Adultery "జాతకచక్రం"

[anaamika]

అప్డేట్ 004


పవన్ సార్ : నీకు కూడా వ్యాయామం చేయడం మీద ఆసక్తి ఉంటే నీ ఖాళీ సమయంలో చేసుకోవచ్చు.

శివ : థాంక్స్ సార్.

ఇలాగే సమయం గడిచిపోయింది, శివ అక్కడంతా సర్దుబాటు చేసాడు, అలాగే అన్ని చోట్లా శుభ్రం చేసాడు. వాస్తవానికి జిమ్ మొత్తం ఏసీ వుంది కాబట్టి ప్రతిచోటా మూసి ఉంటుంది దాంతో లోపలికి దుమ్ము వచ్చే ప్రశ్నే లేదు. మొత్తం పని ముగించుకుని శివ అనాథాశ్రమానికి వెళ్ళిపోయాడు.

లత : వచ్చేశావా, చేతులు ముఖం కడుక్కుని రా టిఫిన్ ఇస్తాను, అలాగే కొంచెం కట్టెలు కూడా నరికిపెట్టు.

శివ టిఫిన్ తినడం పూర్తి చేసి కట్టెలు నరకడానికి వెళ్ళాడు. ఇంతలో అక్కడికి రజిని వచ్చింది. శివ కట్టెలు నరకడం మొదలుపెట్టాడు అయితే అక్కడ ఎక్కువ కట్టెలు లేవు.  అందుకే రజిని శివ దగ్గరే కూర్చుని శివని చూస్తోంది.

రజని : నీ వుద్యోగం మొదటి రోజు ఎలా గడిచింది ?

శివ : (చేస్తున్న పనిని ఆపి ఆమె వైపు చూసి సమాధానం ఇచ్చాడు) బాగుంది.

రజని : నువ్వు కూడా ఇక ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతావా ?

శివ : (శివ ఆమె వైపు ప్రశ్నార్థక చూపులతో చూస్తూ) ఎక్కడికి వెళ్ళిపోతాను ?

రజని : ఎవరైతే డబ్బులు సంపాదించడం మొదలుపెడతారో వాళ్ళు ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతారు, మరి నువ్వు కూడా వెళ్ళిపోతావా ?

శివ : (నవ్వుతూ) లేదు.

రజని : (ఉత్సాహంగా అరుస్తూ) నిజమేనా ?

శివ : అవును బాబా, నేను ఎందుకు వెళ్తాను. ఈ ఉద్యోగం నేను మన అందరి కోసమే చేస్తున్నాను.

రజని : (ఆలోచనలో పడింది) మన అందరి కోసం, అంటే ?

శివ : మనం చదువుకునేటప్పుడు బాగా చదవడానికి పాఠ్యపుస్తకాలతో పాటు వేరే పుస్తకాలు కూడా కావాలి, అలాగే చిన్న చిన్న వస్తువులైన పెన్, పెన్సిల్ మొదలైనవి కావాలి. మనకి డబ్బులు ఎవరు ఇస్తారు, అందుకే ఈ ఉద్యోగం వెతుక్కున్నాను.

రజని : అంటే నువ్వు మాకు కూడా ఆ వస్తువులు తెచ్చిస్తావా ?

శివ : అవును మరి.

రజని : (సంతోషపడిపోతూ) నువ్వు ఎంత మంచివాడివి.

శివ : పదా కబుర్లు మాని కట్టెలు ఏరు.

రజని : అదైపోతుంది. ఇప్పుడు నన్ను కూర్చోనివ్వు.

శివ నవ్వుకుంటూ తన పని తాను చేసుకుంటున్నాడు, అలాగే వాళ్లిద్దరూ ఏవేవో కబుర్లు కూడా చెప్పుకుంటున్నారు. అలా కొద్దిసేపు గడిచిందో లేదో రజని మెల్లగా "ఔచ్" అని అరిచింది. అరిచి ఆమె తన రొమ్ముల మీద చేత్తో రుద్దుకోవడం మొదలుపెట్టింది.

రజని : ఔచ్ ! ఔచ్ ! అబ్బా !

