[MadanaRathri]

                      నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు


EPISODE - 4

RECAP :-

క్యాన్సర్... అక్షరాల్లోనే మరణాన్ని మోసుకొచ్చే ఆ భయంకరమైన పదం ఇప్పుడు అరుణ్ జీవితాన్ని పూర్తిగా ఆక్రమించేసింది. అడ్వాన్స్‌డ్ స్టేజ్ కావడంతో రోజులు గడిచేకొద్దీ మృత్యువు అతన్ని తన కౌగిలిలోకి నెమ్మదిగా లాక్కుంటోంది. ఒకప్పుడు ఎంతో ఆత్మాభిమానంతో, ఎవరి దగ్గరా చేయి చాచకుండా బతికిన అరుణ్ ఇప్పుడు ఒక జీవచ్ఛవంలా మంచానికే పరిమితమయ్యాడు. ప్రాణం పోయే లోపే అతనికి ఆధారమైన ఉద్యోగం కూడా పోయింది. రోజురోజుకూ అతని పరిస్థితి దిగజారిపోతోంది. ఒకప్పుడు భార్యను కంటికి రెప్పలా చూసుకున్న వాడు, ఇప్పుడు కనీసం బాత్రూమ్‌కి వెళ్లాలన్నా ఆమె భుజం మీద ఆసరా తీసుకోవాల్సిన దయనీయ స్థితి. ఆ నిస్సహాయతను చూసుకుని అతనికి తన మీద తనకే విపరీతమైన అసహ్యం వేస్తోంది. తన ప్రాణసమానురాలైన మనీషా తన సర్వస్వాన్ని వదిలేసి, ఒక నర్సులా తన సేవకే అంకితమైపోవడం చూస్తుంటే అతని గుండె తరుక్కుపోతోంది.

వైద్య ఖర్చులు పెరిగిపోతున్నాయి, ఇంట్లో లేమి తాండవిస్తోంది, రేపు ఏం జరుగుతుందో తెలియని భయం ఆ నాలుగు గోడల మధ్య అలుముకుంది. కానీ ఈ కటిక చీకటిలో వాళ్లకున్న ఒకే ఒక్క ఆశాకిరణం... రవి! ఒక స్నేహితుడు అనే పదానికి నిలువెత్తు నిదర్శనంగా రవి వాళ్లకు అండగా నిలబడ్డాడు. ఆర్థిక సహాయం నుండి ఆసుపత్రి చుట్టూ తిరగడం వరకు అన్నీ తానై చూసుకుంటున్నాడు. మనీషా పాపతో ఇంట్లోనే ఉండిపోతే, రవి మాత్రం ప్రతిక్షణం అరుణ్ బాగోగులు చూసుకుంటూ ఓ ఆదర్శవంతమైన ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్‌లా మారిపోయాడు. కానీ మంచం మీద పడుకుని పైకప్పు వంక చూస్తున్న అరుణ్ మనసులో మాత్రం ఒక భయంకరమైన తుఫాను చెలరేగుతోంది. "నేను చనిపోవడం ఖాయం... కానీ నేను పోయాక నా మనీషా పరిస్థితి ఏంటి? నా చిన్నారి కూతురు పరి భవిష్యత్తు ఏంటి? ఉద్యోగం లేదు, నాకంటూ ఎలాంటి ఆస్తి లేదు, కనీసం ఇన్సూరెన్స్ కూడా లేదు. వాళ్లు రోడ్డున పడాల్సిందేనా?" ఈ ఆలోచనలు వాడిని నిద్రపోనివ్వడం లేదు. ఈ నరకం అనుభవించేకంటే ఒక్కసారిగా ప్రాణం పోతే బాగుండని పదే పదే మరణాన్ని కోరుకుంటున్నాడు.

ఎదురుపడినప్పుడల్లా, ఫోన్లలోనూ రవి, మనీషాలు అరుణ్ ఆరోగ్యం గురించి, ట్రీట్‌మెంట్ గురించి గంటల తరబడి మాట్లాడుకోవడం అరుణ్ గమనిస్తున్నాడు. తన తర్వాత మనీషాని, పరిని ప్రాణంగా చూసుకోగలిగే వ్యక్తి ఈ ప్రపంచంలో ఎవరైనా ఉన్నారంటే... అది తన స్నేహితుడు రవి మాత్రమేనని అతనికి అర్థమైంది. ఆ రోజు రాత్రి అరుణ్ గుండెల్లో పెద్ద పోరాటమే జరిగింది. ఒక భర్తగా, ఒక తండ్రిగా అతను ఒక అత్యంత కఠినమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.

