[MadanaRathri]

                     నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు


EPISODE - 1

ఆసుపత్రి కారిడార్.  ఎటు చూసినా భయపెట్టే నిశ్శబ్దం... కానీ మనీషా గుండెల్లో మాత్రం ఏదో జరగకూడనిది జరగబోతోందన్న భయంకరమైన తుఫాను చెలరేగుతోంది. చేతిలో తన చిన్నారి కూతురు పరి ఆడుకునే బొమ్మను గుండెలకేసి హత్తుకుని, బిక్కుబిక్కుమంటూ అరుణ్ బయాప్సీ రిపోర్ట్ కోసం ఎదురుచూస్తోంది. ఆమె పక్కనే కొండంత అండలా నిలబడి ఉన్నాడు రవి. అరుణ్‌కి రవి ప్రాణమిత్రుడు మాత్రమే కాదు, వాళ్ళ ప్రేమ కథకు పునాది కూడా. మనీషా తన ఇంటి నుంచి ప్రాణాలకు తెగించి పారిపోయి వచ్చినప్పుడు, ప్రతి అడుగులోనూ రక్షణగా నిలబడి, దగ్గరుండి మరీ వాళ్ళిద్దరికీ పెళ్లి చేశాడు. వాళ్ళిద్దరి ఆదర్శవంతమైన ప్రేమకు, వారి అందమైన సంసారానికి రవి ఒక మూలస్తంభం లాంటివాడు. లోపల రవి మనసు కూడా భయంతో వణికిపోతున్నా, పైకి మాత్రం మనీషాకు ధైర్యం చెబుతూ నిలబడ్డాడు.

అంతలో ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ డాక్టర్ గదిలోంచి బయటకు వచ్చాడు. ఆయన మొహంలో ఉన్న సీరియస్‌నెస్ చూసి మనీషా, రవి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డారు. బయాప్సీ రిపోర్ట్‌ని చూసిన డాక్టర్ పెదవులు వణికాయి... అరుణ్‌కు ప్రాణాంతకమైన క్యాన్సర్ అని, అది కూడా అడ్వాన్స్‌డ్ స్టేజ్‌లో ఉందని తేల్చి చెప్పాడు. చేతిలో ఇక ఏమాత్రం సమయం లేదని ఆ మాటల అర్థం. ఆ పిడుగు లాంటి వార్త వినగానే మనీషా ప్రపంచం ఆగిపోయింది. అరుణ్‌తో కలిసి పంచుకున్న అందమైన ప్రేమ క్షణాలు, ఒకరికొకరు తోడుంటామని బాసలు చేసుకున్న రాత్రులు ఆమె కళ్లముందు కదలాడాయి. రెండు చేతుల్తో మొహం దాచుకుని అక్కడే కుప్పకూలిపోయింది. రవి ఆమెను ఓదార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు కానీ, తన గుండె కూడా ముక్కలైపోతోంది. తన కళ్లెదుటే ప్రాణస్నేహితుడి జీవితం ఇలా చేజారిపోతుంటే తట్టుకోలేకపోతున్నాడు.

"డాక్టర్... మా అరుణ్‌కి ఎలా ఉంది? ఇదంతా క్యూర్ అయిపోతుంది కదా?" రవి గొంతులో కన్నీటిని దాచుకుంటూ అడిగాడు.

డాక్టర్ భారంగా తలూపుతూ, "లేదు రవి... నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా, ఇది లాస్ట్ స్టేజ్. దీనికి ఎలాంటి ట్రీట్మెంట్ లేదు," అన్నాడు.

"అలా అనకండి డాక్టర్! ఎంత ఖర్చయినా పర్వాలేదు, వాడిని బతికించుకునే బాధ్యత నాది. కావాలంటే విదేశాల నుంచి అత్యుత్తమ డాక్టర్లను పిలిపిద్దాం. ప్లీజ్ డాక్టర్... నా ఫ్రెండ్‌ని కాపాడండి!" రవి ప్రాధేయపడ్డాడు.

"లేదు రవి, అవసరం లేదు. ఇప్పుడు మనం ఏం చేసినా అరుణ్ మనతో ఉండేది కేవలం కొన్ని నెలలు మాత్రమే. ఈ తక్కువ సమయంలో అతనికి ట్రీట్మెంట్ పేరిట నరకం చూపించడం కంటే... ఆ మిగిలిన రోజులు తన కుటుంబంతో, తనకిష్టమైన భార్య బిడ్డతో  సంతోషంగా గడిపేలా చూడండి," అని చెప్పి డాక్టర్ భారంగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.