నిజానికి ఒక పురుగు ఆమె బట్టల్లోకి దూరింది, అది ఆమెని కుడుతోంది. రజిని అలా ఔచ్ ఔచ్ అని అంటూ అరుస్తూ ఉంది.

శివ : (ఆందోళనకరమైన గొంతుతో) ఏమైంది ? అలా ఎందుకు చేస్తున్నావు ?

రజని : ఏదో లోపలికి దూరింది, ఔచ్.. ఆహ్హ్.. అబ్బా.. కుడుతోంది.

రజిని అలా ఇటూ అటూ కదులుతూ ఆ పురుగు ని బయటికి తీయడానికి ట్రై చేస్తోంది, ఆమెకి భరించలేనంత నొప్పిగా అనిపించడంతో తన కుర్తా ని కింద నుండి పైకి ఎత్తింది. శివ కి మైండ్ బ్లాంక్ అయిపోయింది. రజిని శివ ఎదురుగా తన కుర్తా ని ఎత్తిపట్టుకుని ఉంది, అలా చేసేసరికి ఆమె బ్రాలో బందీ అయిన రొమ్ములు అతనికి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆ అసహాయరాలుకి ఆ పురుగు బారి నుంచి తప్పించుకోవడం తప్ప వేరే ఏదీ తోచలేదు. శివ ఎదురుగా తాను కేవలం బ్రాలో మాత్రమే ఉన్నాననే స్పృహ కూడా ఆమెకి లేకుండా పోయింది. పురుగు కుట్టడం ఇంకా ఆపకపోవడంతో రజిని తన బ్రాని కింద నుంచి పట్టుకుని పైకి లేపింది. ఆమె ఎదభాగాలు బయటపడ్డాయి, అక్కడి నుంచి ఒక పురుగు కింద నేల మీద పడటాన్ని శివ చూశాడు. ఆ తర్వాత శివ చూపులు ఆ ఎదభాగాలపైనే అలా ఆగిపోయాయి.

అతను ఏ అమ్మాయినైనా ఈ స్థితిలో చూడటం అతని జీవితంలో ఇదే మొదటి అనుభవం. రెండు ఉబ్బిన గోళాల చుట్టూ ఒక వృత్తం లాంటి భాగం ఉంది, వాటి మధ్య చిన్న చిన్న గింజల్లాంటివి ఉన్నాయి. సరిగ్గా కొబ్బరికాయ రెండు చిప్పలని తిరగేసి పెట్టినట్లుగా ఉన్నాయి. పురుగు కుట్టడం వల్ల అక్కడ ఎర్రటి మచ్చలు ఏర్పడ్డాయి. వాళ్ళు నిలబడిన ప్రదేశం ఎలా ఉందంటే, అక్కడ కట్టెలు కుప్పగా పడి ఉండటం వల్ల ఎవరూ వాళ్ళని చూడలేరు. పురుగు బయటికి వచ్చిన తర్వాత రజని తాను శివ ఎదురుగా ఏ స్థితిలో నిలబడి వుందో గ్రహించింది. ఆమె శివ వైపు చూసింది, అతను అలాగే ఆమె రొమ్ములనే చూస్తున్నాడు. రజినీకి ఎంత సిగ్గు వేసిందంటే నేలచూపులు చూస్తూ అక్కడి నుంచి భూమిలో కలిసిపోదామనిపించింది. ఆమె వెంటనే తన బ్రాని కిందికి దించి, కుర్తా ని కూడా కిందికి లాక్కుని అక్కడి నుంచి పారిపోయింది. శివ బొమ్మలా అక్కడే నిలబడిపోయాడు. కొద్దిసేపటికి తాను ఎలా నిలబడి వున్నాడో అతనికి స్పృహ వచ్చింది. తన ప్యాంట్ ఎలా ఉబ్బిపోయిందో, ఇప్పటివరకు కేవలం ఉచ్చ పోసుకోవడానికి మాత్రమే ఉపయోగించిన తన కింది భాగం ఎలా గట్టిపడిందో (ఉద్రేకానికి గురైందో) అతనికి తెలిసి వచ్చింది. అతని మనసులో అలజడి రేగింది. అతను ఎలాగోలా పని ముగించుకుని, కట్టెలని తానే స్వయంగా ఏరి కిచెన్‌లో పెట్టి వచ్చాడు. ఆ తర్వాత చేతులు, కాళ్లు కడుక్కుని తన గదికి వెళ్లి పడుకున్నాడు. అతని కళ్ల ముందు అప్పడే ఆ దృశ్యం కదలాడుతోంది. రజని తన కుర్తా ని పైకి ఎత్తుకుని నగ్నమైన ఎదభాగాలతో కనిపిస్తున్న దృశ్యం అతని కళ్ల ముందు మెదులుతోంది. అతను కళ్లు మూసుకున్నా కూడా ఆ ఆలోచన అతని మనసు నుంచి తొలగిపోలేదు. లత అతన్ని భోజనానికి పిలవడానికి వచ్చినప్పుడే అతనికి బాహ్య ప్రపంచం గుర్తుకొచ్చింది. శివ ఏదీ విననట్లుగా ఉన్నాడు. శివ లత ముఖం వైపు చూడకుండా ఆమె ఎదభాగాల వైపు చూశాడు. శివ తన ఎదభాగాలని చూస్తున్నాడని లత కూడా గమనించింది. ఇప్పటివరకు అతను ఎప్పుడూ అలా చేయలేదు. లత అతని దగ్గరికి వెళ్లి అతన్ని కదిలించడంతో అతను ఉలిక్కిపడ్డాడు.