మరుసటి రోజు ఉదయం. గదిలో వాతావరణం చాలా నిశ్శబ్దంగా, గంభీరంగా ఉంది. మనీషా వంటగదిలో పనిలో ఉంటే, అరుణ్ తన గదిలోకి రవిని పిలిచాడు. ఏదో ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలని పిలవడంతో రవి కుర్చీ లాక్కుని అరుణ్ మంచం పక్కన కూర్చున్నాడు.

"చెప్పు అరుణ్, ఏం చెప్తావు..." అన్నాడు రవి అనుమానంగా స్నేహితుడి పాలిపోయిన ముఖం వైపు చూస్తూ.

అరుణ్ ఒక్క నిట్టూర్పు విడిచి, "రవీ, నీకు అంతా తెలుసు కదా. నేను ఇక ఎన్నాళ్లో లేనురా..." అన్నాడు చాలా భారంగా.

వెంటనే రవి కంగారుగా, "ప్లీజ్ రా, అలా అనకు! నువ్వు కోలుకుంటావు, నమ్ము. ఆ డాక్టర్లు ఏదో చెబుతారు, మనం వేరే..."

"ఎందుకురా లేనిపోని ఆశలు కల్పిస్తావు?" అరుణ్ గొంతులో చేదు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. "నువ్వు నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్‌వి. నీ నోట ఇలాంటి ఫార్మల్ మాటలు బాగోలేవు. నా తలరాతను నేను అంగీకరించాను రవి."

రవి ఏం మాట్లాడాలో తెలియక తలదించుకున్నాడు. "సరే అయితే చెప్పు... ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు?"

అరుణ్ కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. "నేను వెళ్లిపోయాక నా మనీషా, నా కూతురు పరి ఏమవుతారని ఆలోచిస్తున్నాను రా. నాకు ఉద్యోగం లేదు, పెన్షన్ లేదు, ఇన్సూరెన్స్ కూడా చేయలేదు. ఇంత త్వరగా మృత్యువు నా తలుపు తడుతుందని నాకెలా తెలుస్తుంది చెప్పు? నేను పోయాక వాళ్లు తినడానికి తిండిలేక చచ్చిపోవాలా? ముందే తెలిసుంటే నా పరిని ఈ ప్రపంచంలోకే తీసుకొచ్చేవాడిని కాదురా..." అంటూ గుండెలు పగిలేలా వెక్కి వెక్కి ఏడవడం ప్రారంభించాడు అరుణ్.

ఆ దృశ్యం చూసి రవి మనసు కకావికలమైంది. వెంటనే అరుణ్ చేతులు పట్టుకుని, "ఏడవకురా... నేనున్నాను కదా. నీ కుటుంబానికి ఏ లోటూ రానివ్వను," అంటూ ఓదార్చాడు.

కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ అరుణ్ రవి కళ్లలోకి సూటిగా చూశాడు. "అందుకే కదరా ఈరోజు నిన్ను పిలిచింది. నాదొక కోరిక ఉంది. నేను చాలా రోజులు ఆలోచించి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను..."

"అంటే?? ఏంటా కోరిక? ప్రాణమైనా ఇస్తాను అడుగు," అన్నాడు రవి ఏమాత్రం సందేహించకుండా.

"ముందు నాకొక ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పు... మనీషా నీకు ఎలా అనిపిస్తుంది?" అరుణ్ గొంతులో ఇప్పుడు ఒక వింతైన స్థిరత్వం ఉంది.

రవికి అర్థం కాలేదు. "బాగానే... మనీషాలాంటి భార్య దొరికినందుకు నువ్వు చాలా లక్కీ రా."

"అది వదిలేయ్. నేను ఎంత లక్కీనో నా పరిస్థితి చూస్తుంటే నీకే తెలుస్తోందిగా. కానీ... ఆ లక్కీ పర్సన్ నువ్వు కావచ్చు," అన్నాడు అరుణ్ కళ్ళార్పకుండా.

రవి ముఖంలో అయోమయం. "సరిగ్గా ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు నువ్వు?"

అరుణ్ గుటక మింగి, తన గుండెను రాయి చేసుకుని ఆ మాట బయటపెట్టాడు. "నువ్వు మనీషాను పెళ్లి చేసుకో రవి."

