Adultery గీతగోవిందం Episode - 6

[actressdarkhub]

                                  గీతగోవిందం

Epiosed -3




నా వైవాహిక జీవితంలో సంతోషం ఉన్న అదే సమయంలో, ఆమె మా అమ్మతో ప్రవర్తించే విధానం కొంచెం కొంచెంగా మారడం ప్రారంభించింది.కానీ మా ఇంట్లో చాల తొరగానే అత్త కోడలా మధ్య గొడవల మొదలు అయ్యాయి , ఆమె చెప్పిందే నా కుటుంబంలోని వాళ్లు వినాలనే ఆలోచన ఆమెకు రావడం ప్రారంభమైంది. ప్రతిరోజూ ఏదో ఒక విషయం గురించి మా అమ్మ గురించి ప్రతిరోజూ రాత్రి కంప్లైంట్ చేయడం ప్రారంభించింది. ఆమె మీద ఉన్న కోపంతో నేను ఆమె మీద కోపపడకుండా, నా సెక్స్ కోరిక తీరడానికి ఆమె మాయలో పడిపోయాను. మా అమ్మ మీద కూడా కాస్త చిరాకు రావడం ప్రారంభమైంది. ఇప్పటివరకు మా అమ్మ మీద కోపపడని నేను, ప్రతిరోజూ వాళ్ళతో గొడవపడటం ప్రారంభించాను. రోజులు గడుస్తుండగా వాళ్ళను వేరుగా కాపురం పెట్టాలని నన్ను బలవంతపెట్టింది. మొదట కుదరదు అని చెప్పడంతో నేను చాలా బాధపడగా, ఆమె నా మీద కోపపడింది. ఇది చూస్తున్న మా నాన్న వేరు కాపురం వెళ్లాలని, ఆయనే మా అమ్మను తీసుకుని పక్కనే ఒక ఇల్లు అద్దెకు తీసుకుని వెళ్లిపోయారు. నాకు చాలా బాధగా అనిపించినా, అదే సమయంలో ఆమెను ఎలా అదుపు చేయాలో తెలియక తికమకపడ్డాను....


నా జీవితమే దారి తప్పడం మొదలైంది. అవును, నా తల్లిదండ్రులు ఒంటరిగా ఉండాల్సిన పరిస్థితికి నేనే కారణమయ్యాను. ఇలాగే నా జీవితం సాగింది. వాళ్ళను వేరుగా పంపించేశాక ఆమె నాతో చాలా ప్రేమగా నటించడం మొదలుపెట్టింది. నేను కూడా ఆమె అందించే కామసుఖానికి బానిసై ఆమె చెప్పిందల్లా ఆడాను. రోజూ నా మగ్గం వ్యాపారం చూసుకుని సాయంత్రం నా తల్లిదండ్రులను చూసి ఇంటికి వచ్చేవాడిని. మొదట నన్ను అర్థం చేసుకోని నా తల్లి, ఆ తర్వాత నా సంతోషమే ముఖ్యమని, తాము ఉండేది ఇంకొన్నాళ్లే అని చెప్పడంతో నేను చాలా బాధపడ్డాను. పైగా మా నాన్న మా అమ్మను తిట్టారు, అంతా బంధుత్వం అని చూసి తెచ్చుకున్న పిల్ల అని, మీ అమ్మ బంధువులు అందరూ ఒకటే రకం అని అన్నారు. ఆ తర్వాత వాళ్ళను సముదాయించి ఇంటికి వెళ్లాను. అక్కడ ఆమె నేను ఎందుకు ఆలస్యంగా వచ్చాను అని అడగ్గా, నేను కోపంగా మా అమ్మానాన్నలను చూడటానికి వెళ్ళాను అని చెప్పాను. ఆ తర్వాత రాత్రి తన శృంగార లీలలతో నన్ను తన వశం చేసుకుంది. ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా నా వ్యాపారాన్ని సొంతంగా పెట్టుకోమని బలవంతపెట్టింది. సగం లాభం నా స్నేహితుడికే పోతోందని, మొత్తం పని నేనే చూసుకుంటున్నానని, నా స్నేహితుడు వ్యాపారం మీద పెద్దగా శ్రద్ధ పెట్టడం లేదని... ఇలా ఎన్నో విషయాలను నేను సంతోషంగా సెక్స్‌లో ఉన్నప్పుడు పదే పదే చెప్పి నా మనసు మార్చింది. అంతేకాకుండా మనకు పిల్లలు పుడితే ఇంకా చాలా ఖర్చులు ఉంటాయని నాతో చెప్పి నా మనసు మార్చింది. నేను సొంతంగా వ్యాపారం చేయాలంటే డబ్బు కావాలి అని చెప్పగా, దానికి కూడా ఆమె బ్యాంకులో లోన్ తీసుకోమని చెప్పింది. పైగా తన అన్నయ్యకు తెలిసిన బ్యాంకులో తక్కువ వడ్డీకి లోన్ తీసుకోవచ్చు అని చెప్పి నన్ను ఒప్పించింది.