ఆ మాటలు విన్న మనీషా, ప్రాణం లేని బొమ్మలా నేల మీద అలాగే ఉండిపోయింది. "నన్ను ఒంటరి చేసి వెళ్లలేవు అరుణ్..." అంటూ ఆమె కళ్ళు వర్షిస్తూనే ఉన్నాయి. రవి ఎలాగోలా తన బాధను దిగమింగుకుని, మనీషా భుజం తట్టి ధైర్యం చెప్పి, అరుణ్ ఉన్న గదిలోకి బరువైన అడుగులతో వెళ్ళాడు.

లోపల అరుణ్ ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. కళ్లు తెరిచి అనంతమైన శూన్యంలోకి చూస్తున్నాడు. అతని మనసంతా మనీషా గురించే ఆలోచిస్తోంది. రవిని చూడగానే అరుణ్ పెదవులపై చిన్న నవ్వు విరిసింది. రవి తన బాధను లోపలే దాచుకుని, ముఖం మీద నవ్వు పులుముకుంటూ, "రేయ్ అరుణ్... నువ్వేం భయపడకురా! నేను డాక్టర్‌తో మాట్లాడాను. నీకేం లేదు, ట్రీట్‌మెంట్ చేస్తే పూర్తిగా నయమైపోతుందట," అని అబద్ధం చెప్పాడు.

కానీ అరుణ్ నవ్వుతూనే రవి వంక చూసి, "రేయ్... ఇంకా చాలురా. ఆపు. నాకు అంతా తెలుసు. నాకెక్కువ టైమ్ లేదని నాకు అర్థమైపోయిందిరా," అన్నాడు ప్రశాంతంగా.

"రేయ్ పిచ్చోడా... అలా అనకురా. నేనున్నాను కదా, అంతా నేను చూసుకుంటాను..." అంటూ రవి గొంతు వణికింది.

"రేయ్ వద్దురా. ఇంకా నువ్వేం చేయకు." అరుణ్ కళ్లలో తన భార్యపై ఉన్న అంతులేని ప్రేమ, ఆరాధన కనిపించాయి. "నాకు నా ప్రాణం గురించి భయం లేదురా... నా మనీషా ఎలా ఉంది? ఉదయం నుంచి పిచ్చిది ఏమీ తినలేదురా... నా గురించి తలుచుకుంటూనే ఉండి ఉంటుంది. తనని ఏడవొద్దని చెప్పురా. తన కంట్లో నీళ్లు చూస్తే నేను తట్టుకోలేను. పరి కూడా కాలేజ్‌కి వెళ్ళింది కదా..." అంటూ తన చివరి క్షణాల్లో కూడా భార్యాబిడ్డల గురించే తపించిపోయాడు అరుణ్.

ఆ స్వచ్ఛమైన ప్రేమకు రవి కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. "హ్మ్మ్... సరేరా. నేను మనిషా కు సర్ది చెప్పి ని దగ్గరికి పంపిస్తాను . కానీ నువ్వు తనతో ఎలా పడితే అలా మాట్లాడకురా. కొంచెం జాగ్రత్తగా, ప్రేమగా మాట్లాడు. నువ్వేదో పెద్ద గురువులాగా నీతివాక్యాలు, వేదాంతాలు చెప్పకు. తను ఇప్పుడు అవేమీ అర్థం చేసుకునే స్థితిలో లేదు. తనకి నువ్వున్నావన్న భరోసా ఇవ్వు చాలు."

"హ్మ్మ్... సరేరా. నువ్వు జాగ్రత్త.

"ఇప్పుడు మనిషా తో మాట్లాడు  గుర్తుంది కదా.!! నేను వెళ్లి పరిని కాలేజ్ నుంచి తీసుకొని వస్తాను," అని చెప్పి, మిత్రుడికి భరోసా ఇచ్చి అక్కడి నుంచి వెళ్ళాడు రవి.

రవి వెళ్లగానే అరుణ్ ఓ సుదీర్ఘమైన నిట్టూర్పు విడిచాడు. అతని కళ్లలో కన్నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి. మృత్యువు అంచున ఉన్నా అతనికి ఏమాత్రం భయం లేదు, కానీ ప్రాణంగా ప్రేమించిన మనీషాను వదిలి వెళ్లాలనే ఆలోచనే అతని గుండెను కోసేస్తోంది. మెల్లగా కళ్లు మూసుకున్నాడు. ఒక్కసారిగా అతని జీవితం ఒక సినిమా రీల్ లా కళ్ల ముందు కదలాడింది... మనీషాతో తొలి పరిచయం, ఆ వర్షంలో వాళ్ళిద్దరూ వేసుకున్న తొలి అడుగు, ఆమె నవ్వుకోసం తను పడిన తపన, పెళ్లి పీటల మీద మనీషా మొహంలో చూసిన ఆ అందమైన సిగ్గు... ఆ తీయని జ్ఞాపకాల్లోకి జారుకుంటూ, పెదవులపై చిన్న నవ్వుతో ఆమెనే తలుచుకుంటూ ఉండిపోయాడు అరుణ్.

