Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

“அவள் இதயத்தின் மொழி” கதையைப் படிக்கும் வாசகர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்…
முதல்ல ஒரு விஷயத்தை தெளிவாகப் புரிஞ்சுக்கலாம். “அவள் இதயத்தின் மொழி” ஒரு கற்பனைக் கதை. கதையின் தொடக்கத்திலேயே கதாசிரியர் யாழினி ராம் அது எந்த வகையான கதை, எந்தக் களத்தில் நகரப்போகிறது, கதாபாத்திரங்கள் எந்த மனநிலையில் இருக்கின்றன என்பதையெல்லாம் வாசகர்களுக்கு தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதனால் கதையில் வரும் கற்பனை கதாபாத்திரங்களை நிஜ வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் மனிதர்களைப் போல எடுத்துக்கொண்டு, அவர்களுக்கு நிஜ வாழ்க்கைத் தீர்ப்புகள் வழங்குவது அவசியமில்லை.
அதே நேரத்தில், கதையை விமர்சிக்கக்கூடாது என்று யாரும் சொல்லவில்லை. மாறாக, ஒரு எழுத்தாளருக்கு உண்மையான விமர்சனம்தான் வளர்ச்சிக்கு உதவும். யாழினி ராம் போன்ற எழுத்தாளர்களிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட காட்சி ஏன் இப்படிப் போயிருக்கிறது, இந்தக் கதாபாத்திரத்தின் முடிவு ஏன் இப்படியிருக்கிறது, இந்த இடத்தில் கதையின் வேகம் குறைந்திருக்கிறது, இந்த இடத்தில் இன்னும் அழுத்தம் தேவைப்பட்டிருக்கிறது என்று கதையைப் பற்றிய கண்ணியமான விமர்சனம் வைத்தால் அது ஒரு நல்ல விவாதம்.
ஆனால் இப்போது சில கமெண்ட்டுகளைப் பார்க்கும்போது, கதையை விமர்சிப்பதற்குப் பதிலாக கதாபாத்திரங்களையே தனிப்பட்ட முறையில் இழிவுபடுத்தும் நிலை இருக்கிறது. இது எந்த வகையான விமர்சனம் என்று புரியவில்லை. கதையில் வரும் ஒரு பெண் கதாபாத்திரம் உங்களுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால், அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் செயலை விமர்சியுங்கள். ஆனால் கதாபாத்திரத்தை இழிவான வார்த்தைகளால் அழைப்பது கதையைப் பற்றிய விமர்சனம் ஆகாது.
“ஆழம் தெரியாமல் காலை விடாதே” என்று பெரியவர்கள் சும்மா சொல்லவில்லை. ஒரு கதாபாத்திரத்தின் ஒரு காட்சியை மட்டும் பார்த்துவிட்டு, அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் முழு வாழ்க்கைக்கும் தீர்ப்பு எழுதுவது அதே மாதிரி விஷயம்தான்.
இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் — காமம், பாலியல் ஈர்ப்பு, உடலுறவு, பாலியல் வன்முறை, பாலியல் தொல்லை இவை எல்லாவற்றையும் ஒரே வார்த்தைக்குள் போட்டு விட முடியாது. மனித பாலுணர்வு என்பது ஆசை மட்டும் அல்ல; உணர்வு, ஈர்ப்பு, நெருக்கம், உறவு, மனநிலை, தனிப்பட்ட விருப்பம், சம்மதம் போன்ற பல பரிமாணங்களை உள்ளடக்கியது. WHO-வின் பாலியல் ஆரோக்கிய வரையறையிலும் sexuality என்பது ஈர்ப்பு, eroticism, pleasure, intimacy, relationships போன்ற பல அம்சங்களை உள்ளடக்கியதாக விளக்கப்படுகிறது.

