పౌరాణిక (జానపద) కథలు - యుధామన్యుడు

[k3vv3]

అహల్యా శాపవిమోచనం



                                               
Ch. ప్రతాప్   
 
“దేవేంద్రుడి మాయకు బలి అయిన అహల్య… చివరికి ఏమైంది?”
శ్రీ సిహెచ్. ప్రతాప్ గారు రచించిన అహల్యా శాపవిమోచనం కథను చదవండి.
గౌతమ మహర్షి ఆశ్రమం గంగానది తీరాన అత్యంత ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో ఉండేది. అక్కడ ఆయన తన భార్య అహల్యతో కలిసి కఠినమైన తపస్సు చేస్తూ జీవించేవారు. అహల్య బ్రహ్మదేవుని మానస పుత్రిక, అసాధారణ సౌందర్యవతి. ఆమె రూపానికి ముగ్ధుడైన దేవరాజు ఇంద్రుడు ఎలాగైనా ఆమెను పొందాలని తపించేవాడు.


గౌతమ మహర్షి ప్రతిరోజూ తెల్లవారుజామునే నిద్రలేచి నదికి స్నానానికి వెళ్లే ఆచారం ఉండేది. ఇంద్రుడు దీనిని ఆసరాగా చేసుకుని ఒక ఉపాయం పన్నాడు. ఒకరోజు అర్థరాత్రి సమయాన ఇంద్రుడు కోడి రూపం ధరించి గౌతమ మహర్షి ఆశ్రమం వద్దకు వచ్చి తెల్లవారుజాము అయ్యిందని భ్రమింపజేస్తూ గట్టిగా కూశాడు.


ఆ శబ్దం విన్న గౌతముడు తెల్లవారిందని భావించి సంధ్యావందనం కోసం నదికి బయలుదేరాడు. ఆశ్రమం చుట్టూ ఉన్న దట్టమైన వృక్షాలు, పక్షుల కిలకిలారావాలు ఆ ప్రాంతానికి ఒక దివ్యమైన శోభను ఇచ్చేవి. మహర్షి తన నిత్యకృత్యాలలో భాగంగా జపతపాలకు అత్యంత ప్రాధాన్యతనిస్తూ, అహల్య సేవలో ఆధ్యాత్మిక జీవనాన్ని గడిపేవారు. అయితే ఇంద్రుడి మనసులో ఉన్న వికృతమైన కోరిక ఆ ప్రశాంతతను దెబ్బతీయడానికి సిద్ధమైంది.


ఆ నిశీధి సమయంలో ఆకాశంలోని నక్షత్రాలు ఇంకా ప్రకాశిస్తుండగానే, మాయావి అయిన ఇంద్రుడు సమయాన్ని మార్చలేకపోయినా, మహర్షిని మోసగించడానికి తన మాయాశక్తిని ప్రయోగించాడు. కాలం ఇంకా అనుకూలించకపోయినా, ప్రకృతిలోని మార్పులను గమనించకుండా మహర్షిని బయటకు పంపడమే లక్ష్యంగా ఇంద్రుడు ఆ కపట వేషాన్ని ధరించి తన పన్నాగాన్ని అమలు చేశాడు.


మహర్షి వెళ్లిన వెంటనే ఇంద్రుడు గౌతమ మహర్షి రూపం ధరించి ఆశ్రమంలోకి ప్రవేశించాడు. అహల్య తన భర్త ఇంత త్వరగా తిరిగి రావడం చూసి ఆశ్చర్యపోయినా అది ఇంద్రుడని గ్రహించలేకపోయింది. కామమోహితుడైన ఇంద్రుడు అహల్యతో సమయం గడిపాడు. అదే సమయంలో నది వద్దకు వెళ్లిన గౌతముడు ప్రకృతి స్థితిని గమనించి ఇంకా తెల్లవారలేదని గ్రహించి వెంటనే ఆశ్రమానికి తిరిగి వచ్చాడు.


ఆశ్రమ ద్వారం వద్ద తనలాగే ఉన్న మరొక వ్యక్తిని చూసి మహర్షి ఆగ్రహంతో ఊగిపోయాడు. తన తపోబలంతో వచ్చినవాడు ఇంద్రుడని క్షణంలో గుర్తించాడు. భయంకరమైన కోపంతో ఇంద్రుడిని శపించి ఆ తర్వాత తన భార్య అహల్య వైపు తిరిగాడు. ఆమె తెలియక చేసిన తప్పే అయినా పతివ్రతా ధర్మానికి విఘాతం కలిగినందుకు మహర్షి తీవ్రంగా స్పందించాడు.


మహర్షి అహల్యను చూసి "నువ్వు చేసిన ఈ పనికి ఫలితంగా ఈ లోకానికి కనిపించకుండా కేవలం గాలిని మాత్రమే ఆహారంగా తీసుకుంటూ కొన్ని వేల సంవత్సరాల పాటు రాయిలా పడి ఉండు" అని శపించాడు.


