06-09-2026, 09:32 PM
Episode -10.1
సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ కుటుంబ సాహసాలు
ఆ వీడియో చూడగానే నాకు తలకి పిచ్చెక్కినట్లు అనిపించింది. నా రక్తం మరిగిపోతోంది. ఇంకా లాభం లేదు, వీడిని ఇలానే వదిలిస్తే నా దివ్యను కాకుండా చేస్తాడు, వీడి కుట్రలో దివ్యను ఇరికించి నా ప్రాణాన్ని నాకు దక్కకుండా చేస్తాడు. ఏదో ఒకటి చేసి వీడి ఆట కట్టించాలి అనుకున్నాను. నా షర్ట్ స్లీవ్స్ మడత పెట్టి, కోపంగా మెట్లు దిగి కిందకు వచ్చాను.
కింద ఉన్న వరుణ్ బండి తాళం తీసుకుని, దివ్య ఉన్న రూమ్ దగ్గరకు వెళ్లి గట్టిగా తలుపు తట్టాను. కొద్దిసేపట్లో ఆమె తన డ్రెస్ మార్చుకుని, ఒక పలుచటి నైటీ వేసుకుని బయటకు వచ్చింది.
దివ్య నన్ను చూసి: "ఏంట్రా... ఏమైంది?" అని అడిగింది.
ఇంతకుముందు వాడి ముందే కావాలని నన్ను 'బావా' అని పిలిచి, ఇప్పుడు 'ఏంట్రా' అని పిలవగానే నాకు ఏదోలా, కొంచెం కోపంగా అనిపించింది.
నేను ఆమె కళ్ళలోకి సూటిగా చూసి: "ఏంటి... ఇంతకుముందు నన్ను ఏమని పిలిచావే? ఇప్పుడు కూడా అలాగే పిలువు" అన్నాను అథారిటీగా.
దివ్య కొంచెం కంగారుపడుతూ: "రేయ్... అది నేను అప్పుడు ఊరికే, వాడికి కోపం తెప్పించడానికి అలా పిలిచానురా."
సంజయ్: "ఇప్పుడు పిలవబోతున్నావా లేదా?" అన్నాను కాస్త సీరియస్ గా.
దివ్య మాట మారుస్తూ: "ఏంటి, ఇది చెప్పడానికేనా తలుపు తట్టి పిలిచావు?" అంది.
ఆమె మాటలకు నేను చెప్పబోయిన అసలు విషయం మర్చిపోయాను. "అదంతా తర్వాత, ముందు వచ్చి నువ్వు నా బండి ఎక్కు" అన్నాను ఆర్డర్ వేస్తూ.
దివ్య: "ఎక్కడికిరా? నీకు ఇదే పనైపోయింది... ఏమైనా ఉంటే ఆ గుడి వెనకాల చెట్టు కింద కూర్చుని మాట్లాడటం. నా చెయ్యి వదులు, ఏమైనా మాట్లాడాలంటే మిద్దె మీదకి (టెర్రస్) వెళ్లి మాట్లాడుకుందాం రా."
సంజయ్: "ఇప్పుడు మాట్లాడటానికి అస్సలు టైమ్ లేదు. రా వచ్చి ముందు నా బండి ఎక్కు" అన్నాను బలవంతంగా.
దివ్య: "రేయ్, నేనిలా నైటీలో ఉన్నాను కదరా. ఉండు ఒక్క నిమిషం, నేను డ్రెస్ మార్చుకుని వస్తాను."
సంజయ్: "అదంతా అవసరం లేదు, ఇక్కడే పక్కనే కదా మనం వెళ్ళేది. ఈ నైటీ చాలు, రా అని చెబుతున్నా కదా!" అని చెప్పి నేను బండి స్టార్ట్ చేయగానే... ఆమె ఏమీ అర్థం కాక, గత్యంతరం లేక వచ్చి బైక్ వెనక కూర్చుంది.
మేము వెళుతుండగా అమ్మ వెంటనే కిటికీ దగ్గరకు వచ్చి, కంగారుగా 'ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?' అని చేత్తో సైగ చేసింది.
దివ్య నా భుజం పట్టుకుని నవ్వుతూ, "అదా అత్తయ్యా... మీ అబ్బాయి నన్ను కిడ్నాప్ చేసుకుపోతున్నాడు" అని అరిచి చెప్పింది.
అమ్మ వెంటనే నవ్వుకుంటూ నెత్తి మీద కొట్టుకుని, "మీకు ఎప్పుడూ ఆటలేనా" అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళింది.
బండి ముందుకు వెళుతుండగా ఆమె నా భుజం మీద గడ్డం ఆనించి, "అసలు మనం ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం రా?" అని అడిగింది.
నేను అన్నాను, "ఇప్పుడు మన ఇంటికి వచ్చాడే ఒక కుర్రాడు. వాడి పేరేంటి?" అని అద్దంలోంచి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగాను.
వాడి పేరు వినగానే ఆమె ముఖం ఎర్రబడిపోయింది, కళ్ళలో భయం కనిపించింది.
"అదుగో... ఆ ఆకుపచ్చ రంగు పెయింట్ వేసిన ఇల్లే వాళ్ళది" అని చూపించింది.
నేను వాళ్ళ ఇంటి ముందు బండి ఆపి, ఆమెను దిగమని చెప్పి తలుపు తట్టబోతే... అప్పటికే ఆ తలుపు కొద్దిగా తెరిచే ఉంది. నేను ఏం చేయబోతున్నానో అర్థం కాక, ఆమె భయంగా నా కళ్ళనే చూస్తూ ఉంది. నేను ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని తలుపు తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళగా, అక్కడ వాడి రూమ్ లోంచి పాటల శబ్దం గట్టిగా వినిపిస్తోంది.
నేను దివ్యను తీసుకువెళ్లి ఇంకో గది పక్కన చాటుగా నిలబడి, "వాడిని బయటకు పిలువు" అని ఆమెకు గుసగుసగా చెప్పాను.
ఆమె భయంతో, సంకోచిస్తూ సంకోచిస్తూ... "శరణ్... శరణ్" అని నెమ్మదిగా పిలిచింది.
ఆమె పిలిచిన శబ్దం వినగానే, వాడు పాములా పరిగెత్తుకుంటూ బయటకు వచ్చాడు.
ఆమెను ఒంటరిగా నైటీలో చూసి, వాడు ఆశ్చర్యంతో: "నువ్వు నా కోసం వచ్చేశావా దివ్య అక్కా! నా కళ్ళనే నేను నమ్మలేకపోతున్నాను. ఉదయం నీ నోరు జుర్రుకున్న రుచి, ఆ సుఖం ఇంకా నా నోట్లోనే, నా మనసులోనే ఉందక్కా" అంటూ కామంతో అన్నాడు.
దివ్య భయంతో నన్ను ఓరకంట చాటుగా చూస్తూ వాడిని అలాగే చూస్తుండిపోయింది. వాడు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, నేరుగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి మెయిన్ తలుపు మూసేశాడు. వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, కసిగా ఆమె నైటీని కింద పట్టుకుని ఒక్కసారిగా పైకి లేపాడు. వాడి ప్రవర్తనను ఊహించని ఆమె, కంగారులో "సంజయ్ కాపాడు!" అని గట్టిగా అరిచింది.
వాడు పైకి లేపిన ఆ నైటీలోంచి... ఆమె తెల్లటి, మచ్చలేని గుద్దా భాగం స్పష్టంగా కనిపించింది. దాన్ని చూసి నేను భయపడిపోయాను, అరె... మా అమ్మ లగే ఈమె కనీసం అండర్ వేర్ కూడా వేసుకోకుండానే, లోపల ఏమీ లేకుండా కేవలం నైటీ మీదే నా బైక్ మీద వచ్చేసిందే అని!
ఆమె "సంజయ్ కాపాడు" అని గట్టిగా అరవడంతో, వాడు భయపడి నైటీని పైకి పట్టుకునే ఉన్నాడు కానీ కిందకి ఆమె అందాలను చూడకుండా, నేను ఎక్కడున్నానో అని వాడి కళ్ళు రూమ్ అంతా వెతుకుతూ భయంతో ఆ నైటీని కిందకి పడేశాడు. ఒకవేళ వాడు కిందకి చూసుంటే... ఆమె పూకు ను బాగా స్పష్టంగా చూసుండేవాడు.
