[Aisshu]

கதை 4 - குடும்பத்துக்குள் குதூகலம் - பகுதி 10 


மறுநாள் காலை செல்வி எழுந்து வேக வேகமாய் வேலை செய்ய தொடங்கினாள்.  பூரிக்கு மாவு பிசைந்து கொண்டே மசாலாவும் செய்தாள்.  லதாவும் கண்ணை கசக்கி கொண்டு எழுந்து வந்தாள். செல்வி "ஏய் லதா.. காபி போட்டு வச்சிருக்கேன்.  குடிச்சிட்டு எனக்கு கொஞ்சம் மாவை தேச்சு கொடு" 

"சரிம்மா" என்று பூரி மனையை எடுத்து வைத்து காபி குடித்து கொண்டே மாவை சிறு சிறு உருண்டையாக போட ஆரம்பித்தாள். 

சில நிமிடம் கழித்து தியாகு, அன்பு எழுந்து வந்தனர்.  தியாகு பாத்ரூம் சென்று காலை வேலைகளை தொடங்கினார்.  அன்பு நேற்று இரவு நடந்த விஷயத்தை நினைத்து பார்த்து கிட்சன் செல்வதை தவிர்த்தான்.  அம்மாவுக்கு உதவணும்னு தோன்றினாலும் எப்படி அம்மா முகத்துல முழிக்கிறதுன்னு யோசிச்சிட்டு அப்படியே ஹாலில் உக்கார்ந்தான்.  செல்வி லதாவிடம் அண்ணனுக்கு காபி கொண்டு போயி கொடுக்க சொல்ல அவள் எழுந்து வந்தாள்.  பாவாடை சட்டை யில் லதா துள்ளி எழுந்து வந்ததை பார்த்த அன்பு ஒரு நிமிடம் உறைந்தான்.  அவள் உடலோடு சட்டை ஒட்டி இருந்ததால், அவள் மொலை ரெண்டும் வடிவாக தெரிந்தது.  இடை பகுதியில் சட்டைக்கு பாவாடைக்கும் இடையே ஒரு கீத்து போல அவளின் இடுப்பு பகுதி தெரிந்தது.  அவள் அருகே வந்து "அண்ணா .. காபி.. வாங்கிக்கோ.. சுடுது" என்று அவனை நோக்கி குனிந்தாள்.  அவள் குனியும் போது சட்டை கழுத்து பகுதி லேசாக இறங்கிட அவனின் கண் அவள் மொலைகளுக்கு நடுவே இருந்த பள்ளத்தை பார்த்தது.  உடனே கண்களை நகர்த்திவிட்டு அவள் கையிலிருந்த காபி வாங்கி குடிக்க ஆரம்பித்தான்.  அவள் கையை ஊதிக்கொண்டு இருக்க அவன் "ஏய் அவ்வளவொன்னும் சூடா இல்லை.. எதுக்கு இப்படி சீன் போடுறே" 

அவள் "உனக்கு போயி காபி எடுத்துட்டு வந்தேன் பாரு.. என்ன சொல்லணும்" என்று அவள் கிட்சன் சென்றாள். 

லதா பூரி மாவை மனையில் வைத்து உருட்டினாள்.  செல்வி ஒவ்வொரு பூரியாக சுட்டு தட்டில் எடுத்து வைத்தாள்.  அன்பு காபி குடித்து முடித்து டம்பளரை கழுவி வைத்தான்.  செல்வி ஒரு தட்டை அன்புவிடம் கொடுக்க அவள் கண்ணை பார்க்க முடியாமல் அவன் வாங்கி கொண்டு போனான்.  ரசித்து ருசித்து சாப்பிட்டான்.  செல்வி உள்ளே இருந்து "அன்பு.. மசாலா வேணும்னா வந்து எடுத்துக்கோ" 

"சரிம்மா.." என்று தட்டை தூக்கி கொண்டு உள்ளே வந்தான்.  அவளும் அவனிடம் ரொம்ப பேசவில்லை. 

