ரதிபாலாவின் - தீ..! இன்பமே..?!

[rathibala]

பகுதி - 10

மகிலனின் கழுத்தில் வசு கை வைக்க, காய்ச்சல் குறைந்து இருந்தது.

நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டவள் திரும்ப, “ம்மா..” முனங்கியவன் கையில், அவளது முந்தானை சிக்கியது.

வசு.. புடவையை இழுக்க குனிந்தாள்.

“என்னையும் கூட்டிட்டு போயிருக்கலாம்ல..?!” காய்ச்சலோடு சேர்த்து அவனது உளறலும் அடங்கியபாடு இல்லை.

பேச்சு மூச்சுற்று நின்ற வசுவின் இடது கண்ணில் கிளம்பிய கண்ணீர் துளி.. அவனது வெற்று மார்பிள் விழுந்தது.

கையுக்குள் சிக்கி இருந்த வசுவின் முந்தானையோடு.. அவன் புரண்டு படுக்க, உடலோடு புடவை சுற்றி கொண்டது.

அவன் தூக்கத்தை கெடுக்க அவளுக்கு மனமில்லை.

ரவிக்கையோடு நின்று கொண்டு இருந்தவள், அடிவயிற்றில் சொருகி இருந்த எஞ்சிய புடைவையை அவிழ்த்து விட்டாள்.

சத்தமில்லாமல் கதவை சாத்தி விட்டு.. வசு படிக்கட்டில் இறங்க, கமலா வாசல் படியில் உக்கார்ந்து இருந்தாள்.

வசுவின் உடல் கூசி போக, கைகளால் முலையை மறைத்தாள்.

கமலா ஒன்றும் சொல்லாமல் ஹாலுக்குள் நுழைய,

“அம்மா, அது வந்து..” (தடுமாறினாள்)

“போய் தூங்கு டி..” என்றவள் பெட்ரூமுக்குள் நுழைந்தாள்.

“நீ நெனைக்குற மாதிரி ஒன்னும் நடக்கல..” வசு கத்த,

திரும்பி பார்த்த கமலாவின் உதட்டில் மெல்லிய சிரிப்பு.

“இப்ப எதுக்கு சிரிக்கிற..?!” வசு கடு கடுக்க,

“நீ சிரிப்பு காட்டுற.. நான் சிரிக்கிறேன்..”

“நீ என்ன வேணும்னாலும் நெனச்சுக்க…” கோபமாய் பெட்ரூமை நோக்கி வசு நடக்க,

“இவன் இல்ல, எவன் கிட்ட நீ படுத்தாலும்.. நான் தப்பா நெனைக்க மாட்டேன்..!”

“ஒனக்கு புத்தி கெட்டு போச்சு.. போய் தூங்கு..”,

“உங்க அப்பா போய் சேந்ததும்.. ஆம்புள சுகம் இல்லாம என்னால தூங்க முடியல.. அவரு பிரென்ட் கூட படுத்தேன்.. அது ஒனக்கு நல்லா தெரியும்..”

அதற்கு மேல் வசுவால் ஹாலில் நிற்ற முடியவில்லை. பெட்ரூமுக்குள் நுழைந்தவள், மெத்தையில் குப்புற கவிழ்ந்தாள்.

(பிளாஷ் பேக் - 2006)

கவிதாவின் வீட்டில் இருந்து ஓடி வந்த வசு, கதவை தாளிட்டு விட்டு.. மெத்தையில் சரிந்தாள்.. கவியின் வார்த்தைகள்.. நெஞ்சுக்குள் ஈட்டி போல் தைத்தது.

(சற்று நேரத்திற்கு முன்)

கவியின் வீட்டுக்குள் வசு நுழைய, ஹால் வெறிச்சோடி கிடந்தது. பாத்ரூமில் குளிக்கும் சத்தம் கேட்க, பெட்ரூமுக்குள் எட்டி பார்த்தாள்.

பெங்களூருரில் இருந்து திரும்பிய ரவி, கட்டிலில் தூங்கி கொண்டு இருந்தான்.

தொட்டிலை விரித்து பார்த்தாள். குழந்தை கொட்ட கொட்ட முழித்து கொண்டு இருக்க, ஆட்டி விட்டபடி கட்டிலில் விளிம்பில் உக்கார்ந்தாள்.

சில நொடிகள் கடந்து போக, அவளது பார்வை.. ரவியின் மேல் விழுந்தது.

“ஏய் வசு, அக்கா வந்துருவாங்க.. லூசுதனமா எதாவது பண்ணாத..” அவளது மனசாட்சி எச்சரித்தும், விடலை உடல்.. அதை  கேட்கும் நிலையில் இல்லை.