ఆమె గుద్దా అందాన్ని చూసి క్షణకాలం మైమరచిపోయి నిలబడిన నేను, వాడిని చూడగానే ఒక్కసారిగా స్పృహలోకి వచ్చాను. కోపంతో ఊగిపోతూ వాడి మీదకు దూకి వాడిని చితకబాదాను. పక్కనే చేతికి దొరికిన ఒక కర్ర తీసుకుని వాడి కాళ్ళ మీద, వీపు మీద విచక్షణారహితంగా పడేసి కొట్టగా...
"అన్నా అన్నా... ప్లీజ్ వదలండి అన్నా, కొట్టకండి. ఇకపై ఇలా ఎప్పుడూ చేయను అన్నా. ప్లీజ్ అన్నా వదిలేయ్" అని వాడు నొప్పితో అరుస్తూ అరుస్తూ క్షమాపణలు అడిగాడు.
అయినా నా కోపం చల్లారలేదు, కర్రను దూరం పారేసి వాడిని నా కాలితో గట్టిగా తన్ని, "కుక్కా! నీకు నా దివ్య కావాలా? ఆపైన మా అత్తయ్య కూడా కావాలా రా నీకు? బరితెగించి మా ఫ్యామిలీ పరువుతో ఆడుకుంటావా?" అని అరుస్తూ వాడిని కింద పడేసి, లేవనివ్వకుండా గుండెల మీద కాలితో తొక్కాను. నేను చెప్పిన మాటలు విని దివ్య విస్తుపోయి, ఆశ్చర్యంతో శిలలా నిలబడిపోయింది.
నేను ఆమె వైపు తిరిగి, "వెళ్లి వాడి గదిలో ఉన్న మొబైల్ తీసుకురా" అని చెప్పగానే, ఆమె పరిగెత్తుకెళ్లి మొబైల్ తీసుకువచ్చింది. నేను ఆ మొబైల్ తీసుకుని వాడిని కసిగా అడిగాను...
"ఇది ఎంతరా వెధవా, చెప్పు?"
వాడు ఏడుస్తూ, "అది... అది నేను సెకండ్ హ్యాండ్ లో కొన్నాను అన్నా, నాలుగు వేల రూపాయలు ఉంటుంది."
"మరి ఇందులో నువ్వు సీక్రెట్ గా తీసిన వీడియో ఎలా కనిపించకుండా పోయిందని తెలుసా నీకు?" అని అడిగాను. వాడు ఇది వినగానే షాక్ అయి నన్ను చూశాడు.
నేను వాడి కడుపులో గట్టిగా ఒక తన్ను తన్నగానే, "అవునన్నా... అవును నాకు తెలుసు" అన్నాడు భయంతో.
నేను వెంటనే నా మొబైల్ తీసి, వాడు చివరలో ఆ వీడియోలో మాట్లాడుకున్న మాటల రికార్డింగ్ తీసి గట్టిగా ప్లే చేశాను. అది వినగానే దివ్య షాక్ అయి నిలబడింది. వాడి కుట్ర, వాడి నీచబుద్ధి తెలుసుకుని ఆమె తన ఏడుపును, కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకోలేకపోయింది. కోపంతో ఆ పక్కన ఉన్న చీపురుకట్టను తీసుకుని వాడిని కొట్టడానికి రాగా... నేను ఆమెను అడ్డుకుని దాన్ని లాగి పారేశాను.
వాడు వెంటనే ఆమె కాళ్ళ మీద పడిపోయి, "అక్కా నన్ను క్షమించక్కా, నేను తప్పు చేశాను. ఇకపై ఇలాంటి తప్పు కలలో కూడా చేయను. ఈ విషయం బయట వాళ్లకు తెలిస్తే నేను ఉరేసుకుని చచ్చిపోతాను అక్కా, ప్లీజ్ నన్ను వదిలేయండి" అని బతిమాలాడు.
దివ్య వాడిని అసహ్యంగా చూస్తూ: "నువ్వు చావురా వెధవా! నిన్ను నేను సొంత తమ్ముడిలా, చిన్న పిల్లాడిలా అనుకున్నానే! అదీగాక, నీకు మా అమ్మ తన సొంత చేత్తో ఎన్ని రోజులు కడుపు నిండా వండి వడ్డించిందో తెలుసా? అలాంటి వాళ్ళను పోయి నువ్వు ఇలా నీచంగా వాడుకోవాలి అనుకుంటున్నావా? బాగుపడతావా రా నువ్వు! మీ అక్క, అమ్మ రానివ్వు, ఈరోజు వాళ్ళ ముందే ఈ పంచాయితీ తేలిపోవాలి" అని అరిచింది.
అంతే, వాడు భయంతో పరిగెత్తుకెళ్లి కిచెన్ లోంచి ఒక పెద్ద కత్తి తీసుకున్నాడు. వాడిని అలా చూసి నేనూ అనుకున్నాను, వాడు నన్నే పొడవటానికే తీసుకున్నాడని. దివ్య ముఖంలో కూడా ప్రాణభయం కనిపించింది. నేను కంగారుగా వాడి చేతిలో ఉన్న కత్తిని లాక్కోవాలని ముందుకు వెళ్ళగా... వాడేమో ఆ కత్తిని వాడి మెడ దగ్గర పెట్టుకుని ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు నాకు అర్థమైంది, వాడు ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికే ఆ కత్తి తీసుకున్నాడని. నేను వెంటనే ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా పక్కన పడి ఉన్న కర్రను తీసుకుని వాడి కాలి మీద బలంగా విసరగా... ఆ నొప్పి భరించలేక వాడు కత్తిని కింద విసిరేసి కాలు పట్టుకుని 'అమ్మా' అని గట్టిగా అరిచాడు.
నేను పరిగెత్తుకెళ్లి వాడి దగ్గరకు వెళ్లి, "ఒరేయ్! ఆగు, ఏ పిచ్చి పనీ చేయకు. సరే సరే... మేము ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పం, సెక్యూరిటీ అధికారి కంప్లైంట్ అంటూ వెళ్ళం. ఇకపై ఇలాంటి పనులు చేస్తావా?" అన్నాను.
వాడు ఏడుస్తూ, "లేదన్నా... ఇకపై నేను దివ్య అక్క వైపు తలపెట్టి కూడా పడుకోను. నన్ను క్షమించండి. ఈ విషయం కనుక మా అమ్మకు తెలిస్తే వాళ్ళు పరువు కోసం చచ్చిపోతారు అన్నా."
సంజయ్: "అయితే ఇప్పుడు నువ్వు పరువు కోసం చచ్చిపోతే వాళ్ళు తట్టుకోగలరా రా?" అని నిలదీశాను.
వాడు ఏడుస్తూనే ఆమెను, నన్ను దీనంగా చూశాడు.
అప్పుడు దివ్య కొంచెం శాంతించి వాడితో అంది, "ఒరేయ్ శరణ్... నీ వయసు అలాంటిది. బుద్ధిగా చదువుకుని ఒక మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకుంటే, నాలాంటి ఒక అమ్మాయిని కాదురా... నాకంటే అందమైన అమ్మాయిని, మంచి దాన్ని పెళ్లి చేసుకుని సంతోషంగా బతకవచ్చు. ఇప్పుడు నేను వెళ్లి నీ మీద కేసు పెడితే, నీ జీవితం మాత్రమే కాదు... మీ అక్క శరణ్య జీవితం కూడా నాశనమైపోతుందిరా. వాళ్ళు ఉరేసుకుని చావడం తప్ప వేరే దారి లేదు. ఇకనైనా మంచి పిల్లాడిగా, బుద్ధిగా చదువుకుని జీవితంలో గెలవాలని చూడు" అని మంచిగా చెప్పగా... వాడు లేచి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఆమె కాళ్ళ మీద పడి భోరున ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. "అక్కా... నన్ను క్షమించక్కా."
వెంటనే ఆమె మనసు కరిగి, వాడిని "సరే సరే లేరా, ఏడవకు" అని చెప్పి వాడిని పైకి లేపింది.
నేను వెంటనే వాడి మొబైల్ లోంచి సిమ్ కార్డ్ తీసి వాడి చేతిలో పెట్టి, "ఒరేయ్, ఈ మొబైల్ నేను తీసుకుంటున్నాను. దానికి బదులు నీకు నేను వేరే మొబైల్ ఇస్తాను" అన్నాను.
