Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[Train222]

కూతురికి స్నాక్స్ పెట్టిన నయనీ రాత్రి వంటకు సంబంధించిన ఏర్పాట్లు చేస్తోంది. వంట చేస్తున్నా ఆమె మనసంతా తన జీవితం, కూతురి భవిష్యత్తు గురించే ఆలోచిస్తోంది.

అంతలో పక్క ఫ్లాట్‌లో గాయాలతో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న కృష్ణ గుర్తొచ్చాడు.

"ఇప్పుడెలా ఉన్నాడో..." అనుకుంటూ ఆందోళనకు గురైన నయనీ, చేస్తున్న పనిని పక్కన పెట్టింది.

కూతురితో,
"నువ్వు హోమ్‌వర్క్ చేసుకోమ్మా... అమ్మ కృష్ణ అంకుల్‌ను చూసి ఇప్పుడే వస్తాను."
అని చెప్పి వెంటనే కృష్ణ ఫ్లాట్‌కు వెళ్లింది.

తలుపు తెరిచి లైట్లు వేసి లోపలికి వెళ్లిన నయనీకి... మంచంపై ఉండాల్సిన కృష్ణ నేలపై పడి కనిపించాడు.

"కృష్ణా...!" అంటూ అతని దగ్గరకు పరుగెత్తింది.

తొడ దగ్గర ఉన్న గాయం నుంచి రక్తం కారుతోంది. కృష్ణ కదలిక లేకుండా పడి ఉండటంతో నయనీ ఒక్కసారిగా భయపడిపోయింది.

వెంటనే డాక్టర్ జయంతికి ఫోన్ చేసింది.

జయంతి:
"చేతికి, తలకు కూడా గాయాలయ్యాయి కదా... మరి అక్కడ ఏమైనా రక్తం కారుతుందా?"

కృష్ణను ఆందోళనగా చూస్తూ నయనీ అతని చేతిని, తలను పరిశీలించింది.

నయనీ:
"లేదు జయంతి... అక్కడ రక్తం రావడం లేదు. తొడ దగ్గర గాయం నుంచే రక్తం కారుతోంది."

జయంతి:
"సరే... నువ్వు కంగారు పడకు. అతన్ని కదపకుండా అక్కడే ఉండు. నేను వెంటనే వస్తున్నాను."

ఫోన్ పెట్టిన కొద్దిసేపటికే జయంతి కృష్ణ ఫ్లాట్‌కు చేరుకుంది. నేలపై కదలిక లేకుండా ఉన్న కృష్ణను చూసిన ఆమె వెంటనే అతని పరిస్థితిని పరిశీలించడం ప్రారంభించింది.

కృష్ణ తొడ నుంచి కారుతున్నా రక్తం ను తుడిచేందుకు అప్పటికే ఉన్న బ్యాండేజ్ ను ఓపెన్ చేస్తుండగా అందులో ఇరుక్కొని ఉన్న కృష్ణ మొడ్డా చిన్నగా బయటకు రావడం మొదలు పెట్టింది. అయితే తాను ఎంతో మంది పేషంట్స్ కి ట్రీట్మెంట్ ఇచ్చిన డాక్టర్ కాబట్టి ఆ విషయం పెద్దగా పట్టించుకోలేదు.
అప్పటికి కృష్ణ కు ఇంకా రక్తం కారుతుండటం తో మొదట ఎందుకు ఇలా అయ్యిందో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేసింది.
అక్కడ ఒక రెండు మూడు కుట్లు ఉండి ఉంది అక్కడ నుంచే రక్తం కారుతూ ఉంది. మొదటగా అక్కడ ఉన్న రక్తాన్ని తుడిచి ఈ సారి కృష్ణ మోడ్డను వదిలేసి బ్యాండేజ్ వేసింది. దీంతో కృష్ణ మొడ్డా నిటారుగ లేచి నిలబడి సీలింగ్ వైపు చూసింది. అలాంటి మొడ్డా నీ జయంతి ఇప్పటివరకు కొన్ని మాత్రమే చూసింది.కానీ మొదటి సారి ఇలా నాటు గా ఉన్న వయస్సులో ఉన్న యువకుడి మొడ్డా ను చూడటం తో జయంతి కి ఎలానో అయ్యింది. కానీ వాటిని కంట్రోల్ చేసుకొని వెనుక ఉన్నా నయని విషయం గుర్తుకువచ్చి అటు వైపు తిరిగింది.

నయనీ మాత్రం ఆందోళనగా జయంతి వైపు చూస్తూ నిలబడిపోయింది.