అహల్య కన్నీళ్లతో మహర్షి పాదాలపై పడి "స్వామీ! నేను ఇంద్రుడి మాయను గుర్తించలేకపోయాను. నాకు క్షమాభిక్ష ప్రసాదించండి" అని వేడుకుంది.


ఆమె దీనాలాపన విన్న గౌతముడు కొంత శాంతించి శప విమోచనం ప్రసాదించాడు. "త్రేతాయుగంలో దశరథ నందనుడైన శ్రీరామచంద్రుడు ఈ వనం గుండా వెళ్లేటప్పుడు ఆయన పాదధూళి నీపై పడగానే నీకు శాప విమోచనం కలుగుతుంది. నువ్వు మళ్ళీ పూర్వ రూపాన్ని పొంది నా వద్దకు చేరుకుంటావు" అని చెప్పి హిమాలయాలకు తపస్సు కోసం వెళ్ళిపోయాడు.


యుగాలు గడిచాయి. అహల్య ఒక శిలగా మారి ఆశ్రమంలో ధూళిలో పడి ఉంది. విశ్వామిత్ర మహర్షి యాగ సంరక్షణ కోసం రామలక్ష్మణులను అడవికి తీసుకువెళ్తున్న సమయంలో వారు గౌతమ మహర్షి పాడుబడిన ఆశ్రమం వద్దకు చేరుకున్నారు. అక్కడ ఒక శిలను చూసి రాముడు దాని విశిష్టతను అడగ్గా విశ్వామిత్రుడు అహల్య వృత్తాంతాన్ని వివరించాడు. గురువు ఆజ్ఞ మేరకు శ్రీరాముడు ఆ శిలను తన పాదంతో స్పృశించాడు. ఆ క్షణమే ఆ రాయి ఒక అద్భుతమైన స్త్రీ రూపంగా మారి అహల్య ప్రత్యక్షమైంది. రాముని పాద పద్మాలకు నమస్కరించి తన పాపాలను కడిగివేసినందుకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంది. అహల్య పవిత్రతను లోకానికి చాటిచెప్పిన రాముడు ఆమెను గౌరవించాడు. ఆ సమయంలోనే గౌతమ మహర్షి కూడా అక్కడికి చేరుకుని అహల్యను స్వీకరించాడు.


శాప విమోచనం పొందిన అహల్య పరమ పవిత్రురాలిగా పేరు పొందింది. ఆ సమయంలో ఆమె గౌతమ మహర్షితో ఇలా అన్నది "స్వామీ అజ్ఞానంతో చేసిన నా తప్పుకు మీరు విధించిన శిక్ష నన్ను ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకునేలా చేసింది. రాముని పాదధూళి సోకడం వల్ల నాలోని అశుద్ధం తొలగిపోయింది. మీ తపఃశక్తి వల్ల మళ్ళీ నన్ను మీ అర్ధాంగిగా స్వీకరించినందుకు నేను ధన్యురాలిని. స్త్రీకి పతియే దైవమని మీరు నాకు మరోసారి నిరూపించారు. ఇకపై నా జీవితం మీ సేవలో మరియు రామ నామ స్మరణలో గడుపుతాను. ఈ విముక్తి నాకు ప్రశాంతతను ఇచ్చింది" అని పలికింది.


అహల్య ఆత్మగౌరవం మరియు పశ్చాత్తాపం ఆమెను మరింత ఉన్నతమైన స్థితికి చేర్చాయి. గౌతమ మహర్షి అహల్యను స్వీకరించిన తరువాత ఆ ఆశ్రమం మళ్ళీ పూర్వ వైభవాన్ని సంతరించుకుంది. అప్పటి వరకు నిర్జీవంగా ఉన్న ఆ ప్రాంతం రామచంద్రుని రాకతో మరియు ఒక పతివ్రత పునర్జన్మతో చైతన్యవంతమైంది.


విశ్వామిత్ర మహర్షి రామలక్ష్మణులకు అహల్య వృత్తాంతాన్ని వివరిస్తూ, లోకంలో అపవాదులు ఎదురైనప్పుడు ధైర్యంగా నిలబడటం మరియు తప్పు తెలుసుకున్నప్పుడు ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవడం ఎంత ముఖ్యమో వివరించారు.


అహల్య కేవలం ఒక శాపగ్రస్తురాలు మాత్రమే కాదు, ఆమె సహనానికి మరియు నిరీక్షణకు నిలువెత్తు రూపం. వేల ఏళ్ల పాటు వర్షానికి తడుస్తూ, ఎండకు ఎండుతూ, గాలిని మాత్రమే భక్షిస్తూ ఆమె చేసిన అంతర్మథనం ఆమెను నిష్కల్మషమైన గంగలా మార్చింది.


శ్రీరాముడు అహల్యను చూసి "అమ్మా, నీవు పరమ పవిత్రురాలివి. అజ్ఞానంతో ఇంద్రుడు చేసిన మోసానికి నీవు బలి అయ్యావు తప్ప, నీ మనస్సు ఎప్పుడూ మలినం కాలేదు. నీ తపస్సు మరియు సహనం ఈ లోకానికి ఆదర్శం" అని ప్రశంసించాడు.