[Nsme]

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை, மணி 9:00.

வழக்கமாக அந்த நேரத்தில் பரபரப்பாக இயங்கத் தொடங்கும் அந்த வீடு, இன்று சற்று சோம்பலாகவே இருந்தது. விக்கியும் சந்தியாவும் தங்கள் அறையில், முந்தைய இரவின் காமக் களைப்பு மற்றும் உணர்ச்சிப் போராட்டங்களின் விளைவாக இன்னும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தனர்.

திவ்யாவின் அறையில், அவளும் நல்ல உறக்கத்தில் இருந்தாள். இரவு விக்கியுடன் நடந்த புணர்ச்சியும், அதனால் ஏற்பட்ட உடல் சோர்வும் அவளை அசந்து தூங்க வைத்திருந்தது. அவளுக்குப் பக்கத்தில், அவளது இரண்டு குழந்தைகளும் ஏற்கனவே எழுந்து, பொம்மை கார்களை வைத்துக்கொண்டு அதிக சத்தமில்லாமல் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர்.

திடீரென, திவ்யாவின் தலைமாட்டில் இருந்த மொபைல் போன் வைப்ரேஷனுடன் (Vibration) ஒலிக்கத் தொடங்கியது.

திவ்யா தூக்கக் கலக்கத்துடன், கண்களைச் சரியாகத் திறக்க முடியாமல் போனைத் தேடி எடுத்தாள். திரையில் 'தினேஷ்' என்ற பெயரைக் கண்டதும், சட்டென்று ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல விழிப்பு வந்தது. அவசரமாகப் போனை அட்டெண்ட் செய்தாள்.

"அண்ணி... நாங்க வந்துட்டோம். வாசல்ல நிக்கிறோம். கதவைத் திறங்க," என்று தினேஷின் உற்சாகமான குரல் கேட்டது. தினேஷின் மாமா வீட்டுத் திருமணம் அதிகாலையிலேயே முடிந்துவிட்டதால், அவர்கள் நினைத்ததை விட சீக்கிரமே திரும்பிவிட்டனர்.

"இதோ வர்றேன்டா," என்று சொல்லிவிட்டு, திவ்யா அவசரமாகக் கட்டிலிலிருந்து எழுந்து, நைட்டியைச் சரிசெய்துகொண்டு, கலைந்த கூந்தலைக் கைகளால் கோதிவிட்டபடியே கீழே ஓடினாள். அவளுக்குப் பின்னால், குழந்தைகள் இருவரும் பொம்மை காரை உருட்டிக்கொண்டு உற்சாகமாக ஓடி வந்தனர்.

திவ்யா கதவைத் திறந்தாள். வெளியே அத்தை, மாமா மற்றும் தினேஷ் நின்றிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரின் முகத்திலும் ஒரு நீண்ட பயணத்தின் களைப்பு தெரிந்தது. தினேஷைப் பார்த்ததும், திவ்யாவின் முகத்தில் ஒரு நொடி ஒரு மெல்லிய குற்றவுணர்ச்சி வந்து போனது. 'நேற்றிரவு விக்கியுடன்...' என்ற எண்ணம் அவளை வாட்டியது.

மூவரும் உள்ளே வந்து ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தனர். மாமா களைப்புடன் "அப்பாடா..." என்று சாய்ந்துகொண்டார்.

"என்னம்மா திவ்யா, இன்னும் யாரும் எழுந்திரிக்கலயா? நல்லாத் தூக்கம் போலயே," என்று அத்தை கேட்டார்.

திவ்யா சற்றுச் சமாளித்துக்கொண்டு, "ஆமாம் அத்தை. நேத்து நைட் ஒரு வெப் சீரிஸ் (Web series) புது சீசன் ரிலீஸ் ஆச்சு. அதைப் பார்த்துட்டே ரொம்ப லேட்டா தூங்குனேன். குழந்தைங்க வேற காலைல 6 மணிக்கே எழுந்துட்டாங்க. அவங்களுக்குப் பால் காய்ச்சிக் குடுத்துட்டு, அப்புறம் மறுபடியும் கொஞ்சம் கண் அசந்துட்டேன் அத்தை," என்று சொன்னாள்.

