[maitripatel]

બાબાજીએ ધીમે ધીમે મયુરીના ભરેલા સ્તનો પર આંગળીઓ ફેરવી. તેના પીળા સૂટના પાતળા કાપડમાંથી પણ, તેના સ્તનોની કોમળતા અને હૂંફ સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. તેની આંગળીઓના સ્પર્શથી, મયુરીના સ્તનની ડીંટી તરત જ કડક થઈ ગઈ અને નાના લાલ ટેકરીઓ જેવા કાપડમાંથી બહાર નીકળવા લાગી. તેણીએ આજે બ્રા પહેરી ન હતી, તેથી બાબાજી તેના બોબ્લા ના દરેક ફૂલેલા અને દરેક કંપનને સંયમ કે સંકોચ, વિરોધ વિના અનુભવી શકતા હતા.

 
મયુરીનો શ્વાસ ભારે થઈ ગયો હતો. તેની છાતી ધમણ ની માફક ઉપર-નીચે થતી હતી, અને બાબાજીની આંગળીઓના દરેક સ્પર્શથી તેના શરીરમાં એક મીઠી લહેર ફેલાઈ જતી હતી.
 
બાબાજીએ કામુક સ્મિત સાથે કહ્યું, "મને કહે, મયુરી... મારા આ લોડાને તારા હૃદય અને મન થી એક સરસ નામ આપ." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
મયુરી થોડીવાર માટે શરમથી માથું નમાવીને રહી. તેના ગાલ લાલ થઈ ગયા હતા. પછી તેણે ખૂબ જ નરમાશથી, લગભગ બબડાટમાં કહ્યું, "ઘોડો... આમેય, તે ઘોડાના લોડા જેવો જ છે. તેથી જ મેં તે નામ પસંદ કર્યું. શું તમને તેમાં કોઈ વાંધો છે?"
 
બાબાજી ને આ નામ સાંભળી ને હસવાનું છૂટી ગયું. મયુરીના વાળમાં આંગળીઓ ફેરવતા તેણે પૂછ્યું,
 
"ઘોડો? ઠીક છે... પણ ઘોડો જ કેમ પ્રિય?"
 
મયુરીએ થોડી હિંમત ભેગી કરીને તેની આંખોમાં જોયું અને કહ્યું, "જુઓ... તે ઘોડા જેવો જ છે. લાંબો... જાડો... અને તે મને જોઈ ને હણહણતો હોય તેમ લાગે છે... તે ધબકતો જ હોય છે."
 
તેના શબ્દો સાંભળીને, બાબાજીની આંખોમાં તોફાન અને વાસના બંને ચમકી ગયા. મયુરી ધીમે ધીમે ખુલી રહી હતી, અને તે બરાબર એ જ ઈચ્છતો હતો, કે મયુરી મન મુકે ને તેની સામે ખુલે, નાગી થઇ ને વાતો કરે. કોઈ જ શરમ નાં અનુભવે.
 
બાબાજીએ પોતાનો અવાજ ઊંડો કરીને વધુ કામુક બનાવતા કહ્યું,
 
"ઠીક છે... હવે તે મારા ઘોડાને તબેલામાંથી બહાર કાઢ્યો છે... તો તેને પણ ખવડાવ... મારી શરમાળ મયુરી.તેને હવે તેના ખોરાક ની જરૂર છે" આટલું કહીને, બાબાજીનો હાથ ઊંચો થયો, અને તેની જાડી, ગરમ આંગળીઓ મયુરીના ભીના, ધ્રૂજતા હોઠને પ્રેમ કરવા લાગી. સંકેત સ્પષ્ટ હતો. નીચે જવાનો.
 
મયુરીએ એક ક્ષણ માટે તેની આંખોમાં જોયું. તેની નજરમાં શરમ, ભય અને તીવ્ર ઉત્તેજનાનું મિશ્રણ હતું. પછી તેણે ધીમે ધીમે તેના હોઠ ખોલ્યા. તેના મોતી જેવા સફેદ દાંત વચ્ચેથી લાલ-ગુલાબી રસીલી જીભ બહાર નીકળી. કથાકાર મૈત્રી પટેલ.
 
તેણીએ બાબાજીના જાડા, નસ થી ઉભરેલા લોડાની ટોચ તેના નરમ, ગરમ હોઠમાં લીધી. પહેલા, ફક્ત લોડા નાં સોપારા ને... ખૂબ ધીમેથી. પછી, તેણીએ તેની જીભની ટોચ વડે તેના નાના છિદ્રને ચાટવાનું શરૂ કર્યું. મયુરી ને લોડા માં થી આવી રહેલા પ્રીકમ નો સ્વાદ તેના જીભે પારખી લીધો.
 
"આહહહહહ..." બાબાજીના મોંમાંથી એક ઊંડો નિસાસો નીકળ્યો.
 
મયુરીએ બંને હાથથી લોડા ને મજબૂતીથી પકડી રાખ્યો જાણે કે છટકી જવાનો હોય. તેની આંગળીઓએ લોડાની જાડાઈ અનુભવી. તેણી ધીમે ધીમે તેના માથાને આગળ પાછળ ખસેડવા લાગી. તેના હોઠ હવે વધુ ખુલ્લા હતા. તેની ભીની જીભ લંડની આસપાસ લપેટાઈ ગઈ, તેને ચૂસી રહી હતી અને તેને સ્નેહ આપી રહી હતી. તેની જીભ ચામડીની નીચે ફરતી હતી, જેના કારણે લોડા નો સુપારો જાતે જ બહાર આવવા લાગ્યો.
 
