కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం
ఎపిసోడ్ – 25
"నాన్న స్వరం"
రాతి గోడపై...
ఒక చిన్న నీలి గుర్తు వెలిగింది.
చరణ్ ఆ గుర్తు వైపు అడుగు వేశాడు.
అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.
"నాన్నా...?"
కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం.
తర్వాత...
అదే స్వరం మళ్లీ వినిపించింది.
"చరణ్..."
ఈసారి స్పష్టంగా.
అది భ్రమ కాదు.
అది నిజంగా ఒక మనిషి స్వరం.
చరణ్ కళ్ళలో కన్నీళ్లు చేరాయి.
"నాన్నా... మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు?"
సమాధానం రాలేదు.
దేవదత్త మాత్రం గోడను పరిశీలిస్తున్నాడు.
"ఇది గోడ వెనుక నుంచి రావడం లేదు."
అర్జున్ అడిగాడు.
"అయితే?"
దేవదత్త నెమ్మదిగా అన్నాడు...
"ఎవరో ఈ గుహలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరి మనసుకు ఆ స్వరాన్ని పంపిస్తున్నారు."

---

చరణ్ ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగాడు.
"అంటే అది నా తండ్రి స్వరం కాదా?"
దేవదత్త సమాధానం చెప్పలేదు.
భారతి మాత్రం చరణ్ దగ్గరకు వచ్చింది.
"ఇప్పుడు మనం ఇక్కడి నుంచి వెళ్లాలి."
చరణ్ తల్లి చేతిని వదిలించుకున్నాడు.
"లేదు."
ఆమె ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
"చరణ్..."
"ఇరవై సంవత్సరాలు నేను నీ మాట విన్నాను."
అతని స్వరం ప్రశాంతంగా ఉంది.
"ఇక ఒక్కసారి..."
"నా మనసు చెప్పేది నేను వింటాను."
భారతి కళ్ళలో బాధ కనిపించింది.
"నీ మనసును నమ్మడం ప్రమాదం."
చరణ్ మెల్లగా అన్నాడు...
"అందుకే నన్ను నేను పరీక్షించుకుంటాను."

---

అతను రాతి గోడ దగ్గరకు వెళ్లాడు.
నీలి గుర్తుపై చేయి ఉంచాడు.
ఏమీ జరగలేదు.
చరణ్ కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
లోతుగా ఊపిరి తీసుకున్నాడు.
అప్పుడు...
అతని మనసులో మూడు దృశ్యాలు కనిపించాయి.
మొదటిది—
తన తల్లి.
రెండోది—
దేవదత్త.
మూడోది—
ఒక గుహలో బంధించబడిన ఒక మనిషి.
ముగ్గురూ అతన్ని పిలుస్తున్నారు.
"చరణ్..."
చరణ్ అయోమయంలో పడ్డాడు.
"ఇవన్నీ నిజమా?"
అప్పుడే...
తన చిన్ననాటి జ్ఞాపకం ఒకటి గుర్తొచ్చింది.
తల్లి తనకు చెప్పిన మాట:
"ఎవరైనా నిన్ను భయపెట్టాలని ప్రయత్నిస్తే... వాళ్లు చెప్పేదాన్ని కాకుండా, వాళ్లు దాచేదాన్ని గమనించు."
చరణ్ కళ్ళు తెరిచాడు.
అతను మూడో దృశ్యాన్ని మళ్లీ గమనించాడు.
ఆ బంధించబడిన మనిషి...
ఎప్పుడూ తన ముఖాన్ని చూపించడం లేదు.
ఎందుకు?

---

చరణ్ ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగాడు.
"అతను నా తండ్రి కాదు."
అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
భారతి కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.
దేవదత్త కూడా అతన్ని గమనించాడు.
చరణ్ గోడ వైపు చూపించాడు.
"నిజమైన నా తండ్రి అయితే..."
"ఆయన ముఖం నాకు ఎందుకు కనిపించదు?"
అమరేంద్ర నెమ్మదిగా అన్నాడు...
"ఎందుకంటే అది ఒక జ్ఞాపకం కాదు."
"మరి?"
"నీకు చూపిస్తున్న ఒక చిత్రం."
చరణ్ కళ్ళు ముడుచుకున్నాడు.
"ఎవరు చూపిస్తున్నారు?"
అమరేంద్ర సమాధానం చెప్పలేదు.
అదే సమయంలో...
గుహలో ఉన్న దీపాలన్నీ ఒకేసారి ఆరిపోయాయి.