"சரிம்மா... விக்கியும் சந்தியாவும் இன்னும் எந்திரிக்கலையா?"

"அவங்க இன்னும் தூங்குறாங்க அத்தை," என்றாள் திவ்யா.

திவ்யா பேசிக்கொண்டே, ஓரக்கண்ணால் தினேஷைப் பார்த்தாள். அவன் சோபாவில் சாய்ந்து, ஒரு புன்னகையுடன் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது பார்வையில் ஒரு உரிமையான தேடல் மற்றும் ஏக்கம் தெரிந்தது. அவன் கண்கள் அவளது நைட்டிக்குள் எதையோ தேடின.

திவ்யாவுக்கு மனதிற்குள் சுருக்கென்றது, ஏதோ அவளது கணவனையே எதிர்கொள்வதுபோல். 'நான் இவனுக்குத் துரோகம் பண்ணிட்டேனா? இவன் எனக்காக எவ்வளவு ஆசையாத் தவிச்சான்... ஆனா நான் நேத்து ராத்திரி விக்கியை... ஐயோ, என்ன காரியம் பண்ணிட்டேன்!' என்ற குற்றவுணர்ச்சி அவளைச் சிறிது வதைத்தது. ஆனால், 'விக்கியோட நடந்தது ஒருமுறைதான். அது ஒரு தேவை. அது இத்தோட முடிஞ்சது. ஆனா தினேஷோட உறவு இன்னும் தொடரலாம். அவன்தான் எனக்கு இப்போதைக்குச் சரியானவன்' எனத் தன்னைத் தானே சமாதானம் செய்துகொண்டாள்.

அத்தை தினேஷின் பக்கம் திரும்பினார்.

"டேய் தினேஷ், விக்கி எந்திரிக்கட்டும். நீயோ, அவனோ மார்க்கெட்டுக்குப் போய் கொஞ்சம் கறி எடுத்துட்டு வாங்க. இன்னைக்கு மதியம் நல்லா ஒரு பிரியாணி பண்ணிடலாம். அவங்க ரெண்டு பேரும் இன்னைக்கு மதியத்துக்கு மேல பெங்களூர் கிளம்புறாங்கல்ல? அவங்க நிம்மதியாச் சாப்பிட்டுட்டுக் கிளம்புற மாதிரி, சீக்கிரமே சமையல முடிச்சிடணும்," என்று கூறினார்.

தினேஷ், "சரிங்கம்மா," என்று தலையாட்டினான். ஆனால் அப்போது அவனுக்கு, 'அய்யோ, சந்தியா அண்ணி இன்னைக்குக் கிளம்பிடுவாங்களே!' என்ற எண்ணம் வந்து, அவனுக்குள் ஒரு தவிப்பை உண்டு பண்ணியது. அவளது நெருக்கத்தை இன்னும் சிறிது நேரம் அனுபவிக்க முடியுமா என்று ஏங்கினான்.

திவ்யா, "நான் போய் எல்லாருக்கும் காபி போட்டுட்டு வர்றேன் அத்தை," என்று சொல்லிவிட்டு, அந்தச் சூழலிலிருந்து தப்பிப்பது போலச் சமையலறைக்குள் நுழைந்தாள்.

அம்மா தினேஷைப் பார்த்து, "டேய், போய் விக்கியை எழுப்பு. ரொம்ப லேட் ஆகுது," என்றார்.

தினேஷ் மாடிக்குச் சென்று, விக்கி-சந்தியா அறையின் கதவை மெதுவாகத் தட்டினான். "அண்ணே... அண்ணி......"

