Adultery [ககோல்டு] பொண்டாட்டி சுகத்துக்காக என்ன வேணும்னாலும் பண்ணுவேன்

[pavipurusan]

பவித்ரா என்னைப் பின்பக்கமாக இருந்து கட்டிப்பிடித்து, என் கழுத்தில் முத்தமிட்டுக்கொண்டிருந்தபோது…

ரூம் பெல் அடித்தது.

அவள் சட்டென்று விலகி நாற்காலியில் உட்கார்ந்துகொண்டு, “போடா… வந்துட்டார்போல…” என்றாள். நான் வேகமாகச் சென்று கதவைத் திறந்தேன்.

ஜீன்ஸ், டி-ஷர்ட் மேலே ஒரு லெதர் ஜாக்கெட் போட்டுக்கொண்டு, “ஹலோ சதீஷ்… எப்படி இருக்கீங்க?” என்று கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே வந்தார் வாசுதேவன்.

வாசுதேவனை பற்றிச் சொல்ல வேண்டுமானால்… அவர் தமிழ் தான்.. ஆனால் துபாயில் செட்டில் ஆனவர். நாங்கள் கக்‌கோல்ட் பண்ணலாம்னு டிசைட் பண்ணி ரெட்டிட்ல போஸ்ட் போட ஆரம்பிச்சப்போ பழக்கம். கிட்டத்தட்ட ஒரு வருஷமா பேசி இருக்கோம். இப்போதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் மீட். ஆன்லைன்ல பாக்குறதை விட நல்ல ஹைட்டா தெரிஞ்சார். 42 வயசுன்னாலும் நல்ல ஃபிட் பாடி. அவரோட கை குலுக்கல்லயே ரெகுலரா ஜிம் போவார்னு தெரிஞ்சது.

அடுத்து வாசுதேவன் பவித்ராவிடம் போனார்.

“வாவ்.. பவி… ஆன்லைன்ல பார்த்ததை விட நேர்ல இன்னும் சூப்பரா இருக்கே” என்று சொல்லிக் கை கொடுத்தார். கை கொடுக்கும்போது அவரது கண்கள் பவித்ராவின் முலைகளையே விழுங்கும்படி பார்த்தன. ட்ரான்ஸ்பேரண்ட் சேலையின் வழியாகத் தெரியும் க்ளீவேஜும், அதன் நடுவே மின்னும் தாலியும் அவரது பார்வையை விடவில்லை.

அவள் கையை இன்னும் அவர் விடவில்லை. கையைப் பிடித்தபடியே, “சாரி… ரொம்ப நேரமா வேட் பண்ண வச்சிட்டேன்னா?” என்று கேட்டார்.

பவித்ராவுக்கு லேசான வெக்கமும் பயமும் கலந்தது. “இல்ல…” என்று குனிஞ்சுட்டுச் சொன்னாள்.

“ஃப்ளைட் டைமுக்கு வந்தாலும்… சென்னை டிராஃபிக் டிலே பண்ணிடுச்சு… ஒரு ஐந்து நிமிஷம் ஷவர் பண்ணிட்டு வரேன்” என்று சொல்லி பாத்ரூம் போனார்.

கண்ணாடி அறையில் அவர் ஆடைகளைக் கழற்றத் தொடங்கினார். லெதர் ஜாக்கெட், டி-ஷர்ட், ஜீன்ஸ் எல்லாம் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் கீழே விழுந்தன. உள்ளாடையைக் கழற்றியதும் அவரது உடல் முழுவதும் தெரிந்தது. நல்ல முடி பரவிய மார்பும், இறுக்கமான வயிற்றுத் தசைகளும், அகன்ற தோள்களும். அவரது ஆண்மை கண்ணாடி வழியாகத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. நீளமாகவும், தடிமனாகவும், லேசான முடியுடன் தொங்கியபடி இருந்தது.

நான் பார்த்தேன். பவித்ராவும் கள்ளத்தனமாகப் பார்த்தாள். அவளுடைய கண்கள் ஒரு கணம் அங்கே நின்றன. பிறகு வேகமாக விலகின. ஆனால் மீண்டும் திரும்பின. அவள் உதடுகளைச் சிறிது கடித்துக்கொண்டாள். கையில் இருந்த குவளை சிறிது நடுங்கியது. அவளுடைய மூச்சு வேகமானது. ஆர்வமும், வெக்கமும், பயமும் கலந்த பார்வை.