గదిలో ఒక్కసారిగా పిడుగు పడినంత నిశ్శబ్దం. రవి షాక్‌తో కుర్చీలోంచి స్ప్రింగ్‌లా పైకి లేచాడు. "ఏంటి!! నీకేమైనా పిచ్చెక్కిందా!! అసలు నీ బుర్ర పనిచేస్తోందా? మందులు వాడి వాడి నీ మైండ్ దొబ్బినట్టుంది. ముందు నీ బుర్రకు వైద్యం చేయించాలనుకుంటా!" రవి గొంతులో కంగారు, కోపం కట్టలు తెంచుకున్నాయి. అప్పటివరకు అతను మనీషాను ఒక పవిత్రమైన స్నేహితురాలిగా, వదినలా మాత్రమే చూశాడు తప్ప వేరే దృష్టితో ఎప్పుడూ చూడలేదు.

"శాంతించు రవి. నేను ఏమంటున్నానో నా స్పృహలో ఉండి, బాగా ఆలోచించే చెబుతున్నాను." అరుణ్ చేతులు పట్టుకుని బతిమాలుతున్నట్లుగా అన్నాడు. "చూడు, నువ్వు ఇంకా పెళ్లి చేసుకోలేదు. మంచి ఉద్యోగం చేస్తున్నావు, లైఫ్‌లో సెటిల్ అయ్యావు. అమ్మాయిగా నా మనీషా కూడా ఏమీ తక్కువ కాదు కదరా. చూస్తే ఎవరైనా ఆమెకు ఒక చిన్న కూతురు ఉందని అంటారా? చాలా అందమైనది. ఒకసారి నువ్వే అన్నావు కదా, తను చూడటానికి అచ్చం హీరోయిన్‌లా ఉంటుందని!"

రవికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. "చూడు అరుణ్... లాజికల్‌గా నువ్వు చెబుతోంది బహుశా కరెక్ట్ కావొచ్చు. నువ్వు వెళ్లిపోయాక ఆమెకు, పరికి ఒక భరోసా, ఒక తోడు కావాలి. అంతమాత్రాన దానికి నేను ఎలా... అసలు నేనెలా ఆలోచించగలను?"

"ఓహ్ అర్థమైంది!" అరుణ్ పెదవులపై ఒక విషాదకరమైన నవ్వు విరిసింది. "అసలు విషయం ఏంటంటే... త్యాగాలు చేసేవాళ్లు ఎప్పుడూ పక్కింటివాళ్లైతేనే మనకు బాగుంటుంది. ఇతరులు గొప్పవాళ్లుగా ఉంటే చప్పట్లు కొడతాం, కానీ మనంతట మనం గొప్పవాళ్ళం కాలేము. ఎందుకంటే దానికి చాలా పెద్ద త్యాగం అవసరం! నేను ఇంకొన్ని రోజుల్లో చనిపోతానని నీకు తెలుసు. నేను వెళ్లిపోయాక నా పెళ్లాం బిడ్డల్ని ఆదరించే వాళ్లెవరూ ఈ భూమ్మీద లేరు రా. నేను పోయాక మనీషా ఆర్థికంగా, మానసికంగా, శారీరకంగా అన్ని విధాలా ఒంటరిదైపోతుంది. నిన్ను కాకుండా నేను ఇంకెవర్ని నమ్మగలను చెప్పు? నువ్వు మాత్రమే ఆమెకు ఆసరా కాగలవు. దయచేసి వాళ్లను అనాథల్ని చేయకురా..."

"కానీ అరుణ్... నేను ఎప్పుడూ మనీషాను ఆ దృష్టితో చూడలేదు రా. మనీషా కూడా నన్ను ఎప్పుడూ ఆ దృష్టితో చూడలేదు. మా మధ్య ఉన్నది చాలా పవిత్రమైన బంధం," రవి గొంతు వణికింది.

"ఇప్పుడు చూడు రవి! దయచేసి కనీసం మనీషా కోసం, నా చిన్నారి కూతురి కోసమైనా నీ మనసు మార్చుకో. నువ్వు సింగిల్ అని నాకు తెలుసు. ఒకవేళ మనీషాకు నా పరిచయం కాకపోయి ఉంటే, తను నీకు పర్‌ఫెక్ట్ మ్యాచ్ అయ్యుండేది కదా!"

"కానీ......."

"ఇక ఎలాంటి కానీలు లేవురా!" అరుణ్ గొంతులో ఆక్రోశం కట్టలు తెంచుకుంది. "దయచేసి నువ్వు మనీషాను నీదానిగా చేసుకో. అప్పుడే నేను కాస్త ప్రశాంతంగా, నిశ్చింతగా కళ్లు మూయగలను రా."