కానీ శరణ్ భయంతో, "వద్దు వద్దు అన్నా... ఈ మొబైల్ వల్లే కదా నా బుద్ధి ఇలా పోయింది, దీన్ని నేనే తగలబెడతాను" అని చెప్పి... ఆ మొబైల్ ను తీసుకుని మా కళ్ళ ముందే నేలకేసి బలంగా పగలగొట్టి, నిప్పంటించి తగలబెట్టేశాడు.
నేను వాడి కళ్ళు తుడిచి, "సారీ రా, కోపంలో నిన్ను చాలా కొట్టేశాను" అన్నాను.
శరణ్: "దానికేముంది అన్నా, నేను చేసిన తప్పుకి నన్ను కొట్టడమేంటి, చంపేయాల్సింది కదా. మీరు నన్ను బతికించారు."
దివ్య: "సరే మేము వెళ్తున్నాం రా, ఇక బుద్ధిగా చదువుకో."
వాడు "సరే అక్కా" అని చెప్పి తలూపాడు.
నేను బైక్ స్టార్ట్ చేయగానే ఆమె వచ్చి వెనక కూర్చుని, నా కడుపు మీద తన రెండు చేతులు వేసి గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె దూది లాంటి మెత్తటి ఎద బంతులను నా వీపుకి బలంగా ఆనించి... ఆమె సున్నితమైన గొంతుతో, "వెళ్దాం బావా" అని ప్రేమగా చెప్పింది. ఆమె అలా 'బావా' అని పిలిచిన పిలుపు నా చెవిలో మధురంగా మార్మోగుతుండగా మేము ఇల్లు చేరుకున్నాం.
బైక్ ఆపి లోపలికి నడుస్తుండగా, ఆమె నా నడుము చుట్టూ తన చెయ్యి వేసి, తన ఒక వైపు సళ్ళు నాకు ఆనించినట్లుగానే నడుచుకుంటూ ఇంట్లోకి వచ్చింది.
లోపల ఉన్న అమ్మ, అత్తయ్య దీన్ని చూసి నోరెళ్లబెట్టి షాక్ అయ్యారు.
అమ్మ ఆమెతో కోపంగా, "ఏయ్ దివ్య, ఆ చెయ్యి తీయవే ముందు! వయసొచ్చిన పిల్లలాగా, పద్ధతిగా ప్రవర్తించవే" అంది.
వెంటనే నేను కూడా కావాలని ఆమె నడుము చుట్టూ నా చెయ్యి వేసి, "ఎందుకు తీయాలమ్మా? ఈమె నా పెళ్ళాం కాబోయేది, నా ఇష్టం" అన్నాను పొగరుగా.
అమ్మ వెంటనే నా వైపు చూసి, "నువ్వే కదరా ఇన్ని రోజులు ఈమె నాకు సొంత చెల్లెలు లాంటిది అని చెప్పేవాడివి!" అంది.
సంజయ్: "అది అప్పుడు అమ్మా... ఇది ఇప్పుడు. అంతా మారిపోయింది."
సుకన్య అత్తయ్య: "ఏయ్ దివ్య... ముందు ఆ చెయ్యి తీయవే. ఇవన్నీ మీకు పెళ్ళయ్యాక ముసుగులో చేసుకోవచ్చు" అంది నవ్వుతూ.
సంగీత: "ఏయ్ వదినా... ఏంటి నువ్వు అప్పుడే నిర్ణయించేసుకున్నావా, వీళ్ళిద్దరికీ పెళ్లి చేద్దామని?"
సుకన్య: "ఎందుకు, నువ్వు ఒప్పుకోవా ఏంటి?"
సంగీత నవ్వుతూ: "ఏయ్... నా దివ్య బుజ్జిని నా ఇంటి కోడలిగా చేసుకోవడం నాకు ఎంతో సంతోషంగా ఉందే. వీడేమో ఇన్నాళ్లూ చెల్లెలు, చెల్లెలు అని చెప్పి నా ఆశను అంతా చెడగొట్టాడు."
అమ్మ ఇలా తమ పెళ్ళికి గ్రీన్ సిగ్నల్ ఇవ్వడం విని దివ్యకు సంతోషం పట్టలేకపోయింది. వాళ్ళ ముందే నన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకుని , నా పెదాలను గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకుంది.. నేను కూడా తన పెదాలను ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఒక్కరి ఎంగిలి ఒక్కరం జరుకునం. అది చూసి మా అమ్మ అత్తయ్యా మమల్ని వేరు చేయడానికి
అమ్మ నన్ను ఆమె కౌగిలి నుంచి వదిలిపించడానికి నన్ను ఒక వైపు లాగగా, అత్తయ్య ఆమెను ఇంకోవైపు లాగగా... ఆమె బలంగా నన్ను పట్టుకుని నా ముఖమంతా ప్రేమగా ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టింది. అత్తయ్య సరదాగా ఒక కర్ర తీసుకుని కొట్టడానికి రాగా, అది చూసిన దివ్య నన్ను వదిలేసి సిగ్గుతో పరిగెత్తుకు వెళ్లి ఆమె గది తలుపు మూసుకుంది.
అదే సమయంలో అమ్మ గదిలోంచి అమ్మ మొబైల్ గట్టిగా మోగింది. ఆమె కంగారుగా దాన్ని తీసుకుని చూసి, భయంతో లోపలికి వెళ్లి తలుపు మూసి గడియ పెడుతున్న శబ్దం నాకు వినిపించింది.
ఇంతసేపూ దివ్య హడావిడిలో పడి... ఆ కుమార్ గాడు అమ్మను కలవడానికి వస్తున్నాడనే విషయాన్నే నేను పూర్తిగా మర్చిపోయాను.
నేను తలుపు వైపు చూడగా, అప్పుడే బయటనుండి వరుణ్ లోపలికి వచ్చాడు.
వచ్చిన వాడిని చూసి అత్తయ్య కంగారుపడుతూ, "ఎక్కడికి వెళ్ళావురా నువ్వు ఈ టైమ్ లో?" అని అడిగింది.
వాడేమో కూల్ గా, "ఏమీ లేదు అమ్మా, మెడికల్ స్టోర్ లో ఏదో తలనొప్పి మాత్రలు కొనుక్కురమ్మని రమేష్ తో చెప్పారట కదా. వాడికి చాలా అలసటగా ఉందట, నన్ను వెళ్లి తీసుకురమ్మన్నాడు. అందుకే వెళ్లి తెచ్చాను" అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే నాకు అర్థమైపోయింది. 'అంతా నా ఖర్మ... ఇక్కడ అత్తయ్య కూడా తన వ్యవహారం కోసం రమేష్ కి మందులు తెప్పించి ప్లాన్ చేసుకుంటోంది' అని మనసులో అనుకున్నాను.
అత్తయ్య పళ్ళు కొరుకుతూనే కోపాన్ని దాచుకుని, "నువ్వు నా బుజ్జి కొడుకువిరా వరుణ్. మీ అమ్మ సంతోషమే నీకు ఎప్పుడూ ముఖ్యం అని నాకు తెలుసు. అడుగురా, నీకు ఏం కావాలో... నీకు ఏం చేయాలో నా శక్తికొద్దీ నేను అన్నీ చేస్తాను" అంది ఎమోషనల్ గా, కానీ అర్థవంతంగా.
వరుణ్ నవ్వుతూ: "అది సమయం వచ్చినప్పుడు నేనే అడుగుతానులే అమ్మా. ఇప్పుడు నాకేమీ వద్దు" అన్నాడు.
నేను అక్కడే నిలబడి ఉన్నది గమనించకుండా వీళ్ళు తమ సీక్రెట్స్ మాట్లాడుకుంటున్నారు.
నేను వెంటనే కలుగజేసుకుని, కావాలనే అత్తయ్య దగ్గరకు వెళ్లి, "ఏంటి అత్తయ్యా ఆ మాత్రలు, ఇవ్వండి ఒకసారి చూద్దాం" అని అడగగానే... అత్తయ్య కంగారుపడిపోయి, వెంటనే ఆమె గదిలోకి పరిగెత్తి, "ఇది మామూలు తలనొప్పి మాత్రరా" అని అరిచింది.
"దానికి ఎందుకు అంతలా పరిగెత్తుతున్నారు?" అని అడిగాను అనుమానంగా.
ఆమె తడబడుతూ, "ఊరికేనే... లోపల కొంచెం పని ఉంది, అందుకే" అని చెప్పి కవర్ చేసింది.
