ரதிபாலாவின் - தீ..! இன்பமே..?!

[rathibala]

பகுதி 9

வசு குளித்து விட்டு வெளியே வர,  கையில் ஒரு தங்க செயினுடன்.. அம்மா கமலா உள்ளே வந்தாள்.

“அந்த செயின கழட்டிட்டு இத போட்டுக்க.. ரொம்ப பழசு அயீருச்சு வசு..”

முறைத்த வசு..  ஈர துணியுடன் நகர,

“உன்னோட நல்லதுக்குத்தான் சொல்லுறேன் வசு.. புரிஞ்சுக்க..!”

“அவரு ஞாபகமா மிச்சம் இருக்குறது இந்த தாலி ஒன்னுதான்..”

“உன்னோட வாழ்க்கை நாசமா போனதும் இதனால தான்...” கமலாவும் கோபமாக கத்த,

வசு.. காதில் வாங்காமல் படிக்கெட்டில் ஏற, மாடியில் இருந்து வேகமாய் இறங்கி வந்தவன், வசுவின் மேல் மோதினான்.

நிலை குலைந்து போனவள், பின்னால் சாய, அவனது இடது கை… அவளது இடுப்பை சுற்றி வளைத்தது.

பின்னால் சாய்ந்த வேகத்தில்.. அவன் மேல் வந்து மீண்டும் மோதினாள். முலைகள் இரண்டும்.. அவன் நெஞ்சில் நசுங்கியது.

கையில் இருந்த பக்கெட் நழுவி.. கீழே உருண்டு போக, சத்தம் கேட்டு கமலா வெளியே வந்தாள்.

நீண்ட வருடங்களுக்கு பிறகு.. வேறு ஒருவனின் அணைப்பில் அவளது உடல். சுதாரித்த வசு விருட்டென அவன் பிடியில் விலகினாள்.

கமலா: “என்னாச்சு வசு..?!”

வசு: “யாரு மா இது..?!” வசுவின் முகத்தில் கோபம் கொப்பளித்தது.

கமலா: “இது மகிழ் தம்பி.. வாடகைக்கு வந்து ஒரு வாரமாச்சு..”

“காலி பண்ண சொல்லிடு..!” கத்தியவள்… மொட்டை மாடிக்குள் நுழைந்தாள்.

மூச்சு வாங்கியவளின் விழிகள், அவளது ரூமில் போய் நின்றது. ஜன்னல் வழியாக உள்ளே எட்டி பார்த்தாள்.

டேபிளில் ஒரு பென்சில் ஓவியம்.

(Reference: பகுதி 1)

அவள்தான் அந்த ஓவியத்தில் இருந்தாள். அந்த வரிகளில்.. விழிகள் உருண்டு ஓடியது.

“மூடி வைத்த உன் முன் அழகை..
காண கிட்டாமல்..
சிவந்து போனானோ கதிரவன்..?!

சற்று மானமிறங்கி..
லவுகையை அவிழ்த்து விடு..
ஆசை தீர.. அவன் பசி ஆற..!

மிச்சம் இருந்தால்.. (முடிக்க படாத வார்த்தைகள்)

--------------

பைக்கில் ஏறியவன்.. பாக்கெட்டில் சாவி இல்லை.

மீண்டும் அவன் மேலே வர, வசுவின் கையில் இருந்த பேப்பரை பார்த்தும் ஷாக் ஆனான்.

அவன் ஸாரி கேற்பதற்குள், அவளது கை பேசியது. கையில் போட்டு இருந்த கண்ணாடி வளையல்கள் நொறுங்கி தரையில் விழுந்தது.

அவன் கன்னத்தில் ஐந்து விரல்களும் பதிந்து சிவந்து போனது. அவன் காதுக்குள் கிர்ர்ர்ர்ர்ர் என ரீங்காரம்.

--------------

வசு வீட்டுக்குள் நுழைய, அம்மா கட்டிலில் உக்கார்ந்து இருந்தாள்.

“என்னோட ரூம எதுக்கு வாடகைக்கு விட்ட.. நான் சொல்லுறத கேக்கவே மாட்டல..” காட்டு கத்து.. வசு கத்த,

“ரெண்டு தடவ கால் பண்ணுனேன் வசு,  நீதான் எடுக்கல..!”