அதேபோல சம்மதம் இல்லாத பாலியல் செயல் வேறு விஷயம். கட்டாயப்படுத்தல், மிரட்டல், வற்புறுத்தல் அல்லது ஒருவரால் சுதந்திரமாக சம்மதம் தெரிவிக்க முடியாத சூழ்நிலையில் நடக்கும் பாலியல் செயல் என்பது பாலியல் வன்முறை என்ற தனிப்பட்ட பிரிவுக்குள் வருகிறது. WHO-வும் sexual violence-ஐ coercion உள்ளிட்ட அம்சங்களுடன் தனியாக வரையறுக்கிறது.

அதனால் கதையில் ஒரு கதாபாத்திரம் ஆசை, ஈர்ப்பு அல்லது நெருக்கம் கொண்டிருக்கிறது என்பதற்காக உடனே அந்தக் கதாபாத்திரத்துக்கு ஒரு இழிவான அடையாளத்தை ஒட்டுவது சரியான வாசிப்பு கிடையாது. அதேபோல் ஒரு கதையில் வற்புறுத்தல் அல்லது சம்மதமின்மை இருந்தால் அதை “காதல்” அல்லது “காமம்” என்று சாதாரணமாகக் கடந்து போகவும் முடியாது. சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொண்டு சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
பாலியல் உணர்வுகள், பெண்களின் மனநிலை, உறவுகளின் உளவியல் போன்றவற்றைப் புரிந்துகொள்ள விரும்புகிறவர்கள், அந்த விஷயங்களை ஆய்வு செய்யும் இலக்கியங்களையும் ஆய்வுகளையும் படிக்கலாம். பழைய காமசூத்திரம் போன்ற நூல்களை எடுத்துக்கொண்டாலும், அதை வெறும் “உடலுறவு பற்றிய புத்தகம்” என்று சுருக்கிவிடுவது கூட சரியான அணுகுமுறை அல்ல; அதில் உறவுகள், ஆசை, சமூக வாழ்க்கை போன்ற பல பரிமாணங்கள் விவாதிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் எந்த ஒரு நூலையும் படித்துவிட்டாலே பெண்களின் உணர்வுகள் முழுவதையும் புரிந்துகொண்டுவிட்டோம் என்று நினைத்துவிடக்கூடாது.
அதேபோல திரைப்படத்தையும் கதையையும் வெறும் பாலியல் காட்சிகளின் எண்ணிக்கையால் அளப்பதும் சரியான வாசிப்பு இல்லை. ஒரு படைப்பில் காட்சியின் நோக்கம் என்ன? கதாபாத்திரத்தின் மனநிலை என்ன? அந்தக் காட்சி கதையை முன்னோக்கி நகர்த்துகிறதா? உறவின் மாற்றத்தை காட்டுகிறதா? அல்லது வெறும் காட்சிக்காக சேர்க்கப்பட்டதா? — இதைத்தான் விமர்சனமாகக் கேட்க வேண்டும்.
“நான் டைம் பாஸுக்காக வந்தேன், படிச்சேன், போனேன்” என்ற மனநிலையில் ஒரு கதையைப் படிப்பது தவறில்லை. ஒவ்வொருவருக்கும் தங்களுடைய வாசிப்பு நோக்கம் இருக்கலாம். ஆனால் அந்த மனநிலையில் படித்துவிட்டு, கதையின் ஆழமான உறவுகளையும் கதாபாத்திரங்களின் உளவியலையும் புரிந்துகொள்ளாமல், அந்தக் கதாபாத்திரங்களையே இழிவுபடுத்த ஆரம்பித்தால் அது நியாயமான விமர்சனமாக மாறாது.