వరుణ్ కూడా మాట మారుస్తూ, "ఏంట్రా సంజయ్, ఇంతకీ ఆ తర్వాత అత్తయ్య ఎక్కడికి వెళ్ళింది?" అని అడిగాడు.
"అమ్మ, నాన్నతో ఫోన్ లో మాట్లాడుతోందిరా" అన్నాను.
అప్పుడు వాడు నేను ఛార్జింగ్ పెట్టిన నా ఫోన్ తీసుకుని, "ఒరేయ్ సంజయ్, నీ ఫోన్ ఛార్జింగ్ ఫుల్ అయిందిరా" అని చెప్పి, దాన్ని తీసి తన మొబైల్ ఛార్జింగ్ పెట్టడానికి నిలబడగానే... సరిగ్గా అప్పుడే నా మొబైల్ మోగింది. అందులో కాలర్ పేరు చూసి వాడు ఆశ్చర్యంగా నాకు చూపించాడు.
స్క్రీన్ మీద పేరు... 'నాన్న' అని ఉంది.
నా మొబైల్ స్క్రీన్ మీద 'నాన్న' అని పేరు చూడగానే నా గుండె క్షణం పాటు ఆగిపోయింది. లోపల అమ్మ గదిలో తలుపు వేసుకుని వేరే ఎవరితోనో రహస్యంగా మాట్లాడుతోందని వరుణ్ గాడికి గట్టిగా అనుమానం వచ్చింది. అందుకే వాడు వెంటనే నా ఫోన్ లాక్కుని, కాల్ అటెండ్ చేసి కావాలనే లౌడ్ స్పీకర్ ఆన్ చేశాడు.
"హలో మావయ్యా... నేనే వరుణ్ మాట్లాడుతున్నాను" అన్నాడు వాడు చాలా క్యాజువల్ గా నటిస్తూ.
అవతలి నుండి నాన్న చాలా ఉత్సాహంగా, "ఒరేయ్ అల్లుడూ... ఎలా ఉన్నావురా?" అన్నాడు.
"నేను చాలా బాగున్నాను మావయ్యా. మరి సంగీత అత్తతో ఏమైనా మాట్లాడాలా? ఫోన్ ఇవ్వమంటావా?" అని వాడు కావాలనే వల విసిరాడు.
దానికి నాన్న నవ్వుతూ, "ఒరేయ్, ఆమెతోనే కదరా ఇంతసేపు మాట్లాడాను. తీరిగ్గా మాట్లాడుకుని, బాబుకి ఫోన్ ఇవ్వమని చెప్పగానే... తనకు బాగా నిద్ర వస్తోందని, వాడి మొబైల్ కే డైరెక్ట్ గా కాల్ చేయమని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది" అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే నా ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లయింది, 'హమ్మయ్య' అని నాలో నేనే ఒక పెద్ద ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. వాడేమో, 'అరెరె, అత్తయ్య ఇంతసేపూ నాన్నతోనేనా మాట్లాడింది!' అన్నట్లుగా ముఖం మాడ్చుకుని పెద్ద బల్బ్ అయ్యి నిలబడ్డాడు.
వరుణ్ కవర్ చేసుకుంటూ, "ఇదిగో మావయ్యా, వాడికే ఇస్తున్నాను మాట్లాడు" అని నా చేతికి ఫోన్ ఇచ్చాడు.
"హలో నాన్న, ఎలా ఉన్నారు?" అన్నాను నేను కొద్దిగా కుదుటపడుతూ.
"నేను చాలా బాగున్నానురా సంజయ్, ఇంతకీ పొంగల్ పండగ అంతా ఎలా జరిగింది?" అని నాన్న ఆప్యాయంగా అడిగాడు.
"చాలా సంతోషంగా, గ్రాండ్ గా జరుపుకున్నాం నాన్న" అన్నాను.
అప్పుడు నాన్న గొంతులో ఒక తెలియని ఆనందం, ఉద్వేగం కనిపించాయి. "అవున్రా... మీ అమ్మ నాతో మాట్లాడుతున్నప్పుడే నాకు అర్థమైంది. ఎప్పుడూ లేనంత సంతోషంగా, చాలా హుషారుగా మాట్లాడిందిరా. నాకెంతో ఆనందంగా ఉంది, ఇలాగే మీ అమ్మను ఎప్పుడూ సంతోషంగా చూసుకోరా నాన్నా. సరే, నాన్నకు డ్యూటీకి వెళ్లే టైమ్ అయ్యింది, ఫోన్ పెడుతున్నాను" అని చెప్పాడు.
"సరే నాన్న, జాగ్రత్త" అని చెప్పి కాల్ కట్ చేశాను. ఫోన్ కట్ చేయగానే వరుణ్ గాడి మొహం చూడాల్సింది, వాడి అనుమానం తప్పు అయినందుకు వాడికి వాడే ఫీల్ అవుతున్నాడు. నాన్న మాటలు విన్నాక నా మెదడులో ఆలోచనలు సుడిగుండంలా తిరుగుతున్నాయి. 'అమ్మ నిజంగానే నాన్నతో మాట్లాడిందా? లేక నాన్నతో మాట్లాడుతున్నట్లు కవర్ చేసి ఆ కుమార్ గాడితోనే మాట్లాడిందా?' అని తేల్చుకోవాలనిపించింది.
నేను ఏమీ పట్టనట్లుగా నేరుగా అమ్మ రూమ్కి వెళ్లి తలుపు తట్టాను. కొద్దిసేపటికి అమ్మ వచ్చి నెమ్మదిగా తలుపు తీసింది. కళ్ళు నులుముకుంటూ, "ఏంట్రా... కాసేపు ప్రశాంతంగా నిద్రపోనివ్వవా? ఏం కావాలి ఇప్పుడు?" అని అడిగింది.
నేను ఆమె కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ, "నీ ఫోన్ కొంచెం ఇవ్వు అమ్మా" అన్నాను.
"ఎందుకు?" అని అడిగింది అనుమానంగా.
"ఇవ్వమ్మా, నీ ఫోన్ తో నాకేమీ వద్దు, చిన్న పని ఉండి అడుగుతున్నాను" అని కవర్ చేశాను.
సంగీత కొద్దిగా ఆలోచించి, "అయితే ఒక పని చెయ్... కొత్త సినిమా ఏదైనా మంచిది వస్తే అందులో ఎక్కించు. మెమొరీ ఫుల్ అయ్యింది, ఆ పాతవన్నీ డిలీట్ చేయి" అని చెప్పి తన మొబైల్ నా చేతిలో పెట్టింది.
"సరేమ్మా" అని చెప్పి మొబైల్ తీసుకుని అక్కడినుండి బయటపడ్డాను.
మొబైల్ చేతికి రాగానే నా గుండె వేగం పెరిగింది. ఈ ఫోన్లో ఆ మురటుగాడి రహస్యం దాగి ఉందని నా మనసు గట్టిగా చెబుతోంది. నేను ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా ఆ మొబైల్ తీసుకుని నేరుగా డాబా మీదకు (టెర్రస్) వెళ్ళాను. ఎవరైనా చూస్తే సినిమాలు చూస్తూ, పాటలు వింటున్నట్లు ఉండాలని ఇయర్ ఫోన్స్ కనెక్ట్ చేసి చెవిలో పెట్టుకున్నాను. చుట్టూ ఎవరూ లేరని నిర్ధారించుకుని... ఆ మొబైల్ లో ఉన్న కాల్ రికార్డింగ్స్ ఓపెన్ చేసి, వినడం మొదలుపెట్టాను. నేను ఇప్పుడు వినబోయే నిజం నా జీవితాన్ని, మా కుటుంబ భవిష్యత్తును ఎలా మలుపు తిప్పుతుందో అన్న ఉత్కంఠతో నా వేళ్లు వణుకుతున్నాయి.
![[Image: file-0000000027288211b6b6ab595f40bcff.png]](https://i.ibb.co/JjLw0pyj/file-0000000027288211b6b6ab595f40bcff.png)
(కొనసాగుతుంది...)