“அவன பாத்தாலே பத்திகிட்டு வருது.. ஆளும் மொகரையும்..” உதட்டுக்குள் முனகியவள், “ஒழுங்கா என் கூட வந்துரு.. வீட விக்க போறேன்..!”

“நீ பொறந்து வளந்த வீடுடி.. என்னோட உயிர் இங்கயே போகட்டும்..!”

“பிளாக் மெயில் பண்ணுறியா..?! தனியா கெடந்து சாவு..” கோபமாக கத்தியவள், கிச்சனுக்குள் நுழைந்தாள்.

தண்ணீரை தொண்டைக்குள் கவிழ்க்க, ஆத்திரம் சற்று அடங்கியது.

பாலை காய்ச்சி எடுத்தவள், ஹார்லிஸ் கலக்கி எடுத்து வந்தாள்.

அம்மா அருகே உக்கார்ந்தவள், “ஸாரி மா… ஏன்தான் எனக்கு இப்படி கோபம் வருதுன்னு தெரியல..!”

“இந்த வீட்ல நீ சுட்டிதனமா சுத்தி திருஞ்சது ஞாபகம் இருக்கா வசு..?! அந்த பழைய வசுவ தொலைச்சுட்ட டி..”  அம்மாவின் நாவு தளு தளுத்தது.

“அந்த வசு செத்துட்டா மா..!” கண்களில் கண்ணீர் கோர்க்க, அம்மாவின் மடியில் தலை சாய்ந்தாள்.

தலையை வருடி கொடுத்தவள், “கீர்த்தனாவ (வசுவின் மகள்).. கூட்டிட்டு வந்து இருக்கலாம்ல..”

“அவளுக்கு செமஸ்டர் எக்ஸாம் இருக்கு மா.. அவ பிரென்ட் வீட்ல இருந்து காலேஜ் போகட்டும்.. நான் உன் கூட கொஞ்சநாள் இருக்கேன்..”

“அடுத்தவங்க வீட்ல வயசு பொண்ண விடுறது…தப்பு வசு”

நிமிர்ந்து.. அம்மாவின் முகத்தை பார்த்தாள்.

“என்னடி.. அப்படி பாக்குற..?!”

“என்ன மாதிரி.. அவளும் வயித்துல புள்ளைய வாங்கிட்டு வந்துருவானு பயப்படுறியா மா…?!”

அம்மா.. அவளது வாயை அழுத்திப் பொத்தினாள்.

வசுவின் கண்களில் கண்ணீர் பொல பொலவென கொட்டியது.

“அந்த மனுஷன் வேணாம் வேணாம்னு சொல்லியும்… நான்தான் மா, படுத்தேன்..”
வசு கதறி அழ, அம்மா துடித்து போனாள்.

“20 வருசம் ஆச்சு.. ஏண்டி அத மறக்க மாட்டேன்கிற..?!”

“முடியல மா…”

அம்மாவின் மடியில் அரை மணி நேரம் படுத்து கிடந்தவள், “அந்த பையன் பேறு என்னம்மா..?!”

“மகிழன்.. ஏன் கேக்குற..?!”

“அவன எங்கையோ பாத்த மாதிரி இருக்கு..” நெஞ்சுக்குள் நினைத்தவள், அம்மாவின் மடியிலே உறங்கி போனாள்.

---------------------

மணி 12.

மகிலனின் பைக் பாரதியார் பல்கலை கழகத்தை நோக்கி வேகம் எடுத்தது.

பைக்கை நிறுத்த, சுந்தரிடம் இருந்து மீண்டும் அழைப்பு.

“வந்துட்டேன் டா..” கத்தியவன், போட்டி நடக்கும் ஹாலை நோக்கி வேகமாக ஓட, குறுக்கே நடந்து வந்த ஒரு பெண்ணின் மீது மோதினான்.  

மோதிய வேகத்தில் அவள் தரையில் விழுந்தாள்.

மரத்தடியில் இருந்த மொத்த கூட்டமும் இருவரையும் பார்க்க, கையை கொடுத்து தூக்க முயன்றான்.  

முறைத்தவள்.. அவன் கண்ணில் மறைந்தாள்.

----------

சில நொடிகள் வெளியே நின்று கொண்டு இருந்த மகிழ், சுந்தரை கண்டுபிடித்து..  அவன் பக்கத்தில் உக்கார,

ஒவ்வொரு கல்லூரியாக பெர்பாமன்ஸ் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள்.