శివ : (లతక్క కళ్లలోకి చూస్తూ) ఎ... ఎ... ఏం జరిగింది ?

లత : ఏం లోకంలోకి వెళ్ళిపోయావు ? పదా భోజనం చేద్దాం.

శివ : హ... హ... హా వ... వ... వస్తున్నా. (మళ్ళీ అతని చూపు లత ఎదభాగాల మీద పడింది) నువ్వు వెళ్ళు నేను వస్తున్నా.

తర్వాత శివ తన చూపులని పక్కకి తిప్పుకున్నాడు.

లత : త్వరగా రా

అని చెప్పి వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోయింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత శివ కూడా బయటికి వచ్చాడు. అతను భోజనానికి కూర్చున్నప్పుడు అతని చూపులు రజిని కోసం వెతుకుతున్నాయి. అతను చూసేసరికి రజిని తన కళ్లు దించుకుని భోజనం చేస్తోంది. శివ గుండె దడదడలాడిపోతోంది. రజని పరిస్థితి కూడా ఏమాత్రం తక్కువగా లేదు. శివ భోజనానికి వచ్చాడని తెలియగానే ఆమెకి తలెత్తి చూసే ధైర్యమే రావడం లేదు. రజిని గుండె కూడా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఒకసారి రజిని ధైర్యం చేసి శివ వైపు చూసింది, దాంతో ఇద్దరి చూపులు ఒకరికొకరు కలవడంతో ఇద్దరూ వెంటనే తమ చూపులు పక్కకి తిప్పుకున్నారు. రజినీకి సిగ్గు వేస్తున్నప్పటికీ ఆమె ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు ఉంది. వీణ ఆమె పక్కనే కూర్చుంది.

వీణ : (మొచేత్తో పొడుస్తూ) ఏంటి ? ఒంటరిగా నవ్వుకుంటున్నావు ?

రజని : (వీణ వైపు చూసి, ఆ తర్వాత సిగ్గుపడుతూ కిందికి చూసుకుంది) ఏమీ లేదు

అయితే ఆమె చిరునవ్వు ఇప్పటికీ ఆమె ముఖంపైనే ఉంది.

వీణ కి అది వింతగా అనిపించినా ఆ విషయాన్ని ఆమె అంతకంటే ఎక్కువ సాగదీయలేదు. ఏదేమైనా భోజనం ముగిసింది, శివ తన గదికి వెళ్లిపోయాడు. లతక్క కూడా పని ముగించుకుని వచ్చేసింది. ఆమె శివ కళ్లు మూసుకుని పడుకుని ఉండడాన్ని చూసింది. లత అతని పక్కన వచ్చి కూర్చుంది. శివ తన ఎదభాగాల వైపు చూసిన క్షణం ఆమెకి గుర్తుకొచ్చింది. ఇలా మొదటిసారి జరగడం, శివ ఈ ప్రవర్తన ఆమెకి వింతగా అనిపించినా, అదే సమయంలో ఆమె మనసులో ఏదో తెలియని అలజడిని కూడా రేకెత్తించింది.