அவர் தண்ணீரைத் திறந்து குளிக்கத் தொடங்கினார். தண்ணீர் அவரது உடல் முழுவதும் ஓடியது. தசைகள் ஈரத்தில் மின்னின. ஆண்மையும் தண்ணீரில் நனைந்து இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. பவித்ராவின் பார்வை மீண்டும் அங்கே போனது. இந்த முறை கொஞ்சம் நேரம் நின்றது. நான் அவளைப் பார்த்தேன். அவள் என்னைப் பார்த்தாள். பிறகு தலையைத் தாழ்த்தினாள். ஆனால் கண்கள் மீண்டும் கண்ணாடிக்கு அப்பால் ஓடின.

குளித்துவிட்டு டவல் கட்டிக்கொண்டு வந்தார். அவரது உடலில் நல்ல முடி. நல்ல ஸ்ட்ராங் மசில்ஸ். தோள்கள் அகலமாக, மார்பு இறுக்கமாக, வயிற்றுப் பகுதி தெளிவான கோடுகளுடன் இருந்தது. டவல் இடுப்பைச் சுற்றியிருந்தபோதும், அவரது உடல் அமைப்பு தெளிவாகத் தெரிந்தது.

“நான் தான் ரூம் புக் பண்ணுறப்போவே இந்த ரெமி மார்ட்டின் சொன்னேன்… பவித்ராவுக்குப் பிடிக்குமான்னு எனக்குத் தெரியல… அதனால இதை வாங்கிட்டு வந்தேன்,” என்று சொல்லி டூட்டி ஃப்ரீ பேக்கிலிருந்து ஒரு ஃபிரெஞ்ச் ரெட் ஒயினை எடுத்துக் கொடுத்தார்.

“சதீஷ்… ஆல்ரெடி ஸ்டார்ட் பண்ணிட்டீங்களா… எனக்கு ஒரு ரெமி மார்ட்டின் லார்ஜ் ஊத்துங்க” என்று என் எதிரே அமர்ந்தார்.

பவித்ரா படுக்கையில் உட்கார்ந்தாள். அவளுடைய முகம் இன்னும் சிவந்திருந்தது. நான் எனக்கும் அவருக்கும் ரெமி மார்ட்டின் ஊற்றினேன். அவர் அந்த ஒயினை ஒயின் கிளாஸில் பாதி ஊற்றிப் பவித்ராவிடம் கொடுத்தார்.

“சியர்ஸ்…”

மூன்று பேரும் குடித்தோம்.

வாசுதேவன் முதல் கிளாஸை முடித்ததும் எங்களைப் பார்த்தார். அவரது முகத்தில் எந்தப் பதற்றமும் இல்லை. புன்னகை மட்டும் இருந்தது.

“நீங்க ரெண்டு பேரும் என்னை சூஸ் பண்ணதுக்கு நன்றி… உங்களுக்கு இது ஃபர்ஸ்ட் டைம்னு தெரியும். ஆனா எனக்குன்னு எந்த லிமிட்ஸும் இல்ல. நீங்க என்ன பண்ணினாலும் எனக்கு ஓகேதான்” என்றார். குரல் அமைதியாகவும், நம்பிக்கையுடனும் ஒலித்தது.

நான் இரண்டாவது ரவுண்ட் ஊற்றினேன். என் கை சிறிது நடுங்கியது. ஸ்மார்ட் வாட்ச் இதயத் துடிப்பை மீண்டும் உயர்த்தியது. பவித்ரா என் எதிரே உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளுடைய கைகளில் இருந்த ஒயின் கிளாஸ் லேசாக ஆடியது. அவள் உதடுகளைக் கடித்துக்கொண்டாள்.

வாசுதேவன் ஒயின் கிளாஸை மீண்டும் பவித்ராவிடம் நீட்டினார். “பவித்ரா… ஆன்லைன்ல நல்லா பேசுவீங்க… இப்போ பேச்சே இல்லையே?” என்று கேட்டார். அவரது கண்கள் அவள் முகத்தைவிடக் கீழே, ஒளிபுகும் சேலையின் க்ளீவேஜில் நின்றன.

நான், “கொஞ்சம் டைம் ஆகட்டும்… நிறுத்த மாட்டா,” என்றேன். என் குரல் போதையில் எனக்கே அன்னியமாகத் தெரிந்தது. உடனே பவித்ரா என் காலில் கால்களைத் தூக்கி ஏத்தினாள். அவள் என்னைப் பார்க்கவில்லை. தலையைத் தாழ்த்தியபடி இருந்தாள்.

