ரதிபாலாவின் - தீ..! இன்பமே..?!

[Shajith]

“தீ இன்பமே..!” – பகுதி 7 : ஒரு கணத்தின் நெருக்கம்... இரண்டு வருடங்களின் ரகசியம்!

ரதிபாலா அவர்களின் “தீ இன்பமே..!” கதையின் இந்தப் பகுதி, முந்தைய பகுதிகளில் உருவாகி வந்த உறவுகளின் சிக்கலை இன்னும் ஆழமான ஒரு மனநிலைக்குள் கொண்டு செல்கிறது.

முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

“ஒரு கதையில் நிகழ்வுகள் மறக்கப்பட்டாலும், அந்த நிகழ்வு கதாபாத்திரத்தின் மனதில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் அவ்வளவு சீக்கிரம் மறைந்து போகாது.”

இந்தப் பகுதியில் அந்த விஷயம்தான் ரொம்ப அழகாக வேலை செய்கிறது.

முந்தைய பகுதியில் வசுவுக்கும் கவிதாவுக்கும் இடையே உருவாகியிருந்த நெருக்கம், இங்கே ஒரு புதிய கேள்வியை உருவாக்குகிறது.

அது வெறும் ஒரு கணத்தின் உணர்ச்சியா?

அல்லது அந்த நெருக்கத்துக்குப் பின்னால் ஏற்கனவே புதைந்து கிடந்த ஏதாவது ஒரு உணர்வு இருக்கிறதா?

என்பதுதான் இந்தப் பகுதியின் முக்கியமான கேள்வியாக மாறுகிறது.

வசு – கவிதா : ஒரு சிறிய தருணம்... பெரிய தாக்கம்!

பகுதியின் தொடக்கத்திலேயே வசுவும் கவிதாவும் இருக்கும் காட்சி, வெளியிலிருந்து பார்த்தால் ஒரு சாதாரணமான நெருக்கமான தருணம் போல ஆரம்பிக்கிறது.

வசுவின் கோபம்.

கவிதாவின் குறும்பு.

அதை சமாளிக்க முயற்சி செய்யும் கவிதா.

இந்த மூன்றும் சேர்ந்து ஆரம்பத்தில் ஒரு மென்மையான நகைச்சுவை உணர்வை உருவாக்குகிறது.

ஆனால் அந்தச் சிறிய தருணம் எதிர்பாராத விதமாக இருவருடைய மனநிலையையும் மாற்றுகிறது.

இங்குதான் எழுத்தாளர் காட்சியை விட அதற்குப் பிறகு கதாபாத்திரங்களுக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார்.

வசு வழக்கம்போல பேசாமல் அமைதியாகிப் போவது...

கவிதாவால் உடனே இயல்பான நிலைக்குத் திரும்ப முடியாமல் இருப்பது...

இந்தச் சிறிய மாற்றங்கள்தான் அடுத்த காட்சிக்கான கதவைத் திறக்கின்றன.

சில தருணங்கள் நீண்ட நேரம் நடக்காது; ஆனால் அதன் தாக்கம் நீண்ட நேரம் மனதில் இருக்கும்.

இந்தப் பகுதியின் தொடக்கம் அப்படித்தான் இருக்கிறது.

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்... ஒரு புதிய கதவு திறக்கிறது!

அதற்குப் பிறகு வரும் Flashback இந்தப் பகுதியின் மிக முக்கியமான திருப்பம்.

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு சென்னையில் நடந்த சம்பவத்துக்கு கதை திரும்புகிறது.

இங்கிருந்து கதை வெறும் வசு–கவிதா உறவைப் பற்றியதாக மட்டும் இல்லாமல், கவிதாவின் கடந்த காலத்தையும் அவளுடைய மனதில் புதைந்து கிடக்கும் ஒரு காயத்தையும் நமக்கு காட்ட ஆரம்பிக்கிறது.

ரதியின் அறிமுகமும் அவளுடைய துடுக்கான இயல்பும் ஆரம்பத்தில் நகைச்சுவையாகத் தெரிகிறது.