“ஏன் மச்சி லேட்..?!”

கன்னத்தை காட்டினான். வளையல் கிழித்த காயம்.

நடந்ததை கேட்ட சுந்தர், “இப்படி பொசுக்குன்னு கோவபடுற தேவடியாளுகதான், பொடவையையும் சீக்கிரம் அவுப்பாளுக..!”

“டேய்.. வயசுக்கு மரியாத குடுத்து பேசுடா..”

மகிழ்.. அடிக்க கையை ஓங்க,

அடுத்தது, “மணல் ஓவியம், மகிழன், PSG College” மைக்கில் ஒலித்தது.

விறு விறுவென ஸ்டேஜில் எறியவன், எதிரே இருந்த கூட்டத்தில் விழிகளை சுழல விட்டான்.

சற்று நேரத்திற்கு முன், மோதி தரையில் விழுந்தவள் இருக்கிறாளா? என்று தேடினான். கண்ணில் சிக்கவில்லை.

கண்ணை மூடி அவளை மனதில் நினைத்தவன்… பிளாக் போர்டில் Glue பயன்படுத்தி.. அவளது முகத்தை வரைய ஆரம்பித்தான்.

மொத்த கூட்டமும், யாரை வரைகிறான் என்று தெரியாமல் விசில் அடித்து கத்தி கொண்டிருக்க,

உள்ளே வந்த கீர்த்தனா, வைஷ்ணவி பக்கத்தில் உக்காரவும், வரைந்து முடித்த.. போர்ட் மேல்.. மகிழ் மணலை தூவவும் சரியாக இருந்தது.

வைசு: “ஏய்.. அவன்.. உன்ன தாண்டி வரஞ்சு இருக்கான்..!”

“பொருக்கி..” கீர்த்தனா முனங்க,

“யாருமா..?! கொஞ்சம் எந்திரிங்க..!” ஸ்பீக்கர் அலற, தயங்கியபடி எழுந்த கீர்த்தனா, மேடையை நோக்கி நடந்தாள்.

சில நொடிகள் மேடையில் நின்றவள், அவன் முகத்தை பார்க்காமலே.. வேகமாக கீழ் இறங்கினாள்.

---------

வைசுவும், கீர்த்தனாவும் வெளியே வர,

வைசு: “ஏண்டி, உன்ன அவனுக்கு தெரியுமா..!?”

பங்ஷன் ஹாலுக்கு வெளியே நடந்ததை கீர்த்தனா சொல்ல,

“மோதல்ல ஆரம்பிச்சு .. காதல்ல முடிஞ்சுற போகுது.. பாத்துடி..“ வைசு நக்கல் அடிக்க,

“சூத்த மூடிட்டு ஏறு..” கோபமாய்.. கிரு ஸ்கூட்டியை ஸ்டார்ட் செய்தாள்.

---------

மாலை 5 மணி.

வீட்டின் முன் பைக்கை நிறுத்திய மகிழ், படிக்கட்டில் ஏறி வர, மழை தூற ஆரம்பித்தது.

கொடியில் காய்ந்து கொண்டிருந்த அவனது துணியை எடுக்க, அருகே.. வசுவின்  புடவையும்.. சில உள்ளாடைகளும் தொங்கி கொண்டிருந்தது.

எடுக்கலாமா? வேணாமா? யோசிக்க.. மழை வேகம் எடுத்தது. மொத்த துணிகளையும் அள்ளி கொண்டு.. ரூமுக்குள் நுழைந்தான்.

—------------------

டைனிங் டேபிளில் உக்கார்ந்த வசு, கீர்த்தனாவை  (whatsapp video call) அழைத்தாள்.

சோகமாய் படுத்து கிடந்த கிரு, “சாப்டியா மா..?!”

“இல்ல டி.. நீ..?!

“பசிக்கல மா..”

முகத்தை உற்று பார்த்தவள், “சம்திங் ராங் கிரு..!”

“இன்னைக்கு.. என்ன ஒருத்தன் இடிச்சுட்டான், பொருக்கி… ஒரு ஸாரி கூட கேக்கல..”