இந்தத் தளத்தில் யாழினி ராம் மட்டும் அல்ல; பல கதாசிரியர்கள் தங்களுடைய நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவழித்து எழுதுகிறார்கள். அவர்களுக்கு இதற்காக யாரும் பெரிய நிதி உதவியோ, பொருள் உதவியோ கொடுக்கவில்லை. அவர்கள் தங்களுடைய பொன்னான நேரத்தில் ஒரு பகுதியை ஒதுக்கி, நமக்காக ஒரு கற்பனை உலகத்தை உருவாக்குகிறார்கள். அதனால் அவர்கள் கேட்பது ஒன்றுதான் — “எங்களைப் பாராட்டியே ஆக வேண்டும்” என்பதல்ல; குறைந்தபட்சம் கதையைப் பற்றிய விமர்சனமாக விமர்சியுங்கள் என்பதுதான்.
கதையில் குறை இருக்கிறதா? சுட்டிக்காட்டுங்கள்.
கதையின் வேகம் குறைந்துவிட்டதா? சொல்லுங்கள்.
கதாபாத்திரத்தின் முடிவு நம்பகமாக இல்லையா? விளக்குங்கள்.
ஒரு காட்சி தேவையில்லாமல் நீள்கிறதா? சொல்லுங்கள்.
எழுத்து நடையில் பிரச்சனை இருக்கிறதா? சொல்லுங்கள்.
அதுதான் உண்மையான விமர்சனம்.
ஆனால் கதையைப் பற்றி ஒன்றும் சொல்லாமல், கதாபாத்திரத்தின் தனிப்பட்ட ஒழுக்கத்தைப் பற்றி தீர்ப்பு சொல்லி, அதற்குமேல் இழிவான வார்த்தைகளையும் பயன்படுத்தினால் அது கதைக்கு உதவும் விமர்சனமாக இருக்காது.
நான் இந்தக் கதையைப் படிக்கிறேன் என்பதற்காக கதையில் வரும் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் ஆதரிக்கிறேன் என்று அர்த்தம் கிடையாது. எனக்குப் பிடிக்காத இடத்தையும் நான் சுட்டிக்காட்டுவேன். குறை இருந்தால் குறை என்று சொல்வேன். அதே நேரத்தில் நல்ல இடம் இருந்தால் அதையும் பாராட்டுவேன். இதுதான் ஒரு வாசகராக இருக்க வேண்டிய அணுகுமுறை என்று நான் நினைக்கிறேன்.
அதனால் நண்பர்களே… கதையைப் படியுங்கள். கதாபாத்திரத்தைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். பிறகு விமர்சியுங்கள்.
கதையைப் பற்றி விமர்சனம் வையுங்கள்.
கதாபாத்திரத்தின் ஒவ்வொரு செயலையும் தனிப்பட்ட அவதூறாக மாற்றாதீர்கள்.
கற்பனை கதையை நிஜ வாழ்க்கை நீதிமன்றமாக மாற்றாதீர்கள்.
“சொல் ஒன்று வெல்லும்; சொல் ஒன்று கொல்லும்” என்பார்கள். நாம் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகளுக்கும் ஒரு பொறுப்பு இருக்கிறது.
கடைசியாக ஒரு விஷயம் — யாழினி ராம் அவர்கள் கண்ணியமான முறையில் வைக்கப்படும் கதையைப் பற்றிய விமர்சனங்களுக்கு பதில் அளிக்கத் தயாராக இருக்கிறார்கள். விமர்சனம் வேண்டாம் என்று அவர்கள் எங்கும் சொல்லவில்லை. எனவே கதையில் உண்மையான குறை இருக்கிறது என்று நினைத்தால், தயங்காமல் அதைத் தெளிவாகவும் கண்ணியமாகவும் பதிவு செய்யுங்கள். அதற்கான பதிலும் ஒரு ஆரோக்கியமான விவாதமாக இருக்கட்டும்.
இந்தக் கருத்தை நான் உங்களை மட்டும் பார்த்து சொல்லவில்லை; என்னையும் சேர்த்துத்தான் சொல்கிறேன். நாமெல்லாருமே வாசகர்கள்தான். நாமும் சில நேரங்களில் ஒரு காட்சியைப் பார்த்து அவசரமாக முடிவு செய்யலாம். அதனால் இந்த வேண்டுகோள் முதலில் எனக்குமே பொருந்தும்.