கொஞ்சம் வேகமாக சாப்பிட்டு முடித்தான்.  குளிக்க சென்றான்.  லதா, செல்வி ஆளுக்கொரு தட்டை எடுத்து கொண்டு வந்து உக்கார, தியாகுவும் வந்தார்.  அவருக்கும் ஒரு தட்டை கொடுத்தாள்.  மூவரும் சேர்ந்து சாப்பிட்டு முடித்தனர். 

தியாகு வீடு கட்டும் விஷயமாக சிலரை பார்க்க செல்வதாக அன்புவையும் கூட்டி கொண்டு சென்றார்.  லதா குளிக்க சென்றதும் செல்வி கொஞ்சம் ஓய்வாக உக்கார்ந்தாள்.  அவள் மனதில் நேற்று நடந்த விஷயங்கள் கண்ணில் வந்து போனது.  தெரியாம தான் அவன் உதடு என் உதடு மேல பட்டு இருக்கும் என்று தன்னை தானே அமைதிப்படுத்தி கொண்டாள்.  அவன் பயத்தோடு இருப்பதை பார்க்க அவளுக்கு ஏதோ ஒரு சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியது.  அவனிடம் தனியாக சில நிமிடம் கிடைத்தால் பேசி சரி செய்துவிட வேண்டும் என்று எண்ணினாள்.  லதா குளித்துவிட்டு வந்ததும் செல்வி குளித்து வந்தாள்.  லதா கொஞ்சம் ஹோம்ஒர்க் செய்ய உக்கார்ந்தாள்.  செல்வி மட்டன் பிரியாணி செய்து முடித்தாள். 

மதியம் 2 மணி போல தியாகு, அன்பு வீடு வந்தனர்.  இருவரும் வரும் பொழுது ஒரு சின்ன ஐஸ்கிரீம் பாக்ஸ் வாங்கி வந்து கொடுக்க லதா, செல்வி எடுத்து வைத்து சாப்பிட்டனர்.  செல்வி அவர்கள் போய் வந்த விஷயம் பற்றி கேட்க தியாகு "நம்ம வீடு கட்ட கிட்ட தட்ட 15 லட்ச ருபாய் செலவாகும்.  லோனுக்கு என் ஃபிரென்ட் பேங்க் ல ஏற்பாடு செய்யுறேன்னு சொல்லி இருக்கேன்.  அதுக்கு தேவையான டாக்குமெண்ட் எல்லாம் கொடுத்தாச்சு.  அதுக்கு அப்புறம் நானும், அன்புவும் நம்ம தேவைய என்ஜினீயர் கிட்ட சொல்லி இருக்கோம்.  அவர் அதை வச்சு ஒரு ட்ராஃப்ட் டிசைன் போட்டு இன்னும் ஒரு வாரத்துல தர்றேன்னு சொல்லி இருக்காரு.  அதுக்கு அப்புறம் 2 ~ 3 காண்ட்ராக்டர் டீடைல் கொடுக்குறேன்னு சொல்லி இருக்காரு.  அது விஷயமா அடுத்த ஸ்டேப் எடுக்கணும்" என்று தான் சொல்ல வந்ததை மூச்சு விடாமல் சொல்லி முடித்தார். 

அன்பு "வீடு கட்டுறதுல இவ்வளவு விஷயம் இருக்கும்னு இப்போ தான் புரியுது" 

தியாகு "இது ஆரம்பம் தான் அன்பு.  இன்னும் போக போக நெறய இருக்கு.  செலவும் அத்துக்கிட்டு போகும்.  நாம தான் சரியான காண்ட்ராக்டர் பாத்து வேலை செய்ய விடணும்.  உனக்கு தெரிஞ்ச ஃபிரெண்ட்ஸ் கிட்ட காண்ட்ராக்டர், பில்ட்ங் ஏஜென்ட் யாராவது தெரிஞ்சு  இருந்தாலும் எனக்கு சொல்லு." 

அன்பு "சரிப்பா.." 

செல்வி "என்னங்க ரொம்ப லோன் வாங்க வேணாம்.  என்னோட நகை கொஞ்சம் தர்றேன்.  அதை வேணும்னா வித்துடுங்க" 

லதா "அம்மா.. அதெல்லாம் எனக்குன்னு சொல்லி இருந்த.. இப்போ என்னடான்னா.." என்று கிண்டலாக சிரித்தாள். 