சற்று நேரத்தில் விக்கி கண் கசக்கியபடி கதவைத் திறந்தான். தினேஷ் அவன் வந்த விவரத்தைச் சொன்னான். அப்போது கட்டிலில் போர்வையைப் போர்த்திக்கொண்டு படுத்திருந்த சந்தியாவின் கண்களும், தினேஷின் கண்களும் சந்தித்து ஒரு மெல்லியப் புன்னகையைப் பரிமாறிக்கொண்டன. அந்தப் புன்னகையில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருந்தன.

விக்கி வேகமாகத் தயாராகி, தினேஷையும் அழைத்துக்கொண்டு ஒரு பையை எடுத்துக்கொண்டு பைக்கில் மார்க்கெட்டிற்குச் சென்றான்.

இருவரும் அரை மணி நேரத்தில் மட்டன் கறி, சிக்கன் மற்றும் பிரியாணிக்குத் தேவையான காய்கறிகள், மசாலாப் பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டு வீடு திரும்பினர்.

அதற்குள் சந்தியாவும் திவ்யாவும் பல் துலக்கி, முகம் கழுவி, தமது நாளைத் தொடங்க தயாராகியிருந்தனர்.

விக்கி பைகளை அம்மாவிடம் கொடுத்துவிட்டு தன் அறைக்குச் சென்றான்.

"நான் போய் குளிச்சுட்டு வந்துடுறேன்," என்று சந்தியாவிடம் கூறிவிட்டு, வீட்டின் பின்புறம் இருந்த அந்தப் பழைய பாத்ரூமை நோக்கி நடந்தான்.

தினேஷும் மேலே சென்று அவன் அறையில் படுத்தான்.

விக்கி பாத்ரூமிற்குள் நுழைந்து, கதவைச் சாத்தினான். குழாயைத் திறந்துவிட்டு, பக்கெட்டில் தண்ணீர் நிரம்பக் காத்திருந்தபோது, அவனது கண்கள் தன்னிச்சையாக அந்தச் சிறிய சிமெண்ட் ஜன்னலை நோக்கின.

சில வருடங்களுக்கு முன், இதே ஜன்னல் வழியாகத்தான் அவன் முதன்முதலில் திவ்யா அண்ணியைத் தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தான். அன்று ஒரு திருடனைப் போல, ஒரு காம வக்கிரத்துடன் அந்த ஜன்னல் வழியே அவளைப் பார்த்த அவனுக்கு, நேற்றிரவு நடந்ததெல்லாம் ஒரு கனவு போல இருந்தது. அவனது அந்தப் பல வருடத் தவம் ஒரு வழியாகப் பலித்துவிட்டது.

நேற்றிரவு நடந்ததை எண்ணி அவன் உடல் சிலிர்த்தாலும், அவன் பழையபடி எண்ண ஓட்டத்தை அலைய விடவில்லை. அவன் ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சுடன் நிதானமாகக் குளிக்க ஆரம்பித்தான்.

விக்கி குளிக்கப் போன பிறகு, சந்தியா மெதுவாகப் படுக்கையில் இருந்து எழுந்தாள். அவளது மனதில் ஒரு திட்டம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

திவ்யா மாடி ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்து, போனை நோண்டிக்கொண்டிருந்தாள். கீழே அத்தை சமையலறையில் காலை உணவு தயாரித்துக் கொண்டிருந்தார். மாமா தன் அறையில் ஓய்வெடுக்க, குழந்தைகள் கீழே ஹாலில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர்.

சந்தியா நேராக தினேஷின் அறைக்கதவருகே சென்று, மெதுவாகத் தட்டினாள். "தினேஷ்... வெளிய வாடா."

தினேஷ் வெறும் Shorts மட்டும் போட்டுக்கொண்டு, தூக்கக் கலக்கத்துடன் வெளியே வந்தான். சந்தியா அவனைப் பார்த்ததும் ஒரு கணம் அவளது கண்கள் விரிந்தன. அவனை ஒரு டவல் எடுத்துவந்து பாத்ரூமில் வைக்கச் சொன்னாள் சந்தியா.

