30-08-2026, 09:52 PM
சாயங்காலம் நெருங்க நெருங்க, விஜயாவின் நெஞ்சுக்கூடு படபடவென்று வேகத்தில் அடித்துக் கொண்டது. "பத்மா என்னவோ ஈஸியா சொல்லிட்டா... ஆனா பெத்த தாயான நம்மளால நிஜமாவே இதை பண்ண முடியுமா?" என்று தனக்குத்தானே நூறு முறை கேட்டுக்கொண்டாள். ஒரு மகனிடம் இந்த விஷயத்தை எப்படி ஆரம்பிப்பது, எங்கிருந்து துவங்குவது என்று அவளது மனதில் பல கேள்விகள் வந்து குடைந்து கொண்டிருந்தன.
இருப்பினும், தன் மகனின் எதிர்காலம் தான் முக்கியம் என்று ஒரு வழியாக அத்தனையையும் பொறுமையாக நினைத்துத் தன் மனதைத் தேற்றிக் கொண்டாள் விஜயா. தன் வெட்கத்தை ஒரு ஓரமாகத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, பத்மா சொன்னபடியே அந்தப் படுக்கையறையை ஒரு புதிய ஆயுர்வேத மசாஜ் தியேட்டர் போல மாற்றத் தொடங்கினாள்.
முதலில் ஹாலில் வராண்டாவில் கிடந்த அந்தப் பெரிய மர பெஞ்சை "சர... சர்..." என்று சத்தத்தோடு இழுத்து, மெதுவாகப் படுக்கையறையின் நடுப்பகுதிக்குக் கொண்டு வந்து போட்டாள். அதன் பிறகு, அலமாரியில் இருந்த நல்ல சுத்தமான ஒரு பெரிய வெள்ளை டர்க்கி டவலை எடுத்து, அந்த மர பெஞ்சின் மீது அழகாகப் பரப்பி விரித்தாள்.
இருப்பினும், தன் மகனின் எதிர்காலம் தான் முக்கியம் என்று ஒரு வழியாக அத்தனையையும் பொறுமையாக நினைத்துத் தன் மனதைத் தேற்றிக் கொண்டாள் விஜயா. தன் வெட்கத்தை ஒரு ஓரமாகத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, பத்மா சொன்னபடியே அந்தப் படுக்கையறையை ஒரு புதிய ஆயுர்வேத மசாஜ் தியேட்டர் போல மாற்றத் தொடங்கினாள்.
முதலில் ஹாலில் வராண்டாவில் கிடந்த அந்தப் பெரிய மர பெஞ்சை "சர... சர்..." என்று சத்தத்தோடு இழுத்து, மெதுவாகப் படுக்கையறையின் நடுப்பகுதிக்குக் கொண்டு வந்து போட்டாள். அதன் பிறகு, அலமாரியில் இருந்த நல்ல சுத்தமான ஒரு பெரிய வெள்ளை டர்க்கி டவலை எடுத்து, அந்த மர பெஞ்சின் மீது அழகாகப் பரப்பி விரித்தாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)