கவி அவளை கண்டிப்பது...

ரதி அதை பொருட்படுத்தாமல் தன்னுடைய வழியில் இருப்பது...

இருவருக்குமான அக்கா–தங்கை மாதிரியான உரையாடல்...

இவை எல்லாமே ஆரம்பத்தில் ஒரு light mood-ஐ உருவாக்குகிறது.

ஆனால் சில நிமிடங்களுக்குள் அந்த mood முற்றிலும் மாறுகிறது.

தீபன் – கவி : நம்பிக்கை உடையும் தருணம்

கவிதாவுக்கு வரும் தொலைபேசி அழைப்புதான் இந்த Flashback-ன் உண்மையான turning point.

அவள் எதிர்பார்த்தது காதலனின் அன்பான குரல்.

ஆனால் எதிர்பாராத ஒரு உரையாடல் அவள் காதில் விழுகிறது.

அந்தக் கணத்தில் கவிதாவுக்கு ஏற்படும் அதிர்ச்சி, அவநம்பிக்கை, ஏமாற்றம் — இவற்றை எழுத்தாளர் நல்ல அழுத்தத்தோடு கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

குறிப்பாக அவள் உடனடியாக கோபப்படுவதைக் காட்டிலும், முதலில் நம்ப முடியாமல் தடுமாறுவது இயல்பாக இருக்கிறது.

ஏனென்றால் ஒருவர் நம்மை ஏமாற்றியிருக்கலாம் என்று சந்தேகிப்பது வேறு.

அதை நம்முடைய காதாலேயே கேட்பது வேறு.

அந்த இடத்தில் கவிதாவின் மனநிலை வாசகருக்கு நன்றாகப் புரிகிறது.

நம்பிக்கை உடையும் சத்தம் கேட்காது; ஆனால் அதன் வலி மட்டும் மனசுக்குள் ரொம்ப சத்தமாக இருக்கும்.

இந்த Flashback-ன் உண்மையான வலி அதுதான்.

ரதி – கவிதா : ஆறுதலாக வந்தவள்... உறவின் இன்னொரு முகமாக மாறுகிறாள்

இங்குதான் இந்தப் பகுதி இன்னும் சிக்கலாகிறது.

கவிதா உடைந்து போயிருக்கும் நேரத்தில் அவளுக்கு அருகில் இருப்பது ரதி.

ரதி ஆரம்பத்தில் ஒரு ஆறுதலான மனிதராகத்தான் தெரிகிறாள்.

அக்காவின் அழுகையை நிறுத்த முயற்சி செய்கிறாள்.

அவளுடைய கவலையை குறைக்க முயற்சி செய்கிறாள்.

கவிதாவை தனியாக விடாமல் அவளுடன் இருக்கிறாள்.

அதனால் ஆரம்பத்தில் ரதி–கவிதா உறவு முழுக்க ஆறுதல் மற்றும் அக்கறை என்ற கோணத்தில்தான் தெரிகிறது.

ஆனால் அந்த ஆறுதல் மெல்ல வேறு ஒரு உணர்வாக மாற ஆரம்பிக்கிறது.

இதுதான் இந்தப் பகுதியின் மிகப்பெரிய psychological shift.

ஒரு மனிதன் மிகவும் பலவீனமாக இருக்கும் நேரத்தில் அவனுக்கு அருகில் இருப்பவர், அவனுடைய மனதில் சாதாரணமாக இல்லாத ஒரு இடத்தைப் பிடித்துவிடலாம்.

அந்த இடமாற்றத்தைத்தான் இங்கே எழுத்தாளர் காட்ட முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

கவிதாவின் மனநிலை – கோபத்திலிருந்து குழப்பம் வரை

எனக்கு இந்தப் பகுதியில் கவிதாவின் மனநிலைதான் அதிகமாக யோசிக்க வைத்தது.

தீபன் செய்த செயலால் ஏற்பட்ட கோபம்...

அதைத் தொடர்ந்து வந்த மனவேதனை...

ரதியின் ஆறுதல்...