தினேஷ் டவலை எடுத்துக்கொண்டு பாத்ரூமை நோக்கிச் செல்லும்போது, சந்தியா திவ்யாவின் பக்கம் திரும்பினாள். "அக்கா, கொஞ்சம் படிகிட்ட போய் நில்லுங்க. யாராவது மேல வர்ற மாதிரி இருந்தா உடனே சிக்னல் குடுங்க."

திவ்யாவுக்குப் புரிந்துவிட்டது. அவள் லேசாகச் சிரித்துவிட்டு, "பத்திரமா... எதாவது விபரீதமாகிடப் போகுது" என்று கிண்டலாகச் சொல்லியபடியே மாடிப்படிகளின் ஓரத்தில் சென்று நின்றுகொண்டாள் கேஷ்வலாக. அவளது பார்வை மாடி வராண்டாவையும் மாடி படிக்கட்டுகளையும் ஒன்றாகக் கவனித்தது.

சந்தியா இப்போது பாத்ரூம் அருகில் வராண்டாவில் நின்று, தன்னை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த தினேஷின் பக்கம் திரும்பினாள். அவளது கண்களில் காமம் தகித்தது. அவள் அவனை நோக்கி நடந்தாள். "எனக்கு இப்போவே உன்னோட பூல் வேணும்டா. ஆனா நமக்கு டைம் இல்ல. எந்த நேரத்துல வேணா விக்கி குளிச்சுட்டு வந்துடுவான், இல்ல வேற யாராவது மேல வருவாங்க. அதனால, இப்போ உனக்கு 'க்விக்கி' (Quickie) ட்ரெய்னிங்."

தினேஷ் பதட்டமும், எதிர்பார்ப்புமாக நின்றான். அவனது இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.

"க்விக்கியில ஃபோர்ப்ளே (Foreplay) கிடையாது. முத்தம், தடவுறதுக்கெல்லாம் டைம் இல்ல. டைரக்ட் ஆக்‌ஷன் தான். புரிஞ்சுதா?"

அவள் அவனை வராண்டாவின் ஓரத்தில் இருந்த சுவற்றின் அருகே இழுத்துச் சென்றாள்.

"இங்க வா," என்று அவனை அந்தச் சுவற்றின் அருகே நிற்க வைத்தாள். "நான் செவுத்துல சாஞ்சுக்கிறேன். நீ என் முன்னாடி நில்லு."

அவள் வராண்டா சுவரில் தன் முதுகைச் சாய்த்துக்கொண்டு நின்றாள். அவள் அணிந்திருந்த காட்டன் நைட்டியை அப்படியே இடுப்புக்கு மேல் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டாள். உள்ளே அவள் பேன்ட்டி அணிந்திருக்கவில்லை. அவளது நிர்வாணமான தொடைகளும், அந்த ஈரமான, பளபளப்பான பிளவும் தினேஷுக்கு முழுமையாகத் தெரிந்தன.

"எப்பவும் நின்னுகிட்டு க்விக்கி பண்ணும்போது, பொண்ணு செவுத்துலயோ இல்ல ஏதாவது ஒரு ஸ்ட்ராங்கான இடத்துலயோ சாஞ்சுக்கணும். அப்போதான் அவ பேலன்ஸ் தப்பாது. இப்போ நீ என் ரெண்டு தொடையையும் பிடிச்சு, உன் இடுப்புக்கு ஏத்த மாதிரி அகலமா விரிச்சுக்கோ."

தினேஷ் அவசர அவசரமாகத் தன் ஷார்ட்ஸைக் கீழே இறக்கினான். அவனது பூல் ஏற்கனவே சந்தியாவின் பேச்சைக் கேட்டவுடனேயே விறைத்திருந்தது. அவன் அவள் தொடைகளைப் பிடித்து சற்றே அகல விரித்து, அவள் கால்களுக்கு நடுவில் மிக நெருக்கமாக நின்றான். அவனது பூல் அவளது தொடையை உரசியது.

