Romance ஒரு பத்தினி விபச்சாரி ஆகிறாள்

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 12:

​பால்கனியிலிருந்து வந்த குருவின் தொடுதலும் சுமனின் குரலும் ஸ்ரீதிவ்யாவை அப்படியே உறைந்துபோகச் செய்தன. நனைந்த சேலையும் நடுங்கும் கைகளும் அவளது பயத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டின. ஹாலில் சோபாவில் சாய்ந்திருந்த சுமன் தன் பார்வையைத் திருப்பிக் கொண்டு அவர்களை விசித்திரமாகப் பார்த்தான்.

​சுமன் : டேய் குரு... அங்க பால்கனில நின்னு என்ன இன்னும் பேசிட்டு இருக்கீங்க? ரெண்டு பேரும் உள்ள வாங்களேன்.

​குரு ஒரு நொடி திகைத்துத் தன் முகத்தை இயல்பு நிலைக்கு மாற்றிக் கொண்டான். அவன் தொண்டை வறண்டு போக, சுமனைச் சமாளிக்க முன்வந்தான்.

​குரு : ஒண்ணுமில்லடா சுமன்... கீழே மழை நின்னாலும் இங்கேயும் காத்து அடிக்குதுல்ல, அதான் ஸ்ரீதிவ்யாகிட்ட சும்மா பேசிட்டு இருந்தேன். வா உள்ள போலாம்.

​ஸ்ரீதிவ்யா தன் தலையைக் குனிந்தபடியே பால்கனியிலிருந்து ஹாலுக்குள் மெதுவாக நடந்தாள். அவளது கால்கள் நடுங்கின. கணவனின் கண்கள் தன்னைப் பார்ப்பதை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தரையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

​சுமன் : ஸ்ரீதிவ்யா... உனக்கு என்னாச்சு? உடம்பு ரொம்ப நடுங்குது. உள்ள போய் உடனே டிரஸ் மாத்திட்டு ஒரு காபி போடுறியா?

​ஸ்ரீதிவ்யா : ஆமாங்க... நான்... நான் போய் மாத்திட்டு வரேன்.

​அவள் தன் பதற்றத்தை மறைக்க முயன்றாலும், குரல் தழதழத்தது. அங்கிருந்து அவசரமாக நழுவ நினைத்து சமையலறையை நோக்கி வேகமாக நடக்கத் தொடங்கினாள்.

​சமையலறைக்குள் நுழைந்த ஸ்ரீதிவ்யா கதவை மெதுவாகச் சாத்தினாள். சுவரோரம் சாய்ந்தபடி அவளது முகம் இரு கைகளாலும் மூடிக்கொள்ளப்பட்டது. மாடியில் குரு செய்ததும், பால்கனியில் கை தொட்டதும் அவளது நெஞ்சில் நெருப்பாய் எரிந்தது.

​கடவுளே... நான் என்ன பண்ணிட்டு இருக்கேன்? சுமன் என் கூட இருக்கான், ஆனா என் மனசு எங்கேயோ போகுது. குருண்ணா கூட மாடியில நடந்தது பெரிய பாவம்... இப்போ சுமன் முன்னால நிக்கக் கூட என்னால முடியல. என் வாழ்க்கை ஏன் இப்படி ஆச்சு?

​அவள் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழிந்தது. மார்பு விம்ம, உதடுகளைக் கடித்தபடி தரையைப் பார்த்துக் கதறி அழுதாள். சமையலறை ஜன்னல் வழியே வெளியே வீசிய காற்று அவளது கண்ணீரை ஈரமாக்கியது. கை விரல்கள் தனது சேலை முந்தானையை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு அந்தத் துயரத்தைத் தாங்க முயன்றன.

​சமையலறையிலிருந்து அரைகுறையாகத் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு வெளியே வந்த ஸ்ரீதிவ்யாவை ஹால் வாசல் அருகே குரு வழிமறித்தான். சுமன் தன் அறையில் சற்று ஓய்வெடுக்கச் சென்றிருந்த அந்த இடைவெளியைப் குரு பயன்படுத்திக் கொண்டான்.
​ஸ்ரீதிவ்யா திடுக்கிட்டு நின்றாள்.

​ஸ்ரீதிவ்யா : குருண்ணா... என்ன இது? அவர் உள்ள இருக்காங்க... போங்கண்ணா…

​குரு எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் அவளது தோள்களைப் பிடித்து அப்படியே ஹால் கதவோரம் சேர்த்து அணைத்தான். ஸ்ரீதிவ்யா அதிர்ச்சியில் கண்கள் விரியத் தடிக்க, குரு அவளது முகத்தை நிமிர்த்தி அவளது உதடுகளில் ஒரு வேகமான, சூடான லிப் கிஸ் (Lip Kiss) அடித்தான்.

​அந்த எதிர்பாராத முத்தத்தில் ஸ்ரீதிவ்யா உறைந்து போனாள். அவளது மூச்சு நின்றுபோவது போல் இருந்தது.

​குரு : ஸ்ரீதிவ்யா... உன்னை என்னால மறக்க முடியலம்மா... என்னை மன்னிச்சிடு. நான் கிளம்புறேன்.

​அவன் அவளை விட்டு விலகி வாசலை நோக்கி வேகமாக நடந்து வெளியேறினான். ஸ்ரீதிவ்யா தன் உதட்டை நடுங்கும் கையால் துடைத்தபடி சுவரில் சாய்ந்து அப்படியே அதிர்ச்சியில் நின்றாள்.

​அப்போது அவளது பர்ஸில் இருந்த மொபைல் போன் 'ட்ரிங்... ட்ரிங்...' என்று ஒலிக்கத் தொடங்கியது.