[MadanaRathri]

                      నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు


EPISODE - 6

మనీషా తన గదిలో కూర్చుని ఉంది. అరుణ్ కూతుర్ని తీసుకుని పక్క గదిలోకి షిఫ్ట్ అయిపోయాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత రవి మనీషా బెడ్‌రూమ్‌లోకి ప్రవేశించాడు. రవిని చూడగానే మనీషా మనసులో ఒక వింతైన అశాంతి కలగసాగింది. ఇద్దరి మధ్యా చాలాసేపటి వరకు ఎలాంటి మాటలు లేవు.
అప్పుడు మనీషా స్వయంగా రవితో ఇలా అంది, "చూడు రవి, నువ్వు మాకు చాలా సహాయం చేశావు. అందుకు నేను నీకు రుణపడి ఉంటాను. కానీ నీ కొత్త పెళ్ళాంలాగా నా నుండి ఏమీ ఆశించకు ప్లీజ్. అలా ఆశిస్తే నువ్వు పదే పదే నిరాశపడాల్సి వస్తుంది. నేను ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో ఈ పెళ్లి చేసుకోవాల్సి వచ్చిందో నీకు బాగా తెలుసు."

"నాకు అర్థమైంది మనీషా. నువ్వు బాధపడకు, నేను ఎప్పుడూ నీ పరిస్థితిని అడ్వాంటేజ్ గా తీసుకోను. నువ్వు నాకు ఎప్పటికీ అరుణ్ భార్యగానే తగిన గౌరవాన్ని పొందుతావు."

కాసేపటి తర్వాత రవి మళ్ళీ అన్నాడు, "కానీ నేను కావాలని ఈ పెళ్లి చేసుకోలేదు. నువ్వు కావాలనుకుంటే అరుణ్‌తోనే ఉండొచ్చు."

"అరుణ్ స్వయంగా నాతో ఉండాలనుకోవట్లేదు. అతను ఇప్పుడు నన్ను పరాయిదాన్ని చేసేశాడు" అని చాలా బాధగా, అలకతో అంది మనీషా.

"అరుణ్ ఏం చేసినా నీ, పరి మంచి గురించే ఆలోచించి చేశాడు."

"నాకు అంత మంచి వద్దు."

రవి ఇంకేం చెప్పాలో తోచలేదు. అతను మాటలు పొడిగించకుండా మనీషాను మంచం మీద ఒక వైపు పడుకోమని చెప్పాడు. రవి కూడా అదే మంచం మీద పడుకున్నాడు కానీ మనీషాకు కొంత దూరం పాటిస్తూ.

అలా కొన్ని రోజులు గడిచిపోయాయి. మనీషా కలలో కూడా రవిని తన దరిదాపుల్లోకి రానివ్వడం లేదు. రవి కూడా తన పరిధి దాటే సాహసం చేయలేదు. రవి, మనీషాలకు పెళ్లయినా వాళ్లిద్దరూ ఒకరికొకరు దూరంగా ఉంటున్నారని అరుణ్‌కు అర్థమైపోయింది, ముఖ్యంగా మనీషా. కానీ ఇలాగే కొనసాగితే వాళ్ళు జీవితాంతం ఒక్కటవ్వలేరు. అరుణ్ తను చనిపోయే లోపే అన్నీ చక్కదిద్ది వెళ్లాలి. అందుకే రవితో దీని గురించి మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఒకరోజు రవితో ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.

"చూడు రవి, నిన్నొక చిన్న మాట అడుగుతున్నాను, మీరిద్దరూ నా గురించి ఆలోచించి ఒకరికొకరు దూరంగా ఉంటున్నారా?"

"నిజం చెప్పాలంటే మనీషా ఇంకా మనస్ఫూర్తిగా నన్ను అంగీకరించలేకపోయింది. ఆమె ఇంకా నిన్నే తన భర్తగా భావిస్తోంది, బహుశా జీవితాంతం అలాగే అనుకుంటుందేమో."

"నువ్వు తనకి దగ్గరవకపోతే, తను ఎప్పటికీ తన మనసులో నీకు చోటు ఇవ్వదు."