அதற்குப் பிறகு அவளுக்குள் உருவாகும் குழப்பம்...

இந்த உணர்வுகள் எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் அவளுக்குள் நடக்கிறது.

அதனால் அவள் எடுக்கும் சில முடிவுகளையும், அவளுடைய சில எதிர்வினைகளையும் வெறும் “செயல்” என்று பார்க்காமல், அந்த நேரத்தில் அவளுடைய மனநிலையின் விளைவாக பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது.

மனம் உடைந்த நேரத்தில் மனிதன் எடுக்கும் முடிவுகளுக்கு அவனுக்கே மறுநாள் விளக்கம் தேவைப்படலாம்.

கவிதாவின் நிலை அந்த மாதிரி இருக்கிறது.

ரதியின் கதாபாத்திரம் – இங்கேதான் இன்னும் ஒரு கேள்வி!

இந்தப் பகுதியில் ரதி கதாபாத்திரம் ரொம்ப முக்கியமான இடத்துக்கு வந்திருக்கிறது.

அவள் வெறும் குறும்புக்கார தங்கை கிடையாது.

அவளுக்குள் இருக்கும் உணர்வுகள் என்ன?

அவளுடைய செயல்களுக்கு பின்னால் இருக்கும் காரணம் என்ன?

கவிதாவிடம் அவளுக்கு இருக்கும் அன்பு எந்த அளவுக்கு சாதாரண அக்கறை?

எந்த இடத்தில் அது வேறு ஒரு உணர்வாக மாறுகிறது?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு எழுத்தாளர் முழுமையான பதிலை உடனே கொடுக்கவில்லை.

அதுதான் நல்ல விஷயம்.

கேள்விக்கு உடனே பதில் கொடுத்துவிட்டால் கதை முடியும்; கேள்வியை மனதில் வைத்துக்கொண்டு வாசகரை அடுத்த பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றால்தான் கதை தொடரும்.

ரதியின் கதாபாத்திரம் அந்த வேலைகளை இங்கே நன்றாக செய்கிறது.

Flashback-ன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன?

இந்த Flashback-ஐ வெறும் கடந்த கால சம்பவமாக பார்க்க முடியாது.

இன்றைய கவிதாவை புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் நடந்த இந்த சம்பவத்தை புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

அதுதான் இந்த Flashback-ன் முக்கியத்துவம்.

இன்றைக்கு வசுவுடன் கவிதா இருக்கும் விதத்துக்கும்...

அவளுடைய கடந்த கால அனுபவங்களுக்கும்...

ஏதாவது ஒரு தொடர்பு இருக்கிறதா?

என்ற கேள்வியையும் எழுத்தாளர் நமக்குள் விட்டுச் செல்கிறார்.

அதனால் Flashback ஒரு தனி கதை போல தெரியாமல், இன்றைய கதாபாத்திரத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒரு missing piece போல இருக்கிறது.

மீண்டும் நிகழ்காலத்துக்கு வந்ததும்...

Flashback முடிந்து மீண்டும் நிகழ்காலத்துக்கு வரும்போது, ஆரம்பத்தில் பார்த்த அந்த வசு–கவிதா காட்சிக்கு ஒரு புதிய அர்த்தம் கிடைக்கிறது.

முன்னாடி பார்த்த காட்சியை இப்போது வேறு ஒரு மனநிலையோடு பார்க்க ஆரம்பிக்கிறோம்.

அதுதான் இந்தப் பகுதியின் நல்ல writing technique.

ஒரு சம்பவத்தை முதலில் காட்டிவிட்டு...

அதற்கான பின்னணியை பின்னால் சொல்லி...

மீண்டும் அந்தச் சம்பவத்துக்கு வாசகரை அழைத்துச் செல்வது.

இதனால் கதையின் timeline மட்டும் நகரவில்லை.

வாசகருடைய புரிதலும் மாறுகிறது.

இந்தப் பகுதியில் என்னை அதிகம் கவர்ந்த விஷயம்...