గతం...

అరుణ్ ఆలోచనలు అతన్ని తన కాలేజీ రోజుల వైపు తీసుకువెళ్లాయి.

అరుణ్ ఒక సాధారణ మధ్యతరగతి కుర్రాడు. ఆ ఇంట్లో అనురాగానికి, ఆప్యాయతలకు కొదవ లేదు, కానీ ఆర్థిక కష్టాలు మాత్రం ఎప్పుడూ వెక్కిరిస్తూనే ఉండేవి. ఇది ప్రతి మధ్యతరగతి ఇంట్లో ఉండే సాధారణ విషయమే కాబట్టి, అరుణ్ ఏనాడూ దాని గురించి బాధపడలేదు. పైగా అతనికి ఆత్మాభిమానం చాలా ఎక్కువ. ఎవరి దగ్గరా చేయి చాచడం, ఎవరి నుండైనా ఉచితంగా ఏమైనా ఆశించడం అతని రక్తంలోనే లేదు. ఆత్మాభిమానంతో బతికే అరుణ్ తన జీవితంలో గర్వంగా చెప్పుకోగలిగే రెండు అద్భుతాలను సాధించాడు. అందులో మొదటిది... రవితో అతని ప్రాణస్నేహం.

రవి ప్రపంచం అరుణ్ జీవితానికి పూర్తి భిన్నమైనది. రవి పుట్టింది కోట్లు పడగలెత్తిన ఒక జమీందారీ కుటుంబంలో. వాడికి డబ్బుకు ఎలాంటి లోటూ లేదు, కానీ ఆ ఇంట్లో కుటుంబం మధ్య ఉండాల్సిన ప్రేమ అనేదే మచ్చుకైనా కనిపించదు. రవి కళ్లెదుటే వాళ్ల అమ్మానాన్నలు ప్రతిరోజూ ద్వేషంతో గొడవ పడేవారు. చివరకు ఆ గొడవలు విడాకులకు దారితీశాయి. ఇద్దరూ విడిపోయి ఎవరికి వారు వేరే పెళ్లిళ్లు చేసుకొని వెళ్లిపోయారు. ఆ సంఘటన రవి మనసులో తీవ్రమైన గాయాన్ని మిగిల్చింది. కుటుంబం, బంధాలు అంటేనే వాడికి విరక్తి పుట్టింది. ఎప్పుడూ ఒంటరిగా, కుటుంబానికి దూరంగా బతికే రవికి... అరుణ్ పరిచయం ఒక వసంతంలా వచ్చింది. ఆ పరిచయం ప్రాణస్నేహంగా మారింది. ఒకరి కోసం ఒకరు అన్నట్టుగా ఆ ఇద్దరూ మారిపోయారు. డబ్బున్న కుటుంబంలో దొరకని ప్రేమను రవి... అరుణ్ స్నేహంలో చూసుకున్నాడు.

ఇక అరుణ్ జీవితంలో సాధించిన రెండో గొప్ప అద్భుతం... మనీషా. తన ప్రాణం, తన లోకం, తన సర్వస్వం. మనీషా ఆ కాలేజీకే అందాల రాశి. నడిచి వస్తున్న అప్సరసలా ఉండే ఆమె కోసం కాలేజీలో దాదాపు ప్రతి ఒక్కరూ ట్రై చేసిన వాళ్లే. కానీ ఆమె ఏనాడూ ఎవరి వంకా కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. ఆమె అందం ఎంతటిదంటే... ఒకసారి ఏకంగా ఒక ఎమ్మెల్యే కొడుకు ఆమెను వెంబడించి, "నన్ను ప్రేమిస్తావా లేదా?" అని బెదిరించాడు. ఆ విషయం కాస్తా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దాకా వెళ్లి, పెద్ద సంచలనమే సృష్టించింది. అంతటి రూపవతి, ఎవరికీ దొరకని ఆ అందాల జాబిల్లి... అరుణ్ పరిచయంలో పడిపోయింది. ఆత్మాభిమానం, నిజాయితీ నిండిన అరుణ్ కళ్లు, అతని స్వచ్ఛమైన మనసు ఆమెను కట్టిపడేశాయి. ఆ పరిచయం ఎప్పుడు గాఢమైన ప్రేమగా మారిందో వాళ్ళకే తెలియదు, కానీ ఒకరి గుండెల్లో మరొకరు శాశ్వతంగా నిలిచిపోయారు. కాలేజీలో అందరూ అరుణ్‌ని చూసి కుళ్లుకునేవాళ్లు, "అంత అందమైన అమ్మాయి వాడికి ఎలా పడింద్రా బాబు" అని అసూయతో రగిలిపోయేవాళ్లు.