બાબાજીએ આંખો બંધ કરી અને માથું પાછું નમાવ્યું. તેના ચહેરા પર આનંદનો ભાવ સ્પષ્ટ દેખાતો હતો.
 
"ખૂબ સરસ... બસ એવું જ... ધીમે ધીમે ચૂસી લે, મયુરી... તારું મોં ખૂબ ગરમ છે... અને મારો ઘોડો તારા મોંની ગરમીથી ગરમ થઈ રહ્યો છે." તેણે મયુરીનું માથું પકડીને તેને તેના લોડાની થોડી નજીક ધકેલી દીધું. મયુરી પણ જાણે કે આ આમંત્રણની રાહ જોઈ રહી હતી. કોઈ પણ પ્રતિકાર કર્યા વિના, તેણીએ તેના પ્રિય ઘોડાને વધુ હૂંફ આપવા માટે તેનું મોઢું થોડું વધુ પહોળું કર્યું.
 
થોડી વાર પછી, બાબાજીએ આંખો ખોલી અને મયુરીના વાળને પ્રેમ કરતા કહ્યું,
 
"તેં મારા લંડનું નામ 'ઘોડો' રાખ્યું... હવે હું તારી ચૂતનું નામ રાખવા માંગુ છું..."
 
મયુરીએ તેના ઘોડાને ચૂસતી વખતે ઉપર જોયું. તેની આંખો ભીની અને માદકતાથી ભરેલી હતી. તેની આંખોમાં જોઈને તેણે પૂછ્યું, "શું નામ શોધ્યું છે?"
 
બાબાજીએ હસીને કહ્યું, "બિલાડી..." સંપાદિકા ફનલવર.
 
મયુરીએ થોડું હાસ્ય છોડ્યું, પણ ઘોડાને તેના મોંમાંથી દૂર કર્યો નહીં. તેણી ચૂસતી રહી. પછી, ક્યારેક ક્યારેક થોભીને, તેણીએ કહ્યું,
 
"બિલાડી? ફક્ત બિલાડી જ કેમ? કોઈ બીજું કેમ નહિ?" હવે તેને સેક્સ પ્રત્યે ની આવી બાબાજી ની રમત ગમા લાગેલી.
 
બાબાજીએ તેના વાળ સહેજ ખેંચ્યા, તેના મોઢા ને પોતાના લોડા ને વધુ ઊંડાણમાં ઘુસાડવાનો પ્રયાસ કર્યો.
 
"કારણ કે મને ખબર છે... જેમ તું હવે મારા ઘોડાને ચૂસી રહી છે... ચાટી રહી છે... તેવી જ રીતે તારી બિલાડી પણ એક દિવસ મારા ઘોડાને ચાટશે... ખંજવાળશે...નીચોડશે..... અને તેનું બધું મલાઈરૂપ નું બધું દૂધ પી જશે...એક પણ ટીપું બાકી નાં રહી જાય તેમ આ ઘોડાને નીતારી નાખશે."
 
આ એક રીતે પોતાની ચૂત ની પ્રસંશા સાંભળીને, મયુરીના શરીરમાં ધ્રુજારી દોડી ગઈ. તેની ચૂત હવે સંપૂર્ણપણે ભીની થઈ ગઈ હતી. મયુરીને અનુભવ થયો કે તેની ચૂત હવે ટપકી પડશે. તેણે બાબાજીના ઘોડાને વધુ ઉત્સાહથી પોતાના મોંમાં લીધો. બાબાજીનો લંડ નસોથી ફૂલી ગયો હતો, છતાં મયુરીએ પ્રયાસ કર્યો, અને ઘોડો તેના મોંમાં ફિટ થઈ ગયો. બાબાજી નાં લોડાએ તેનું મુખ સંપૂર્ણપણે લોક કરી દીધું.
 
બાબાજીનો હાથ હવે તેના માથાના પાછળના ભાગમાં આવ્યો. તેણે ધીમે ધીમે દબાણ વધાર્યું. મયુરી તૈયાર નહોતી. અચાનક, બાબાજીનું જાડો લંડ તેના ગળા સુધી ગયો.
 
"ગગલપગ્..... મયુરીએ ગૂંગળામણભર્યો અવાજ કાઢ્યો. તેની આંખોમાં પાણી આવી ગયું. તે ખાંસીવા લાગી, પણ તેણે તેના મોંમાંથી લોડાને દૂર કર્યો નહીં. બાબાજી નો લંડ તેના ગળા માં જઈ અટકી પડેલો હવે તે વધારે હિંમત કરી લોડા ને વધુ જગ્યા આપી શકવા અસમર્થ હતી. પણ તેનું મુખ ચોદન પણ છોડવા માંગતી નહોતી. બાબજી લોડો તેના ગળા માં પોતાનું પ્રીકમ ઉતારી રહ્યો હતો જેની મયુરી ને ખબર હતી.
 
બાબાજીએ પ્રેમથી તેના વાળ પર હાથ ફેરવ્યો અને કહ્યું,
 
"શાંત થા... આરામ કર... શ્વાસ લે... તું મારી સારી સ્ત્રી છે... ગુરુ શું શીખવી રહ્યા છે તે શીખ... બધું ધીમે ધીમે બધું આવડી જશે..." બાબાજીએ નક્કી કરેલું કે હવે કોઈને તક ગુમાવવાની નહીં. તેમણે ગઈકાલે તેણીને છોડી દીધી હતી, પરંતુ આજે તેણીને પામવાની તક હતી, અને તેણીએ હવે સામેથી જ બાબાજીના લોડા માટે પોતાનું મોં ખોલ્યું હતું.

 
*************************************************************...................


જોડાયેલા રહેજો.


Maitri Patel.