లత : (శివ నుదుటిమీద చేయి వేసి మెల్లగా) ఏమైంది శివా ?

శివ : (కళ్లు తెరిచి ఎదురుగా లత నవ్వుతున్న ముఖాన్ని చూసి తను కూడా నవ్వాడు) ఏమీ లేదక్కా, నేను ఊరికే అలా పడుకున్నాను.

లత : సాయంత్రం ఎన్నింటికి వెళ్ళాలి ?

శివ : 7 గంటలకి అక్కా.

లత : అక్కడంతా సరిగ్గానే ఉందా ?

శివ : అవునక్కా అంతా బాగుంది. అంతగా పని ఏమీ లేదు, కేవలం పర్యవేక్షణ చేయాల్సి ఉంటుంది.

లత ఆ తర్వాత శివ పక్కనే పడుకుంది, ఏవేవో కబుర్లు చెప్పుకున్నాక ఇద్దరూ కొద్దిసేపు నిద్రపోయారు.

సాయింత్రం శివ జిమ్‌ కి వెళ్ళాడు, ఈ సమయంలో కూడా కొందరు అబ్బాయిలు, పురుషులు వచ్చారు. 8:30 గంటలకల్లా వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు, శివ కూడా తన ఇంటికి చేరుకున్నాడు. (శివ అనాథాశ్రమాన్నే ఇల్లుగా భావిస్తాడు). శివ ఫ్రెష్ అయ్యాడు, లతక్క అతనికోసమే ఎదురు చూస్తోంది, అందరూ భోజనాలు చేసేసారు. దాంతో వాళ్లిద్దరూ కలిసి భోజనం చేస్తున్నారు. రజని ఎక్కడా కనిపించడం లేదు. సరితక్క, మిగతా అమ్మాయిలు వాళ్ళ పనులు చేసుకుంటున్నారు. వీణ వీళ్లిద్దరి దగ్గరికి వచ్చింది.

వీణ : ఏదైనా కావాలా అక్కా ?

లత : వద్దు వీణ. నువ్వు పని చేసుకో, ఏదైనా కావాలంటే నేనే తీసుకుంటాను.

వీణ : సరే అక్కా, శివ ఒక విషయం అడగనా ?

శివ : అడుగు, ఇందులో అడగాల్సిన విషయం ఏముంది ?

వీణ : అదే నేను ఏం అనుకుంటున్నానంటే మనం ఇప్పటినుండే చదవడం మొదలుపెట్టొచ్చా అని. కాలేజీ కి వెళ్లేలోపు కొంచెం ప్రేపరషన్ అయిపోతుంది.

లత : అరె వా, నువ్వు చదవడం మీద ఇంత ఆసక్తి చూపించడం చాలా మంచి విషయం.

వీణ : శివ నచ్చజెప్పడంతో మా జీవితం మంచిగా మారుతుందంటే, మాకు కూడా చదువుకోవాలనిపించింది.

లత : (నవ్వుతూ శివ వైపు చూసింది) మంచి విషయమే.

శివ : సరే కొద్దిసేపటి తర్వాత మీ గదిలో కూర్చుందాం.