సంజయ్ ,సంగీత అమ్మ కుటుంబ సాహసాలు
ఆ వీడియో చూడగానే నాకు తలకి పిచ్చెక్కినట్లు అనిపించింది. నా రక్తం మరిగిపోతోంది. ఇంకా లాభం లేదు, వీడిని ఇలానే వదిలిస్తే నా దివ్యను కాకుండా చేస్తాడు, వీడి కుట్రలో దివ్యను ఇరికించి నా ప్రాణాన్ని నాకు దక్కకుండా చేస్తాడు. ఏదో ఒకటి చేసి వీడి ఆట కట్టించాలి అనుకున్నాను. నా షర్ట్ స్లీవ్స్ మడత పెట్టి, కోపంగా మెట్లు దిగి కిందకు వచ్చాను.
కింద ఉన్న వరుణ్ బండి తాళం తీసుకుని, దివ్య ఉన్న రూమ్ దగ్గరకు వెళ్లి గట్టిగా తలుపు తట్టాను. కొద్దిసేపట్లో ఆమె తన డ్రెస్ మార్చుకుని, ఒక పలుచటి నైటీ వేసుకుని బయటకు వచ్చింది.
దివ్య నన్ను చూసి: "ఏంట్రా... ఏమైంది?" అని అడిగింది.
ఇంతకుముందు వాడి ముందే కావాలని నన్ను 'బావా' అని పిలిచి, ఇప్పుడు 'ఏంట్రా' అని పిలవగానే నాకు ఏదోలా, కొంచెం కోపంగా అనిపించింది.
నేను ఆమె కళ్ళలోకి సూటిగా చూసి: "ఏంటి... ఇంతకుముందు నన్ను ఏమని పిలిచావే? ఇప్పుడు కూడా అలాగే పిలువు" అన్నాను అథారిటీగా.
దివ్య కొంచెం కంగారుపడుతూ: "రేయ్... అది నేను అప్పుడు ఊరికే, వాడికి కోపం తెప్పించడానికి అలా పిలిచానురా."
సంజయ్: "ఇప్పుడు పిలవబోతున్నావా లేదా?" అన్నాను కాస్త సీరియస్ గా.
దివ్య మాట మారుస్తూ: "ఏంటి, ఇది చెప్పడానికేనా తలుపు తట్టి పిలిచావు?" అంది.
ఆమె మాటలకు నేను చెప్పబోయిన అసలు విషయం మర్చిపోయాను. "అదంతా తర్వాత, ముందు వచ్చి నువ్వు నా బండి ఎక్కు" అన్నాను ఆర్డర్ వేస్తూ.
దివ్య: "ఎక్కడికిరా? నీకు ఇదే పనైపోయింది... ఏమైనా ఉంటే ఆ గుడి వెనకాల చెట్టు కింద కూర్చుని మాట్లాడటం. నా చెయ్యి వదులు, ఏమైనా మాట్లాడాలంటే మిద్దె మీదకి (టెర్రస్) వెళ్లి మాట్లాడుకుందాం రా."
సంజయ్: "ఇప్పుడు మాట్లాడటానికి అస్సలు టైమ్ లేదు. రా వచ్చి ముందు నా బండి ఎక్కు" అన్నాను బలవంతంగా.
దివ్య: "రేయ్, నేనిలా నైటీలో ఉన్నాను కదరా. ఉండు ఒక్క నిమిషం, నేను డ్రెస్ మార్చుకుని వస్తాను."
సంజయ్: "అదంతా అవసరం లేదు, ఇక్కడే పక్కనే కదా మనం వెళ్ళేది. ఈ నైటీ చాలు, రా అని చెబుతున్నా కదా!" అని చెప్పి నేను బండి స్టార్ట్ చేయగానే... ఆమె ఏమీ అర్థం కాక, గత్యంతరం లేక వచ్చి బైక్ వెనక కూర్చుంది.
మేము వెళుతుండగా అమ్మ వెంటనే కిటికీ దగ్గరకు వచ్చి, కంగారుగా 'ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?' అని చేత్తో సైగ చేసింది.
దివ్య నా భుజం పట్టుకుని నవ్వుతూ, "అదా అత్తయ్యా... మీ అబ్బాయి నన్ను కిడ్నాప్ చేసుకుపోతున్నాడు" అని అరిచి చెప్పింది.
అమ్మ వెంటనే నవ్వుకుంటూ నెత్తి మీద కొట్టుకుని, "మీకు ఎప్పుడూ ఆటలేనా" అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళింది.
బండి ముందుకు వెళుతుండగా ఆమె నా భుజం మీద గడ్డం ఆనించి, "అసలు మనం ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం రా?" అని అడిగింది.
నేను అన్నాను, "ఇప్పుడు మన ఇంటికి వచ్చాడే ఒక కుర్రాడు. వాడి పేరేంటి?" అని అద్దంలోంచి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగాను.
వాడి పేరు వినగానే ఆమె ముఖం ఎర్రబడిపోయింది, కళ్ళలో భయం కనిపించింది.
"అదుగో... ఆ ఆకుపచ్చ రంగు పెయింట్ వేసిన ఇల్లే వాళ్ళది" అని చూపించింది.
నేను వాళ్ళ ఇంటి ముందు బండి ఆపి, ఆమెను దిగమని చెప్పి తలుపు తట్టబోతే... అప్పటికే ఆ తలుపు కొద్దిగా తెరిచే ఉంది. నేను ఏం చేయబోతున్నానో అర్థం కాక, ఆమె భయంగా నా కళ్ళనే చూస్తూ ఉంది. నేను ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని తలుపు తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళగా, అక్కడ వాడి రూమ్ లోంచి పాటల శబ్దం గట్టిగా వినిపిస్తోంది.
నేను దివ్యను తీసుకువెళ్లి ఇంకో గది పక్కన చాటుగా నిలబడి, "వాడిని బయటకు పిలువు" అని ఆమెకు గుసగుసగా చెప్పాను.
ఆమె భయంతో, సంకోచిస్తూ సంకోచిస్తూ... "శరణ్... శరణ్" అని నెమ్మదిగా పిలిచింది.
ఆమె పిలిచిన శబ్దం వినగానే, వాడు పాములా పరిగెత్తుకుంటూ బయటకు వచ్చాడు.
ఆమెను ఒంటరిగా నైటీలో చూసి, వాడు ఆశ్చర్యంతో: "నువ్వు నా కోసం వచ్చేశావా దివ్య అక్కా! నా కళ్ళనే నేను నమ్మలేకపోతున్నాను. ఉదయం నీ నోరు జుర్రుకున్న రుచి, ఆ సుఖం ఇంకా నా నోట్లోనే, నా మనసులోనే ఉందక్కా" అంటూ కామంతో అన్నాడు.
దివ్య భయంతో నన్ను ఓరకంట చాటుగా చూస్తూ వాడిని అలాగే చూస్తుండిపోయింది. వాడు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, నేరుగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి మెయిన్ తలుపు మూసేశాడు. వెంటనే ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి, కసిగా ఆమె నైటీని కింద పట్టుకుని ఒక్కసారిగా పైకి లేపాడు. వాడి ప్రవర్తనను ఊహించని ఆమె, కంగారులో "సంజయ్ కాపాడు!" అని గట్టిగా అరిచింది.
వాడు పైకి లేపిన ఆ నైటీలోంచి... ఆమె తెల్లటి, మచ్చలేని గుద్దా భాగం స్పష్టంగా కనిపించింది. దాన్ని చూసి నేను భయపడిపోయాను, అరె... మా అమ్మ లగే ఈమె కనీసం అండర్ వేర్ కూడా వేసుకోకుండానే, లోపల ఏమీ లేకుండా కేవలం నైటీ మీదే నా బైక్ మీద వచ్చేసిందే అని!
ఆమె "సంజయ్ కాపాడు" అని గట్టిగా అరవడంతో, వాడు భయపడి నైటీని పైకి పట్టుకునే ఉన్నాడు కానీ కిందకి ఆమె అందాలను చూడకుండా, నేను ఎక్కడున్నానో అని వాడి కళ్ళు రూమ్ అంతా వెతుకుతూ భయంతో ఆ నైటీని కిందకి పడేశాడు. ఒకవేళ వాడు కిందకి చూసుంటే... ఆమె పూకు ను బాగా స్పష్టంగా చూసుండేవాడు.
ఆమె గుద్దా అందాన్ని చూసి క్షణకాలం మైమరచిపోయి నిలబడిన నేను, వాడిని చూడగానే ఒక్కసారిగా స్పృహలోకి వచ్చాను. కోపంతో ఊగిపోతూ వాడి మీదకు దూకి వాడిని చితకబాదాను. పక్కనే చేతికి దొరికిన ఒక కర్ర తీసుకుని వాడి కాళ్ళ మీద, వీపు మీద విచక్షణారహితంగా పడేసి కొట్టగా...