தியாகு "ஆமாம்.. நகை எல்லாம் இப்போ விக்க வேணாம்.  கடைசில கைக்கடிச்சா யோசிச்சுக்கலாம்" 

லதா "அப்பா சும்மா.. சொன்னேன்.. எனக்கு நகை எல்லாம் வேணாம்.  நான் சம்பாதிச்சு..சேத்துக்குறேன்" 

அன்பு "ஹ்ம்ம்.. இவ சம்பாதிச்சு தான் கல்யாணம் பண்ணிவைக்கணும்னா கண்டிப்பா இந்த ஜென்மத்துல நடக்காது" 

அவள் அவனை அடிக்க ஒங்க.. அப்படியே பேசி கொண்டே மதிய சாப்பாட்டை சாப்பிட அமர்ந்தனர்.  எல்லாருக்கும் புடிச்ச மட்டன் பிரியாணி.  ஒரு புடி புடிச்சு சாப்பிட்டு முடித்தனர். 

அவள் பாத்திரங்களை எடுத்து போட்டு கிட்சனில் கிளீன் பண்ணி கொண்டிருக்க தியாகு கொஞ்ச நேரம் தூங்குவதாக சென்று படுத்தார்.  லதா மெல்ல அன்பு "டேய்.. கொஞ்சம் தனியா பேசணும்.  மாடிக்கு வா" என்று ஓடினாள். 

செல்வி கிட்சன் வேலை முடிஞ்சு ஹாலுக்கு வரும் போது அன்பு திகைத்து நின்றான்.  என்ன பேச என்று புரியவில்லை.  ஒரு நிமிஷம் அன்பு தலை குனிந்து நின்றான்.  செல்வி ஏதோ பேச வர தியாகு உள்ளே தூக்கத்தில் லேசாக உறுமினார், அதில் அவளும் கொஞ்சம் டிஸ்டர்ப் ஆகினாள்.  மீண்டும் சில நிமிடம் அமைதி அதன் பின் செல்வி "அன்பு.. அந்த புக் பீரோல கீழ் ஷெல்ப்பில உன்னோட துணிக்கு கீழே வச்சிருக்கேன்.  நீ ஊருக்கு கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி யாருக்கும் தெரியாம எடுத்து வச்சுக்கோ" 

"அம்மா.. அந்த சீனியர் கூட நான் இப்போ ரொம்ப ஃபிரென்ட் ஆகிட்டேன்.  அந்த புக் திருப்பி தர வேணாமாம்.  அதனாலே நீங்களே அதை டிஸ்போஸ் பண்ணிடுங்க" 

"ஹ்ம்ம்.. அப்போ இன்னும் அந்த மாதிரி புத்தகங்கள் நெறய உன்னோட ஹாஸ்டல் ரூமுக்கு வந்திருக்குமே." என்று நமட்டு சிரிப்பு சிரித்தாள். 

எப்படி அம்மாவுக்கு தெரியும்.. என்று ஒரு நொடி திகைத்தான்.  "அம்மா.. அப்படிலாம் இல்லை.." 

"டேய் டேய்.. சும்மா பொய் சொல்லாதே" என்று சிரித்தாள். 

"ஹ்ம்ம்.. ஒரு சில புக் என்னோட ரூம் மேட் அப்போ அப்போ எடுத்துட்டு வருவாங்க." என்று அசடு வழிந்தான். 

"தெரியும்டா.. உன் வயசு பசங்களுக்கு ஹாஸ்டெல்ல இருக்குறது இந்த மாதிரி விஷயத்துக்கு நல்லது தானே.. நல்ல வேலை உன்ன வீட்ல வச்சுக்களை" 

"அம்மா.. ஒரு விஷயம்.. உங்களுக்கும் அப்பாவுக்கும் என்ன பிரச்சனை" 

செல்வி அமைதியானாள்.  அவளின் முகம் கொஞ்சம் சுருங்கி வாடியது.  அன்பு அதை கவனித்து தப்பாக கேட்டு விட்டோமோ என்று யோசித்தான்.  "யாரு.. அப்பா சொன்னாரா ??" 

"இல்லைம்மா.." 

