కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం
ఎపిసోడ్ – 26
"వీరేంద్ర కుమారుడు కాదు!"
రాతి గోడపై వెలిగిన ఆ వాక్యం...
"చరణ్ — వీరేంద్ర కుమారుడు కాదు."
గుహలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ నిశ్శబ్దంగా నిలిచిపోయారు.
చరణ్ మాత్రం ఆ శాసనాన్నే చూస్తున్నాడు.
అతని ముఖంలో కోపం లేదు.
ఆశ్చర్యం మాత్రమే.
కొన్ని క్షణాల తర్వాత...
అతను నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగాడు.
"అమ్మా..."
భారతి తలెత్తలేదు.
"అది నిజమా?"
ఆమె కళ్ళలో కన్నీళ్లు.
"చరణ్..."
"నిజం చెప్పు."
భారతి పెదవులు వణికాయి.
"నువ్వు వీరేంద్ర కొడుకు కాదు."
చరణ్ కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
ఇరవై సంవత్సరాలుగా తన జీవితానికి ఆధారంగా ఉన్న ఒకే ఒక్క విషయం...
ఇప్పుడు కూలిపోయింది.

---

దేవదత్త వెంటనే ముందుకు వచ్చాడు.
"భారతి, ఇక్కడితో ఆపు."
చరణ్ అతని వైపు తిరిగాడు.
"లేదు."
"ఇక ఎవరూ నన్ను ఆపకండి."
అతని స్వరం ప్రశాంతంగా ఉంది.
"నా గురించి ఇరవై సంవత్సరాలుగా మీరు ముగ్గురూ ఏదో ఒకటి దాచారు."
అతను దేవదత్త, అమరేంద్ర, భారతి వైపు చూశాడు.
"ఇప్పుడు ఒక్కొక్కరు..."
"ఒక్కో నిజం చెప్పాలి."
అర్జున్ తల ఊపాడు.
"అతను సరిగ్గా అడుగుతున్నాడు."
విక్రమ్ మాత్రం నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాడు.
చరణ్ అతన్ని గమనించాడు.
"నీకు ఏదో తెలుసు."
విక్రమ్ సమాధానం ఇవ్వలేదు.
"కదా?"
కొన్ని క్షణాల తర్వాత విక్రమ్ అన్నాడు...
"నాకు తెలిసింది నీ జన్మ రహస్యంలో ఒక భాగం మాత్రమే."

---

"ఆ భాగం ఏంటి?"
విక్రమ్ గుహ గోడపై ఉన్న శాసనం వైపు చూశాడు.
"వీరేంద్ర నీ తండ్రి కాదు."
"కానీ..."
అతను చరణ్ వైపు చూశాడు.
"వీరేంద్ర నిన్ను తన కొడుకులా పెంచాలని కోరుకున్నాడు."
చరణ్ అయోమయంగా అడిగాడు.
"ఎందుకు?"
"ఎందుకంటే నీ అసలు తల్లిదండ్రులు..."
విక్రమ్ మాట ఆపాడు.
భారతి వెంటనే అతని వైపు చూసింది.
"విక్రమ్..."
అతను మౌనంగా నిలిచిపోయాడు.
చరణ్ గమనించాడు.
"నా అసలు తల్లిదండ్రులు ఎవరు?"
ఎవరూ సమాధానం చెప్పలేదు.
చరణ్ నెమ్మదిగా అన్నాడు...
"ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పేవరకు నేను ఇక్కడి నుంచి కదలను."

---

అప్పుడే...
గుహలో ఒక చిన్న శబ్దం వినిపించింది.
టక్...
అందరూ వెనక్కి తిరిగారు.
రాతి గోడలోని ఒక భాగం నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది.
అందులో...
ఒక పాత రాతి పెట్టె.
చరణ్ దాని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
పెట్టెపై ఉన్న గుర్తు...
అదే నీలి కన్ను.
దేవదత్త వెంటనే అన్నాడు.
"దాన్ని తాకకు."
చరణ్ ఆగిపోయాడు.
"ఎందుకు?"
"అది తెరిస్తే..."
దేవదత్త మాట పూర్తికాకముందే...
చరణ్ చేయి పెట్టెపై పడింది.
ఝఝఝఝం...!
పెట్టె స్వయంగా తెరుచుకుంది.
అందులో...
ఒక చిన్న వస్త్రం.
ఒక పాత ఉంగరం.
మరియు...
ఒక లేఖ.
చరణ్ లేఖను తీసుకున్నాడు.
దానిపై ఒక్క మాట మాత్రమే ఉంది.
"నా కుమారుడికి."