"అన్నా అన్నా... ప్లీజ్ వదలండి అన్నా, కొట్టకండి. ఇకపై ఇలా ఎప్పుడూ చేయను అన్నా. ప్లీజ్ అన్నా వదిలేయ్" అని వాడు నొప్పితో అరుస్తూ అరుస్తూ క్షమాపణలు అడిగాడు.
అయినా నా కోపం చల్లారలేదు, కర్రను దూరం పారేసి వాడిని నా కాలితో గట్టిగా తన్ని, "కుక్కా! నీకు నా దివ్య కావాలా? ఆపైన మా అత్తయ్య కూడా కావాలా రా నీకు? బరితెగించి మా ఫ్యామిలీ పరువుతో ఆడుకుంటావా?" అని అరుస్తూ వాడిని కింద పడేసి, లేవనివ్వకుండా గుండెల మీద కాలితో తొక్కాను. నేను చెప్పిన మాటలు విని దివ్య విస్తుపోయి, ఆశ్చర్యంతో శిలలా నిలబడిపోయింది.
నేను ఆమె వైపు తిరిగి, "వెళ్లి వాడి గదిలో ఉన్న మొబైల్ తీసుకురా" అని చెప్పగానే, ఆమె పరిగెత్తుకెళ్లి మొబైల్ తీసుకువచ్చింది. నేను ఆ మొబైల్ తీసుకుని వాడిని కసిగా అడిగాను...
"ఇది ఎంతరా వెధవా, చెప్పు?"
వాడు ఏడుస్తూ, "అది... అది నేను సెకండ్ హ్యాండ్ లో కొన్నాను అన్నా, నాలుగు వేల రూపాయలు ఉంటుంది."
"మరి ఇందులో నువ్వు సీక్రెట్ గా తీసిన వీడియో ఎలా కనిపించకుండా పోయిందని తెలుసా నీకు?" అని అడిగాను. వాడు ఇది వినగానే షాక్ అయి నన్ను చూశాడు.
నేను వాడి కడుపులో గట్టిగా ఒక తన్ను తన్నగానే, "అవునన్నా... అవును నాకు తెలుసు" అన్నాడు భయంతో.
నేను వెంటనే నా మొబైల్ తీసి, వాడు చివరలో ఆ వీడియోలో మాట్లాడుకున్న మాటల రికార్డింగ్ తీసి గట్టిగా ప్లే చేశాను. అది వినగానే దివ్య షాక్ అయి నిలబడింది. వాడి కుట్ర, వాడి నీచబుద్ధి తెలుసుకుని ఆమె తన ఏడుపును, కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకోలేకపోయింది. కోపంతో ఆ పక్కన ఉన్న చీపురుకట్టను తీసుకుని వాడిని కొట్టడానికి రాగా... నేను ఆమెను అడ్డుకుని దాన్ని లాగి పారేశాను.
వాడు వెంటనే ఆమె కాళ్ళ మీద పడిపోయి, "అక్కా నన్ను క్షమించక్కా, నేను తప్పు చేశాను. ఇకపై ఇలాంటి తప్పు కలలో కూడా చేయను. ఈ విషయం బయట వాళ్లకు తెలిస్తే నేను ఉరేసుకుని చచ్చిపోతాను అక్కా, ప్లీజ్ నన్ను వదిలేయండి" అని బతిమాలాడు.
దివ్య వాడిని అసహ్యంగా చూస్తూ: "నువ్వు చావురా వెధవా! నిన్ను నేను సొంత తమ్ముడిలా, చిన్న పిల్లాడిలా అనుకున్నానే! అదీగాక, నీకు మా అమ్మ తన సొంత చేత్తో ఎన్ని రోజులు కడుపు నిండా వండి వడ్డించిందో తెలుసా? అలాంటి వాళ్ళను పోయి నువ్వు ఇలా నీచంగా వాడుకోవాలి అనుకుంటున్నావా? బాగుపడతావా రా నువ్వు! మీ అక్క, అమ్మ రానివ్వు, ఈరోజు వాళ్ళ ముందే ఈ పంచాయితీ తేలిపోవాలి" అని అరిచింది.
అంతే, వాడు భయంతో పరిగెత్తుకెళ్లి కిచెన్ లోంచి ఒక పెద్ద కత్తి తీసుకున్నాడు. వాడిని అలా చూసి నేనూ అనుకున్నాను, వాడు నన్నే పొడవటానికే తీసుకున్నాడని. దివ్య ముఖంలో కూడా ప్రాణభయం కనిపించింది. నేను కంగారుగా వాడి చేతిలో ఉన్న కత్తిని లాక్కోవాలని ముందుకు వెళ్ళగా... వాడేమో ఆ కత్తిని వాడి మెడ దగ్గర పెట్టుకుని ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు నాకు అర్థమైంది, వాడు ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికే ఆ కత్తి తీసుకున్నాడని. నేను వెంటనే ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా పక్కన పడి ఉన్న కర్రను తీసుకుని వాడి కాలి మీద బలంగా విసరగా... ఆ నొప్పి భరించలేక వాడు కత్తిని కింద విసిరేసి కాలు పట్టుకుని 'అమ్మా' అని గట్టిగా అరిచాడు.
నేను పరిగెత్తుకెళ్లి వాడి దగ్గరకు వెళ్లి, "ఒరేయ్! ఆగు, ఏ పిచ్చి పనీ చేయకు. సరే సరే... మేము ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పం, సెక్యూరిటీ అధికారి కంప్లైంట్ అంటూ వెళ్ళం. ఇకపై ఇలాంటి పనులు చేస్తావా?" అన్నాను.
వాడు ఏడుస్తూ, "లేదన్నా... ఇకపై నేను దివ్య అక్క వైపు తలపెట్టి కూడా పడుకోను. నన్ను క్షమించండి. ఈ విషయం కనుక మా అమ్మకు తెలిస్తే వాళ్ళు పరువు కోసం చచ్చిపోతారు అన్నా."
సంజయ్: "అయితే ఇప్పుడు నువ్వు పరువు కోసం చచ్చిపోతే వాళ్ళు తట్టుకోగలరా రా?" అని నిలదీశాను.
వాడు ఏడుస్తూనే ఆమెను, నన్ను దీనంగా చూశాడు.
అప్పుడు దివ్య కొంచెం శాంతించి వాడితో అంది, "ఒరేయ్ శరణ్... నీ వయసు అలాంటిది. బుద్ధిగా చదువుకుని ఒక మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకుంటే, నాలాంటి ఒక అమ్మాయిని కాదురా... నాకంటే అందమైన అమ్మాయిని, మంచి దాన్ని పెళ్లి చేసుకుని సంతోషంగా బతకవచ్చు. ఇప్పుడు నేను వెళ్లి నీ మీద కేసు పెడితే, నీ జీవితం మాత్రమే కాదు... మీ అక్క శరణ్య జీవితం కూడా నాశనమైపోతుందిరా. వాళ్ళు ఉరేసుకుని చావడం తప్ప వేరే దారి లేదు. ఇకనైనా మంచి పిల్లాడిగా, బుద్ధిగా చదువుకుని జీవితంలో గెలవాలని చూడు" అని మంచిగా చెప్పగా... వాడు లేచి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఆమె కాళ్ళ మీద పడి భోరున ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. "అక్కా... నన్ను క్షమించక్కా."
వెంటనే ఆమె మనసు కరిగి, వాడిని "సరే సరే లేరా, ఏడవకు" అని చెప్పి వాడిని పైకి లేపింది.
నేను వెంటనే వాడి మొబైల్ లోంచి సిమ్ కార్డ్ తీసి వాడి చేతిలో పెట్టి, "ఒరేయ్, ఈ మొబైల్ నేను తీసుకుంటున్నాను. దానికి బదులు నీకు నేను వేరే మొబైల్ ఇస్తాను" అన్నాను.
కానీ శరణ్ భయంతో, "వద్దు వద్దు అన్నా... ఈ మొబైల్ వల్లే కదా నా బుద్ధి ఇలా పోయింది, దీన్ని నేనే తగలబెడతాను" అని చెప్పి... ఆ మొబైల్ ను తీసుకుని మా కళ్ళ ముందే నేలకేసి బలంగా పగలగొట్టి, నిప్పంటించి తగలబెట్టేశాడు.