செல்வியின் கண்ணில் லேசாக நீர் எட்டி பார்க்க அவனுக்கு தெரியாமல் துடைத்து விட்டாள்.  "அது உனக்கு புரியாது.  விடு. கொஞ்ச நாள்ல சரி ஆகிடும்.  யாரு சொன்னா.." 

"லதா தான் நீங்களும் அப்பாவும் நெறையா சண்டை போடுறதா சொன்னா.  அது தான்.." 

அப்போது லதா மேலே இருந்து "அண்ணா.. அண்ணா.." என்று சன்னமான குரலில் கூப்பிட்டாள். 

செல்வி "லதாவுக்கு எங்க சண்டையை புரிஞ்சுக்குற வயசு இல்லை.  இனிமே அவ மேலே கோவத்தை காட்டாம பாத்துக்குறேன்.  நீ மொதல்ல அவ கூப்பிடுறா.  போயி பாரு" என்று தன் புடவை முந்தானை எடுத்து கண்ணை மூடி லேசாக கண்ணீரை துடைத்து கொண்டாள். 

அன்பு என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் வெளியே சென்று மாடி ஏறினான். அங்கே லதா தண்ணி தொட்டி அருகே நின்று கொண்டிருந்தாள்.  அவனை பார்த்து "டேய் எரும.. எவ்வளவு நேரம் காத்துட்டு இருக்க.  வெயில் மண்டைய பொளக்குது" 

"மேலே வரதுக்குள்ள அம்மா புடிச்சுட்டாங்க" 

"அண்ணா.. நான் சொன்னேன்ல அந்த விஷயமா" 

"ஆமாம்.. அம்மா கிட்ட கேட்டேன்.  அப்பாக்கும் அம்மாக்கும் ஏதோ ஒரு சின்ன மனஸ்தாபம்.  சீக்கிரம் சரியாகிடும்னு சொல்லி இருக்காங்க.  உன் மேல கோவப்படாம இருக்க சொல்லி இருக்கேன்" 

"ரொம்ப தேங்க்ஸ் அண்ணா.. நீ இங்கேயே ஏதாவது காலேஜ் ல படிச்சிருக்கலாம்.  நீ போனதுல இருந்து வீடு வீடாகவே இல்லை.  நீ இருந்த இந்த ரெண்டு நாள் தான் சந்தோஷமா இருந்தது" 

அன்பு அவளை திசை திருப்ப "ஏண்டி.. இதை சொல்லுறதுக்கு தான் மேலே வர சொன்னியா" என்று கிண்டலாக சிரித்தான். 

"ஹ்ம்ம்.. அப்புறம் இன்னொரு விஷயம்" 

"ஏய்.. இப்போ என்னடி.. வேற யாராவது ப்ரொபோஸ் பண்ணி இருக்காங்களா" 

"போ..ண்ணா.. அதெல்லாம் இல்லை.. நேத்து நீ சொன்னேல்லே.. அது வந்து" 

"நான். நேத்து.. என்ன .." 

"ஹ்ம்ம்.. அந்த மச்சம்.. அழகா இருக்குன்னு சொன்னேல்ல.." 

"ஓ.. ஆமாம்..  உண்மைல அந்த மச்சம் தாண்டி உனக்கு அழகு.. பாத்துகிட்டே இருக்கலாம்.  அதுவும் உன்னோட மாநிற தோலுக்கு அந்த கருப்பு மச்சம்..ப்பா.. நான் தான் பாரு அப்பா மாதிரி டார்க் ஆ இருக்கேன்." 

"சீ.. போதும் போதும் விட்டா.. மச்ச சாஸ்திரம் எழுதிடுவே போல.  நான் சொல்ல வந்தது.. இன்னைக்கு காலைல நீ தூங்கிட்டு இருக்கும் போது மேல் பனியன் கொஞ்சம் தூக்கி இருந்தது.  உனக்கும் கீழ் வயித்துல என்ன மாதிரியே மச்சம் இருக்கு" 

"அப்படியா.." என்று தன் டீஷர்ட் தூக்கி பார்த்தான்.  ஆச்சரியம்.  அவள் இடுப்பில் தெரிந்த அதே இடத்தில இவன் இடுப்பிலும் அதே சைசில் மச்சம் இருந்தது.  "ஆமாம் டி.. என்ன ஆச்சரியம்.  அப்பா அம்மா நம்ம பெத்து எடுக்கும் போது உன்னை அம்மா மாதிரியும் என்ன அப்பா மாதிரி பெத்தாலும்.. மச்சம் செராக்ஸ் மாதிரி அச்சாகிடுச்சு போல" என்று சிரித்தான். 