பெண்களுடைய ஆசை, உணர்வு, ஈர்ப்பு, மனநிலை, உறவுக்குள் இருக்கிற நெருக்கம் — இதெல்லாம் வெறும் ஒரு வார்த்தையாலோ, ஒரு காட்சியாலோ புரிஞ்சுக்கக்கூடிய விஷயம் கிடையாது.
அதனால்தான், ஒரு கதையில ஒரு பெண் கதாபாத்திரம் இப்படிப் பேசுறாங்க, இப்படிச் செயல்படுறாங்கன்னு பார்த்த உடனே, **“இவ இப்படித்தான்… அவ அப்படித்தான்…”**ன்னு தீர்ப்பு கொடுக்குறதுக்கு முன்னாடி கொஞ்சம் படிச்சுப் பாருங்க.
உதாரணத்துக்கு Vātsyāyana-வின் Kama Sutraவை எடுத்துக்கோங்க. நம்ம ஊர்ல பல பேருக்கு அந்தப் புத்தகம்னா உடனே “sex positions பற்றிய புத்தகம்”ன்னு ஒரு எண்ணம் வந்துரும். ஆனால் அது காதல், ஆசை, உறவு, இன்பம், சமூக நடத்தை, மனிதர்களுக்கிடையேயான நெருக்கம் போன்ற பல விஷயங்களையும் பேசுற ஒரு பழமையான நூல்.

அதே மாதிரி இன்றைய காலத்துல பெண்களின் sexuality மற்றும் desire பற்றி புரிஞ்சுக்க Gillian Anderson-ன் Want: Sexual Fantasies by Anonymous போன்ற 2026 வெளியீடுகளையும் பார்க்கலாம். உலகம் முழுவதும் பெண்களிடமிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட anonymous fantasies-ஐ வைத்து பெண்கள் தங்களுடைய ஆசைகள், பயங்கள், விருப்பங்கள் பற்றி எப்படி நினைக்கிறார்கள் என்பதைப் பேசுகிறது.

Denise Tse-Shang Tang-ன் Everyday Erotics 2026-ல் வெளியான இன்னொரு ஆய்வு சார்ந்த புத்தகம். வயதான பெண்களின் same-sex desire, காதல், intimacy, குடும்பக் கட்டுப்பாடுகள், சமூக எதிர்பார்ப்புகள் போன்றவற்றை வெவ்வேறு கலாச்சாரங்களின் பின்னணியில் ஆராய்கிறது.

Allie Rowbottom-ன் Lovers XXX 2026 வெளியீடு. பெண்களின் sexuality, desire, intimacy, exploitation போன்ற விஷயங்களை adult-film உலகின் பின்னணியில் மனிதநேயமான பார்வையில் அணுகுகிறது.

Vanessa Lawrence-ன் Sheer கூட 2026-ல் வெளியான நாவல்; female ambition, power, desire, lesbian identity போன்ற விஷயங்களைப் பேசுகிறது.

இவைகளைப் படிச்சுப் பாருங்க. அப்புறம் ஒரு பெண் கதாபாத்திரத்தோட ஆசை அல்லது உணர்வை எப்படி புரிஞ்சுக்கணும், எப்படி விமர்சிக்கணும்ன்னு கொஞ்சம் வித்தியாசமான பார்வை வரலாம்.
அதே மாதிரி சினிமாவிலும் இந்த வருடம் வந்த சில படங்களைப் பாருங்க.
“Desire” (2026) — Spanish / Mexican film. ஒரு திருமணமான பெண்ணின் ஆசை, உறவு, ஈர்ப்பு, அதன் விளைவுகள் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட erotic thriller.

“Blue” (2026) — Italian. ஒரு இளம் பெண்ணின் காதல், பொருளாதார அழுத்தம், erotic online world-க்குள் செல்லும் சூழ்நிலை ஆகியவற்றைச் சுற்றி கதை நகர்கிறது.

“Scissors” (2026) — Tagalog / Filipino, R-18. பெண்களை மையமாக வைத்து emotional healing, intense desire, toxic obsession போன்ற விஷயங்களை அணுகும் erotic drama.