జయంతి చికిత్స పూర్తి చేసిన తర్వాత ఇద్దరూ కలిసి కృష్ణను మెల్లగా బెడ్‌పై పడుకోబెట్టారు. అతన్ని జాగ్రత్తగా సర్ది, పక్కనే ఉన్న సోఫాలో నయనీ, జయంతి కూర్చున్నారు.

కొద్దిసేపు సాధారణ విషయాలు మాట్లాడుకున్న తర్వాత నయనీ చూపు మళ్లీ కృష్ణ వైపు వెళ్లింది.

ఆమె ముఖంలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించింది.

నయనీ:
"జయంతి... కృష్ణ పరిస్థితి ఎలా ఉంది? నాకు చాలా భయంగా ఉంది."

జయంతి కాసేపు మౌనంగా ఉండి నయనీ వైపు చూసింది.

జయంతి:
"నయనీ... ఇప్పటివరకు నా దగ్గరకు వచ్చిన ఎన్నో రకాల పేషెంట్లను చూశాను. వాళ్ల పరిస్థితిని బట్టి అవసరమైన పరీక్షలు చేసి, అందుకు తగ్గట్టుగా చికిత్స అందించాను."

ఒక్కసారి కృష్ణ వైపు చూసి మళ్లీ నయనీతో మాట్లాడింది. నువ్వు వెళ్ళి పాప పడుకోబెట్టి త్వరగా ఇక్కడికి రా అని చెప్పింది.

ఒక అరగంట తరువాత నయనీ కృష్ణ ఉంటున్న ఇంట్లోకి వచ్చింది ఆమె వచ్చేపటికి జయంతి ఫోన్ లో మాట్లాడుతూ ఉంది.

ఒక ఐదు నిమిషాల తరువాత ఫోన్ పెట్టేసి నయని తో మాట్లాడటం పెట్టేసింది.

నాయని:- ఇప్పుడు కృష్ణకు ఎలా ఉంది


జయంతి: ఇప్పటికీ బాగానే ఉన్నా
"కానీ కృష్ణ విషయంలో ఇప్పుడు కనిపిస్తున్న పరిస్థితి నాకు కూడా పూర్తిగా అర్థం కాలేదు. అందుకే నేను మా ప్రొఫెసర్‌కు ఫోన్ చేశాను."

నయనీ ఆసక్తిగా ఆమె వైపు చూసింది.

జయంతి:
"నువ్వు వచ్చినప్పుడు కూడా నేను ఆయనతోనే ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నాను. ఆయన చెప్పిన విధంగానే ఇప్పుడు కృష్ణకు చికిత్స అందించాలి. పరిస్థితిని జాగ్రత్తగా గమనిస్తూ ఉండాలి."

నయనీ మౌనంగా కృష్ణ వైపు చూసింది.

ఆమె ముఖంలో ఆందోళన ఇంకా అలాగే ఉంది.

నయనీ:
"అంటే... కృష్ణకు ప్రమాదం ఏమీ ఉండదా?"

జయంతి నయనీని ధైర్యపరుస్తూ,

జయంతి:
"ప్రస్తుతం మనం కంగారు పడాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ ఆయన చెప్పిన సూచనలను మాత్రం కచ్చితంగా పాటించాలి."

జయంతి కాసేపు మౌనంగా ఉండి కృష్ణ వైపు చూసింది.

జయంతి:
"కృష్ణకు తలకు, చేతులకు తగిలినట్టే తొడ దగ్గర కూడా బలమైన దెబ్బ తగిలింది. అయితే ఆ ప్రాంతంలో ఉన్న నరాలు, రక్తనాళాలపై గాయం ప్రభావం చూపడంతో అతని జననాంగం అంటూ చెప్పడంతో నయని అర్థంకానట్లు మొహం పెట్టీ జననాంగం అంటూ పలకడానికి ఇబ్బంది పడటం తో జయంతి సిగ్గు పడుతూ కృష్ణ మొడ్డా సాధారణ స్థితికి రావడం లేదు."

నయనీ ఆందోళనగా జయంతి వైపు చూసింది.

జయంతి:
"దీన్ని మెడికల్ భాషలో ప్రియాపిజం అంటారు. అంటే సెక్యువల్ ఫీలింగ్ లేకపోయినా మొడ్డా ఎక్కువసేపు స్తంభించి ఉండే పరిస్థితి. ముఖ్యంగా ఇది నాలుగు గంటలకు మించి కొనసాగితే అత్యవసర వైద్య పరిస్థితిగా పరిగణిస్తాం. ఎక్కువసేపు అలాగే ఉంటే కణజాలానికి నష్టం జరిగే ప్రమాదం ఉంటుంది."

