11-09-2026, 02:07 PM
મયુરી પલંગ પર સંપૂર્ણપણે નગ્ન પડી હતી. તેની આંખો બંધ હતી, અને તેનો શ્વાસ હજુ પણ ભારે હતો. તેના ચહેરા પર એક શરમાળ છતાં કામુક સ્મિત રમી રહ્યું હતું.
"આવો, બાબાજી... હવે હવે રોકાવા જેવું કઈ નથી... આ શરીરનો આનંદ માણો...તમારી ઈચ્છા મુજબ ભોગાવો હવે.... તમારા આ ગુલામને ચોદી નાખો... આજે જ મારામાં સંપૂર્ણપણે સમાઈ જાવ...નાખો આ લંડ ને મારી ચૂત માં અને ફાડી નાખો ચીરી નાખો તમારી તલવાર થી." લેખની સહાયક સૌની પટેલ.
આ વિચારો તેના મનમાં દોડી રહ્યા હતા. તેની ચૂત હજુ પણ તેના પાછલા ઉગ્ર ઉત્તેજનાથી કંપતી હતી, અને તેમાંથી રસના ટીપાં ધીમે ધીમે વહેતા હતા. તે તેના પગ ફેલાવીને સૂઈ રહી હતી, જાણે બાબાજીના આગમનની રાહ જોઈ રહી હોય. તેના ધઈલા ઉપર નીચે ઉછળી રહ્યા હતા, અને તેના સ્તનની ડીંટડીઓ હજુ પણ ટટ્ટાર હતી. તે ફક્ત કલ્પના કરી શકતી હતી કે ક્યારે બાબાજીનો જાડો, ગરમ ઘોડો તેની ચૂત પર ત્રાટકશે અને તેને સંપૂર્ણપણે ભરી દેશે. તે એક જોરદાર લોડા નાં માર અને તેના ધબકારા માટે તૈયાર થઈ રહી હતી.
પણ ઘણું મોડું થઈ ગયું હતું. ત્યાં કોઈ જ અવાજ નહોતો. અને કોઈ સ્પર્શ પણ નહોતો.
આખરે, મયુરીએ તેની આંખો ખોલી. ઓરડો ખાલી હતો. બાબાજી ક્યાંય દેખાતા નહોતા.
"આ...? તે બહેનચોદ... આ ચોદુ ક્યાં ગયો...?" તે ચોંકી ગઈ. તે ઝડપથી ઊભી થઈ અને આસપાસ નજર કરી, પછી બારી પાસે ગઈ અને બહાર નજર કરી.
બાબાજી મંદિરની બહાર એક ભક્ત સાથે વાત કરી રહ્યા હતા. તેમણે જાણી જોઈને મયુરીને અધૂરી તરસ સાથે છોડી દીધી હતી. મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
મયુરીનો ચહેરો નિરાશા અને શરમથી લાલ થઈ ગયો હતો. તેની ચૂત હજુ પણ ભૂખી હતી, તેને લાંબા સંભોગની જરૂર હતી, તેની ચૂત ને માર ખમવો હતો અને તે વધુને વધુ પ્રવાહી બની રહી હતી. પણ સમય આવી ગયો હતો. રિચા ગમે ત્યારે આવી શકે છે. તેણે ઝડપથી કપડાં પહેર્યા, વાળ સરખા કર્યા અને શાંતિથી પાછળના દરવાજેથી બહાર નીકળી ગઈ, ઘરે ગઈ. તે જતી વખતે તેના પગલાં ભારે હતા, અને તેણીને હજુ પણ તેની ચૂતમાં ખાલીપણું અને તરસનો અનુભવ થયો.
"કોઈ પુરુષ ચૂતને ઠોક્યા કર્યા વિના કેવી રીતે નીકળી શકે?" તેણીએ પાગલ માણસથી અને ભારે પગલે દૂર જતા મનમાં વિચાર્યું.
જ્યારે બાબાજી થોડા સમય પછી પાછા ફર્યા, ત્યારે રૂમ ખાલી જોઈને તે રહસ્યમય રીતે હસ્યો.