రవి అయోమయంగా చూస్తూ, "మనీషా నీది కాకుండా పోతే నువ్వు తట్టుకోగలవా? ఒక మగాడిగా నీకు ఏమీ అనిపించదా?" అని అడిగాడు.

అరుణ్ కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతున్నా ముఖంలో దృఢత్వం తగ్గలేదు. "ఖచ్చితంగా తట్టుకోగలను రవి. అప్పుడు నాకంటే ఎక్కువ సంతోషించేవాళ్లు ఈ లోకంలో ఎవరూ ఉండరు. నేను నా మనీషాను సెటిల్ చేసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను. నా కూతురి ఫ్యూచర్‌ని సెక్యూర్ చేసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను. నువ్వు నా మనీషా చేయి పట్టుకుంటేనే అది సాధ్యం."

రవికి ఏం చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు. "నీ ఈ పిచ్చి ఆలోచన గురించి అసలు మనీషాకు తెలుసా?"

"తనకి ఇంకా చెప్పలేదు రవి. ముందు నువ్వు ఒప్పుకో, ఆ తర్వాత నేను తనని కచ్చితంగా ఒప్పిస్తాను. తను నా మాట కాదనదు. ఇది కూడా కాదనదు, వింటుంది. తనని ఒప్పించే బాధ్యత నాది."

రవి ఆ మాటలకి తల పట్టుకున్నాడు. గదిలో వాతావరణం ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. "చూడు అరుణ్... నువ్వు చెబుతున్నది నాకైతే చాలా వింతగా, అమానుషంగా అనిపిస్తోంది. ఏదేదోలా ఉంది. ఇదంతా ఒక పీడకలలా ఉంది. ఆలోచించుకోవడానికి నాకు కొంచెం సమయం ఇవ్వు. నువ్వు చేయబోతున్నది సరైనదో కాదో నువ్వు కూడా మరోసారి ప్రశాంతంగా ఆలోచించుకో."

"నేను ఆలోచించాల్సింది ఇంకేమీ లేదు రవి. నేను వందసార్లు చచ్చిబతికి, బాగా ఆలోచించే ఈ మాట అన్నాను. ఇక నిర్ణయం నీదే. నువ్వు నీ ప్రాణ స్నేహితుడి కుటుంబాన్ని కాపాడాలనుకుంటున్నావా లేదా అనేది తేల్చుకో. నువ్వు సమయం తీసుకోవాలనుకుంటున్నావు కదా, తీసుకో. కానీ చూడు... మరీ ఎక్కువ సమయం తీసుకోకు. నా చేతిలో సమయం చాలా తక్కువగా ఉంది. నేను మీ సంసారాన్ని చక్కదిద్ది ప్రశాంతంగా చనిపోవాలనుకుంటున్నాను."

ఆ మాటలకు రవికి గుండె ఆగినంత పనైంది. తల దించుకుని, ఆలోచనలో పడిన బరువైన ముఖంతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా గదిలోంచి బయటకు వెళ్లిపోయాడు రవి.

ఒక రోజు గడిచింది... రెండు రోజులు గడిచాయి... వారం కావస్తోంది. కానీ రవి ఆ ఇంటి ఛాయలకే రాలేదు. కనీసం ఫోన్ కూడా చేయలేదు. అరుణ్ ఆరోగ్యం మరింత క్షీణిస్తోంది. అయినా సరే అతను తాను తీసుకున్న నిర్ణయంపై కొండంత దృఢంగా ఉన్నాడు. ప్రతి క్షణం గుమ్మం వైపే చూస్తున్నాడు.

నిజంగానే రవి అరుణ్ అడిగిన ఆ వింత కోరికకు ఒప్పుకుంటాడా? ఇన్నాళ్లు స్నేహితుడి భార్యగా చూసిన మనీషాను తన భార్యగా అంగీకరిస్తాడా? అసలు ఈ విషయం తెలిస్తే మనీషా రియాక్షన్ ఏంటి? రవి రాకపోతే, అరుణ్ తన భార్యాబిడ్డల భవిష్యత్తు కోసం ఇంకేదైనా దారి వెతుకుతాడా? అంతుచిక్కని ఒక భయంకరమైన నిశ్శబ్దం, భవిష్యత్తుపై ఉత్కంఠ ఆ ఇంట్లో అలుముకుంది...