ఇలాగే నా జీవితం అంతా ఆమె చెప్పినట్లే సాగింది. మొదట నా స్నేహితుడు బాధపడ్డాడు. ఆ తర్వాత నేను అంతా నా భార్య చెప్పినట్లే వింటున్నానని అర్థం చేసుకుని, తను ఏమీ అనకుండా తన వాటా షేర్ ఎంతో అది చెప్పాడు. నేను కూడా లోన్ తీసుకుని అతనికి ఆ డబ్బు ఇచ్చేయగా, శుభాకాంక్షలు చెప్పి తను చెన్నై వెళ్లిపోయాడు. ఇప్పుడు మగ్గం వ్యాపారం అంతా నేనే చూసుకోగా, నా భార్య, ఆమె అన్నయ్య నాతో ఉండి సహాయం చేయడంతో వ్యాపారం బాగా సాగింది. లాభాలు రావడంతో నేను నా భార్య చెప్పినట్లే ఆడటం మొదలుపెట్టాను. ఈలోగా నా తల్లిదండ్రులను సరిగ్గా పట్టించుకోలేకపోయాను. హఠాత్తుగా ఒకరోజు మా నాన్న చనిపోవడంతో నేను కుప్పకూలిపోయాను. డబ్బు, శరీర సుఖం నా కళ్ళు మూసేశాయి. నా కోసం ఎంతో కష్టపడిన మా నాన్నను చివరి రోజుల్లో ఒంటరిగా వదిలేశాను అనే ఆలోచన నన్ను దహించివేసింది. ఆ తర్వాత నేను ఏమీ ఆలోచించలేకపోయాను, వ్యాపారం మీద దృష్టి పెట్టలేకపోయాను. మా అమ్మను మళ్ళీ నా ఇంటికే తీసుకువచ్చాను. ఇది నా భార్యకు అస్సలు నచ్చలేదు.


నేను ఇంట్లో లేని సమయంలో మా అమ్మతో విపరీతంగా చాకిరీ చేయించడం మొదలుపెట్టింది. ఆ విషయాన్ని మా అమ్మ నా దగ్గర దాచడంతో నాకు ఏమీ తెలియలేదు. ఇలా రోజులు గడుస్తుండగా మా అమ్మ ఆరోగ్యం చాలా క్షీణించింది. నేను ఒకరోజు త్వరగానే ఇంటికి రాగా, అక్కడ మా అమ్మ ఎండలో బట్టలన్నీ ఉతుకుతున్నారు. అది చూసి నేను ఇంట్లోకి వెళ్ళాను. అక్కడ నా భార్య టీవీ చూస్తోంది. నాకు విపరీతమైన కోపం వచ్చి వెంటనే నా భార్యతో గొడవపడ్డాను. ఇది చూస్తున్న మా అమ్మ, నేనే పని చేస్తున్నాను, ఆమెను తిట్టొద్దు అని చెప్పారు. కానీ నేను నా కోపాన్ని పూర్తిగా అదుపు చేసుకోలేక నా భార్య చెంప చెల్లుమనిపించాను. ఆమె ఏడుస్తూ లోపలికి వెళ్లిపోయింది. ఆ తర్వాత నేను కాస్త శాంతించి, మా అమ్మను విశ్రాంతి తీసుకోమని చెప్పి మళ్ళీ మగ్గం ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లిపోయాను. దాదాపు ఏడు గంటల సమయంలో నాకు హఠాత్తుగా కాల్ వచ్చింది. అందులో పక్కింటి అక్క మా అమ్మ ఆరోగ్యం చాలా విషమంగా ఉందని చెప్పడంతో, నేను కంగారుపడి ఇంటికి వెళ్లాను. ఇంట్లో అమ్మ పరిస్థితి చాలా దారుణంగా ఉంది. ఇరుగుపొరుగు వారంతా అక్కడే ఉన్నారు. మా అమ్మకు మాట పడిపోయి ఊపిరి మాత్రమే ఆడుతోంది. నా భార్య కూడా దగ్గరే ఉండి ఏడుస్తోంది. ఆమెను చూడగానే నాకు విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. కానీ అప్పుడు నా మానసిక స్థితి చాలా బాధలో ఉండటంతో నేను వెంటనే అంబులెన్స్ రప్పించి మా అమ్మను హాస్పిటల్‌కు తీసుకువెళ్ళాను. కానీ నా దురదృష్టం, మా అమ్మ హాస్పిటల్‌కు వెళ్లే దారిలోనే ప్రాణాలు విడిచారు. ఇక హాస్పిటల్‌కు తీసుకువెళితే పోస్ట్‌మార్టం, ఇతర ఫార్మాలిటీస్ అని ఇబ్బంది పెడతారని అంబులెన్స్ డ్రైవర్ చెప్పడంతో, నేను పిచ్చి పట్టినవాడిలా మళ్ళీ మా అమ్మ మృతదేహాన్ని ఇంటికే తీసుకువచ్చాను.