కానీ, ప్రతి అందమైన ప్రేమకథలో ఎదురయ్యే తుఫాను లాగే... వాళ్ల కథలోనూ పెద్దలు అడ్డుగోడగా నిలబడ్డారు. ఆ ప్రేమను ఏమాత్రం అంగీకరించలేదు. రోజులు గడుస్తున్నా వాళ్ల ఇళ్లల్లో మనసులు కరగలేదు. ఇక చేసేదేమీ లేక, ప్రాణాల కంటే మిన్నగా ప్రేమించిన వాడికోసం, తన సర్వస్వాన్ని వదిలేసి పెద్దలను ఎదిరించి వెళ్లిపోవాలని మనీషా ఒక కఠినమైన నిర్ణయం తీసుకుంది.

ఆ రోజు అర్ధరాత్రి. ఊరంతా గాఢ నిద్రలో ఉంది, కానీ మనీషా గుండెల్లో మాత్రం సునామీ రేగుతోంది. ఇంట్లో అందరూ పడుకున్నాక, నిశ్శబ్దంగా తన బట్టలు సర్దుకుని గదిలోంచి బయటకు వచ్చింది. హాల్లో పడుకున్న తన నాన్న, అమ్మ, చెల్లి వైపు చూసింది. ఒక్కసారిగా ఆమె కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. తనని అల్లారుముద్దుగా పెంచిన ఆ చేతులను వదిలి వెళ్లిపోతున్నానన్న బాధ ఆమె గొంతును నులిమేస్తోంది. అప్పుడే ఆమెకు వాళ్ల నాన్న కోపంగా అన్న మాటలు గుర్తొచ్చాయి... "నువ్వు మమ్మల్ని కాదని వాడితో వెళ్తే... ఇక ఈ జన్మలో నీకు ఈ కుటుంబం లేనట్టే గుర్తుపెట్టుకో!" ఆ మాటలు చెవిలో గింగురుమంటున్నా... అరుణ్ మీద ఉన్న అంతులేని ప్రేమ ఆమె అడుగులను ముందుకు నడిపించింది.

కన్నీళ్లను తుడుచుకుంటూ ఇంటి గుమ్మం దాటి రోడ్డు మీదకు నడుచుకుంటూ వెళ్ళింది మనీషా. చల్లటి గాలికి ఆమె వణుకుతోంది. అక్కడ చీకట్లో అప్పటికే రవి తన కారుతో సిద్ధంగా ఉన్నాడు. కారు బయట అరుణ్ ఆమె కోసమే ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని ఎదురుచూస్తున్నాడు. మనీషా కారు దగ్గరికి చేరుకోగానే, వెనక్కి తిరిగి తన ఇంటి వైపు చివరిసారిగా చూసుకుంది. ఆమె కళ్ళలో భయం, బాధ, అన్నిటినీ వదిలేసి వస్తున్నాననే దిగులు... అదంతా గమనించిన అరుణ్, ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసి ఆమెను దగ్గరకు తీసుకుని తన గుండెలకు గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. "నేనున్నాను మనీషా... నీకు ఏ కష్టం రానివ్వను. నీ కంట్లో నుంచి ఇక ఒక్క కన్నీటి చుక్క కూడా రానివ్వను," అంటూ ఆమె నుదుటిపై మృదువుగా ముద్దు పెట్టి ఓదార్చాడు. ఆ వెచ్చటి స్పర్శతో, అతని కౌగిలిలోని భరోసాతో ఆమెలోని భయమంతా ఆవిరైపోయింది.

ఇద్దరూ కారులో కూర్చున్నారు. రవి స్టీరింగ్ పట్టుకుని కారును ముందుకు ఉరికించాడు. కారు వేగంగా వెళ్తుంటే... అరుణ్ భుజంపై తల వాల్చి, అతని చేతిని తన రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుంది మనీషా. ఆ ప్రయాణం ఒక కొత్త లోకానికి, ఒక కొత్త జీవితానికి నాంది పలుకుతోంది. చీకటిని చీల్చుకుంటూ ఆ కారు గుడికి చేరుకునేసరికి... తూర్పున వాళ్ళ కొత్త జీవితానికి, అమరమైన వాళ్ళ ప్రేమకు స్వాగతం పలుకుతున్నట్లుగా సూర్యోదయం అవుతోంది.