"నేను అది ఎలా చేయగలను! అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా నువ్వేంటి నన్ను నీ భార్య దగ్గరికి వెళ్లమంటున్నావు."

"రవి, తను ఇప్పుడు నీ భార్య, నా భార్య కాదు."

"అది పరిస్థితుల ప్రభావం వల్ల అరుణ్. నన్ను పెళ్లి చేసుకునేలా నువ్వు ఆమెను బలవంతం చేశావు."

"నా ముందు వేరే దారి లేదు."

"నాకు తెలుసురా, అందుకే నిన్ను పూర్తిగా తప్పుబట్టలేకపోతున్నాను. తప్పు మన తలరాతది."

"ఇలా వదిలేస్తే లాభం లేదురా. నాదంటే జీవితం దాదాపు చివరికి వచ్చేసింది, కానీ మీకైతే జీవితం ఇంకా చాలా ఉంది. మరి నా బిడ్డ పరిస్థితి ఏంటి? తన కొత్త నాన్నగా నువ్వు అన్ని బాధ్యతలు తీసుకుంటావని నాకు తెలుసు, కానీ వాళ్ల అమ్మ ఎప్పుడూ ఇలా దిగులుగా, బాధగా ఉండటం చూస్తే, ఆ పాప మనసు మీద కూడా చెడు ప్రభావం పడుతుంది."

"అయితే నన్ను ఏం చేయమంటావో చెప్పు."

అప్పుడు అరుణ్ మరోసారి గుండెను రాయి చేసుకుని బదులిచ్చాడు, "నువ్వు ఈరోజు రాత్రి ఆమెతో శారీరక సంబంధం పెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించు."

"అరుణ్, నువ్వు ఈ మాట ఎలా అనగలిగావురా! మనీషా నిన్ను ఎంతగా ప్రేమిస్తుందో. మనది పేరుకే పెళ్లయినా, ఆమె ఇంకా నిన్ను మాత్రమే ప్రేమిస్తోంది. ఆమె ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా నేనెలా ఇదంతా చేయగలను!"

"ఆమెను నేను కూడా చాలా ప్రేమిస్తున్నాను. ప్రేమిస్తున్నాను కాబట్టే తన మంచి కోరుకుంటున్నాను. అందుకే నిన్ను ఇదంతా చేయమంటున్నాను. తను నీతో కొత్తగా జీవితం ప్రారంభించడం, నేను చనిపోయే లోపు చూసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను."

"కానీ తను నన్ను తన శరీరాన్ని తాకనివ్వదు."

"నువ్వు ఒక్కసారి ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించు. తాత్కాలికంగా అడ్డుకున్నా, తర్వాత తను కచ్చితంగా నిన్ను అంగీకరిస్తుందని నాకు తెలుసు. శరీరపు ఆకలి కూడా చాలా పెద్దది. నాకోసం ఆమె ఇంకెన్నాళ్లు ఇలా ఉపవాసం ఉంటుంది. ఆమె ఆ అందమైన, సున్నితమైన శరీరాన్ని ఏ మగాడు తాకక ఎన్ని రోజులైందో. ఇది తన అందానికి చేస్తున్న ఘోరమైన అన్యాయం. ఎందుకంటే ఇన్నాళ్లూ ఈ అందానికి నేనొక్కడినే పూజారిని. ప్రతి రాత్రీ నేను పూజించాల్సిన ఆ అందమైన శరీరాన్ని, నా అనారోగ్యం సాకుతో నేను నిర్లక్ష్యం చేశాను. ఇప్పుడు ఆ పూజారివి నువ్వు కావాలి రవి. నువ్వే తన భవిష్యత్తు, నేను నెమ్మదిగా వాస్తవం నుండి ఆమె జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్లిపోతాను."

అరుణ్ మాటలు విని రవి ఒళ్ళు జలదరించింది. అరుణ్ శృంగారాన్ని ఎంత అద్భుతంగా వర్ణించగలడో, నిజంగా! చావుబతుకుల మధ్య ఉన్న మనిషికి తన మరణం ఆసన్నమైందని తెలిసినప్పుడు, బహుశా అతను తనకు తానే కవిగా, తత్వవేత్తగా మారిపోతాడేమో. ఎందుకంటే అప్పటికే అతను అన్ని లౌకిక వ్యామోహాలను అధిగమించేసి ఉంటాడు.