மெதுவாக சரிந்து அவன் அருகே படுத்தாள். அவனுடைய மூச்சு காற்று அவளது முதுகில் இதமாக சீறி பாய, மெதுவாக அவனது கையை இழுத்து முலை மேல் இட்டாள்.

அவன் கையை நெஞ்சோடு அணைத்தபடி அவள் படுத்து கிடக்க, ரவி முழித்தான்.

“வசு.. இது தப்பு.. அவ வந்துருவா..!” அவன் பதறினான்.

“ப்ளீஸ் கொஞ்ச நேரம்..” வசு சினுங்க,

“கவி பொல்லாதவ..! வம்புல மாட்டிக்காத ”

“புத்திக்கு புரியுது.. மனசுக்கு புரியல..” அவனை நோக்கி திரும்பி படுத்தாள்.

“ரொம்ப அறிவாளி தனமா பேசுறோம்னு நெனப்பா..?! இது வயசு கோளாறு.. ஒனக்கு என் கிட்ட படுக்கணும்.. அவ்வளவுதான்..!”

விருட்டென எழுந்தவள்.. கிளம்ப,

அவளது கையை இறுக பிடித்தான்.

“ப்ளீஸ் கைய விடுங்க.. இனிமே இந்த பக்கம் வர மாட்டேன்..” விசும்பினாள்.

விருட்டென அவளை இழுத்து அணைத்தான். அவனது நெஞ்சுக்குள் அவளது முலைகள் நசுங்கியது. புழுக்கத்தில் ரவிக்கைக்குள் வியர்க்க ஆரம்பித்தது.

"விடுங்க.. எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகுது.." அவள் சினுங்க,

அவன் மெதுவாக, "எனக்கும் தான்.."

சில நொடிகள் இருவரது கண்களும் ஒன்றோடு ஓன்று மோதி கொள்ள, அவளது உதட்டில் மெதுவாக முத்தமிட்டவன், “நீ என்ன விட்டுட்டு போனாலும்.. என்னால உன்ன விட முடியாது வசு..” என்றவன், அவள் முகம் முழுதும்.. வெறி பிடித்து முத்தமிட, அதிர்ந்து போனாள்.

மூடு ஏறியவள், அவன் உதட்டை கவ்வி சப்ப,

“நல்லவனா நடிக்க முடியல.. கவிய நெனச்சாலும் பயமா இருக்கு..” என்றவன்.. அவளை இழுத்து அவன் மேல் இட,

பாத்ரூமுக்குள் இருந்து வெளியே வந்த கவிதா லைட்டை இட்டாள்.

கவிதாவின் முகம் பேய் அறைந்தது போல் ஆனது.

எழுந்து உக்கார்ந்து வசு, “ஸாரி ..க்கா, அண்ணன் தூங்கிட்டு இருந்தாரு.. நான் தான்..” (முழு பழியையும் தன் மேல் போட்டு கொண்டாள்)

வசுவின் முடியை பிடித்து உலுக்கிய கவிதா, “நான்.. உன் கிட்ட படுத்த தைரியத்துல.. நீ.. என் புருஷன் கிட்ட படுக்க பாக்குறியா…?! செருப்பு பிஞ்சிடும்.. வெளிய போடி..”

அவள் கத்திய கத்தில், ரவி எழுந்து உக்கார்ந்தான்.

வசுவின் கண்களில் கண்ணீர் கொட்ட, தன் வீட்டை நோக்கி ஓடினாள்.

(பிளாஷ்பேக் முடிவு)

—--------------

மறுநாள் காலை 8 மணி.

விடிய விடிய உறக்கம் இல்லாமல் கிடந்த வசு.. அயர்ந்து தூங்கி கொண்டு இருந்தாள்.

பைக்கை நிறுத்திய சுந்தர், மாடிக்கு சென்றான்.

கதவு வெறுமனே சாத்தி இருக்க, திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான்.

வசுவின் பாதி புடவை தரையில் கிடக்க, மீதி புடவை மகிலனின் உடலோடு சுற்றி இருந்தது.

“டேய் மச்சி.. ” சுந்தர் எழுப்ப, மகிழ் எழுந்து உக்கார்ந்தான்.

“ரெண்டு நாளா காலேஜ்க்கும் வரல… கால் பண்ணுனேன்.. மிஸ்ட் கால்ல போகுது..! இதுதான் மேட்டரா..?!”

“பீவர் டா..“ என்றவன், மீண்டும் கட்டிலில் சாய,

“விடிய விடிய ஆண்டி கூட கும்மாளம் அடிச்சுட்டு.. பீவர்னு உதார் விடுற..” என்றவன்.. தரையில் கிடந்த புடவையை பிடித்து இழுக்க,

புடவையை பார்த்ததும் அரண்டு போனான்.