"તે ખૂબ જ સારી સ્ત્રી છે... તે જલ્દી તૂટી જશે," તેણે વિચાર્યું. તે જાણી જોઈને મયુરીને ત્રાસ આપવા માંગતો હતો અને તેને છોડી દેવા માંગતો હતો. તેની પાસે પહેલેથી જ પૂજા હતી જ, એક આજ્ઞાકારી, ભૂખી અને સંપૂર્ણપણે સમર્પિત ચૂત. તેથી તે મયુરી સાથે પ્રયોગ કરવા માંગતો હતો, તેને ધીમે ધીમે તોડી રહ્યો હતો. જેટલી વધુ તૂટશે એટલી જ વધુ સમર્પિત થશે. જેમ પૂજા થઇ તેમ હવે મયુરી અને તેને પગલે પાછળ રુચા.
થોડી વાર પછી પૂજા આવી. આજે, તેના હાથમાં ખાસ ઘરે બનાવેલા મીઠાઈઓ હતી: હોળી માટે બનાવેલા ગુજિયા અને લાડુ. તે ખાસ કરીને બાબાજી માટે લાવેલી હતી.
તે બંને મંદિરમાં બેઠા હતા. પૂજા આજે વધુ બેચેન લાગતી હતી. તે વારંવાર તેના જાંઘો ઘસી રહી હતી, તેની સાડીનો પલ્લુ ગોઠવી રહી હતી અને કામાતુર આંખોથી બાબાજી તરફ જોઈ રહી હતી. તેની ચૂતમાં ખંજવાળ આવતી હતી. છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી નિયમિત ચોદાવાને કારણે, તેને હવે દિવસ દરમિયાન પણ સતત બાબાજીના જાડા લંડની યાદ આવતી હતી. તેની ચૂત અને ગાંડ હવે સતત બાબાજીના લંડ માટે ઝંખતા હતા. બાબાજી નાં લોડા વિષે વિચારતા જ તતેની ચૂત ભીની થઇ જતી અને ગાંડ એક ધક્કા માટે ઝૂરી જતી.
બાબાજી તેની બેચેનીને નજીકથી જોઈ રહ્યા હતા અને પોતાની જાત સાથે હસતા હતા.
બાબાજીએ પૂછ્યું,
"શું થયું, પૂજા? આજે તું થોડી અસ્વસ્થ લાગે છે! કારણ શું છે?"
પૂજાએ શરમાઈને કહ્યું, પણ અધીરાઈના સ્વરમાં,
"ના... એવું કંઈ નથી... હું બસ... વિચારતી હતી કે તમે આજે અંદર કેમ નથી આવી રહ્યા..."
તેણીએ બાબાજીના રૂમ તરફ ઈશારો કર્યો. તેના અવાજમાં સ્પષ્ટ ભૂખ હતી. ફનલવર સંપાદિકા છે.
બાબાજી હળવું હસ્યા અને કામુક સ્વરમાં કહ્યું,
"ચાલો... શું ઉતાવળ છે? લાગે છે કે તમે હવે રોજ મારા લોડા વડે ચોદાવાની આદત પાડી દીધી છે... ખરું ને?"
પૂજાએ શરમથી માથું નીચું કર્યું. તેના ગાલ ગુલાબી થઈ ગયા, પણ તેની ચૂત વધુ ભીની થઈ ગઈ.
બાબાજીએ આગળ કહ્યું,
"સારું, સાંભળ... યાદ છે તે મને કહ્યું હતું કે તું મારા કોઈ પણ કામ માટે નાં નહિ પાડે?"
પૂજાએ તરત જ માથું ઊંચું કર્યું, બાબાજીની આંખોમાં જોયું, છાતી આગળ કરી, અને વિશ્વાસભર્યા અવાજમાં કહ્યું,
"યાદ છે, બાબાજી... તમે મને તમારા આદેશ આપો. હું તમારા માટે કંઈ પણ કરવા તૈયાર છું."
બાબાજીએ હસીને કહ્યું,
"તો સાંભળ... આજે રાત્રે 9 વાગ્યે મારી પાસે આવજે. અને આપણે આજે રાત્રે રોજ જે કામ કરીએ છીએ તે જ કરીશું... પણ એક નવી રીતે." બાબાજી એ પૂજા નાં સ્તન ને ઉપર થી પકડી ને ખેંચતા કહ્યું.
પૂજાની આંખો ઉત્સાહથી ચમકી. તેના શ્વાસ ઝડપી થયા. હોઠ કરડતા તેણે ધીમેથી પૂછ્યું,
"નવી રીતે... તમારો મતલબ...શું.....?"