"ஆமான்னா.. இன்னொரு ஆச்சரியம் இருக்கு.." என்று தன் சட்டையின் வலது தோல் பக்கம் இழுத்திட அவளின் ப்ரா பட்டை தெரிந்தது.  அதை நகர்த்திட அங்கு ஒரு மச்சம் இருந்தது.  அதை தொட்டு பார்த்து "இங்க பாருன்னா.. இதே மாதிரி உனக்கும் மச்சம் இருந்தது" 

அவனும் தன் டீஷர்ட் விளக்கி பார்க்க மச்சம் இருந்தது "ஏய் உண்மை தான் டி..சான்ஸ் இல்லை.. வா அம்மா கிட்ட சொல்லலாம்" 

"ஏய் அதெல்லாம் வேணாம்.  அப்புறம் அம்மா.." தயங்கினாள். 

அவனுக்கும் புரிந்தது.."ஆமா..வேணாம்.. அப்புறம் அம்மா தப்பா நினைப்பாங்க" 

அவள் சிரித்தாள்.  அவன் தொடர்ந்தான் "ஏன் லதா.. வேற உன் உடம்புல எங்க மச்சம் இருக்கு" 

அவள் கொஞ்சம் யோசிச்சிட்டு.. "இந்த ரெண்டு மச்சம் தான்னு நினைக்குறேன்.. வேற எங்கயும் இல்லை" 

"ஹ்ம்ம் லதா..இங்க பாருன்னு" தன் இடது பக்க டீஷர்ட் லேசாக இறக்கி அவனின் இடது மார்பில் ஒரு மச்சத்தை தடவி "இங்க ஒன்னு எனக்கு இருக்கு.  உனக்கும் இருக்கா" 

அவளும் உடனே சட்டையின் முதலிரண்டு பட்டனை கழட்டிவிட்டு உள்ளே பார்க்க அவள் இடது மொலை வீங்கும் பகுதியில் அழகாக மச்சம் இருந்தது. அவள் விளையாட்டாக "நல்ல வேலை இங்கே அந்த மாதிரி மச்சம் இல்லை" என்றாள். 

"உண்மையா.. தான் சொல்லுறியா.." 

"அமாம்.." என்று நமட்டு சிரிப்பு சிரித்தாள்.  அவள் சிரிக்கும் போது அவள் கன்னத்தில் இரு பக்கமும் அழகாக குழி விழுந்தது. 

"ஏய் நீ பொய் சொல்லுறே" என்று அவன் அவள் சட்டை இடது பக்கத்தை புடித்து இழுத்து கொண்டே "நானே பாக்குறேன்". 

அவள் அவன் கையை புடித்து சிரித்து கொண்டே "டேய் விடுடா..அப்புறம் கத்திடுவேன்" 

அவனும் விளையாட்டாக அவளின் சட்டையை இழுத்தான்.  ஏற்கனவே 2 பட்டன்கள் கழட்டி இருந்ததால், மூன்றாவது பட்டன் பிஞ்சிட அவள் சட்டை இன்னும் விரிந்தது.  அவனின் கை அவள் ப்ரா கப் பகுதியை புடித்திட அவள் மொலை விம்மும் பகுதியில் மச்சம் தெரிந்ததை பார்த்தான்.  அவனின் கை அவள் மொலையை புடித்திருக்க அவள் உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்திருந்தது.  அவள் வெக்கத்தில் தலை குனிந்தாள்.  அவன் அவளை பார்த்ததும் தன் கை இருக்கும் அவள் உடல் பகுதிய பார்த்து மிரண்டான்.  உடனே கையை விளக்கினான்.  அவள் சட்டை விரிந்திருக்க அவளின் ப்ராவில் மொலை தெரிந்திட அவள் என்ன சொல்ல என்று புரியாமல் அவளின் சட்டை பட்டனை போட்டு கொள்ள ஆரம்பித்தாள்.  சில நொடி இருவரும் பேசிக்காமல் அப்படியே இருந்தார்கள். 