తరువాత వీణ అక్కడినుండి వెళ్ళిపోయింది. ఇద్దరూ భోజనం ముగించుకుని కొద్దిసేపు అందరూ తమ పనులని పూర్తి చేయడంలో మునిగిపోయారు. ఆ తర్వాత లతక్క, సరితక్క లు శివ గదిలోకి వచ్చారు. వాళ్లిద్దరూ మాట్లాడుకోవాలనుకోవడంతో శివ తన కొన్ని పుస్తకాలతో లేచి రజని, వీణల దగ్గరికి వెళ్ళాడు. శివ అక్కడికి చేరుకునేసరికి రజని ఒంటరిగా మంచం మీద పడుకుని పైకప్పు ని చూస్తూ ఉంది. శివ అక్కడికి వచ్చినా ఆమెకి ఆ విషయం తెలియలేదు. శివ రజినీని చూడగానే ఉదయం చూసిన ఆ దృశ్యం గుర్తుకొచ్చింది. దాంతో శివ చూపులు రజిని ఎదభాగాల వైపు వెళ్ళాయి. నేరుగా పడుకుని ఉండటం వల్ల రజిని ఎదభాగాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. పరిమాణంలో చిన్నగా ఉన్నప్పటికీ అవి తమ ఉనికిని చాటుకుంటున్నాయి. గదిలో ఎవరో ఉన్నారని రజినీకి అనిపించడంతో ఆమె చూపులు శివ మీద పడ్డాయి, అతను తన ఎదభాగాల వైపు చూస్తున్నాడని ఆమె గమనించి సిగ్గుపడి పైకి లేచి కూర్చుంది. రజిని లేవడాన్ని చూసి శివ ఉలిక్కిపడి ఆమె ముఖం వైపు చూసాడు. రజిని కళ్లు దించుకుని చిరునవ్వు నవ్వుతోంది. రజిని ముఖంలో సిగ్గు తాలుకు ఎరుపుదనం విరబూసింది. ఇంతలో వీణ వచ్చి శివని చూసి అంది.

వీణ : వచ్చేశావా నువ్వు.

శివ : (వీణ వైపు చూసి) అవును.

వీణ : లే రజని, మనం చదువుకోవడానికి శివని ఇక్కడికి పిలిచాను.

రజని : కానీ ఇప్పుడు కాలేజ్ తెరవడానికి ఇంకా సమయం ఉంది కదా ?

వీణ : అయితే ఏంటి, ఎప్పుడైతే మనం చదవాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నామో ఇక చదవాల్సిందే.

రజని మళ్ళీ లేచి ఇద్దరి దగ్గరికి వచ్చింది, అప్పటికి కూడా ఆమె శివ కళ్ళలోకి చూసి మాట్లాడటం లేదు, శివ కి కూడా ఆమెతో కళ్లు కలిపి మాట్లాడటానికి సంకోచంగా అనిపిస్తోంది. ఏదేమైనా వాళ్ళు ముగ్గురూ కింద నేలమీదే కూర్చున్నారు. ఇద్దరూ శివకి ఎదురుగా కూర్చున్నారు. ముగ్గురూ అలా చదువుకుంటూ ఉండగా, మరోవైపు లత, సరిత లు కబుర్లలో మునిగిపోయారు. ఈరోజు కూడా వారి చర్చాంశం శివే అయ్యాడు.

సరిత : అయితే శివ ఇప్పుడు సంపాదించడం మొదలుపెట్టాడు. కాబట్టి త్వరలోనే అతను మిగతా అబ్బాయిల లాగే ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతాడు.

లత : లేదు అతను అలాంటివాడు కాదు. అతను నన్ను విడిచిపెట్టి ఎక్కడికీ వెళ్ళడు.

సరిత : (ఎగతాళి చేస్తూ) ఓ... హో... నన్ను విడిచిపెట్టి, ఏంటి విశేషం నీకు అతని మీద అంత నమ్మకం ఉందా ?

లత : (కొంచెం తడబడుతూ) ఆ... హా... (తర్వాత తనని తాను కంట్రోల్ చేసుకుంటూ) అవును అతను నన్ను విడిచిపెట్టి వెళ్ళడు, ఆ మాటే స్వయంగా అతనే చెప్పాడు. ఒకవేళ ఎప్పుడైనా వెళ్లాల్సి వస్తే అతను నన్ను తనతో పాటు తీసుకెళ్తాడు.

సరిత : (నవ్వుతూ) సరే, మరి అప్పుడు అతను ఏ బంధంతో నీతో కలిసి ఉంటాడు ?

లత : ఏ బంధం ? ఏమిటి నీ ఉద్దేశం, అతను నన్ను అక్క అని పిలుస్తాడు కదా మరి...?