இந்தப் பகுதியின் மிகப்பெரிய பலம், வெளியில் நடக்கும் சம்பவங்களைவிட உள்ளுக்குள் நடக்கும் மாற்றங்களை எழுத்தாளர் முக்கியமாக வைத்திருப்பதுதான்.

கவிதா – தீபன் சம்பவம்.

கவிதா – ரதி உறவில் ஏற்பட்ட எதிர்பாராத மாற்றம்.

மீண்டும் நிகழ்காலத்தில் வசு – கவிதா இடையிலான நெருக்கம்.

இந்த மூன்றையும் தனித்தனி சம்பவங்களாக இல்லாமல், ஒரு உணர்ச்சி தொடர்ச்சியாக இணைக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

அது நல்ல முயற்சி.

ஒரு வாசகராக ஒரு சிறிய கருத்து

இந்தப் பகுதி உணர்ச்சிகளில் மிகவும் தீவிரமாக செல்கிறது.

அதனால் சில இடங்களில் காட்சிகளை இன்னும் கொஞ்சம் மறைமுகமாகவும், அமைதியுடனும் சொல்லியிருந்தால் வாசகருடைய கற்பனைக்கு இன்னும் அதிகமான இடம் கிடைத்திருக்கும் என்று தோன்றுகிறது.

குறிப்பாக ரதி–கவிதா உறவில் ஏற்படும் மாற்றம் மிகவும் sensitive-ஆன ஒரு emotional transition.

அதனால் அந்த மாற்றத்தை இன்னும் கொஞ்சம் மெதுவாக கட்டியெழுப்பியிருந்தால், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை வாசகர் இன்னும் ஆழமாக உணர்ந்திருக்க முடியும்.

இது ஒரு குறை சொல்லும் விமர்சனம் இல்லை.

ஏற்கனவே இருக்கும் காட்சியின் தாக்கத்தை இன்னும் அதிகப்படுத்தலாம் என்ற ஒரு வாசகரின் கருத்து.

இறுதியாக...

பகுதி 7 முடிந்தபோது எனக்குள் இருந்த கேள்வி,

“அடுத்து என்ன நடக்கும்?” என்பது மட்டும் இல்லை.

“இவர்களுக்குள் நடந்த இந்த மாற்றம் இனிமேல் எந்த உறவுக்கு என்ன அர்த்தத்தை கொடுக்கப் போகிறது?”

என்பதுதான்.

அதுதான் இந்தப் பகுதியின் வெற்றி.

ஒரு சிறிய நிகழ்விலிருந்து தொடங்கி...

இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் நடந்த ஒரு சம்பவத்துக்குள் அழைத்துச் சென்று...

அங்கிருந்து கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை மாற்றி...

மீண்டும் நிகழ்காலத்துக்கு கொண்டு வந்திருப்பது நல்ல narrative structure.

முந்தைய பகுதியில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த நெருக்கம் இங்கே இன்னொரு பரிமாணத்தை எடுக்கிறது.

அதே நேரத்தில், கடந்த காலத்தின் ஒரு ரகசியம் இன்றைய கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை எப்படி பாதிக்கிறது என்பதையும் இந்தப் பகுதி கேள்வியாக விட்டுச் செல்கிறது.

கதை என்பது நடந்ததை மட்டும் சொல்லுவது இல்லை; நடந்ததற்குப் பிறகு மனிதர்கள் எப்படி மாறுகிறார்கள் என்பதையும் சொல்ல வேண்டும்.

பகுதி 7 அந்த மாற்றத்தை நமக்கு காட்டுகிறது.

பகுதி–7 முடிந்துவிட்டது...

ஆனால் கவிதாவின் கடந்த காலமும், வசுவுடனான நிகழ்காலமும், ரதியுடன் உருவான அந்த எதிர்பாராத உறவும் சேர்ந்து பார்க்கும்போது...

கதைக்குள் இன்னும் சொல்லப்படாமல் இருக்கும் சில பக்கங்கள் இருக்கிறது என்பது மட்டும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

அந்தப் பக்கங்கள் என்ன சொல்லப் போகிறது என்பதற்காக...

தொடரட்டும்...