Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

Shajith bro ...nenga yen oru comment ku ivolo big review comment podringaa..
Intha story la vara post ha vida unga comment romba long ... ithuku unga thought la nenga oru story present panlam. Comments ku reply pandranthu unga virupam but konjam short ha solunga

நண்பரே  உங்கள் point புரிகிறது. இனிமேல் முடிந்தவரை கொஞ்சம் short-ஆ comment பண்ண முயற்சி செய்கிறேன். ஆனால் நான் ஏன் சில நேரங்களில் இவ்வளவு நீளமாக reply பண்ணுகிறேன் என்பதற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கு.
இந்தக் கதையை நான் ஆரம்பத்திலிருந்தே படித்து வருகிறேன். யாழினி ராம் ஏற்கனவே இரண்டு முறை கதையை இடையில் நிறுத்தியிருக்கிறார்கள். அந்த நேரங்களில் என்னைப் போல நிறைய வாசகர்கள் தனிப்பட்ட முறையிலும், பொதுவாகவும் “கதையை தொடர்ந்து எழுதுங்கள், இந்தக் கதையை முடித்துவிட்டு பிறகு வேறு கதை எழுதினாலும் பரவாயில்லை” என்று கேட்டிருக்கிறோம். அந்த அளவுக்கு இந்தக் கதையைத் தொடர்ந்து படிக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு வாசகர்களிடம் இருந்தது.
அதனால்தான் இப்போது மீண்டும் மீண்டும் ஆசிரியரிடம் “இதைச் செய்யுங்கள், அதைச் செய்யுங்கள், கதையை இப்படி மாற்றுங்கள்” என்று நாமே அழுத்தம் கொடுப்பது எனக்கே கொஞ்சம் சங்கடமாக இருக்கிறது. ஆசிரியருக்கு ஒரு பாதை இருக்கிறது; வாசகருக்கு ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருக்கிறது. இரண்டையும் கலக்காமல் இருப்பதுதான் நல்லது.
“ஆசைப்பட்டதெல்லாம் கிடைத்துவிட்டால், வாழ்க்கையில் சுவாரஸ்யமே இருக்காது” என்பார்கள். அதே மாதிரி ஒரு கதையும் நாம் நினைத்தபடி மட்டுமே நகர வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் நண்பரே — கதையை விமர்சிப்பதற்கும், கதாபாத்திரங்களை தனிப்பட்ட முறையில் தீர்ப்பளிப்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.
“இந்த இடத்தில் கதையின் வேகம் குறைகிறது”, “இந்த சம்பவத்துக்கு இன்னும் கொஞ்சம் விளக்கம் கொடுத்திருக்கலாம்”, “இந்த கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை இன்னும் ஆழமாக காட்டியிருக்கலாம்” — இவை கதையைப் பற்றிய விமர்சனங்கள். இப்படிப்பட்ட கருத்துகளை ஆசிரியர் நிச்சயமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
ஆனால் “இந்தக் கதாபாத்திரத்துக்கு விஷம் வைக்கணும்”, “இவன் புருஷனை விட்டுட்டு ஓடணும்”, “அவனோட இப்படிச் செய்யணும்” என்று கதாபாத்திரத்தின் மீது தனிப்பட்ட தீர்ப்புகளும், அசிங்கமான வார்த்தைகளும் வர ஆரம்பித்தால் அது கதையின் விமர்சனமாக இல்லாமல் போய்விடுகிறது.
“கண்ணாடி வீட்டில் இருப்பவன் கல்லெறியக் கூடாது” என்பார்கள். நாமும் வாசகர்கள்தான்; நமக்கும் பிடித்தது, பிடிக்காதது இருக்கும். ஆனால் ஒரு படைப்பை விமர்சிக்கும்போது அந்தப் படைப்பின் எல்லைக்குள் நின்றுதான் பேச வேண்டும்.
இந்த தளத்தில் இருக்கிற எல்லா கதாசிரியர்களும் தங்களுடைய நேரத்தை ஒதுக்கி எழுதுகிறார்கள். அவர்களுக்கு நம்மிடமிருந்து பெரிய உதவி எதுவும் தேவையில்லை; குறைந்தபட்சம் அவர்களுடைய உழைப்பை மதித்து, நல்லதைப் பாராட்டி, குறையை சொன்னால் கதையின் குறையைச் சொல்லி, தொடர்ந்து எழுத ஊக்கப்படுத்தினாலே போதும்.
குறிப்பாக மண்டோதரி போன்ற நல்ல எழுத்தாளர்களையும் நான் இந்த தளத்தில் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் தொடர்ந்து எழுதுகிறார்களா, இல்லையா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை; ஆனால் நல்ல எழுத்தை எழுதுகிற எந்த எழுத்தாளருக்கும் வாசகர்களுடைய ஒரு நல்ல வார்த்தை பெரிய ஊக்கமாக இருக்கும்.
அதனால் நண்பர்களே, எல்லாரும் கதாபாத்திரங்களைப் பற்றி தீர்ப்பு சொல்லுறதுக்கு பதிலாக, கதையைப் பற்றி பேசிப் பாருங்க. கதையில் என்ன குறை இருக்கிறது என்று சொல்லுங்கள். அந்தக் குறையை ஆசிரியர் அடுத்தடுத்த படைப்புகளில் சரி செய்ய முடியும். அதுதான் உண்மையான விமர்சனம்.
*“குற்றம் பார்க்கின் சுற்றம் இல்லை”*ன்னு ஒரு பழமொழி இருக்கு. அதே நேரத்தில் குற்றமே பார்க்கக்கூடாது என்பதுமில்லை. குறையைச் சொல்லலாம்; ஆனால் சொல்லும் விதத்திலும் ஒரு கண்ணியம் இருக்க வேண்டும்.
என்னைப் பொறுத்தவரை நான் யாரையும் கண்மூடித்தனமாக defend பண்ணவில்லை. கதையில் குறை இருந்தால் நானும் சொல்வேன். ஆனால் கதையின் குறையைச் சொல்லாமல், கதாபாத்திரத்தை மட்டும் குறை சொல்ல ஆரம்பித்தால், அது என்ன மாதிரியான விமர்சனம் என்று நாமே யோசிக்க வேண்டியதுதான்.
நீங்கள் சொன்னது போல, “இவ்வளவு பெரிய comment போடுறீங்களே, நீங்களே ஒரு story எழுதலாமே” — அந்த point-ஐ ஏற்றுக்கொள்கிறேன் நண்பரே . உண்மையிலேயே எனக்கும் கதை எழுத வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கு. ஆனால் நான் இப்போது வெளிநாட்டில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். வேலை நேரம், பயணம், ஓய்வு நேரம் எல்லாம் சேர்ந்து பார்த்தால் ஒரு கதையைத் தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு தேவையான நேரத்தை ஒதுக்க முடியவில்லை.