నేను వాడి కళ్ళు తుడిచి, "సారీ రా, కోపంలో నిన్ను చాలా కొట్టేశాను" అన్నాను.
శరణ్: "దానికేముంది అన్నా, నేను చేసిన తప్పుకి నన్ను కొట్టడమేంటి, చంపేయాల్సింది కదా. మీరు నన్ను బతికించారు."
దివ్య: "సరే మేము వెళ్తున్నాం రా, ఇక బుద్ధిగా చదువుకో."
వాడు "సరే అక్కా" అని చెప్పి తలూపాడు.
నేను బైక్ స్టార్ట్ చేయగానే ఆమె వచ్చి వెనక కూర్చుని, నా కడుపు మీద తన రెండు చేతులు వేసి గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె దూది లాంటి మెత్తటి ఎద బంతులను నా వీపుకి బలంగా ఆనించి... ఆమె సున్నితమైన గొంతుతో, "వెళ్దాం బావా" అని ప్రేమగా చెప్పింది. ఆమె అలా 'బావా' అని పిలిచిన పిలుపు నా చెవిలో మధురంగా మార్మోగుతుండగా మేము ఇల్లు చేరుకున్నాం.
బైక్ ఆపి లోపలికి నడుస్తుండగా, ఆమె నా నడుము చుట్టూ తన చెయ్యి వేసి, తన ఒక వైపు సళ్ళు నాకు ఆనించినట్లుగానే నడుచుకుంటూ ఇంట్లోకి వచ్చింది.
లోపల ఉన్న అమ్మ, అత్తయ్య దీన్ని చూసి నోరెళ్లబెట్టి షాక్ అయ్యారు.
అమ్మ ఆమెతో కోపంగా, "ఏయ్ దివ్య, ఆ చెయ్యి తీయవే ముందు! వయసొచ్చిన పిల్లలాగా, పద్ధతిగా ప్రవర్తించవే" అంది.
వెంటనే నేను కూడా కావాలని ఆమె నడుము చుట్టూ నా చెయ్యి వేసి, "ఎందుకు తీయాలమ్మా? ఈమె నా పెళ్ళాం కాబోయేది, నా ఇష్టం" అన్నాను పొగరుగా.
అమ్మ వెంటనే నా వైపు చూసి, "నువ్వే కదరా ఇన్ని రోజులు ఈమె నాకు సొంత చెల్లెలు లాంటిది అని చెప్పేవాడివి!" అంది.
సంజయ్: "అది అప్పుడు అమ్మా... ఇది ఇప్పుడు. అంతా మారిపోయింది."
సుకన్య అత్తయ్య: "ఏయ్ దివ్య... ముందు ఆ చెయ్యి తీయవే. ఇవన్నీ మీకు పెళ్ళయ్యాక ముసుగులో చేసుకోవచ్చు" అంది నవ్వుతూ.
సంగీత: "ఏయ్ వదినా... ఏంటి నువ్వు అప్పుడే నిర్ణయించేసుకున్నావా, వీళ్ళిద్దరికీ పెళ్లి చేద్దామని?"
సుకన్య: "ఎందుకు, నువ్వు ఒప్పుకోవా ఏంటి?"
సంగీత నవ్వుతూ: "ఏయ్... నా దివ్య బుజ్జిని నా ఇంటి కోడలిగా చేసుకోవడం నాకు ఎంతో సంతోషంగా ఉందే. వీడేమో ఇన్నాళ్లూ చెల్లెలు, చెల్లెలు అని చెప్పి నా ఆశను అంతా చెడగొట్టాడు."
అమ్మ ఇలా తమ పెళ్ళికి గ్రీన్ సిగ్నల్ ఇవ్వడం విని దివ్యకు సంతోషం పట్టలేకపోయింది. వాళ్ళ ముందే నన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకుని , నా పెదాలను గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకుంది.. నేను కూడా తన పెదాలను ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఒక్కరి ఎంగిలి ఒక్కరం జరుకునం. అది చూసి మా అమ్మ అత్తయ్యా మమల్ని వేరు చేయడానికి
అమ్మ నన్ను ఆమె కౌగిలి నుంచి వదిలిపించడానికి నన్ను ఒక వైపు లాగగా, అత్తయ్య ఆమెను ఇంకోవైపు లాగగా... ఆమె బలంగా నన్ను పట్టుకుని నా ముఖమంతా ప్రేమగా ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టింది. అత్తయ్య సరదాగా ఒక కర్ర తీసుకుని కొట్టడానికి రాగా, అది చూసిన దివ్య నన్ను వదిలేసి సిగ్గుతో పరిగెత్తుకు వెళ్లి ఆమె గది తలుపు మూసుకుంది.
అదే సమయంలో అమ్మ గదిలోంచి అమ్మ మొబైల్ గట్టిగా మోగింది. ఆమె కంగారుగా దాన్ని తీసుకుని చూసి, భయంతో లోపలికి వెళ్లి తలుపు మూసి గడియ పెడుతున్న శబ్దం నాకు వినిపించింది.
ఇంతసేపూ దివ్య హడావిడిలో పడి... ఆ కుమార్ గాడు అమ్మను కలవడానికి వస్తున్నాడనే విషయాన్నే నేను పూర్తిగా మర్చిపోయాను.
నేను తలుపు వైపు చూడగా, అప్పుడే బయటనుండి వరుణ్ లోపలికి వచ్చాడు.
వచ్చిన వాడిని చూసి అత్తయ్య కంగారుపడుతూ, "ఎక్కడికి వెళ్ళావురా నువ్వు ఈ టైమ్ లో?" అని అడిగింది.
వాడేమో కూల్ గా, "ఏమీ లేదు అమ్మా, మెడికల్ స్టోర్ లో ఏదో తలనొప్పి మాత్రలు కొనుక్కురమ్మని రమేష్ తో చెప్పారట కదా. వాడికి చాలా అలసటగా ఉందట, నన్ను వెళ్లి తీసుకురమ్మన్నాడు. అందుకే వెళ్లి తెచ్చాను" అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే నాకు అర్థమైపోయింది. 'అంతా నా ఖర్మ... ఇక్కడ అత్తయ్య కూడా తన వ్యవహారం కోసం రమేష్ కి మందులు తెప్పించి ప్లాన్ చేసుకుంటోంది' అని మనసులో అనుకున్నాను.
అత్తయ్య పళ్ళు కొరుకుతూనే కోపాన్ని దాచుకుని, "నువ్వు నా బుజ్జి కొడుకువిరా వరుణ్. మీ అమ్మ సంతోషమే నీకు ఎప్పుడూ ముఖ్యం అని నాకు తెలుసు. అడుగురా, నీకు ఏం కావాలో... నీకు ఏం చేయాలో నా శక్తికొద్దీ నేను అన్నీ చేస్తాను" అంది ఎమోషనల్ గా, కానీ అర్థవంతంగా.
వరుణ్ నవ్వుతూ: "అది సమయం వచ్చినప్పుడు నేనే అడుగుతానులే అమ్మా. ఇప్పుడు నాకేమీ వద్దు" అన్నాడు.
నేను అక్కడే నిలబడి ఉన్నది గమనించకుండా వీళ్ళు తమ సీక్రెట్స్ మాట్లాడుకుంటున్నారు.
నేను వెంటనే కలుగజేసుకుని, కావాలనే అత్తయ్య దగ్గరకు వెళ్లి, "ఏంటి అత్తయ్యా ఆ మాత్రలు, ఇవ్వండి ఒకసారి చూద్దాం" అని అడగగానే... అత్తయ్య కంగారుపడిపోయి, వెంటనే ఆమె గదిలోకి పరిగెత్తి, "ఇది మామూలు తలనొప్పి మాత్రరా" అని అరిచింది.
"దానికి ఎందుకు అంతలా పరిగెత్తుతున్నారు?" అని అడిగాను అనుమానంగా.
ఆమె తడబడుతూ, "ఊరికేనే... లోపల కొంచెం పని ఉంది, అందుకే" అని చెప్పి కవర్ చేసింది.
వరుణ్ కూడా మాట మారుస్తూ, "ఏంట్రా సంజయ్, ఇంతకీ ఆ తర్వాత అత్తయ్య ఎక్కడికి వెళ్ళింది?" అని అడిగాడు.