సరిత : అతను నిన్ను అక్క అని పిలిచినంత మాత్రాన నువ్వు అతని సొంత అక్క వి అయిపోతావా ? పైగా మీ ఇద్దరూ అక్కాతమ్ముళ్ళని లోకం ఒప్పుకుంటుందా ?

లత : ఎందుకు రక్త సంబంధమే అన్నీనా ? మాది మనసుల బంధం.

సరిత : సరే బాబా, నేను ఈ విషయం గురించి నీతో వాదించదలుచుకోలేదు. సమయం వచ్చినప్పుడు చూద్దాం. పదా అసలు మీ ఇద్దరూ ఎలా పడుకుంటారో నాకు చెప్పు.

లత : ఎలా పడుకుంటాం అంటే, అందరూ పడుకున్నట్టే పడుకుంటాం.

సరిత : అరె నా బంగారం, నా ఉద్దేశం, మీ ఇద్దరూ దగ్గరదగ్గరగా పడుకుంటారా లేదా దూరదూరంగానా ?

లత : దగ్గరదగ్గరే పడుకుంటాం, ఎందుకు అడుగుతున్నావు ?

సరిత : (పెద్దగా నిట్టూర్చుతూ) హాయ్ ! ఒక అందమైన యువకుడు నా పక్కన పడుకుంటే నేను అసలు నిద్రపోయేదాన్నే కాదు, అతన్ని అతుక్కుపోయి ఉండేదాన్ని. మీ ఇద్దరూ విడివిడిగా పడుకుంటారా లేక కౌగిలించుకుని పడుకుంటారా ?

లత : ఎప్పుడైనా విడివిడిగా, ఎప్పుడైనా కౌగిలించుకుని, ఎందుకు అందులో విశేషం ఏముంది ?

సరిత : అబ్బా... యార్ నీకు ఏమీ అనిపించదా ఏంటి ?

లత : ఏం అనిపించాలి ?

సరిత : నువ్వు పూర్తిగా అమాయకపురాలివి, సరే వదిలేయ్, యవ్వనపు రంగులు ఏమిటో నీకేం తెలుస్తుంది. సరే చెప్పు, శివ ఎప్పుడైనా నిన్ను కన్నార్పకుండా చూస్తాడా ?

లత : (కోపంగా) అసలు ఈ కన్నార్పకుండా చూడటం అంటే ఏమిటి ?

సరిత : అరె నా బంగారూ, నేను చెప్పే ఉద్దేశం ఏంటంటే, అతను నీ పిర్రలని లేదా నీ రొమ్ములని ఎప్పుడైనా ఆశగా చూస్తాడా ?

లత : (శివ తన రొమ్ముల వైపు ఆశగా చూసిన ఆ క్షణం ఆమెకి గుర్తుకొచ్చింది, లత కొంచెం అసౌకర్యంగా ఫీల్ అయింది కానీ వెంటనే తనని తాను కంట్రోల్ చేసుకుంది) లేదు.

సరిత : చూస్తుంటే అతను కూడా నీలాగే అమాయకుడిలా ఉన్నాడు.

లత : (సరితని కొడుతూ) ఏం మాట్లాడుతున్నావు నువ్వు ?

సరిత : మరి ఏమని చెప్పను, ఇద్దరూ యవ్వనం లోకి వచ్చారు కానీ మీలో ఎలాంటి కోరికలు కలగడం లేదు.

లత : నువ్వు ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు ?