psychosexual psychiatrist இருப்பதால், அதுபோன்ற வேலைகளுக்கு எனக்கு நேரம் கிடைப்பதில்லை. என் அதிக நேரம் செலவாகிறது. அதனால் எனக்கு நேரமே இல்லை. நிச்சயமாக நானும் எழுத வேண்டும் என்ற ஆசை உண்டு. ஒரு நல்ல காமக்கதையை எழுத வேண்டும் என்ற ஆசையும் உண்டு. இருந்தபோதிலும் எனக்கு நேரமும் வாய்ப்பும் கிடைக்கவில்லை. நேரம் கிடைத்தால் நிச்சயமாக எழுதுவேன்.

ஒருவேளை நான் இந்தியாவில் இருந்து, நேரமும் சூழ்நிலையும் கிடைத்தால் கண்டிப்பாக எழுத முயற்சி செய்வேன். அப்போது என்னுடைய comment-ஐ விட என்னுடைய கதையே பெரியதாக இருக்கலாம்! 
ஆனாலும் உங்கள் suggestion-ஐ மதிக்கிறேன். இனிமேல் முடிந்தவரை short-ஆ comment பண்ண try பண்ணுறேன். ஆனால் சில விஷயங்களுக்கு இரண்டு வரியில் பதில் சொல்ல முடியாது நண்பரே… சில நேரங்களில் இரண்டு வரி சொல்லப் போனால், சொல்ல வந்த கருத்தே பாதியில் நின்றுவிடும். 
கடைசியாக ஒரு வேண்டுகோள் — இந்த தளத்தில் எழுதுகிற எல்லா கதாசிரியர்களையும் ஊக்கப்படுத்துங்கள். பிடிக்கவில்லை என்றால் சொல்லுங்கள்; ஆனால் கதையைப் பற்றி சொல்லுங்கள். பிடித்திருந்தால் இரண்டு வார்த்தை பாராட்டுங்கள். ஒரு எழுத்தாளருக்கு அந்த இரண்டு வார்த்தைகள் கூட அடுத்த அத்தியாயத்தை எழுதுவதற்கான பெரிய ஊக்கமாக இருக்கலாம்.
“எழுத்தாளரின் பேனா அவருடையது; வாசகரின் கருத்து அவருடையது. இரண்டையும் மதித்தால்தான் நல்ல வாசிப்பு.”
அதனால் நண்பரே, உங்கள் கருத்துக்கும் நன்றி. 
இப்போதைக்கு உங்கள் request-ஐ மதித்து… கொஞ்சம் short-ஆ போக முயற்சி செய்கிறேன்! ❤️