"అమ్మ, నాన్నతో ఫోన్ లో మాట్లాడుతోందిరా" అన్నాను.
అప్పుడు వాడు నేను ఛార్జింగ్ పెట్టిన నా ఫోన్ తీసుకుని, "ఒరేయ్ సంజయ్, నీ ఫోన్ ఛార్జింగ్ ఫుల్ అయిందిరా" అని చెప్పి, దాన్ని తీసి తన మొబైల్ ఛార్జింగ్ పెట్టడానికి నిలబడగానే... సరిగ్గా అప్పుడే నా మొబైల్ మోగింది. అందులో కాలర్ పేరు చూసి వాడు ఆశ్చర్యంగా నాకు చూపించాడు.
స్క్రీన్ మీద పేరు... 'నాన్న' అని ఉంది.
నా మొబైల్ స్క్రీన్ మీద 'నాన్న' అని పేరు చూడగానే నా గుండె క్షణం పాటు ఆగిపోయింది. లోపల అమ్మ గదిలో తలుపు వేసుకుని వేరే ఎవరితోనో రహస్యంగా మాట్లాడుతోందని వరుణ్ గాడికి గట్టిగా అనుమానం వచ్చింది. అందుకే వాడు వెంటనే నా ఫోన్ లాక్కుని, కాల్ అటెండ్ చేసి కావాలనే లౌడ్ స్పీకర్ ఆన్ చేశాడు.
"హలో మావయ్యా... నేనే వరుణ్ మాట్లాడుతున్నాను" అన్నాడు వాడు చాలా క్యాజువల్ గా నటిస్తూ.
అవతలి నుండి నాన్న చాలా ఉత్సాహంగా, "ఒరేయ్ అల్లుడూ... ఎలా ఉన్నావురా?" అన్నాడు.
"నేను చాలా బాగున్నాను మావయ్యా. మరి సంగీత అత్తతో ఏమైనా మాట్లాడాలా? ఫోన్ ఇవ్వమంటావా?" అని వాడు కావాలనే వల విసిరాడు.
దానికి నాన్న నవ్వుతూ, "ఒరేయ్, ఆమెతోనే కదరా ఇంతసేపు మాట్లాడాను. తీరిగ్గా మాట్లాడుకుని, బాబుకి ఫోన్ ఇవ్వమని చెప్పగానే... తనకు బాగా నిద్ర వస్తోందని, వాడి మొబైల్ కే డైరెక్ట్ గా కాల్ చేయమని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది" అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే నా ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లయింది, 'హమ్మయ్య' అని నాలో నేనే ఒక పెద్ద ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. వాడేమో, 'అరెరె, అత్తయ్య ఇంతసేపూ నాన్నతోనేనా మాట్లాడింది!' అన్నట్లుగా ముఖం మాడ్చుకుని పెద్ద బల్బ్ అయ్యి నిలబడ్డాడు.
వరుణ్ కవర్ చేసుకుంటూ, "ఇదిగో మావయ్యా, వాడికే ఇస్తున్నాను మాట్లాడు" అని నా చేతికి ఫోన్ ఇచ్చాడు.
"హలో నాన్న, ఎలా ఉన్నారు?" అన్నాను నేను కొద్దిగా కుదుటపడుతూ.
"నేను చాలా బాగున్నానురా సంజయ్, ఇంతకీ పొంగల్ పండగ అంతా ఎలా జరిగింది?" అని నాన్న ఆప్యాయంగా అడిగాడు.
"చాలా సంతోషంగా, గ్రాండ్ గా జరుపుకున్నాం నాన్న" అన్నాను.
అప్పుడు నాన్న గొంతులో ఒక తెలియని ఆనందం, ఉద్వేగం కనిపించాయి. "అవున్రా... మీ అమ్మ నాతో మాట్లాడుతున్నప్పుడే నాకు అర్థమైంది. ఎప్పుడూ లేనంత సంతోషంగా, చాలా హుషారుగా మాట్లాడిందిరా. నాకెంతో ఆనందంగా ఉంది, ఇలాగే మీ అమ్మను ఎప్పుడూ సంతోషంగా చూసుకోరా నాన్నా. సరే, నాన్నకు డ్యూటీకి వెళ్లే టైమ్ అయ్యింది, ఫోన్ పెడుతున్నాను" అని చెప్పాడు.
"సరే నాన్న, జాగ్రత్త" అని చెప్పి కాల్ కట్ చేశాను. ఫోన్ కట్ చేయగానే వరుణ్ గాడి మొహం చూడాల్సింది, వాడి అనుమానం తప్పు అయినందుకు వాడికి వాడే ఫీల్ అవుతున్నాడు. నాన్న మాటలు విన్నాక నా మెదడులో ఆలోచనలు సుడిగుండంలా తిరుగుతున్నాయి. 'అమ్మ నిజంగానే నాన్నతో మాట్లాడిందా? లేక నాన్నతో మాట్లాడుతున్నట్లు కవర్ చేసి ఆ కుమార్ గాడితోనే మాట్లాడిందా?' అని తేల్చుకోవాలనిపించింది.
నేను ఏమీ పట్టనట్లుగా నేరుగా అమ్మ రూమ్కి వెళ్లి తలుపు తట్టాను. కొద్దిసేపటికి అమ్మ వచ్చి నెమ్మదిగా తలుపు తీసింది. కళ్ళు నులుముకుంటూ, "ఏంట్రా... కాసేపు ప్రశాంతంగా నిద్రపోనివ్వవా? ఏం కావాలి ఇప్పుడు?" అని అడిగింది.
నేను ఆమె కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ, "నీ ఫోన్ కొంచెం ఇవ్వు అమ్మా" అన్నాను.
"ఎందుకు?" అని అడిగింది అనుమానంగా.
"ఇవ్వమ్మా, నీ ఫోన్ తో నాకేమీ వద్దు, చిన్న పని ఉండి అడుగుతున్నాను" అని కవర్ చేశాను.
సంగీత కొద్దిగా ఆలోచించి, "అయితే ఒక పని చెయ్... కొత్త సినిమా ఏదైనా మంచిది వస్తే అందులో ఎక్కించు. మెమొరీ ఫుల్ అయ్యింది, ఆ పాతవన్నీ డిలీట్ చేయి" అని చెప్పి తన మొబైల్ నా చేతిలో పెట్టింది.
"సరేమ్మా" అని చెప్పి మొబైల్ తీసుకుని అక్కడినుండి బయటపడ్డాను.
మొబైల్ చేతికి రాగానే నా గుండె వేగం పెరిగింది. ఈ ఫోన్లో ఆ మురటుగాడి రహస్యం దాగి ఉందని నా మనసు గట్టిగా చెబుతోంది. నేను ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా ఆ మొబైల్ తీసుకుని నేరుగా డాబా మీదకు (టెర్రస్) వెళ్ళాను. ఎవరైనా చూస్తే సినిమాలు చూస్తూ, పాటలు వింటున్నట్లు ఉండాలని ఇయర్ ఫోన్స్ కనెక్ట్ చేసి చెవిలో పెట్టుకున్నాను. చుట్టూ ఎవరూ లేరని నిర్ధారించుకుని... ఆ మొబైల్ లో ఉన్న కాల్ రికార్డింగ్స్ ఓపెన్ చేసి, వినడం మొదలుపెట్టాను. నేను ఇప్పుడు వినబోయే నిజం నా జీవితాన్ని, మా కుటుంబ భవిష్యత్తును ఎలా మలుపు తిప్పుతుందో అన్న ఉత్కంఠతో నా వేళ్లు వణుకుతున్నాయి.
![[Image: file-0000000027288211b6b6ab595f40bcff.png]](https://i.ibb.co/JjLw0pyj/file-0000000027288211b6b6ab595f40bcff.png)
(కొనసాగుతుంది...)
శృంగారా కామ పిశాచి
అమ్మ కొత్త అక్రమసంబంధం
ప్రతివ్రత అమ్మ మారిన కథ
నచ్చితే లైక్ చేయండి, మీ అభిప్రాయాన్ని తప్పకుండా షేర్ చేయండి.
your vkharsha ...
అమ్మ కొత్త అక్రమసంబంధం
ప్రతివ్రత అమ్మ మారిన కథ
నచ్చితే లైక్ చేయండి, మీ అభిప్రాయాన్ని తప్పకుండా షేర్ చేయండి.
your vkharsha ...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)