உச்சந்தலையில் நறுக்கென கொட்டு வைத்தது போல் உணர்த்த வசு, போனை கட் செய்து விட்டு, மாடிக்கு சென்றாள்.

---------

ஜன்னலில் வழியாக பார்த்தாள்.

மகிழ் கண்ணை மூடி படுத்து கிடந்தான்.

“என்ன சொல்லி பேச்சை ஆரம்பிப்பது..” என்று புரியாமல் அவள் கையை பிசைந்து கொண்டு இருக்க,

மகிழ் எழுந்து உக்கார்ந்தான்.

வெளியே கரு கருவென இருட்டு. ஜன்னலில் அவள் முகம் பளிச்சென்று தெரிந்தது.

“உங்க துணி இங்கதான் இருக்கு..” என்றவன், கதவை திறந்து விட்டான்.

உள்ளே வந்தவள்.. அவளுடைய துணிகளை அள்ள,

“பேச்சுலருக்கு வீடு கெடைக்குறது கஷ்டம்.. கால்ல விழுந்துருனு பிரென்ட் சொன்னான்.. பட், இதுக்காக என்னால கால்ல விழ முடியாது… ஒரு வாரத்துல வீட காலி பண்ணிக்கிறேன்..!” மகிழ் மூச்சு விடாமல் பேசி முடிக்க,

“ம்ம்ம்.. அப்பறம்..?!” உதட்டுக்குள் அவள் சிரிக்க,

“வேற ஒண்ணுமில்ல…”

அவள் பதில் சொல்லாமல்.. வெளியேற,

“ஒன்னும் சொல்லாம போறீங்க..?!”

“என்ன சொல்லணும்..?!”

“ஒன் வீக் டயம்..?!”

“யோசிச்சு சொல்லுறேன்..!” நக்கலாக அவள் சிரிக்க,

“பாக்க அழகா தெரிஞ்சிங்க.. மனசுல பட்டத பேப்பர்ல கிறுக்குனேன்.. தப்பான எண்ணத்துல நான் அத எழுதல..!” கடு கடுத்தான்.

“அப்படிங்களா சார்..!” மீண்டும் அவள் சிரிக்க,

பொசுக்கென கோபம் வர, “நீ இப்படி திமிரு புடிச்ச தேவடியான்னு தெரிஞ்சு இருந்தா… ஸாரி கேட்டுருக்கவே மாட்டேன்..” அவன் பட படவென பொரிந்து தள்ளினான்.

அவனுள்.. அவளை பார்ப்பதை போலவே உணர்ந்தாள்.

குற்ற உணர்ச்சியில் குறுகி போன மகிழ், "ஸாரி...! ஸாரி..!"

உதட்டில் சிரிப்போடு, "முழுசா சொல்லுங்க சார்..!"

"வாய் தவறி.." அவன் உடல் நடுங்க ஆரம்பித்தது.

"நீ சரியாத்தான் ஆரம்பிச்ச.."

"....."

"இப்பத்தான் உன்ன தைரியசாலின்னு நெனச்சேன்.. நீ சரியான தொட நடுங்கி..!" (சிரித்தபடியே அவனிடம் வம்பு இழுத்தாள்)

அவனது முகம் வியர்த்து சிவக்க ஆரம்பித்தது.

சில நொடிகள் அவனை குறு குறுவென பார்த்தவள், “அம்மா மேல இருந்த கோபத்துல உன்ன அடிச்சுட்டேன்.. ஸாரி..!”

“...”

“வீட காலி பண்ண வேணாம்.. அப்பறம் ஒன்னோட இஷ்டம்..!” விறு விறுவென வெளியேறினாள்.

-----------------

சோபாவில் துணியை போட்டவள், “ஏம்மா.. என்ன பாத்தா எப்படி தெரியுது..?!”

“ஏண்டி..?!”

அவளும் "தே.." என தொடங்கி.. சிரித்து விட்டு, "என்ன பாத்தா திமுரு புடிச்சவ மாதிரியா தெரியுது..?!”

“நீ திமுரு புடிச்ச அடங்காபிடாரி தான்..! அதுக்கென்ன..?!“ அம்மா கிண்டல் அடிக்க,

பொய்யாய் அம்மாவை முறைத்தவள், கண்ணாடியில் முகத்தை பார்த்தாள்.

