పౌరాణిక (జానపద) కథలు - అష్టావక్రుడు

[k3vv3]

రాముని మాటలు విన్న అహల్య కళ్లలో ఆనంద బాష్పాలు సుడి తిరిగాయి. ఒక స్త్రీకి తన పాతివ్రత్యంపై నింద పడినప్పుడు కలిగే వేదన వర్ణనాతీతం. ఆ వేదనను దిగమింగుకుని, శిలగా మారి ఆమె చేసిన మౌన పోరాటం ముగిసింది. అహల్య కథ ద్వారా మనకు తెలిసేది ఏమిటంటే, మనిషి తన ఇంద్రియాలపై అదుపు కోల్పోయినప్పుడు ఇంద్రుడిలా పతనం చెందుతాడు, అదే సమయంలో విచక్షణతో వ్యవహరించినప్పుడు గౌతముడిలా ధర్మ రక్షకుడవుతాడు.


ఆశ్రమంలో జరిగిన ఈ అద్భుత ఘట్టాన్ని చూసేందుకు దేవతలు కూడా ఆకాశం నుండి పుష్పవృష్టి కురిపించారు. ఇంద్రుడు తాను చేసిన తప్పుకు చింతిస్తూ, గౌతమ మహర్షిని క్షమాపణ వేడుకున్నాడు. గౌతముడు కూడా కాలక్రమంలో తన క్రోధాన్ని విడిచిపెట్టి, అహల్య పట్ల కరుణను ప్రదర్శించాడు.


ధర్మశాస్త్రాల ప్రకారం అహల్య పంచకన్యలలో ఒకరిగా గుర్తింపు పొందింది. అహల్య, ద్రౌపది, సీత, తార, మండోదరి - వీరిని స్మరిస్తే పాపాలు తొలగిపోతాయని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. అహల్య ఎదుర్కొన్న కష్టాలు, ఆమె పొందిన శాప విమోచనం కేవలం ఒక వ్యక్తిగత విషయం కాదు, అది మానవ చేతనలోని పరిణామానికి సూచిక. రాయి లాంటి మొద్దుబారిన మనస్సు కూడా దైవ చింతనతో, పశ్చాత్తాపంతో చైతన్యవంతం అవుతుందని ఈ కథ నిరూపిస్తుంది.


రామ లక్ష్మణులు విశ్వామిత్రుని వెంట మిథిలా నగరానికి ప్రయాణమయ్యే ముందు అహల్యా గౌతములకు ప్రణామం చేశారు. ఆ సమయంలో ఆశ్రమ పరిసరాల్లోని వృక్షాలు సైతం ఆనందంతో చిగురించాయి. గౌతమ మహర్షి అహల్యతో కలిసి మళ్ళీ అగ్నిహోత్రాన్ని ప్రారంభించారు. అహల్య తన పూర్వపు రూపంతో పాటు అంతకంటే మిన్నగా ప్రకాశించే తేజస్సును పొందింది.


రాముని స్పర్శ ఆమెలోని శేష దోషాలను కూడా హరించింది. భార్యాభర్తల మధ్య ఉండవలసిన అనురాగం, నమ్మకం మరియు ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకునే గుణం ఈ ఘట్టంలో మనకు కనిపిస్తాయి. గౌతముడు ఆమెను శిక్షించినప్పటికీ, విమోచన మార్గాన్ని కూడా చూపి ఆమెపై తనకున్న ప్రేమను చాటుకున్నాడు. అహల్య కూడా తన భర్త నిర్ణయాన్ని శిరసావహించి, ఏనాడూ ఆయనను ద్వేషించలేదు.


శాప విమోచనం పొందిన తరువాత అహల్య తన భర్త అయిన గౌతమ మహర్షితో ఇలా అన్నది "నాథా, ఈ సుదీర్ఘ కాలం నేను పొందిన ఏకాంతం నా అంతరాత్మను పరిశుద్ధం చేసింది. ఇంద్రుని మాయలో చిక్కుకున్న ఆ క్షణం నా జీవితంలో ఒక చీకటి అధ్యాయం. కానీ, మీరు విధించిన ఈ కఠిన శిక్షే నన్ను శ్రీరామచంద్రుని పాద సేవకు అర్హురాలిని చేసింది. శిలగా ఉన్న సమయంలో నేను కేవలం రాయిని మాత్రమే కాదు, లోకంలోని కష్టసుఖాలకు అతీతమైన ఒక స్థితిని అనుభవించాను. ఇప్పుడు మీ చెంతకు చేరడం నాకు పునర్జన్మ లాంటిది. స్త్రీ యొక్క పవిత్రత కేవలం శరీరానికి సంబంధించింది కాదు, అది ఆమె మనస్సుకు మరియు ఆత్మకు చెందిందని నేను గ్రహించాను. నన్ను మళ్ళీ మీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించినందుకు, నాపై విశ్వాసం ఉంచినందుకు మీకు సర్వదా రుణపడి ఉంటాను. మన ఈ ఆశ్రమం మళ్ళీ ధర్మబోధనలతో విరాజిల్లాలి" అని వినమ్రంగా పలికింది. 


సమాప్తం
***