---

చరణ్ చేతులు వణికాయి.
అతను లేఖను తెరిచాడు.
లోపల ఉన్న అక్షరాలు చాలా పాతవి.
అతను చదవడం ప్రారంభించాడు.

"నువ్వు ఈ లేఖ చదివే సమయానికి..."

"నువ్వు నీ నిజమైన తల్లిదండ్రుల గురించి తెలుసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉంటావు."

చరణ్ కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.
లేఖలో తర్వాతి వాక్యం...
అతని జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేసింది.

"వీరేంద్ర నీ తండ్రి కాదు."

"భారతి నీ జన్మతల్లి కూడా కాదు."

చరణ్ చేతిలోని లేఖ కిందపడింది.
భారతి కళ్ళు మూసుకుంది.
అతను ఆమె వైపు చూశాడు.
"అమ్మా..."
ఆమె కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
"నేను నీ తల్లి కాకపోయినా..."
చరణ్ ఆమె మాట ఆపాడు.
"నువ్వే నా అమ్మ."
భారతి అతన్ని చూసి ఏడ్చింది.
కానీ...
చరణ్ మళ్లీ లేఖను తీసుకున్నాడు.
"అయితే నా అసలు తల్లిదండ్రులు ఎవరు?"
లేఖలో చివరి భాగం చదివాడు.
అందులో...
ఒక పేరు మాత్రమే ఉంది.
"అగ్నివంశం."

---

అందరూ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమయ్యారు.
అర్జున్ ఆశ్చర్యంతో అన్నాడు...
"అది అసాధ్యం."
అమరేంద్ర వెనక్కి అడుగు వేశాడు.
"అగ్నివంశం అంతమైపోయింది."
దేవదత్త మాత్రం ఏమీ మాట్లాడలేదు.
చరణ్ అతన్ని గమనించాడు.
"నీకు తెలుసు."
దేవదత్త తలెత్తి చూశాడు.
చరణ్ ముందుకు వచ్చాడు.
"నా నిజమైన తల్లిదండ్రులు ఎవరో నీకు తెలుసు."
దేవదత్త కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
"అవును."
"ఎవరు?"
దేవదత్త సమాధానం చెప్పలేదు.
చరణ్ స్వరం మరింత గట్టిగా మారింది.
"చెప్పు!"
దేవదత్త చివరకు అతని వైపు చూశాడు.
"నీ తండ్రి పేరు..."
అతను ఒక్క క్షణం ఆగాడు.
"సూర్యవర్ధన్."
చరణ్ నిశ్శబ్దంగా నిలిచాడు.
"మరి నా తల్లి?"
దేవదత్త సమాధానం చెప్పబోతుండగా...
గుహలోని దీపాలన్నీ ఒక్కసారిగా వెలిగిపోయాయి.
రాతి గోడపై...
ఒక కొత్త చిత్రం ప్రత్యక్షమైంది.
ఒక స్త్రీ.
ఆమె ఒడిలో ఒక శిశువు.
ఆమె ముఖం కనిపించగానే...
భారతి కళ్ళ నుంచి కన్నీళ్లు జారాయి.
చరణ్ ఆ చిత్రాన్ని చూస్తూ నిలిచిపోయాడు.
ఎందుకంటే...
ఆ స్త్రీ ముఖం...
తన ముఖంతో చాలా పోలి ఉంది.
దేవదత్త నెమ్మదిగా అన్నాడు...
"నీ తల్లి పేరు... మృణాళిని."
అదే సమయంలో...
గుహ వెలుపల ఒక స్వరం వినిపించింది.
"ఆమె పేరు చెప్పడానికి మీకు ఇరవై సంవత్సరాలు పట్టింది."
అందరూ ఒక్కసారిగా ద్వారం వైపు చూశారు.
చీకటిలో...
ఒక వృద్ధురాలు నిలబడి ఉంది.
ఆమె చేతిలో...
అదే నీలి రుద్రాక్ష.
చరణ్ ఆమెను చూస్తూ నిలిచిపోయాడు.
వృద్ధురాలు చిరునవ్వు నవ్వింది.
"చరణ్..."
"నీ తల్లి గురించి నిజం వినడానికి సిద్ధంగా ఉన్నావా?"
కొనసాగుతుంది...