Incest உன்னிடத்தில் என்னைக் கொடுத்தேன்.

[monor]

“ச்சீ!! ஒரு பிரண்ட்டோட மனைவிகிட்ட, அதுவும் உங்க தங்கச்சி கிட்டே இப்படியா‌ பேசுவீங்க? பிகேவ் பண்ணுவீங்க? நான் சென்ஸ்!! கைய எடுங்க . அதுமில்லாம நான் உங்களுக்கு தங்கச்சி. ‌ ஒரு தங்கச்சி கிட்ட ஒரு அண்ணன் இப்படி எல்லாம் அசிங்கமா பேசலாமா, நடந்துக்கலாமா? இப்படிப்பட்ட அசிங்கமான நினைப்பு வச்சிருக்கிற உங்களோட வந்ததே தப்பு. நான் கிளம்பறேன்.” என்று கோவத்துடன் சொல்லி எழுந்து செல்ல முற்பட்டாள்.

“அமுதா!! பிளீஸ்!! யாருக்கும் தெரியாம ஒரே ஒரு‌ தடவ மட்டும் பண்ணிக்கலாம்.” என்றேன்.

“ச்சீய்,… என்னன்ணா பேசறீங்க? நீங்க இப்படி என் கிட்டே கெஞ்சறது அசிங்கமா இருக்குண்ணா! இப்படி என் கிட்டே கேக்க உங்களுக்கு எப்படி தைரியம் வந்தது?!! இப்படி என் கிட்ட கேக்க உங்களுக்கு வெக்கமா இல்ல? நான் என்ன நீங்க தாலி கட்டின பொண்டாட்டியா? இல்ல, உங்களோட லவ்வரா? நான் உங்க தங்கச்சின்றது உங்களுக்கு மறந்திருந்தாலும், இப்ப நான் உங்க ஃப்ரண்டோட வைஃப்ன்றதை ஞாபகம் வச்சுக்கோங்க. இதுக்கு மேல இந்த மாதிரி என் கிட்டே பேசுனீங்கன்னா எனக்கு கெட்ட கோவம் வரும். கத்தி ஊரை கூட்டி உங்களை அசிங்கப் படுத்திடுவேன். மரியாதையா ஒரு அண்ணனா நடக்கப் பாருங்க.” என்று முகத்தில் கோபம் கொப்பளிக்க அங்கிருந்து கிளம்பப் பார்த்தாள்.

சுற்றி யாரும்‌ இல்லை என்பதை நான் பார்த்து உறுதி‌ செய்து கொண்டு, எங்கிருந்து அவ்வளவு தைரியம் வந்ததோ, திடீரென்று அவளை பின்னாலிருந்து இருக்க கட்டி என்னோடு சேர்த்தணைத்து மணலில் தள்ளினேன்.

தடுமாறி மணலில் மல்லாக்க விழுந்தவள், “ஆஆஆஆஆ!! அண்ணா! என்ன பண்றீங்க!! விடுங்க!! ப்ளீஸ்!!” என்று கத்தினாள்.


அவள்‌ என்ன கத்தினாலும் யாருக்கும் கேக்காத இடத்திலும், யாரும் உதவிக்கு வர முடியாத இடத்திலும் நாங்கள் இருந்தது எனக்கு கொஞ்சம் தைரியத்தை கொடுத்தது.

நான் கட்டிப் பிடித்து தள்ளி விட்டதில் அமுதா மனற்பரப்பில் மல்லாக்கப் படுத்தாள்.

மல்லாக்கப் படுத்தவளின் கைள் இரண்டையும் என் கைகளோடு கோர்த்துக்கொண்டு, அவள் மேல் ஏறி, அப்படியே கட்டிப்பிடித்து உருண்டு, என் வாய்க்குள் அவள் உதடுகளைக் கவ்வினேன்.

வில்லனிடம் மாட்டிக்கொண்ட கதா நாயகி போல என்னிடமிருந்து விடுபட திமிறினாள்.

அவள் கத்த முடியாமல் கை கால்களை உதறி திமிறியபடி என்னிடமிருந்து தப்பிக்க போராடிக்கொண்டு இருந்தாள். அவள் கை கால்களை உதறிக்கொண்டிருந்ததால் எங்களைச் சுற்றிலும் மணல் சிதறிப் பறந்தது.

“பேசாம படு அமுதா.” என்று சொல்லி கொண்டே உதறிக்கொண்டிருந்த அவள்‌ கால்களை என்‌ கால்களுக்குள் கிடுக்கிப் பிடி போட்டு பின்னி அடக்கி, அவள்‌ தலையை என் பக்கமாக வலுக்கட்டாயமாக திருப்பி அவள் உதடுகளைக் கவ்வி உறிஞ்சினேன்.

