30-08-2026, 07:18 PM
அவள் சொன்னதைக் கேட்டு மகிழ்ந்த அந்தப் பெண்மணி, "ரொம்ப சந்தோஷடி விஜயா! சரி... எப்படியோ கோவிலுக்கு வந்துட்டீங்க, இதோ இந்தக் கோவிலை ஒட்டியிருக்கிற அந்தப் பெரிய கல்யாண மண்டபத்துலதான் இன்னைக்கு என் பேத்திக்குக் காதுகுத்து விசேஷம் நடக்குது. இப்போ கரெக்டா மதியச் சாப்பாடு பரிமாறிக்கிட்டு இருக்காங்க. நீயும் அப்படியே குடும்பத்தோடு நம்ம விசேஷத்துக்கு வாயேன்... உன் கையால என் பேத்தியை ஆசிர்வாதம் பண்ணிட்டு, எல்லாரும் ஒண்ணா உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுட்டுப் போகலாம்" என்று மிகவும் அன்போடு, உரிமையோடு அழைத்தார்.
அவர் அவ்வளவு ஆசையாகக் கூப்பிட்டதும் விஜயாவுக்கு ஒரு நிமிடம் தயக்கமாக இருந்தது. இன்னும் சில நாட்களுக்கு முன்புதான் ஒரு மண்டபத்தில் தங்களின் மானமே பறிபோனது, இப்போது மீண்டும் ஒரு விசேஷ மண்டபத்திற்குள் நுழைவதா என்ற லேசான நடுக்கத்தோடு அவள் தன் பின்னால் நின்ற பத்மாவையும் சசியையும் திரும்பிப் பார்த்தாள். ஆனால், அங்கே நின்ற வர்ஷாவும் சசியும் "அம்மாவைக் கூப்பிடுறாங்கல்ல, போயிட்டு வரலாம்" என்பது போலச் சரின்னு பக்குவமாகத் தலை அசைத்தார்கள். அவர்களின் சம்மதத்தைக் கண்ட விஜயா, அந்த அக்காவின் அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு வரச் சம்மதித்தாள்.
விஜயா ஒத்துக்கொண்டதும் அந்தப் பெண்மணியின் முகத்தில் அளவற்ற மகிழ்ச்சி பொங்கியது. "வாங்கோ தம்பி... வாங்கம்மா பத்மா" என்று சசியையும் வர்ஷாவையும் அன்போடு அழைத்தவர், விஜயாவின் கையை விடாமல் அப்படியே பாசத்தோடு பற்றியபடி, கோவிலை ஒட்டி இருந்த அந்தப் மண்டபத்தை நோக்கி அவர்களைத் தன் கையாலேயே வழிநடத்திக் கூட்டிச் சென்றார். அந்தப் புதிய இடமும், அக்காவின் பாசமும் சசியின் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்தப் போகிறது என்ற சுவடு அங்கே தெரியத் தொடங்கியது.
அவர் அவ்வளவு ஆசையாகக் கூப்பிட்டதும் விஜயாவுக்கு ஒரு நிமிடம் தயக்கமாக இருந்தது. இன்னும் சில நாட்களுக்கு முன்புதான் ஒரு மண்டபத்தில் தங்களின் மானமே பறிபோனது, இப்போது மீண்டும் ஒரு விசேஷ மண்டபத்திற்குள் நுழைவதா என்ற லேசான நடுக்கத்தோடு அவள் தன் பின்னால் நின்ற பத்மாவையும் சசியையும் திரும்பிப் பார்த்தாள். ஆனால், அங்கே நின்ற வர்ஷாவும் சசியும் "அம்மாவைக் கூப்பிடுறாங்கல்ல, போயிட்டு வரலாம்" என்பது போலச் சரின்னு பக்குவமாகத் தலை அசைத்தார்கள். அவர்களின் சம்மதத்தைக் கண்ட விஜயா, அந்த அக்காவின் அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு வரச் சம்மதித்தாள்.
விஜயா ஒத்துக்கொண்டதும் அந்தப் பெண்மணியின் முகத்தில் அளவற்ற மகிழ்ச்சி பொங்கியது. "வாங்கோ தம்பி... வாங்கம்மா பத்மா" என்று சசியையும் வர்ஷாவையும் அன்போடு அழைத்தவர், விஜயாவின் கையை விடாமல் அப்படியே பாசத்தோடு பற்றியபடி, கோவிலை ஒட்டி இருந்த அந்தப் மண்டபத்தை நோக்கி அவர்களைத் தன் கையாலேயே வழிநடத்திக் கூட்டிச் சென்றார். அந்தப் புதிய இடமும், அக்காவின் பாசமும் சசியின் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்தப் போகிறது என்ற சுவடு அங்கே தெரியத் தொடங்கியது.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)