"உடனே உள்ள விடாத," என்று அவள் எச்சரித்தாள். "உன் சுண்ணியை என் புண்டைப் பிளவுல ரெண்டு தடவை மேலயும் கீழயும் தேய். அது எனக்கும் சூடேத்தும், உனக்கும் வழுவழுப்பைக் கொடுக்கும்."

அவன் அவள் சொன்னபடியே, அவளது ஈரமான பிளவில் தன் பூலை வைத்து இரண்டு முறை தேய்த்தான். "ஆஆ..." என்று சந்தியா மெதுவாக முனகினாள். அவளது உடல் சிலிர்த்தது.

"இப்போ," என்று சந்தியா மூச்சு வாங்கினாள். "உன் ரெண்டு கையால என் இடுப்பை இல்லனா செவுத்த கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கோ. மெதுவா உள்ள விடாத. கொஞ்சம் முழங்காலை மடக்கி, ஒரே முட்டா, ஆழமா உள்ள சொருகு."

தினேஷ் தன் கைகளை அவளுக்குப் பின்னால் சுவரில் ஊன்றினான். தன் தடியின் மொட்டை அவளது வாசலில் வைத்து, சற்று முழங்காலை மடக்கி, தன் முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி ஒரே குத்தாக மேல்நோக்கித் தள்ளினான்.

'சலக்' என்ற சத்தத்துடன், அது அவளது கருப்பை வரை சென்று முட்டியது.

சந்தியா சுவரில் தலையைச் சாய்த்துக்கொண்டு, "ஸ்ஸ்ஸ்... ஏஏஏய்... அம்மா..." என்று உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டு ஒரு பெரும் சுகத்தை உள்வாங்கினாள். அவளது கால்கள் அவனைச் சுற்றிக்கொண்டன.

"வெரி குட்," என்று அவள் தழுதழுத்த குரலில் சொன்னாள். "இப்போ, வேகம்... வெறும் வேகம் மட்டும்தான். நிப்பாட்டவே கூடாது. இடிடா..."

தினேஷ் ஒரு மெஷின் போல இயங்க ஆரம்பித்தான். சுவற்றின் சப்போர்ட் அவளுக்கு இருந்ததால், அவனால் தன் இடுப்பை வேகமாக இயக்க முடிந்தது. ஒவ்வொரு குத்துக்கும் அவளது தொடைகள் அவன் இடுப்பில் மோதின. அவர்கள் இருவரும் நேருக்கு நேர் பார்த்துக்கொண்டனர். அவளது கண்களில் இருந்த காமமும், அவசரத்தில் வந்த பயமும் அந்தச் செயலை இன்னும் விறுவிறுப்பாக்கியது.

சந்தியா அந்தச் சத்தத்தைக் குறைக்க, தினேஷின் தோளில் முகத்தைப் புதைத்து அவனது முதுகை கவ்விக்கொண்டாள். அவளது நகங்கள் அவன் முதுகில் பதிந்தன.

படிகளில் காவல் காத்துக்கொண்டிருந்த திவ்யாவிற்கு, இந்தச் சதைகள் மோதும் லேசான சத்தம் கேட்டது. அவளுக்குள்ளும் ஒருவிதமான கிளர்ச்சி உண்டாகி, அவள் படிகளையே உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

சந்தியாவின் புண்டை, தினேஷின் முரட்டுத்தனமான வேகத்திற்கு ஈடுகொடுத்து, அவனை இறுக்கிக் கவ்வியது. "இன்னும் வேகமாடா... வந்துரும் போல இருக்குடா..." என்று அவள் அவன் தோளில் முனகினாள்.

"எனக்கும்... வருது அண்ணி..." என்று தினேஷ் மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னான்.

"நிறுத்தாதடா... அப்படியே உள்ள விடுடா..."

சற்று நேரத்தில் தினேஷ் தன் சூடான விந்தை அவளது புண்டையின் ஆழத்தில் பீய்ச்சி அடித்தான். சந்தியா அதேவேளையில் சுவரில் சாய்ந்து, மூச்சு வாங்கிக்கொண்டே தன் உச்சத்தை அடைந்தாள். அவளது உடல் லேசாக அதிர்ந்து அடங்கியது.