வாசுதேவன் அவளை உற்றுப் பார்த்தார். “என்ன பவித்ரா… குடிக்காம கையில வச்சிருக்கீங்க… டேஸ்ட் நல்லா இல்லையா?” என்று கேட்டார். குரல் இன்னும் அமைதியாக இருந்தது. அவர் மட்டும் முழுவதும் ரிலாக்ஸ். நாங்க ரெண்டு பேரும் பதற்றத்தில்.

“இல்ல… நல்லாத்தான் இருக்கு,” என்று சொல்லி அவள் குடித்தாள். குடிக்கும்போது அவளுடைய கழுத்து அசைந்தது. தாலி சங்கிலி லேசாக அசைந்தது. க்ளீவேஜ் இன்னும் ஆழமாகத் தெரிந்தது. வாசுதேவனின் பார்வை அங்கேயே இருந்தது. நான் பார்த்தேன். என் தொண்டை உலர்ந்தது.

அவர் அவள் குடிப்பதையே உற்றுப் பார்த்தார். அவள் குடித்து முடித்தவுடன், “இன்னொரு கிளாஸ்…” என்றார். அவள் “வேணாம்” என்று தலையை ஆட்டினாள். குரல் மெல்லியதாக வெளிப்பட்டது.

“ஜஸ்ட் பாதி கிளாஸ்…” என்று சொல்லிப் பாதி ஊற்றிக் கொடுத்தார். கிளாஸை அவளிடம் கொடுத்ததும், “சேர் கம்ஃபர்டபிளா இருக்காது… பெட் நல்லா இருக்கும்,” என்று தன் கிளாஸை எடுத்துக்கொண்டு அவள் பக்கத்தில் ஒட்டி உட்கார்ந்தார். அவளுடைய தொடை அவருடைய தொடையைத் தொட்டது.

பவித்ராவின் உடலில் லேசான நடுக்கம் தெரிந்தது. தோள்கள் சிறிது உயர்ந்து இறங்கின. மூச்சு வேகமானது. அதை உணர்ந்த வாசுதேவன் அவள் தோள்மீது கைவைத்து, மெதுவாகத் தடவினார். “எந்த பயமும் வேணாம்… சரியா?” என்றார். விரல்கள் அவளுடைய தோளின் மென்மையான தோளை தொட்டுச் சுழன்றன. அவள் மௌனமாகக் குடித்தாள். கண்கள் கீழேதான் இருந்தன.

வாசுதேவன் இரண்டாவது கிளாஸை முடித்தார். பவித்ராவையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். உண்மையிலேயே என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. பவித்ராவின் க்ளீவேஜைப் பார்த்தபோது அவரது முகத்தில் அப்படியொரு காமவெறி தெரிந்தது. கண்கள் சிவந்திருந்தன. உதடுகள் சிறிது திறந்திருந்தன. மூச்சு வேகமாக இருந்தது. ட்ரான்ஸ்பரண்ட் சேலையின் வழியாகத் தெரியும் முலைகளின் வளைவும், நடுவே மின்னும் தாலியும் அவரது பார்வையை விழுங்கியிருந்தன.

நான் அங்கே உட்கார்ந்தபடி பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். என் உள்ளங்கைகள் வியர்வையுடன் இருந்தன. இதுதான் நான் விரும்பியது. ஆனால் இப்போது அந்த விருப்பம் என் நெஞ்சை இறுக்கியது. பவித்ராவின் நடுக்கம் இன்னும் நிற்கவில்லை. வாசுதேவன் மட்டும் புன்னகையுடன், முழு அமைதியுடன் அமர்ந்திருந்தார். வாசுதேவன் இன்னொரு கிளாஸ் ஊற்றினார். எங்களைப் பார்த்தார். நாங்கள் இருவரும் பதற்றத்தில் இருப்பதை உணர்ந்தார்.

எங்க ரெண்டு பேரையும் ஈஸ் பண்ணலாம் என்று நினைத்த அவர் “லெட்ஸ் ப்ளே எ கேம்” என்றார். குரல் அமைதியாகவும், சிரிப்புடன் இருந்தது.

“என்ன?” என்று கேட்டேன்.

“ஸ்பின் த பாட்டில் தான், லைட்டா டிவிஸ்ட் வச்சிப்போம். ஒருத்தர் சுத்துறப்போ பாட்டில் யாரை நோக்கி நிக்குதோ.. தேர்ட் பர்சன் சுத்துனவங்களும் யாரை பாயிண்ட் பண்ணுதோ அவங்களுக்கும் சேர்ந்து டாஸ்க் கொடுக்கணும்” என்றார்.

நாங்கள் இருவரும் தலையை ஆட்டினோம். பவித்ராவின் கைகள் இன்னும் சிறிது நடுங்கின. என் தொண்டை உலர்ந்திருந்தது.