ప్రియనేస్తం

[Shrilatha]

గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ వేదికలో కథలు చదువుతూ ఉండేది. నేనొక కథ రాయగలను అనిపిస్తోంది. కావున ఇది నాయొక్క మొదటి ప్రయత్నం.



భాగం - 1


ఇరుగూ పొరుగూ వాళ్ళు చూస్తూనే ఉంటారులే. కుటుంబంతో తిట్లు తప్పవులే. భర్తను పోగొట్టుకున్న ఒంటరితనం నేనెరుగుదును.

ప్రేమని అనవచ్చో లేదో? వయసు వ్యత్యాసం ఉంటేనేమి? సాత్విక్ ను పెళ్ళాడి వాడిని ఇంటివాడిని చేసుకున్న నాకు తెలుసు మా బంధం ఎటువంటిదో.

పరులు పలురకాలుగా పల్లుకొరుక్కున్నా సరి, సాత్వీ ప్రేమను పొందిన తృప్తి చాలు. ప్రేమ అనకూడదేమో? మీపాటివారికి ఇది కామంగానే కనిపించవచ్చు, మాపాటి ముద్దులు మాకు ప్రేమే. ఔనన్నా కాదన్నా కామమన్నా ప్రేమనే చెప్పుకొని చెలరేగుతూనే ఉంటాము.

వాడు నలుగురిలో నడుము పట్టుకొని నడిపిస్తూ స్వంతం చేసుకునే తీరు మా బంధం. చెట్టుచాటుకో గొడచాటుకో చపక్కున ఓ ముద్ధిచ్చే చురుకుతనం మా కామం. అల్లారుముద్దుగా ఒళ్ళో పాలబుగ్గలతో ఆడించి నిద్రపుచ్చేది నా ప్రేమ. నిద్రపట్టకపోతే నన్నూ నిద్రపోనివ్వకుండా పక్క నలిపేసేది వాడి ప్రేమ.

అక్రమసంబంధం అని మీరంటే మీ దెప్పుల్లని చెరిపేస్తూ పెళ్ళి చేసుకున్నాను. ఇప్పుడు తెగించిన తాపం అంటే ముక్కుసూటిగా నా మొగుడు అని చెప్పుకుంటాను, ఇంకేమి అనగలరు మీరు?

ఇంతకీ మా ప్రేమకథ మీకు తెలియాలి? కామకథ అనుకుంటే అనుకోండి మీ మనసు అట్టిధి మరి.

సొంత ఇల్లు, సుఖమైన సంసారం. మా ఆయన సుధాకర్, సూపర్ మార్కెట్ వుంది. ప్రొద్దున్నే పోయి షాపులో కూర్చుంటాడు. మధ్యాహ్నం నేనే డబ్బా పట్టుకెల్లిస్తాను. సాయంత్రానికి అలా ఒకసారి ఇంటికి వచ్చి నాకో ముద్దిచ్చి నన్నూ తీసుకునెళ్తారు. సాయంత్రం అక్కడే గడిచాక, మాపటేలకు భోజనం చేసి మంచం ఎక్కితే చలి పుట్టుకొచ్చేది. అలసటను తీర్చుకోకుండా నిద్రపట్టుతుందా చెప్పండి.

అలక లేని అచ్చటముచ్చటైన మా దాంపత్యంలోకి, సాత్విక్ గాడు మొదట షాపులో పని వాడిగా వచ్చాడు, తరువాత ఇంట్లోకే వచ్చాడు. సుధాకర్ గారి దృష్టిలో పనిదొంగ, లత అక్కకు మాత్రం ముద్దు దొంగ.