"லதா.. சாரி.. ஏதோ தெரியாம.." என்று திணறினான். 

"நினைச்சதை சாதிச்சிட்டே.. மச்சம் இருந்துச்சுல்ல" என்று வெக்கத்தில் சிரித்தாள். 

"நீ பொய் சொன்னதால தான், நான் கொஞ்சம் முரட்டு தனமா நடந்துட்டேன்." 

"சரின்னா.. விடு.. சரி.. நீ இன்னைக்கு ஊருக்கு போயிட்டேன்னா.. எப்போ திரும்ப வருவே" 

"எப்படியும் 3 ~ 4 வாரம் ஆகும்னு நினைக்குறேன்" 

"சரின்னா.. வா.. கீழே போகலாம்" 

அவள் முன்னே நடக்க அவன் பின்னாலே நடந்து வந்தான்.  அவன் மனதில் ஆயிரம் குழப்பங்கள்.  லதா உண்மையிலேயே கோவப்படலையா.. இதே வேற பொண்ணா இருந்தா செருப்பால அடிச்சிருப்பாளே.  நான் அண்ணன்கிறதாலே அடிக்களையோ. என்று பலவாறு யோசித்து கொண்டே கீழே வந்தான். 

தியாகு எழுந்து உக்கார்ந்திருந்தார்.  செல்வி ஏதோ பேப்பர் படித்து கொண்டிருந்தாள்.  அவர்கள் இருவர் வருவதை பார்த்ததும் செல்வி "எங்கடா ரெண்டு பெரும் ரொம்ப நேரமா ஆளை காணோம்" 

அன்பு "மேலே உக்கார்ந்து பேசிட்டு இருந்தோம்.  நேரம் போனதே தெரியல" 

தியாகு "டேய் .. எத்தனை மணிக்கு ஊருக்கு கிளம்பனும்" 

அன்பு "அப்பா.. ஒரு 6 மணிக்கு கிளம்பலாம்னு இருக்கேன்.  மணி இப்போ 4:30 ஆகுது.  இதோ எடுத்து வைக்க ஆரம்பிக்குறேன்ப்பா" 

செல்வி மனதில் ஒரு வித வெறுமை வந்தது.  ஏதோ அவனது பிரிவு அவள் மனதை பிசைந்தது.  அவளை அறியாமல் அவள் கண்கள் லேசாக குளமாகின.  சேலை முந்தானையால் கண்ணீர் வழியாமல் துடைத்து கொண்டாள்.  அவள் எழுந்து கிட்சன் சென்று காபி போட ஆரம்பித்தாள்.  அப்போது லதா கிட்சன் உள்ளே வரும் போது அவளை பார்த்து செல்வி "ஏய் லதா.. என்ன ஆச்சு டி சட்டைல மூன்றாவது பட்டன் பிஞ்சிருக்கு பாரு.  உள்ளே இருக்குறது அப்படியே தெரியுது.  போயி சட்டையை மாத்து" 

அவள் அப்போது தான் கவனிப்பது போல சட்டை விலகாமல் இருபக்கமும் புடித்து கொண்டு அன்பை பார்த்து நாக்கை மடித்து கடித்து முறைத்தாள்.  அவன் சாரி என்று கண்ணாலே சிரித்தான்.  அவள் பெட்ரூம் கதவை மூடிவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.  சட்டையை கழட்டிவிட்டு பீரோ கண்ணாடி முன் நின்று பார்த்தாள்.  அவள் ப்ரா கப் மேலே தெரிந்த மச்சம் அழகாக தான் இருக்கு என்று தடவி பார்த்தாள்.  அவளின் பாவாடை இடுப்பை லேசாக இறக்கிவிட அங்கே இருக்கும் மச்சத்தையும் தொட்டு பார்த்தாள்.  தன் உடலை தானே ரசிப்பது அவளுக்கு வெக்கத்தை உண்டாக்கியது.  வேறொரு சட்டையை அணிந்து விட்டு வெளியே வந்தாள்.  செல்வி அதற்குள் காபி போட்டு வைத்திருந்தாள்.  லதா அதை எடுத்து கொண்டு சென்று தியாகு, அன்புக்கு கொடுத்தாள்.  இருவரும் குடித்து முடித்திட வேறு சில விஷயங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். 