காது இடுக்கில் ஒரு நரை முடி தென்பட்டது. மெதுவாக அந்த முடியை பிடித்து இழுத்தாள்.

—------------------

கட்டிலில் இருந்து எழுந்த வசு, தட்டில் இட்லியை இட்டு அம்மாவுக்கு கொடுத்தாள்.

“நீ சாப்பிடல..?!”

“அப்பறம் சாப்பிடுறேன் மா..!”

எதிரே உக்கார்ந்தவள், அவள் முகத்தையே பார்த்து கொண்டிருக்க,

“என்ன வசு..?!”

“எனக்கு ஊட்டி விடு மா..!”

சட்டென கமலாவின் விழிகள் ஈரமானது.

“வசு.. இந்த வார்த்தைய கேட்டு 20 வருஷம் ஆச்சுடி..” முந்தானையில் கண்ணீரை துடைத்தவள், இட்லியை பிசைந்து ஊட்டி விட்டாள்.

வசுவின் முகமும் வடித்தான் போனது. சமாளித்தவள், பக்கத்து வீட்டு மாமி.. 50 வயதில் ஓடி போன கதையை பற்றி பேச, இருவரும் வயிறு குலுங்க சிரிக்க,

“போதுமா எனக்கு.. நீ சாப்பிடு…”

அம்மா சாப்பிடும் வரை.. பழைய கதைகளை சிரித்து பேசி கொண்டிருந்தவள், கட்டிலை சரி செய்து கொடுக்க, கமலா படுத்தாள்.

கன்னத்தில் அழுத்தி முத்தமிட்டு பெட்ரூம் கதவை சாத்த, வசுவின் இந்த மாற்றம்... கமலாவுக்கு புரியாத புதிராக இருந்தது.

-----------------

வசுவிடம் திமிராய் பேசியது நெஞ்சை உறுத்த, மகிழ் குத்துகள் போல் உக்கார்ந்து இருந்தான்.

சுந்தரிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது.

“சொல்லுடா..?!”

“மச்சி.. புரோக்கர்ட்ட பேசுனேன்.. சிங்கிள் பெட்ரூம் ஒன்னு இருக்குன்னு சொன்னாரு.. நாளைக்கே நீ மூவ் பண்ணிடு..”

பதில் சொல்லாமல் காலை கட் செய்தவன், கட்டிலுக்கு கீழ் இருந்த பெட்டியை இழுத்து துளாவ, நீண்ட நாளுக்கு முன் வாங்கிய சிகரெட் பாக்கெட் கையில் மாட்டியது.

(அவனுக்கு சிகரெட் ஸ்மெல் சுத்தமாக ஆகாது. அதீத மன உளைச்சல் ஏற்பட்டால், சிகரெட் பிடிப்பான்)

குளிர் காற்று வீசி கொண்டு இருக்க, தண்ணீர் தொட்டிக்கு பக்கத்தில் இருந்த திண்டில் ஏறி உக்கார்ந்தவன், சிகரெட்டை பற்ற வைத்தான்.

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு சிகரெட் பிடிப்பதால் என்னவோ..?! இழுக்க இழுக்க இருமல் வந்து கொடுத்தது. இருந்தும் அதை கீழே போல மனமில்லை.

“முடியலல.. அப்பறம் எதுக்கு அத இழுக்கனும்..?!”  வசுவின் குரல் பளீர் என கேட்க, திருப்பி பார்த்தான்.

அவன் கையில் இருந்த சிகரெட் நழுவி தரையில் விழுந்தது.

வசு.. அவனை நெருங்க நெருங்க, குற்ற உணர்வால்.. அவன் நெஞ்சு வேகமாக துடிக்க ஆரம்பித்தது.

அவன் அருகே வந்து நின்றவள், கட்டை விரலால்.. புகைந்து கொண்டிருந்த  சிகரெட்டை நசுக்க, சூடு தாங்க முடியாமல் அவள் கத்தினாள்.

பதறி போன மகிழ், திண்டில் இருந்து குதித்த வேகத்தில்.. பைப்பை திறந்து விட்டான்.

“கால காட்டுங்க..” அவன் குரலில் பதட்டம் தெரிந்தது.

புடவையை சற்று உயர்த்தி பிடித்தவள்.. சில நொடிகள் காலை காட்டிவிட்டு, “போதும்.. குளோஸ் பண்ணு”

----------------

அவள் வந்த வழியே திரும்பி நடக்க,

மூச்சை உள்ளிழுத்த மகிழ், “ஒரு நிமிஷம்..?!”