“ச்சீய், பொம்பள பொறுக்கி. என்னை விடுடா.” என்று சொல்லிக்கொண்டே அமுதா இன்னும்‌ அடங்காமல் திமிறிக் கொண்டே இருந்ததால், நான் அவள்‌ தலையை மனல் தரையோடு வைத்து அழுத்தி ஒரு கையால் பிடித்து கொண்டு மற்றொடு கையால், என் கைக்கு அடங்காத அவள்‌ வலது பக்க முலையை சுடிதார் டாப்ஸோடு பிசைந்து எடுத்தேன்.

இப்படி அவள் உதடுகளைக் கவ்வி உறிஞ்சுவதும், அவள் முலைகளை கசக்கி விடுவதுமாக இருக்க, திடீரென என்னை தள்ளி விட, நான் மணலில் மல்லாக்க விழுந்தேன்.

விழுந்த என்னை உடைகளை சரி செய்து கொண்டே பெரு மூச்சு வாங்கியபடி ஒரு மாதிரியாக கேவலப் பார்வை பார்த்தாள்.

அமுதா என்னை வெறுக்காமல் இருக்கவும், நான் நல்லவன் என்ற இமேஜை காப்பாற்றிக்கொள்ளவும், ஏற்கனவே லவ்வர் இருந்து அவள் இறந்து விட்டதைப் போலம் ஒரு நாடகத்தை ஆரம்பித்தேன்.

“சாரி,… அமுதா. என்னோட லவ்வர் ஞாபகம் வந்துடுச்சு அதான் அப்படி நடந்து கிட்டேன். சாரி."

என் பேச்சைக் கண்டு கொள்ளாமல் உதாசீனப்படுத்தி கோவித்துக்கொண்டு அவள் இன்னொரு இடத்துக்கு போய் வேறு பக்கம் தலையை திருப்பிக்கொண்டு கோபத்தை முகத்தில் காட்டியபடி உட்கார்ந்திருந்தாள்.

ஒரு ஐந்து நிமிடம் கழித்து எழுந்த நான், அவள் அருகில் சென்று உட்கார்ந்தேன். அவள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்த என்னை முறைத்துப் பழிப்பு காட்டி, கொஞ்சம் தள்ளி உட்கார்ந்தாள்.

“சத்தியமா சொல்றேன் அமுதா. பீச்சுக்கு அடிக்கடி நானும் என் லவ்வரும் வந்து இப்படிதான் தனியா உக்காந்து பேசிகிட்டு இருப்போம். உன்னை மாதிரிதான் அவ அழகா கொஞ்சம் டைட்டா ட்ரெஸ் பண்ணுவா. இந்த ட்ரெஸ்ல உன்னை குளோசப்ல பாத்ததும் அவ ஞாபகம் வந்திடுச்சு அமுதா. அதனாலதான் என்னையே மறந்து உன் கிட்டே அப்படி நடந்துகிட்டேன். இனி அந்த மாதிரி உன் கிட்டே முரட்டுத் தனமா நடந்துக்க மாட்டேன்.”

“என் கூட பேசாதீங்க.”

“சாரி அமுதா. “

ஒரு பத்து நிமிடம் இருவரும் எதுவும் பேசிக்கொள்ள வில்லை.

அவள் மெல்ல என்னை திரும்பிப் பார்த்தாள்.

நான் அழுவது போல முகத்தை வைத்துக்கொன்டு கண்கள் கலங்க, தரையைப் பார்த்து உட்கார்ந்திருந்தேன்.

நான் அழுவதைப் பார்த்த்தும், அவள் தாங்க முடியாமல், அண்ணா, எதுக்கு அழறீங்க? அழாதீங்க. உங்க லவ்வர் நினைப்புலதான் என் கிட்டே அப்படி நடந்துகிட்டீங்கன்றதை நான் புரிஞ்சுகிட்டேன். அழாதீங்க.”

“என்னை மன்னீசிடு அமுதா.” என்று சொல்ல அவள் என் பக்கத்தில் என்னை நெருங்கி வந்து, என் கன்னத்தில் வழியும் கண்ணீரை துடைத்து விட்டு,
“ஏத்தனை வருஷமா லவ் பண்றீங்க?”

“இப்பதான் ஒரு மூணு வருஷமா.”

“நீங்க லவ் பண்ற விஷயம் உங்க வீட்டுக்கு தெரியுமா?”

“ஹுஹும்,… தெரியாது.”

“லவ்வர் அழகா இருப்பாங்களா?”

“அதான் உன்னை மாதிரி இருப்பான்னு சொல்லிட்டேன்ல. அப்புறம் அழகா இருப்பாளான்னு கேட்டா என்ன அர்த்தம்.”

“சும்மா கேட்டேன். அவங்க இப்ப எங்க இருக்காங்க?”

“…………………………………!!”

“சாரி. சொல்ல வேண்டாம். வீட்ல சொல்லி சீக்கிரமா அவங்கள கல்யாணம் பண்ணிக்கோங்கண்ணா. நீங்க என் கிட்டே நடந்துகிட்டதிலேர்ந்தே அவங்கள எப்படி டீப்பா லவ் பண்ணி இருப்பீங்கன்றது புரியுது.”

“அவளை இனிமே நான் கல்யாணம் பன்ண முடியாது!!”