அவசரமும், ஆபத்தும் கலந்த அந்த 'க்விக்கி', வராண்டாவின் திறந்த வெளியில், சந்தியாவின் காமப் பசிக்கு ஒரு தற்காலிகமான, ஆனால் ஒரு நல்ல விருந்தாக அமைந்திருந்தது.

இருவரும் மூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர். தினேஷ் தன் பூலைச் சந்தியாவின் புண்டையிலிருந்து எடுத்து, அது சுருங்குவதற்கு முன்பே தன் ஷார்ட்ஸை மாட்டிக்கொண்டான். சந்தியாவின் புண்டையில் திரவக் கலவை லேசாக ஒழுகியது.

அந்த அவசரக் காமம் அவர்களின் உடலைத் தளர்த்தியிருந்தாலும், மனதை இன்னும் ஏங்கச் செய்துகொண்டிருந்தது.

சந்தியா சுவரில் சாய்ந்திருக்க, தினேஷ் இன்னும் அவள் முன்னால் அதே நெருக்கத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தான். அவன் கண்கள் அவளது முகத்தையே பார்த்தன. இன்று மதியம் அவள் பெங்களூர் சென்றுவிடுவாள். இனி அவளை இப்படித் தனிமையில் சந்திப்பது எப்போது என்று தெரியாது என்ற நிதர்சனம் அவனது நெஞ்சை அடைத்தது.

சந்தியா தன் நைட்டியைக் கீழே இறக்கிவிட்டு, மெதுவாகத் தன் கைகளை உயர்த்தி தினேஷின் கன்னங்களைத் தொட்டாள். அவனது கண்களில் இருந்த அந்த வலியை அவளால் எளிதாகப் படிக்க முடிந்தது.

அவள் அவனைத் தன்பக்கம் இழுத்து, அவனது உதடுகளில் மிக மென்மையாக, ஆனால் ஆழமாக முத்தமிட்டாள். அது காம முத்தமல்ல; அது ஒரு பிரியாவிடை முத்தம். 'உன்னை நான் மிஸ் பண்ணுவேன்' என்று சொல்லாமல் சொல்லும் முத்தம்.

"ஐ வில் மிஸ் யூ அண்ணி..." என்று தினேஷ் தழுதழுத்த குரலில் அவள் காதருகே முனகினான்.

"நானும்தான்டா செல்லம்..." என்றாள் சந்தியா, அவன் நெற்றியில் இதழ்களைப் பதித்து.

அவள் தன் கட்டை விரலால் அவனது கன்னத்தைத் தடவிக்கொடுத்தாள். அந்த ஒரு நிமிட அமைதி, முந்தைய புணர்ச்சியை விட அதிக உணர்ச்சிகளைக் கொண்டிருந்தது.

"விக்கி... கீழ பசங்க என்ன பண்றாங்க?" திவ்யாவின் பதற்றமான, சற்று சத்தமான இந்தக் குரல் சந்தியாவையும் தினேஷையும் நிஜ உலகத்திற்கு இழுத்து வந்தது.

சந்தியா சட்டென்று சுதாரித்தாள். "போ... பாத்ரூமுக்குப் போய் குளி," என்று தினேஷை அவசரமாக விரட்டினாள்.

தினேஷ், ஒரு கடைசிப் பார்வையோடு பாத்ரூமுக்குள் ஓடினான்.

சந்தியா தன் அறைக்குச் சென்று டவல் மற்றும் மாற்று உடைகளை எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது, விக்கி ரூமிற்குள் வந்தான்.

சந்தியா ரூமை விட்டு வெளியே சென்று, "விக்கி, தினேஷ் இங்க குளிக்கறான் போல. நான் கீழே போய் குளிச்சிட்டு வர்றேன். அப்படியே துவைக்கிறதுக்கு உன் துணி இருந்தா கொடு, மெஷின்ல ஒண்ணா போட்டுடறேன்." எனக் கூறி விக்கி குளித்துவிட்டு வந்த அந்த பாத்ரூமுக்குச் சென்றாள்.