“அவங்க வந்தாங்க.. டேப்லெட் குடுத்தாங்க.. அப்பறம்..?! அப்பறம்..?!” அவன் ஞாபகத்தில் ஏதும் எட்ட வில்லை.

“பொசுக்குன்னு கோவபடுற ஆண்டிங்கதான்.. படக்குனு பொடவைய அவுப்பாளுங்கன்னு அன்னைக்கே சொன்னேன்..” சுந்தர் கெக்கலிட்டு சிரிக்க,

மகிலனின் முகம் வெளிற ஆரம்பித்தது.

—-------------

மணி காலை 10 தை நெருங்க, எழுந்த வசு… உடலை வளைத்து நெட்டி முறித்தாள்.

கமலா கிச்சனில் நின்று கொண்டு இருந்தாள்.

கிச்சன் சிங்கிள் முகத்தை கழுவிய வசு, “ஏம்மா.. எழுப்ப வேண்டியதுதான..?!”

“லேட்டா தான தூங்குனா..” என்றவள், டீயை ஊற்றி நீட்டினாள்.

வாசல் படியில் குந்திய வசு.. டீயை உறிஞ்சி குடிக்க, மாடியில் இருந்து சுந்தர் இறங்கி வந்தான்.

“யார் இது..?!” என்று வசு யோசித்து கொண்டிருக்க,

பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்த சுந்தர், “ஆண்டி..! மகிழ் சின்ன பையன்.. அப்ப அப்ப காலேஜ்க்கும் அனுப்புங்க..” (அவன் சிரித்து விட்டு கண்ணில் மறைந்தான்)

அவன் உதிர்த்த வார்த்தைக்கான அர்த்தம் புரிய, விறு விறுவென மாடிக்கு ஏறி போனாள்.

—---------------

வசுவின் புடவையை மகிழ் மடித்து கொண்டு இருக்க,

மூச்சு வாங்கியவள்.. வாயை திறக்கும் முன்,

“இது எப்படி இங்க வந்துச்சு..?!”

“நடிக்காத.. உன் பிரென்ட் கிட்ட என்ன சொன்ன..?! செருப்பு பிஞ்சுரும்..!”

“ஒரு நிமிஷம்..!” என்றவன்.. சுந்தருக்கு அழைத்தான்.

“ஸ்பீக்கர்ல போடு..” என்றாள்.

கால் கனெக்ட் ஆன அடுத்த நொடி, “மச்சி.. இப்பத்தான் அந்த ஆண்டிய பாத்தேன்.. செம கட்ட மச்சி.. அவ மொலயும் உதடும்.. பாக்கும் போதே மூடு ஏறிடுச்சு..! உண்மைய சொல்லு மச்சி..! நைட் என்னதான் நடந்துச்சு..!!”

திடுக்கிட்ட மகிழ், போனை கட் செய்ய,

“தூக்கத்த கெடுத்து.. உன்ன பாத்துக்கிட்டேன்ல.. எனக்கு நல்லா வேணும்..!” கோபமாக அவள் கிளம்ப,

பொசுக்கென எழுந்தவன், அவளது கையை பிடித்தான்.

அவள் விசும்ப,

“ஒரு நிமிஷம்.. ஒரே நிமிஷம்..!” மகிழ் கெஞ்ச,

“ஒன்னோட வயசு என்ன..?! என்னோட வயசு என்ன..?! அந்த பொருக்கி என்ன என்னமோ சொல்லுறான்..” வசு.. மூச்சு விடாமல் கொட்டி தீர்க்க,

தண்ணீரை எடுத்து கொடுத்தவன், “இவ்வளவு தானா? வேற ஏதும் பாக்கி இருக்கா..?!”

“என்ன பாத்தா எப்படி தெரியுது..?!”

“High BP.. இல்லைனா.. Low BP” (அவன் கேசுவலாக பேச)

“அறஞ்சேன்னா..!” கையை ஓங்கினாள்.

“அப்படியாவது உங்க கோபம் குறையட்டும்..”  கன்னத்தை காட்ட,

ஓங்கிய கையை கீழே இறக்கினாள்.

“ஒரு பேச்சுலர் ரூம்ல.. ஒரு பொண்ணோட பொடவ கெடக்குது.. வெளிய இருந்து வந்தவன் எப்படி புரிஞ்சுப்பான்..?!”

வசு தடுமாற,

அதே நொடிப்பொழுதில், "வசு.. கீர்த்தனா கால் பண்ணுறா..!" கமலா கத்த,

வசு வேகமாக கீழே இறங்கி ஓடினாள்.



— தொடரும்.