ఏదేమైనా, అరుణ్‌తో మాట్లాడిన తర్వాత రవి డిన్నర్ పూర్తిచేశాడు. అరుణ్ ఎప్పటిలాగే తన గదిలో డాక్టర్ సూచించిన డైట్ ఫుడ్ తిన్నాడు, దాన్ని మనీషా వండి అరుణ్ కోసం తీసుకువచ్చింది. రాత్రి మనీషా తన పనులన్నీ ముగించుకుని నిద్రపోవడానికి గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. పక్క గదిలో అరుణ్ పక్కన వాళ్ళ చిన్న కూతురు పరి నిశ్శబ్దంగా నిద్రపోతోంది. బాల్కనీలో రవి సిగరెట్ కాలుస్తూ అరుణ్ చెప్పిన ప్రతి మాటను గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు.

సిగరెట్ పూర్తి చేసి రవి ఇప్పుడు మనీషా గది వైపు వెళ్ళసాగాడు. అరుణ్ గది తలుపు తెరిచే ఉంది. అరుణ్ దిండుకు ఆనుకుని పుస్తకం చదువుతున్నాడు. ఈ రోజు అతనికి కూడా నిద్ర పట్టడం లేదు. అతను తన స్నేహితుడికి తన భార్యపై శారీరక హక్కును చెలాయించడానికి ఒక రకమైన లైసెన్స్ ఇచ్చేశాడు. బహుశా ఈ రోజే అతని మనీషా శాశ్వతంగా అతని స్నేహితుడి సొంతం అయిపోతుందేమో.

జీవితాంతం తన భార్యను తాను కోల్పోతున్నాను. ఆ ఆలోచన రాగానే అరుణ్ గుండె బాధతో పగిలిపోతున్నట్లనిపించింది. కానీ తన కుటుంబం బాగు కోసం అతను ఈ కఠినమైన అడుగు వేయక తప్పలేదు. మనీషా ఇలాగే తనను తాను రవికి దూరం చేసుకుంటూ, దూరదూరంగా పారిపోతుంటే, బహుశా ఒకరోజు రవి విసిగిపోయి తన స్నేహితుడు తనపై రుద్దిన ఈ కుటుంబ బాధ్యతల నుంచి విముక్తి పొందాలనుకుంటాడేమో. అప్పుడు మనీషా, పరి పరిస్థితి ఏంటి! ఒక ఆడది తన భర్తను కోల్పోయినప్పుడు, ఆ పై ఆమె అద్భుతమైన అందగత్తె మరియు ఒక బిడ్డకు తల్లి అయి ఉంటే, అప్పుడు ఈ పురుషాధిక్య సమాజం ఆ వితంతువును కేవలం ఒక వేటగా భావించి క్రూరమైన హైనా లాగా దోచుకోవాలని మాత్రమే చూస్తుంది, బాధ్యత తీసుకోవడానికి ఎవరూ ముందుకు రారు. అందుకే తన భార్యను తన నమ్మకమైన స్నేహితుడి చేతిలో పెట్టడం తప్ప అరుణ్ ముందు వేరే మార్గం లేదు. రవి దగ్గర మనీషా, ఆమె కూతురు పరి కనీసం సురక్షితంగా, భద్రంగా ఉంటారు.

రవి మనీషా గదిలోకి వెళ్లే ముందు ఒకసారి అరుణ్ గది వైపు చూశాడు. అరుణ్ చాతక పక్షిలా అతని వైపే చూస్తున్నాడు. రవి ప్రశ్నించే ముఖంతో అరుణ్ వైపు చూశాడు, నిజంగానే అరుణ్ సమ్మతి ఉందా అని అడగాలనుకుంటున్నట్లు. అరుణ్ కూడా కళ్ళతోనే సైగ చేస్తూ గదిలోకి వెళ్ళమన్నాడు. తన భార్యను సొంతం చేసుకోవడానికి అనుమతి ఇచ్చాడు.