக்கொண்டே bedil இருந்து கண் விழித்தான்.



ஆம்.


இவ்வளவு நேரம் சமையலறையில் நடந்தது கனவுதான். ராகுலுக்கு உயிரே போன மாதிரி இருந்தது...

Chchaa கனவுதான.... சி இப்படியா கனவு வரணும் ஆண்டவனே....தலையில் அடித்து கொண்டு டைம் பார்க்க 7pm ஆகி இருந்தது.

 இப்போதான் தூங்குண மாதிரி இருந்துச்சு அதுக்குள் 7 pm ஆகிறுச்சா nu நினைத்து வெளியே சென்று அம்மாவைப் பார்த்தான். அவள் மட்டும் ஹாலில் கீழே அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

Rahul: கவுதம் எங்கே மா? நீ மட்டும் சாப்பிடறா?

கவுதம் என்று சொன்னதும் லட்சுமியின் முகம் மாறியது.

Lakshmi: அவனா? அவன்… அவன் சாப்படலடா. பால் மட்டும் போதும்னு குடிச்சிட்டு வீட்டுக்குப் போறேன்னு  கிளம்பிப் போயிட்டான்டா.

Rahul: ஏன் மா பதற்றமா இருக்க? என்னாச்சு?.

Lakshmi: அது kitchen la Goutham கூட ..... nu solla வந்து... ஒண்ணுமில்லடா. சமைச்சிட்டு டயர்டா இருக்கேன். அதான் சாப்பிட உக்காந்தேன். நீயும் வந்துட்ட. நீயும் உக்காரு. 

Rahul: என்ன Goutham nu சொல்ல வந்தியே.

Lakshmi: அது ஒன்னும் இல்ல...அவன் கூட பேசிட்டே சமைத்தேன்ல அதான் tired.

ஆமா  உன் முகம் ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்கு?

Rahul: அது… அது ஒண்ணுமில்ல மா. தூங்கி எழுந்தேனா அதான்.

Lakshmi: சரி நீ சாப்பிடு வா.

சாப்பிடும்போது ராகுல் அம்மாவைப் பார்த்தான். கனவுல அம்மாவோட முலையைப் பார்த்தவனுக்கு, அம்மா பக்கத்துல உக்காரும்போது அந்த முலை ஞாபகம்தான் வந்தது. வாழ்க்கையில் முதன்முதலாக அம்மாவை ஒரு பெண்ணாகப் பார்க்கிறான்.

கனவுல இருந்த மாதிரிதானா அவ மொலை இருக்கும்? அந்த முலைக்காம்பு பிரவுன் கலர்ல gbangs ? madhri இருக்குமா? சா… என்ன இது… சி… கனவு அம்மாவைத் தப்பா பார்க்க வச்சிருச்சே என்று கீழே குனிந்து தட்டைப் பார்த்து மட்டும் சாப்பிட்டான்.

Lakshmi: இன்னும் கொஞ்சம் கூட்டு வச்சிக்கடா ....nu நெருங்கி வந்தாள். 

அவள் முலை இன்னும் கிட்ட வந்தது. நான் சும்மா இருந்தாலும் இந்த முலை சும்மா இருக்காது போல என்று அந்த மன ஓட்டத்தில் மூழ்கினான். இறுதியில் காமமே வென்றது. முதன்முதலாக அம்மாவை சைட் அடித்தான்.

வீட்டு வேலை செய்து, சமையல் செய்து, வியர்வையில் அவனுக்குக் கவர்ச்சி bomb-ஆகத் தெரிந்தாள். முலை கிண்ணென்று நிற்க, அவன் அதில் சொக்க.

அவன் மனதில் பல எண்ணம் ஓடியது.

(அம்மா… நீ செக்ஸ் bomb மா. எப்படி இவ்வளவு நாள் உன்னைக் கவனிக்காம விட்டேன். Lakshmi bomb-டி நீ… லட்சுமி வெடி போல. பாத்தவுடனே வெடிப்பாளா என்று சிந்தனையில் அவள் மேல் காமக் கோட்டை கட்டிக்கொண்டிருந்தான்.)

திடீரென அவள் முகத்தைப் பார்த்தான். அவள் முகமே சரியில்லை.

அம்மா ஏன் இப்படி இருக்கா? என்னவா இருக்குன்னு யோசிக்கும்போதுதான் நன்றாகக் கவனிக்கிறான். அவள் சேலை கலைந்திருந்தது. சண்டை போட்டுட்டு நான் உள்ள போகும்போது இப்படி இல்லை. பிளவுஸும் கலைந்த மாதிரி இருந்தது. காம்பு ஏரியாவும், பிளவுஸ்ல சில இடங்களும் அங்கங்கே ஈரமாக இருந்தது.