லதாவின் ஃபிரென்ட் ஒருத்தி வீட்டுக்கு வந்திட அவளை பார்த்து அன்பு சைட் அடிக்க ஆரம்பித்தான்.  லதா உடனே அவனை கண்ணால் முறைப்பது போல பார்த்தாள்.  அவனும் அவளை வெறுப்பேத்துவது போல நச்சுன்னு இருக்காளே என்று கண்ணால் செய்கை செய்தான்.  இருவரும் சேர்ந்து அவளோட வீட்டுக்கு போவதாக சொல்லிவிட்டு கிளம்பினர்.  அன்பு சிரித்து கொண்டே தன் பையில் எல்லாத்தையும் எடுத்து வைத்திருந்தான். 

மணி 5:30 தாண்டிட தியாகு எழுந்து "டேய் அன்பு.. நான் போயி ஆட்டோ கூட்டிட்டு வர்றேன்.  இந்த ஏரியா ல சண்டே ஆட்டோ கிடைக்காது." 

செல்வி அவனுக்கு நைட் டின்னர் டிபன் பாக்சில் எடுத்து வைத்து அவனிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.  இருவரும் சில நிமிடங்கள் அப்படியே உக்கார்ந்திருக்க ஒன்றும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.  கடிகாரத்தை பார்க்க நொடிமுள் அடித்து ஓடுவது ஒரு வித திக் திக் என்று மனதை அடித்து கொள்வது போல இருந்தது. 

செல்வி எழுந்து கிட்சன் சென்றாள்.  அன்பு பின்னாலே வந்து ஒரு டம்பளர் தண்ணீர் குடித்து விட்டு "அம்மா.. " 

"என்ன டா.. எல்லாம் எடுத்து வச்சுட்டியா.." 

"ஹ்ம்ம்.. நேத்து நைட் தெரியாம முத்தம் கொடுக்கும் போது என்னோட உதடு உங்க உதட்டுல பட்டுடுச்சு.. சாரி ம்மா" 

அவள் அவனை சமாதானப்படுத்த லேசாக சிரித்தாள்.. "நான் அப்போவே மறந்துட்டேன்.. நீ என்னடான்னா அதையே நினைச்சிட்டு இருக்கே." 

"சரிம்மா.. அப்போ நான் கிளம்புறேன்" 

"அன்பு ஒரு நிமிஷம் இங்க வா." அவனருகில் வந்ததும் அவள் இரு கையால் அவன் கன்னத்தை புடித்து அவன் முகத்தை தன்னை நோக்கி இழுத்தாள்.  அவனும் லேசாக குனிந்து கொள்ள அவள் அவன் நெற்றியில் ஒரு முத்தம் வைத்தாள்.  அப்படியே இருக்க.  எடுத்து எடுத்து ஒரு நான்கைந்து முத்தங்கள் வைத்தாள்.  அவன் இப்போது நிமிர்ந்து அவளை பார்த்தான்.  அவள் "ரொம்ப தேங்க்ஸ் அன்பு.  அடிக்கடி வந்துடு.  நீ வீட்ல இருந்தா தான் வீடு வீடு மாதிரியே இருக்கு" என்று மீண்டும் அவன் நெற்றியில் முத்தம் இட போக அவன் இப்போது இடது கன்னத்தை காட்டி சிரித்தான்.  அவளும் அவன் இடது கன்னத்தில் மாறி மாறி நான்கைந்து முத்தம் வைத்தாள்.  அப்படியே திருப்பி வலது கன்னத்தை காமிக்க அதிலும் நான்கைந்து முத்தம் வைத்தாள். 