ఆ మాటలు విన్న నయనీ ఒక్కసారిగా వణికిపోయింది.

నయనీ:
"నాలుగు గంటలకంటే ఎక్కువైతే...?"

అంటూ భయంతో కృష్ణ వైపు చూసింది.

జయంతి ఆమె భుజంపై చేయి వేసి,

జయంతి:
"అందుకే మనం ఆలస్యం చేయకుండా చికిత్స కొనసాగించాలి. నువ్వు భయపడకు."

అంది.

కానీ జయంతి మాటలు విన్న తర్వాత కూడా నయనీ ముఖంలో భయం మాత్రం తగ్గలేదు.

జయంతి చెప్పింది విన్న నయనీ ఒక్కసారిగా కంగారుపడింది.

నయనీ:
"అయితే ఇప్పుడు ఏం చేయాలి జయంతి?"

జయంతి వెంటనే సమాధానం చెప్పకుండా కృష్ణ వైపు చూసి, ఆ తర్వాత చూపు పక్కకు తిప్పుకుంది.

జయంతి:
"ముందుగా... అది తగ్గేలా చేయాలి."

నయనీ:
"అదే కదా... మరి ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తున్నావు? ఏదో ఒకటి చేసి కృష్ణను సాధారణ స్థితికి తీసుకురా."

జయంతి కొంచెం ఇబ్బందిగా నయనీ వైపు చూసింది.

జయంతి:
"అది అంత సింపుల్‌గా అనుకున్నంత విషయం కాదు నయనీ..."

నయనీ:
"ఎందుకు? నువ్వే కదా డాక్టర్‌వి. ఏం చేయాలో నీకే బాగా తెలుసు."

జయంతి తల దించుకుని, కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉంది.

జయంతి:
"నువ్వు ఇంకా అర్థం చేసుకోలేదు... నేను చెప్పేది ఏంటంటే..."

అని ఆగిపోయింది.

నయనీ అయోమయంగా ఆమె ముఖం వైపు చూస్తూ,

నయనీ:
"ఏంటి జయంతి? సూటిగా చెప్పు."

అని అడిగింది.

జయంతి మాత్రం కొద్దిగా సిగ్గుపడుతూ చూపు తప్పించింది.


ఇద్దరూ మాట్లాడుకుంటుండగానే బెడ్‌పై పడుకున్న కృష్ణ ఒక్కసారిగా కదలడం మొదలుపెట్టాడు.

అది గమనించిన జయంతి వెంటనే అతని దగ్గరకు వెళ్లి చేతిని పట్టుకుని నాడిని పరిశీలించింది. పరిస్థితిని గమనించిన ఆమె ఆందోళనగా నయనీ వైపు తిరిగింది.

జయంతి:
"కృష్ణ కింద పడిపోయి ఎంతసేపు అయింది?"

నయనీ:
"నాకు కచ్చితంగా తెలియదు జయంతి... నేను చూసిన వెంటనే నీకు ఫోన్ చేశాను."

జయంతి కాసేపు మౌనంగా కృష్ణను చూస్తూ నిలబడిపోయింది.

ఇలాంటి పరిస్థితిని తన వైద్య జీవితంలో ఆమె ఎప్పుడూ ఎదుర్కోలేదు. ఏం చేయాలో అర్థం కాకపోయినా, కృష్ణ పరిస్థితి మరింత విషమించేలోపు నిర్ణయం తీసుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని ఆమెకు తెలుసు.

అయితే తన అనుభవంతో మాత్రమే చికిత్స చేయడం ఇప్పుడు సరైనది కాదని భావించింది.

కొద్దిసేపటి క్రితం తన ప్రొఫెసర్‌తో మాట్లాడిన మాటలు ఆమెకు గుర్తొచ్చాయి.

"ఆయన చెప్పిన విధంగానే చికిత్స అందించాలి..."

అని నిర్ణయించుకుంది.

తనకు ఎంత సంకోచంగా ఉన్నా, ప్రొఫెసర్ సూచించిన విధానాన్ని తప్పకుండా పాటించి కృష్ణకు చికిత్స అందించాలనే నిర్ణయానికి వచ్చింది.

జయంతి నయనీ వైపు తిరిగి,

జయంతి:
"నయనీ... నేను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను. మా ప్రొఫెసర్ చెప్పిన విధంగానే కృష్ణకు చికిత్స చేయాలి. ఇంక ఆలస్యం చేయడం మంచిది కాదు."

అని చెప్పింది.

నయనీ ఆందోళనగా ఆమె వైపు చూసింది.