அவனுக்குக் குழப்பமாக இருந்தது.

வேலை செஞ்சதனால நனைஞ்சிருக்குமோ…

இல்ல… கவுதம்??? Cha cha இருக்காது.

அம்மா தவறு செய்பவள் இல்ல. கனவுல கண்டதால் அது நிஜமாகிவிடாது. இது ஏதோ எதார்த்தமா வேலை செய்யும்போது யூஷுவலா படுறதா இருக்கும். ஆனாலும் அவள் முகம் வாடியதைப் பற்றி மீண்டும் கேட்டான். அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை.

Lakshmi: டயர்டா இருக்குன்னு சொன்னேனே. வேற ஏதும் இல்லடா.

டயர்டா இருந்தா ஓகே. இல்லையா என்ன பண்றது என்று வேகமா சாப்பிட்டுவிட்டு, இதைப்பற்றி கௌதமிடம் கேட்டு பாக்கலாம். இவளோ நேரம் அவன் தானே கூட இருந்தான். கண்டிப்பா தெரிஞ்சிருக்கும் nu அவனை பார்க்க வெளியே சென்றான்.

அவன் வாசலை விட்டுச் சென்றதும், சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்த லட்சுமிக்கு ஏதோ நினைவு வந்தவளாக சாப்பிடுவதை நிறுத்தினாள். 

ஒரு மிரட்சியுடன் டென்ஷன் ஆனாள். இடது கையை முந்தானைக்குள்ளே விட்டு, ஏற்கனவே கழட்டி விடப்பட்டிருந்த பிளவுஸ் ஹூக்கைத் மறந்து திரும்ப மாட்டாமல் விட்டதை எண்ணி, அதை மாட்டக் கையைக் கொண்டுபோக, ஏதோ யோசித்தவள் கையை நிறுத்தி, கீழ் ஹூக் வழியாக இடது மார்பில் வலி இருக்கும் இடத்தில் லேசாகத் தொட்டாள். இன்னும் வலித்தது. 

பிறகு கழட்டியிருந்த கீழ் பிளவுஸ் ஹூக்கை வலியுடன் மாட்டினாள்.

இதை பைக் கீயை மறந்து எடுக்க வந்த ராகுல் பார்த்தான். அம்மா ஹூக் மாத்துறப்போ ஏதோ வலிக்குற மாதிரி முகம் இருக்குன்னு யோசித்தான். 

அவன் பார்ப்பதை லட்சுமி பார்த்து, பிளவுஸ் ஹூக்கை வேகமாக இடது கையால் மாட்டிவிட்டு முந்தானையால் மறைத்தாள். Flashaga அவளின் வெண்ணிற மார்பு அவனுக்கு அரைகுறையா லேசாக தெரிஞ்சது. ஆனால் காம்பை பார்க்கவில்லை..

அவன் கேட்கும் முன் அவளே தொடர்ந்தாள்.

Lakshmi: அது ஒண்ணுமில்ல. பிளவுஸ் ரொம்ப இறுக்கமா இருந்ததுச்சா. அதான் மாரு வலிக்குது. வேற பிளவுஸ் மாத்தணும்.

Rahul: வேற ஒண்ணும் இல்லையே. டாக்டர்கிட்ட போவோமா. நெஞ்சு வலின்னு சொல்றா.

Lakshmi: டேய் அது நெஞ்சு வலி இல்ல. அது… சரி விடு. அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல. நீ கிளம்பு. எங்கயோ போனியே. போ. கேள்வி கேக்காம.

Rahul: சரி மா.( அம்மா முலை காம்பு என்ன கலரா இருக்கும் nu யோசிசிட்டே....)

பைக் கீ எடுத்துக்கொண்டு கவுதமைப் பார்க்கக் கிளம்பினான்.

லட்சுமி தட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஹாலில் இருந்து சமையலறை நோக்கி, குழப்பமான யோசனையில், ஒரு மணி நேரம் முன்பு சமையலறையில் நடந்த அந்த நிகழ்வை நினைத்துக்கொண்டே சென்றாள்.


டிவியில் "உன் சமையலறையில் நான் உப்பா சக்கரையா" என்ற பாடல் ஒலிக்க ....திரும்பியவள் டிவியை பார்த்து சிரித்து கொண்டு சென்றாள்.

அதே நேரம் கவுதம் தன் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தான். சமையலறையில் நடந்ததை யோசித்துக்கொண்டு, ஹேப்பி மோட்ல படுக்கையில் சாய்ந்து உறங்கிப் போனான்.

ராகுல் போகிறான் பதில் தேட.
லட்சுமி போகிறாள் நினைவு தேட.
கவுதம் தூங்குறான் ரகசியத்தோட.

Stay tuned for next ....