సరిత : అరె నేను చెప్పేదేంటంటే ఎప్పుడైతే అబ్బాయి, అమ్మాయి యవ్వనం లోకి వస్తారో వాళ్ళు ఒకరికొకరు ఆకర్షితులవుతారు. అబ్బాయిని అమ్మాయి ఆకర్షిస్తుంది, అలాగే అమ్మాయిని అబ్బాయి ఆకర్షిస్తాడు. నీ సంగతి ఎలాగూ ఏమీ లేదు ఎందుకంటే నువ్వు శివ తప్ప ఎవరి సంప్రదింపుల్లోనూ లేవు, కానీ శివ నీతో పాటు చాలా మంది అమ్మాయిలని కలుస్తాడు, చూస్తాడు అయినప్పటికీ అతనికి అమ్మాయిల పట్ల ఎలాంటి ఆకర్షణ లేదు. సాధారణంగా ఈ వయస్సులో అబ్బాయిలు అమ్మాయిల శరీర భాగాల పట్ల ఆకర్షితులవుతూనే ఉంటారు. ఇది సహజం. వాళ్ళు అమ్మాయిలని ఎలా చూస్తారంటే ఇప్పుడే పట్టుకుని తినేస్తారేమో అన్నట్లు చూస్తారు. అలాగే అమ్మాయిలు కూడా ఎవరైనా అబ్బాయి తనతో అవన్నీ చేయాలని కోరుకుంటారు. కానీ మీ ఇద్దరూ ఏదో వేరే గ్రహం నుంచి వచ్చిన ప్రాణుల్లా కనిపిస్తున్నారు.

శివ తనని ఎందుకు అలా ఆశగా చూశాడో లత కి ఇప్పుడు అర్థమైంది, అంటే శివ తన శరీర భాగాల పట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడా ? ఈ ఆలోచన రాగానే లత చెంపలు ఎర్రబడ్డాయి. అతను తన రొమ్ములని ఎంత ఆసక్తిగా చూస్తున్నాడు. లత మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు పుట్టుకొచ్చాయి. కానీ ఆమె ఈ విషయం గురించి సరిత కి ఏమీ చెప్పాలనుకోలేదు. అందుకే లత మౌనంగానే ఉండిపోయింది. అయితే సరిత ఊరుకునే రకం కాదు.

సరిత : మీ ఇద్దరి మధ్య ఏదైనా గొడవ జరిగిందా ? నేను చెక్ చేయాల్సిందే.

లత : ఏం చెక్ చేయాలి ?

సరిత : అదే మీరిద్దరూ మామూలు గానే ఉన్నారా లేదా అని ?

లత : (ఆమెకి నవ్వు వస్తోంది) మరి నువ్వు డాక్టరువా మమ్మల్ని చెక్ చేయడానికి ?

సరిత : నా బంగారం, ఇవన్నీ చెక్ చేయడానికి డాక్టర్ కావాల్సిన అవసరం లేదు, అనుభవం ఉండాలి, అది నా దగ్గర ఉంది.

లత : (సందిగ్ధంలో) నువ్వు ఏం చేయాలనుకుంటున్నావు ?

సరిత : నువ్వు మామూలుగా ఉన్నావా లేదా అని నీకు తెలుసుకోవాలని లేదా ?

లత : (ఏదో ఆలోచించి) వుంది.

సరిత : అయితే నన్ను చెక్ చేయనివ్వు. ముందు నేను తలుపు మూసేస్తాను. (సరిత వెళ్లి తలుపు మూసేసింది, లత కేవలం ఆమెని చూస్తూ ఉండిపోయింది) ఇప్పుడు నీ కళ్లు మూసుకో (లత అలా చేయకపోయేసరికి) ఒసేయ్ మూసుకోవే.

లత : (తన కళ్లు మూసుకుంది, అప్పుడే తన ఒక రొమ్ము మీద సరిత చేయి తగలడాన్ని లత గమనించింది, లత వెంటనే తన కళ్లు తెరిచి కొంచెం కోపంగా) నువ్వు ఏం చేస్తున్నావు ?

సరిత : నీకు తెలుసుకోవాలని లేదా ? ఒకవేళ తెలుసుకోవడం ఇష్టం లేకపోతే వదిలేయ్, నేను వెళ్ళిపోతాను.

లత : (నిజంగానే తను మామూలుగా ఉన్నానో లేదో తెలుసుకోవాలి కదా అని లత ఒప్పుకుంది) సరే.

సరిత : అయితే నీ కళ్లు మూసుకో, ఇక మీద నీ కళ్లు తెరవకు, అలాగే ఎవరో అబ్బాయే నీతో ఇదంతా చేస్తున్నాడని ఊహించుకో, నీకు ఎలాంటి అనుభూతి కలుగుతుందో అనుభవించు.