ఉదయం లేలేత సూర్యకిరణాలు గుడి గోపురాన్ని తాకుతున్న వేళ... ఆ ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో అరుణ్, మనీషాలు తమ కొత్త జీవితానికి అడుగులు వేయడానికి సిద్ధమయ్యారు. పట్టు పంచెలో అరుణ్ ఎంతో హుందాగా, ఓ పెళ్లికొడుకు కళతో మెరిసిపోతున్నాడు. అతని కళ్లన్నీ తన ప్రాణసమానురాలైన మనీషా కోసమే వెతుకుతున్నాయి. అంతలో గజ్జెల సవ్వడి వినిపించింది. మురిపాల పట్టుచీర కట్టుకుని, నిలువెత్తు ముత్తైదువలా, అచ్చం భూమి మీదకు దిగివచ్చిన దేవతలా నడిచి వస్తోంది మనీషా. సిగ్గుతో వంగిన ఆమె చూపులు, ముఖంలో వెల్లివిరుస్తున్న ఆ అందం చూస్తే ఎవరికైనా మతిపోవాల్సిందే. ఆమె అలా వయ్యారంగా నడిచి వచ్చి అరుణ్ పక్కన నిలబడగానే, అరుణ్ ఆమెను రెప్పవాల్చకుండా ఆరాధనగా అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. వాళ్లద్దరినీ అలా చూస్తుంటే ముచ్చటేసింది రవికి. కుటుంబం దూరమైన ఆ జంటకు తానొక పెద్ద దిక్కుగా మారి, అన్నీ తానై దగ్గరుండి ఆ పెళ్లి జరిపిస్తున్నాడు.

మంగళ వాయిద్యాల నడుమ పూజారి వేద మంత్రాలు చదువుతూ, పసుపు కుంకుమలతో ఉన్న ఆ పవిత్రమైన తాళిబొట్టును అరుణ్ చేతికి అందించాడు. ఆ క్షణం మనీషా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. అరుణ్ నెమ్మదిగా లేచి, మనీషా మెడలో మూడు ముళ్లు వేశాడు. ఆ పవిత్రమైన బంధంతో ఇక తను శాశ్వతంగా అరుణ్ సొంతమైపోయానన్న సంతోషం, మరోపక్క కుటుంబాన్ని వదిలి వచ్చానన్న భారం... ఆ ఉద్వేగానికి మనీషా కళ్లలోంచి కన్నీళ్లు జలజలా రాలాయి. అది గమనించిన అరుణ్, ఆమెను చాలా సున్నితంగా తన గుండెలకు హత్తుకుని, ఆమె కన్నీళ్లను తుడిచి ఓదార్చాడు. "నేనున్నాను" అన్న ఆ స్పర్శకు మనీషా పెదవులపై చిన్న నవ్వు విరిసింది. స్నేహితుడి ఆనందాన్ని చూసి రవి కళ్లు కూడా ఆనందంతో చెమ్మగిల్లాయి. అలా వాళ్ల పెళ్లి ఎంతో వేడుకగా, అందంగా జరిగింది.

పెళ్లి తర్వాత రవి వాళ్లిద్దరినీ తీసుకుని తన ఫ్లాట్‌కు వెళ్లాడు. తన ప్రాణమిత్రుడి జీవితంలో రాబోయే ఆ మధురమైన రాత్రి కోసం రవి తన సొంత గదినే ఒక పూల పాన్పులా మార్చేశాడు. గులాబీ రేకులు, మల్లెపూల పరిమళాలు, సన్నని వెలుతురు ఇస్తున్న కొవ్వొత్తులతో ఆ గదిని ఎంతో రొమాంటిక్‌గా అలంకరించి వాళ్ల శోభనానికి అద్భుతమైన ఏర్పాటు చేశాడు.

రాత్రి సమయం. బయట వెన్నెల కురుస్తోంది. చేతిలో పాల గ్లాసు పట్టుకుని, అడుగు తీసి అడుగు వేస్తూ... సిగ్గుతో ఎర్రబడిన బుగ్గలతో, తలవంచుకుని మనీషా ఆ శోభనం గదిలోకి అడుగుపెట్టింది.అక్కడ కనపడిన దృశ్యం చూసి ఒక్కసారిగా షాక్ అయంది...

మన కథలో మనిషా గా ఎవరు అయితే సరిగా సరిపోతారు.. అనుకుంటున్నారు  కింద కామెంట్ లో చెప్పండి ...