பாத்ரூம் உள்ளே நுழைந்து கதவைச் சாத்தியதும், அவளது கண்கள் தன்னிச்சையாக அந்தச் சிறிய சிமெண்ட் ஜன்னலை நோக்கின. இதே ஜன்னல் வழியாகத்தான் விக்கி, திவ்யாவை முதன்முதலில் பார்த்து காமத்தில் விழுந்தான் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் மீண்டும் வந்தது. அவளுக்குள் ஒருவிதமான பொறாமையும், அவனைப் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற வக்கிரமான எண்ணமும் மீண்டும் தீவிரமாகத் தலைதூக்கின.

அவள் அந்த ஜன்னலின் அருகில் சென்றாள். அது பழைய சிமெண்ட் பூச்சால் ஆன, சிறிய துளைகள் கொண்ட ஜன்னல். அவள் அதைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். அது அவ்வளவு உறுதியாக இல்லை, லேசாக ஆடியது. அவளுக்குள் ஏதோ ஒரு ஆவேசம் வந்தது. இரு கைகளாலும் அந்த ஜன்னலைப் பிடித்து வேகமாகத் தள்ளினாள். அது லேசாக உடைந்து விலகியது. இன்னும் பலமாகத் தள்ளினாள். சிமெண்ட் பூச்சு பெயர்ந்து, அந்த ஜன்னல் மொத்தமாகச் சுவரிலிருந்து கழன்று, வெளியே 'டொப்'பென்று விழுந்தது.

விக்கியின் தவறான பார்வைக்குக் காரணமாக இருந்த அந்தப் பழைய ஜன்னலை உடைத்தெறிந்ததில் அவளுக்கு ஒரு திருப்தி ஏற்பட்டது.

பிறகு அவள் குளித்து முடித்துவிட்டு, துணிகளை வாஷிங் மெஷினில் போட்டுவிட்டு, வீட்டிற்குள் வந்தாள்.

லிவிங் ரூமில், மாமா, விக்கி, தினேஷ் மற்றும் குழந்தைகள் காலை உணவுக்காக அமர்ந்திருந்தனர். அத்தையும் திவ்யாவும் அவர்களுக்குப் பரிமாறிக்கொண்டிருந்தனர்.

"நீயும் வந்து உக்காரும்மா, சாப்பிடலாம்," என்று அத்தை சந்தியாவை அழைத்தார்.

சந்தியா அவர்களுடன் இணைந்து அமர்ந்தாள். சாப்பிடும்போது, அவள் சாதாரணமாகச் சொன்னாள், "அத்தை, பின்னாடி இருக்குற அந்தப் பழைய பாத்ரூம் ஜன்னல் உடைஞ்சு விழுந்துருச்சு."

"ஐயையோ!" என்று எல்லோரும் பதறினர். "உனக்கு ஒன்னும் அடி படலையேம்மா?" என்று மாமா அக்கறையாகக் கேட்டார்.

"இல்ல மாமா, நான் சேஃப்பாதான் இருந்தேன். லேசாத் தொட்டேன், அது அப்படியே பெயர்ந்து வெளில விழுந்துருச்சு. ரொம்பப் பழசாயிடுச்சு போல," என்றாள் சந்தியா.

பிறகு அவள் ஒரு யோசனை சொன்னாள். "நம்ம ஏன் அந்தப் பாத்ரூமை ரினோவேட் (Renovate) பண்ணக் கூடாது? விக்கியும் நானும் அதுக்கான செலவைப் பார்த்துக்கிறோம். தரையில மார்பிள்ஸ் (Marbles) போட்டு, இந்த ஜன்னலை முழுசா அடைச்சுட்டு, வேற பக்கம் இருக்க ஜன்னலை எடுத்துட்டு மாடர்ன் விண்டோ (Modern window) வெச்சுக்கலாம். எக்ஸாஸ்ட் ஃபேன் (Exhaust fan) வச்சிட்டோம்னா இன்னொரு ஜன்னலுக்குத் தேவையே இல்லை."