"தேங்க்ஸ் ம்மா.. இந்த முத்தத்துக்கே நான் அடிக்கடி வந்துடுவேன் போல" என்று சிரித்தான்.  அவனது சிரிப்பில் ஒரு வசீகரம் அவளுக்குள் என்னவோ செய்திருந்தது.  "சரிம்மா.. நேரம் ஆகுது" என்று அவளின் கன்னத்தை திருப்பி அன்பு மெல்ல ஒரு முத்தம் வைத்தான்.  அவளின் பட்டு கன்னங்கள் அழுத்திட அவன் உதடு குவிந்து அமுக்கி வைத்தான்.  அப்படியே அவன் விலகிட அவள் மறுபக்கம் திருப்பி இந்த பக்கம் என்று கேப்பது போல இருந்தது.  அவனும் அந்த பக்கமும் அழுத்தி முத்தம் வைத்தான்.  சில நொடிகள் முத்தம் நீடித்திருக்கும். 

அவளை நேருக்கு நேர் பார்க்க அவள் வெக்கத்தில் தலை குனிந்தாள்.  அவள் உச்சந்தலையில் ஒரு முத்தம் வைத்திட அவள் கண்கள் அவனை விட்டு பிரிவதால் கலங்கி இருந்தது.  "அம்மா ப்ளீஸ்.. அழுவாதீங்க..இன்னும் 3 ~ 4 வாரத்துல வந்துடுவேன்".  அவளின் கண்ணீர் வழியாமல் அவள் புன்னகைத்தாள்.  தன்மகன் இவ்வளவு பெருசாக வளர்ந்து தன்னை சமாதான படுத்தும் அளவுக்கு வளர்ந்துவிட்டான் என்று ஆச்சரியம் கொண்டாள்.  என்ன நினைத்தாளோ அப்படியே அவனை அனைத்து கொண்டாள்.  அவனின் கை அவள் முதுகோடு புடித்து கொண்டது.  அவளின் முகம் அவன் மார்போடு ஒட்டி கொண்டது.  சில நொடிகள் அப்படியே இருந்தனர்.  தாய்மை உணர்வு இருந்தாலும், உடலோடு உடல் ஒட்டி இருப்பதால் இருவர் உடலிலும் ஒரு வித உஷ்ணம் பரவிட தொடங்கி இருந்தது.  அந்த அணைப்பு இருவருக்கும் தேவைப்பட்டிருந்தது.  மெல்ல செல்வி தலையை லேசாக தூக்கி அவனை பார்க்க அவன் இதழ் அவள் நெற்றியில் முத்தம் வைத்தது.  அவள் லேசாக சிணுங்கினாள்.  அவள் கண்களில் இப்போது கவலை இல்லை.  ஒரு வித ஏக்கம் மட்டுமே தெரிந்தது.  அவனின் உதடு அவள் கண்ணிமை மேலே லேசாக உரசி கொண்டே அவள் மூக்கின் மேல் ஒரு முத்தம் வைத்தது.  "அம்மா.. அம்மா.." என்று சொல்லிவிட்டு கடைசியில் அவனின் உதடு அவள் உதட்டின் மேலே வைத்திட அவள் கண்கள் இறுக்கி மூடி கொண்டாள்.  அவனுக்கும் அது ஒரு புது அனுபவமாக இருந்தது.  அவள் உதட்டில் அவன் உதடு லேசாக ஒத்தி ஒத்தி முத்தங்கள் வைத்தான்.  அவளின் உதடுகள் அழுத்தி இருந்தாலும் அவனின் முத்தங்கள் நிறுத்தப்படவில்லை. 

திடிரென்று வாசல்பக்கம் ஆட்டோ சத்தம் கேட்டு இருவரும் திடுக்கிட்டு பிரிந்தனர்.  தியாகு வெளியே இருந்து "டேய் அன்பு.. சீக்கிரம் வா.. ஆட்டோக்காரன் கிட்ட பேரம் பேசி இருக்கேன்.  ரொம்ப நேரம் இங்கே நிக்க மாட்டான்." என்று கத்தினார்.  அன்பு அம்மாவை பார்த்து "போயிட்டு வர்றேன்ம்மா.. லதா கிட்ட சொல்லிடுங்க.." என்று சொல்லிவிட்டு தன் பையை தோளில் மாட்டி கொண்டு ஆட்டோவில் ஏறினான்.  அவளை பார்க்க கண் கூசியது.  கைகள் அசைத்தான்.  அவளும் அசைத்தாள். 

தொடரும்.