*************************************************************.
આજ પુરતું અહી સુધી જ દોસ્તો.
આગળ ની વાર્તા આપના મંતવ્યો આવે પછી જ.
ત્યાં સુધી મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.
"આવો, બાબાજી... હવે હવે રોકાવા જેવું કઈ નથી... આ શરીરનો આનંદ માણો...તમારી ઈચ્છા મુજબ ભોગાવો હવે.... તમારા આ ગુલામને ચોદી નાખો... આજે જ મારામાં સંપૂર્ણપણે સમાઈ જાવ...નાખો આ લંડ ને મારી ચૂત માં અને ફાડી નાખો ચીરી નાખો તમારી તલવાર થી." લેખની સહાયક સૌની પટેલ.
આ વિચારો તેના મનમાં દોડી રહ્યા હતા. તેની ચૂત હજુ પણ તેના પાછલા ઉગ્ર ઉત્તેજનાથી કંપતી હતી, અને તેમાંથી રસના ટીપાં ધીમે ધીમે વહેતા હતા. તે તેના પગ ફેલાવીને સૂઈ રહી હતી, જાણે બાબાજીના આગમનની રાહ જોઈ રહી હોય. તેના ધઈલા ઉપર નીચે ઉછળી રહ્યા હતા, અને તેના સ્તનની ડીંટડીઓ હજુ પણ ટટ્ટાર હતી. તે ફક્ત કલ્પના કરી શકતી હતી કે ક્યારે બાબાજીનો જાડો, ગરમ ઘોડો તેની ચૂત પર ત્રાટકશે અને તેને સંપૂર્ણપણે ભરી દેશે. તે એક જોરદાર લોડા નાં માર અને તેના ધબકારા માટે તૈયાર થઈ રહી હતી.
પણ ઘણું મોડું થઈ ગયું હતું. ત્યાં કોઈ જ અવાજ નહોતો. અને કોઈ સ્પર્શ પણ નહોતો.
આખરે, મયુરીએ તેની આંખો ખોલી. ઓરડો ખાલી હતો. બાબાજી ક્યાંય દેખાતા નહોતા.
"આ...? તે બહેનચોદ... આ ચોદુ ક્યાં ગયો...?" તે ચોંકી ગઈ. તે ઝડપથી ઊભી થઈ અને આસપાસ નજર કરી, પછી બારી પાસે ગઈ અને બહાર નજર કરી.
બાબાજી મંદિરની બહાર એક ભક્ત સાથે વાત કરી રહ્યા હતા. તેમણે જાણી જોઈને મયુરીને અધૂરી તરસ સાથે છોડી દીધી હતી. મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
મયુરીનો ચહેરો નિરાશા અને શરમથી લાલ થઈ ગયો હતો. તેની ચૂત હજુ પણ ભૂખી હતી, તેને લાંબા સંભોગની જરૂર હતી, તેની ચૂત ને માર ખમવો હતો અને તે વધુને વધુ પ્રવાહી બની રહી હતી. પણ સમય આવી ગયો હતો. રિચા ગમે ત્યારે આવી શકે છે. તેણે ઝડપથી કપડાં પહેર્યા, વાળ સરખા કર્યા અને શાંતિથી પાછળના દરવાજેથી બહાર નીકળી ગઈ, ઘરે ગઈ. તે જતી વખતે તેના પગલાં ભારે હતા, અને તેણીને હજુ પણ તેની ચૂતમાં ખાલીપણું અને તરસનો અનુભવ થયો.
"કોઈ પુરુષ ચૂતને ઠોક્યા કર્યા વિના કેવી રીતે નીકળી શકે?" તેણીએ પાગલ માણસથી અને ભારે પગલે દૂર જતા મનમાં વિચાર્યું.
જ્યારે બાબાજી થોડા સમય પછી પાછા ફર્યા, ત્યારે રૂમ ખાલી જોઈને તે રહસ્યમય રીતે હસ્યો.
"તે ખૂબ જ સારી સ્ત્રી છે... તે જલ્દી તૂટી જશે," તેણે વિચાર્યું. તે જાણી જોઈને મયુરીને ત્રાસ આપવા માંગતો હતો અને તેને છોડી દેવા માંગતો હતો. તેની પાસે પહેલેથી જ પૂજા હતી જ, એક આજ્ઞાકારી, ભૂખી અને સંપૂર્ણપણે સમર્પિત ચૂત. તેથી તે મયુરી સાથે પ્રયોગ કરવા માંગતો હતો, તેને ધીમે ધીમે તોડી રહ્યો હતો. જેટલી વધુ તૂટશે એટલી જ વધુ સમર્પિત થશે. જેમ પૂજા થઇ તેમ હવે મયુરી અને તેને પગલે પાછળ રુચા.