மாமாவும் அத்தையும் அந்த யோசனைக்குச் சம்மதித்தனர். விக்கியும் அதற்கு ஆள் பார்த்துச் சரி செய்யும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டான்.

அதன்பிறகு, அந்த நாளின் முற்பகல் எந்தச் சம்பவமும் இல்லாமல் கழிந்தது. அத்தையும் திவ்யாவும் ஞாயிறு ஸ்பெஷல் பிரியாணி தயாரிப்பதில் மும்முரமாக இருந்தனர். மதியம் அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து பிரியாணி சாப்பிட்டனர். "பிரியாணி ரொம்ப பிரமாதமா வந்திருக்கு," என்று அனைவரும் பாராட்டினர்.

உணவுக்குப் பிறகு, விக்கியும் சந்தியாவும் பெங்களூர் செல்லத் தயாராகினர்.

அவர்கள் கிளம்பும் நேரம் நெருங்க நெருங்க, வீட்டில் ஒருவிதமான அமைதியான சோகம் கவிழ்ந்தது.

சந்தியா எல்லோரிடமும் விடைபெற்றுவிட்டு, கடைசியாக தினேஷின் அருகில் வந்தாள். அவள் மிகவும் சாதாரணமாக, அணைப்பது போல அவனைப் பக்கவாட்டில் கட்டியணைத்தாள். அந்த அணைப்பு மற்றவர்கள் கண்களுக்குச் சாதாரணமாகத் தெரிந்தாலும், தினேஷுக்கு அது ஆயிரம் கதைகள் சொன்னது. அவளது உடலின் வாசனை அவனை வாட்டியது.

அத்தையும் மாமாவும் வாசலில் நின்று, "பார்த்துப் பத்திரமா ஓட்டு விக்கி," என்று கூறி அவர்களை வழியனுப்பி வைத்தனர்.

கார் கிளம்பிச் சென்றது. தினேஷ் கார் மறையும் வரை அதையே பார்த்துக்கொண்டு நின்றான். அவனுக்குள் ஒரு பெரிய வெற்றிடம் உருவானது போல இருந்தது. சந்தியாவின் உடல் சுகத்தை விட, அவளைப் போன்ற ஒரு புத்திசாலியான, தைரியமான ஒருத்தியின் அருகாமையை அவன் அதிகம் மிஸ் செய்தான்.

சிறிது நேரம் கழித்து, மாடி ஹாலில்...

திவ்யா சோபாவில் அமர்ந்திருந்தாள். தினேஷ் அவளது மடியில் தலையை வைத்துப் படுத்திருந்தான். திவ்யா அவனது தலைமுடியை மென்மையாக வருடிக்கொண்டிருந்தாள்.

வாழ்க்கை எவ்வளவு விசித்திரமானது! ஒரு சில நாட்களுக்கு முன், இப்படி திவ்யா அண்ணியின் அன்யோன்யமான நெருக்கத்திற்காக ஏங்கிக்கொண்டு இருந்தவனுக்கு, இன்று அது நிஜமாகியிருந்தது. தனக்குப் பிடித்தமான ஒரு தேவதையின் மடியில் அவன் படுத்திருக்கிறான். ஆனால், அவனது மனம் முழுவதும், பெங்களூரை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருக்கும் இன்னொரு தேவதையின் நினைவுகளில்தான் இருந்தது.

திவ்யாவின் மனதிலும் அதே சோகம் தான். சந்தியாவின் அதிரடியான முடிவுகள், அவளது தைரியம், அவளது புரிதல் எல்லாவற்றையும் எண்ணி, திவ்யாவும் அவளை மிகவும் மிஸ் செய்தாள்.

அந்த அமைதியான பிற்பகல் வேளையில், சந்தியாவின் நினைவுகள் அந்த வீட்டின் காற்றில் ஒரு மெல்லிய வாசனையாகப் படிந்திருந்தது.