---

చీకటి.
ఒక క్షణం...
ఎవరూ ఏమీ చూడలేకపోయారు.
తర్వాత...
టక్...
ఒక రాయి కిందపడింది.
టక్...
మరో శబ్దం.
అర్జున్ వెంటనే విల్లు సిద్ధం చేశాడు.
"ఎవరో మన మధ్యలో ఉన్నారు."
విక్రమ్ తన మనుషులను వెనక్కి పంపించాడు.
"అందరూ ఒకరినొకరు గమనించండి."
చరణ్ మాత్రం కదల్లేదు.
అతనికి ఎవరో తన వెనుక నిలబడి ఉన్నట్టు అనిపించింది.
అతను నెమ్మదిగా తిరిగాడు.
ఎవరూ లేరు.
కానీ...
అతని భుజంపై ఒక చేయి పడింది.
చరణ్ ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి ఆ చేతిని పట్టుకున్నాడు.
అది...
భారతి చేయి.
ఆమె భయంతో అతన్ని చూస్తోంది.
"నేనే."
చరణ్ ఆమె చేతిని వదిలాడు.
కానీ అతని చూపు నేలపై పడింది.
అక్కడ...
రెండు నీడలు ఉన్నాయి.
అతని నీడ.
భారతి నీడ.
మరియు...
మూడో నీడ.

---

చరణ్ వెంటనే వెనక్కి తిరిగాడు.
ఎవరూ లేరు.
అతని నుదుటిపై ముద్ర వెలిగింది.
మూడో నీడ నెమ్మదిగా గోడపైకి కదిలింది.
దాని రూపం...
ఒక మనిషిలా మారింది.
అతను మెల్లగా అన్నాడు...
"నన్ను గుర్తుపట్టలేదా చరణ్?"
చరణ్ గట్టిగా అడిగాడు.
"ఎవరు నువ్వు?"
ఆ నీడ నవ్వింది.
"నన్ను తెలుసుకోవడానికి..."
"నీ తండ్రి అవసరం లేదు."
"నీ తల్లి గతం చాలు."
భారతి ఒక్కసారిగా కళ్ళు మూసుకుంది.
"లేదు..."
చరణ్ ఆమె వైపు చూశాడు.
"అమ్మా?"
ఆ నీడ చెప్పింది...
"నీ తల్లి నీకు చెప్పని చివరి నిజం..."
"అది తెలుసుకుంటే..."
ఆ నీడ నెమ్మదిగా మాయమైంది.
"నీ తండ్రిని నువ్వే కనుగొంటావు."

---

దేవదత్త వెంటనే భారతి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
"నువ్వు ఏం దాచావు?"
భారతి అతని వైపు చూడలేదు.
చరణ్ ఆమె ముందు నిలబడ్డాడు.
"ఇక ఏమీ దాచొద్దు."
భారతి కన్నీళ్లతో అతన్ని చూసింది.
"నువ్వు తెలుసుకోవాల్సిన సమయం..."
ఆమె మాట ఆగిపోయింది.
చరణ్ నెమ్మదిగా అన్నాడు...
"ఇప్పుడే."
ఆమె చివరకు తల ఊపింది.
"సరే."
"నీ తండ్రి వీరేంద్ర..."
చరణ్ శ్రద్ధగా విన్నాడు.
"అతను బంధించబడిన వ్యక్తి కాదు."
చరణ్ ఆశ్చర్యపోయాడు.
"మరి?"
భారతి స్వరం వణికింది.
"అతనే ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం నిన్ను ఈ ప్రపంచం నుంచి దాచాలని నిర్ణయించాడు."
"ఎందుకు?"
భారతి కళ్ళలో కన్నీళ్లు.
"ఎందుకంటే నీ జన్మ గురించి అతనికి తెలిసిన ఒక నిజం..."
ఆమె మాట పూర్తి చేయకముందే...
గుహలోని రాతి గోడపై ఒక కొత్త శాసనం వెలిగింది.
"చరణ్ — వీరేంద్ర కుమారుడు కాదు."
అందరూ స్థంభించారు.
చరణ్ కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.
దాని కింద మరో వాక్యం వెలిగింది.
"అతని జన్మ రహస్యం... వీరేంద్రకంటే కూడా పాతది."
కొనసాగుతుంది...