“The Difficult Bride” (2026) — Bengali & English, 18+. பெண் ஆசை, பயம், identity, திருமணத்துக்கான சமூக எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றை psychological/feminist பார்வையில் அணுகுகிறது.

“I Want Your Sex” (2026) — English, R-rated. desire, sexuality, power, obsession, boundaries போன்ற விஷயங்களை மையமாகக் கொண்ட erotic comedy-thriller.

இதெல்லாம் “போய் adult படம் பாருங்க”ன்னு சொல்றதுக்காக இல்லை. ?
ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி கருத்து சொல்லுறதுக்கு முன்னாடி, அந்த விஷயத்தோட பல பரிமாணங்களையும் புரிஞ்சுக்கணும்னு சொல்றதுக்குத்தான்.
ஒரு கதையில பாலியல் ஈர்ப்பு இருக்கலாம்.
அது காதல் ஆக இருக்கலாம்.
அது உடல் சார்ந்த ஆசை ஆக இருக்கலாம்.
அது உறவுக்குள் இருக்கும் உணர்ச்சி நெருக்கம் ஆக இருக்கலாம்.
சில இடங்களில் விருப்பமில்லாத அணுகுமுறை, தொல்லை அல்லது வன்முறையாகவும் இருக்கலாம்.
இந்த எல்லாத்தையும் ஒரே வார்த்தையில **“காமம்”**ன்னு முடிச்சுட்டா, கதையில இருக்கிற மனநிலையும் கதாபாத்திரத்தோட உளவியலும் பாதியிலேயே போயிடும்.
அதனால நண்பர்களே… கதையைப் படிங்க. கதாபாத்திரத்தைப் புரிஞ்சுக்க முயற்சி பண்ணுங்க. அதுக்கப்புறம் விமர்சனம் பண்ணுங்க.
இல்லன்னா, 250 பக்க புத்தகத்துல ஒரு பக்கத்தைப் படிச்சுட்டு மொத்த புத்தகமும் இப்படித்தான்”-ன்னு review போடுற மாதிரி ஆகிடும்.
கமண்ட் போடுறதுக்கு முன்னாடி கொஞ்சம் படிங்க… கொஞ்சம் பாருங்க… கொஞ்சம் புரிஞ்சுக்குங்க. அதுக்கப்புறம் விமர்சனம் பண்ணுங்க. அதுதான் ஒரு வாசகருடைய தரம்.

இந்தக் கமெண்ட்டை இவ்வளவு வெளிப்படையாகச் சொன்னதற்காக யாருக்காவது வருத்தம் ஏற்பட்டிருந்தால், “நான் ஏன் இப்படிச் சொன்னேன்?” என்று நான் மன்னிப்பு கேட்கப் போவதில்லை. ஏனென்றால் நான் யாரையும் தனிப்பட்ட முறையில் தாக்குவதற்காக இதைச் சொல்லவில்லை; விமர்சனம் கதையைப் பற்றியதாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் சொல்கிறேன்.
அதே நேரத்தில், இந்தத் தளத்தில் எழுதும் அனைத்து கதாசிரியர்களுக்கும் ஒரு பெரிய வாழ்த்து. உங்களுடைய நேரத்தை ஒதுக்கி எழுதுங்கள். முயற்சி செய்யுங்கள். புதிய கதாபாத்திரங்களை உருவாக்குங்கள். வாசகர்களிடம் விவாதத்தை உருவாக்குங்கள். நாங்கள் வாசகர்களாக நல்லதைப் பாராட்டுவோம்; குறை இருந்தால் கண்ணியமாகச் சொல்வோம்.
கதை எழுதுபவர்களை ஊக்கப்படுத்துவோம்.
கதையை விமர்சிப்போம்.
கதாபாத்திரத்தை இழிவுபடுத்துவதை விமர்சனம் என்று நினைக்காமல் இருப்போம்.
கதை வேறு… விமர்சனம் வேறு… தனிப்பட்ட தாக்குதல் வேறு.
இந்த மூன்றுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைப் புரிந்துகொள்வதுதான் நல்ல வாசகரின் அடையாளம்.