లత ఎలాంటి సమాధానం ఇవ్వకుండా తన కళ్లు మూసుకుంది. అయితే ఇప్పుడు ఆమె ఎవరి గురించి ఆలోచించాలి ? ఆమెకి తెలిసింది ఒక్కడే ఒక అబ్బాయి, శివ. మరి ఇది శివనే చేస్తున్నాడని ఊహించుకోవాలా ? అలా ఆలోచించగానే లత మనసులో అలజడి మొదలైంది. సరిగ్గా అదే సమయంలో తన రొమ్ము మీద ఒక చేయి తాకడాన్ని ఆమె తెలుసుకుంది, ఆ చేయి తన రొమ్ముని నిమురుతోంది. శివనే తన రొమ్ముని నిమురుతున్నాడని భావించగానే లత శరీరంలో వింతైన గిలి పుట్టింది, ఆమె శ్వాస వేగంగా మారడం మొదలైంది. సరిత ఎలాగైతే ఆమె రొమ్ములని నిమురుతుందో లతకి ఏదో తెలియని మత్తు కమ్ముకుంటోంది. సరిత ఇప్పుడు తన రెండు చేతులతో లత రొమ్ములని నిమురుతోంది, దాంతో లత తన కళ్ళని గట్టిగా మూసుకుని తన కింది పెదవిని పళ్లతో గట్టిగా కోరుకుంటోంది. లత నోటి లో నుండి ఉమ్మ్, ఉమ్మ్ అనే మూలుగులు రావడం మొదలయ్యాయి. దీని ఫలితంగా లత పూకులో నుండి రసాలు కారడం మొదలైంది, తన పూకులో కలుగుతున్న సలసల లాంటి జిల ని అనుభవిస్తూ లత తన తొడలని మరింత దగ్గరగా బిగించుకుంది. లతకి ఈ అనుభూతి ఎంత ఆనందాన్ని ఇస్తోందో ఆమె చెప్పలేకపోతోంది. కొద్దిసేపటి తర్వాత సరిత లతని వదిలేసింది. సరిత తనని వదిలేసిందని లత గమనించినప్పుడు తన కళ్లు తెరిచి, ఎందుకు ఆపేశావు అన్నట్లు ప్రశ్నార్థక చూపులతో సరితని చూసింది. సరిత చిరునవ్వు నవ్వుతుండటంతో లత సిగ్గుపడి తన చూపులని కిందికి దించుకుంది.

సరిత : ఇందులో సిగ్గుపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఇదంతా సహజమే. సరే ఇప్పుడు నువ్వు మామూలు గానే ఉన్నావని తేలిపోయింది. నీలో కూడా అమ్మాయిల లాంటి భావనలు ఉన్నాయి.

లత : (ఇప్పటికి తేరుకుని, ఆ తర్వాత నవ్వుతూ) మరి డాక్టర్ గారూ ఇంకేం తెలిసింది ?

సరిత : (డాక్టర్ టోన్‌లో) మిస్ లత తెలిసింది ఏమిటంటే, మీతో జరుగుతున్నది అలాగే కొనసాగాలని మీరు కోరుకుంటున్నారు. ఏంటి సరిగ్గా చెప్పానా ?

లత సిగ్గుతో తన కళ్లు కిందికి దించుకుంది.

సరిత : నా బంగారం, ఇందులో సిగ్గుపడాల్సిన విషయమేమీ లేదు, ప్రతి మామూలు అమ్మాయి తనని ఇష్టపడే అబ్బాయి తనతో ఇవన్నీ చేయాలని కోరుకుంటుంది. ఇక మీద నువ్వు చేయించుకోవాల్సిన పనులన్నీ కళ్లు మూసుకుని ఎవరి గురించైతే ఆలోచిస్తున్నావో వాడితోనే చేయించుకో.

అని చెప్పి సరిత నవ్వుకుంటూ బయటికి వెళ్లిపోయింది. ఆమె వెనక గందరగోళంలో మునిగిపోయిన లతని ఒంటరిగా వదిలి వెళ్ళింది. లత చాలా సేపటి వరకు అలాగే కూర్చుండిపోయింది, శివ లోపలికి ఎప్పుడు వచ్చాడో కూడా ఆమెకి తెలియలేదు.