થોડી વાર પછી પૂજા આવી. આજે, તેના હાથમાં ખાસ ઘરે બનાવેલા મીઠાઈઓ હતી: હોળી માટે બનાવેલા ગુજિયા અને લાડુ. તે ખાસ કરીને બાબાજી માટે લાવેલી હતી.
તે બંને મંદિરમાં બેઠા હતા. પૂજા આજે વધુ બેચેન લાગતી હતી. તે વારંવાર તેના જાંઘો ઘસી રહી હતી, તેની સાડીનો પલ્લુ ગોઠવી રહી હતી અને કામાતુર આંખોથી બાબાજી તરફ જોઈ રહી હતી. તેની ચૂતમાં ખંજવાળ આવતી હતી. છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી નિયમિત ચોદાવાને કારણે, તેને હવે દિવસ દરમિયાન પણ સતત બાબાજીના જાડા લંડની યાદ આવતી હતી. તેની ચૂત અને ગાંડ હવે સતત બાબાજીના લંડ માટે ઝંખતા હતા. બાબાજી નાં લોડા વિષે વિચારતા જ તતેની ચૂત ભીની થઇ જતી અને ગાંડ એક ધક્કા માટે ઝૂરી જતી.
બાબાજી તેની બેચેનીને નજીકથી જોઈ રહ્યા હતા અને પોતાની જાત સાથે હસતા હતા.
બાબાજીએ પૂછ્યું,
"શું થયું, પૂજા? આજે તું થોડી અસ્વસ્થ લાગે છે! કારણ શું છે?"
પૂજાએ શરમાઈને કહ્યું, પણ અધીરાઈના સ્વરમાં,
"ના... એવું કંઈ નથી... હું બસ... વિચારતી હતી કે તમે આજે અંદર કેમ નથી આવી રહ્યા..."
તેણીએ બાબાજીના રૂમ તરફ ઈશારો કર્યો. તેના અવાજમાં સ્પષ્ટ ભૂખ હતી. ફનલવર સંપાદિકા છે.
બાબાજી હળવું હસ્યા અને કામુક સ્વરમાં કહ્યું,
"ચાલો... શું ઉતાવળ છે? લાગે છે કે તમે હવે રોજ મારા લોડા વડે ચોદાવાની આદત પાડી દીધી છે... ખરું ને?"
પૂજાએ શરમથી માથું નીચું કર્યું. તેના ગાલ ગુલાબી થઈ ગયા, પણ તેની ચૂત વધુ ભીની થઈ ગઈ.
બાબાજીએ આગળ કહ્યું,
"સારું, સાંભળ... યાદ છે તે મને કહ્યું હતું કે તું મારા કોઈ પણ કામ માટે નાં નહિ પાડે?"
પૂજાએ તરત જ માથું ઊંચું કર્યું, બાબાજીની આંખોમાં જોયું, છાતી આગળ કરી, અને વિશ્વાસભર્યા અવાજમાં કહ્યું,
"યાદ છે, બાબાજી... તમે મને તમારા આદેશ આપો. હું તમારા માટે કંઈ પણ કરવા તૈયાર છું."
બાબાજીએ હસીને કહ્યું,
"તો સાંભળ... આજે રાત્રે 9 વાગ્યે મારી પાસે આવજે. અને આપણે આજે રાત્રે રોજ જે કામ કરીએ છીએ તે જ કરીશું... પણ એક નવી રીતે." બાબાજી એ પૂજા નાં સ્તન ને ઉપર થી પકડી ને ખેંચતા કહ્યું.
પૂજાની આંખો ઉત્સાહથી ચમકી. તેના શ્વાસ ઝડપી થયા. હોઠ કરડતા તેણે ધીમેથી પૂછ્યું,
"નવી રીતે... તમારો મતલબ...શું.....?"
*************************************************************.
આજ પુરતું અહી સુધી જ દોસ્તો.
આગળ ની વાર્તા આપના મંતવ્યો આવે પછી જ.
ત્યાં સુધી મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)