நின்ற இடத்தில் இருந்து அவள் திரும்ப.. வந்த வேகத்தில் அவள் காலில் விழுந்தான்.

என்ன நடக்கிறது என்பதை வசு உணரும் முன், அவனது கை விரல்கள்.. அவளது கணுக்கால்களை அழுத்தி பிடித்தது.

விசும்பல் ஒலி செவிக்கு சென்ற நொடி, வேகமாய் குனித்தவள், அவனது கைகளை பிடித்து இழுத்து தூக்கினாள்.

அவன் கண்களில் பெருக்கெடுத்த கண்ணீர் துளிகள்.. அவளது கைகளை ஈரமாகியது.

“ஸாரி ஆண்டி.. பொருக்கிதனமா நடந்துகிட்டேன்.. நா அம்மா இல்லாம வளந்தவன்.. பொண்ணுங்க கிட்ட எப்படி பேசுறதுனு சுத்தமா தெரியாது” அவன் வார்த்தைகள் தடுமாறியது.

என்ன செய்யவது என்று புரியாமல் தவித்த வசு, “டேய்.. அழுகையை நிப்பாட்டு.. பொட்டச்சி மாதிரி அழுதுட்டுகிட்டு.. அறைஞ்சேன்னா..” கையை ஓங்கினாள்.

அவன் அழுகை நின்று போக, படிக்கெட்டில் இறங்கினாள்.

-----------------

காலை முழுவதும் அம்மாவுடன் இருக்கும் வசு, மாலையில் Online மூலமாக டான்ஸ் கிளாஸ்.

இரவு சாப்பிட்டு முடித்ததும்.. மாடிக்கு காற்று வாங்க வருவாள். மகிலன்  வெளியே இருந்தால்.. கொஞ்ச நேரம் கேசுவலாக பேசி கொண்டு இருப்பாள்.

ஒரு வாரம் வேகமாய் ஓடி போனது.

-----------------

இரண்டு நாட்களாய் கடும் மழை. வீட்டுக்குள் அடைந்து கிடந்த வசு, துணிகளை துவைத்து எடுத்து மாடிக்கு வந்தாள்.

மகிலனின் கதவு உள் தாப்பாள் போட்டு இருந்தது.

கீழே இறங்கி வந்தவள், கமலாவிடம் விசாரிக்க, அவனுக்கு காய்ச்சல் அடிப்பது தெரிய வந்தது.

-----------------

இட்லியை பிசைந்தவளுக்கு, மகிழன் ஞாபகம் வர, தட்டை எடுத்து கொண்டு மாடிக்கு சென்றாள்.

அறை இருளில் மூழ்கி இருக்க, அவன் முனங்கும் சத்தம் ஜன்னல் இடுக்கு வழியாக கேட்க, கதவை தட்டினாள்.

5 நிமிடத்திற்கு பிறகு கதவு மெதுவாக திறக்க, உள்ளே நுழைந்தவள் லைட்டை இட்டாள்.

மகிலனால் நிற்க முடியவில்லை. கண்கள் சொருக.. கட்டிலில் சரிந்தான்.

“டேய், என்னாச்சு..?!” அவன் கன்னத்தில் கை வைத்தாள்.

நூறு டிகிரிக்கு மேல் உடல் நெருப்பாய் கொதிக்க, பதறி போனவள்.. டவலை நனைத்து.. அவன் முகம் கழுத்து முழுவதும் துடைத்து எடுத்தாள்.

காச்சல் மாத்திரை ஒன்றை அவன் வாயில் திணித்தவள், தண்ணீரை ஊற்றி விட்டு எதிரே இருந்தே சேரில் உக்கார்ந்து இருக்க, மணி 12டை நெருங்கியது.

மீண்டும் அவன் கழுத்தில் கையை வைத்து பார்க்க, காய்ச்சல் குறைத்து இருந்தது.

மூச்சை உள்ளிழுத்த வசு திரும்ப,

“அம்மா..” என்று முனங்கியவன்.. அவளது முந்தானையை பிடித்து இழுக்க, முலை மேல் கிடந்த புடவை நழுவியது.

—- தொடரும்