ఎట్టకేలకు దూరపు బంధువులు, ఇరుగుపొరుగు వారు అందరూ రాగా, కార్యక్రమాలన్నీ ముగిసి మా అమ్మ అంత్యక్రియలు జరిగాయి. నేను తీవ్రమైన బాధను మోస్తూ ఒక నడిచే శవంలా ఉన్నాను. ఇంట్లో నా అత్తామామలు, బావమరిది ఉన్నారు. నేను ఎవరితోనూ మాట్లాడలేదు. రెండు రోజులు ఒంటరిగా గదిలోనే ఉన్నాను. అన్నం తీసుకువచ్చిన నా భార్యతో ఏమీ మాట్లాడకుండా సైలెంట్‌గా ఉన్నాను. ఆమె ఎంత చెప్పినా నేను తినలేదు.


రెండు రోజులు అలాగే ఉన్న నేను, మూడో రోజు తెల్లవారుజామున ఆమె గాఢ నిద్రలో ఉండగా, నేను ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి ఒక చిన్న బ్యాగ్ తీసుకున్నాను. అందులో మూడు జతల బట్టలు పెట్టుకున్నాను. ఆ తర్వాత నా ఏటీఎం, పర్స్ తీసుకున్నాను. మెల్లగా ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చాను. నా బైక్ తీసుకోకుండా నడుచుకుంటూ వెళ్లాను. నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లి బస్సెక్కి ఈరోడ్ చేరుకున్నాను. అక్కడ ఒక టీ తాగాను. ఆ తర్వాత దగ్గరలో ఉన్న ఏటీఎంలో 20,000 రూపాయలు డ్రా చేశాను. ఆ తర్వాత బయటకు వచ్చాను. నా కళ్ళ ముందే మైసూర్ బస్సు రెడీగా ఉండటంతో అందులో ఎక్కాను.


ఆ తెల్లవారుజామున, ఆహ్లాదకరమైన చల్లని వాతావరణంలో ఆ బస్టాండ్‌లో అందరూ సంతోషంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది, ఒక్క నన్ను తప్ప. నేను బస్సులో కూర్చున్నాను, రద్దీ పెద్దగా లేదు. సరిగ్గా 5:30 గంటలకు బస్సు బయలుదేరింది. నా మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు మెదులుతున్నాయి. మనసులో ఒక శూన్యత, ప్రపంచంలో ఎవరూ లేని అనాథలా అనిపించడంతో నా మనసులో మా అమ్మానాన్నల రూపం కదలాడి, ఆపుకోలేని ఏడుపుతో నా కళ్ళు చెమర్చాయి. అప్పుడు కండక్టర్ వచ్చి టికెట్ తీసుకోమనగా, నేను కూడా మైసూర్‌కు ఒక టికెట్ తీసుకుని కిటికీకి తల ఆనించుకుని పడుకున్నాను. నా మనసులోకి ఎన్నో ఆలోచనలు వచ్చాయి. ఇక నేను బతికి ఉండి ఏం చేయబోతున్నాను అని ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాను. బస్సు మోస్తరు వేగంతో వెళుతోంది. బన్నారి అమ్మన్ గుడి ముందు బస్సు ఆగగా, నా చిన్నతనంలో మా అమ్మానాన్నలతో కలిసి వచ్చిన జ్ఞాపకాలు గుర్తుకొచ్చాయి. ఆ తర్వాత ప్రకృతి రమణీయతతో ఉన్న దింబం ఘాట్ రోడ్ మీద బస్సు వెళుతుంటే, సహజమైన ఆ పొగమంచు అందాలను అందరూ ఆస్వాదిస్తున్నా నేను మాత్రం అలా ఉండలేకపోయాను. ఎక్కడికి వెళ్ళాలి, ఏం చేయాలి అనే ఆలోచనలతోనే నిద్రపోయాను. ఉదయం 11 గంటల ప్రాంతంలో బస్సు మైసూర్ చేరుకుంది. నేను బస్టాండ్‌లో దిగి అక్కడున్న టీ కొట్టులో టీ తాగి అక్కడే చుట్టుపక్కల చూశాను. ఎక్కడ చూసినా కన్నడ భాషే. నేను నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లాను. అక్కడ నా కంట ఒక చిన్న లాడ్జి పడింది. నేను లోపలికి వెళ్లి రూమ్ కావాలని చెప్పి అడ్వాన్స్, నా ఐడీ కార్డు ఇచ్చాను. ఆ తర్వాత ఒక రూమ్ బాయ్ నన్ను రూమ్‌కి తీసుకువెళ్ళాడు. నేను కూడా వెనకే వెళ్లాను. వాడు రూమ్‌లో నీళ్ల జగ్గు పెట్టి, "నిమగే ఏనాదరు బేకు అంద్రే నంగే కరే మాడి" అని నవ్వి వెళ్ళాడు. నేను అర్థం అయినట్టూ కానట్టూ తలూపి వాడికి ఒక వంద రూపాయల నోటు ఇచ్చాను.......