30-08-2026, 07:17 PM
நான்கு பேரும் காரில் இருந்து இறங்கி, கோவிலின் பிரம்மாண்டமான ராஜகோபுரத்தை வணங்கிவிட்டு உள்ளே சென்றார்கள்.
![[Image: a2720bc0-c671-4f4e-b264-a4ded8f0c797.png]](https://i.ibb.co/YCNnfjY/a2720bc0-c671-4f4e-b264-a4ded8f0c797.png)
நான்கு பேரும் காரில் இருந்து இறங்கி, கோவிலின் பிரம்மாண்டமான ராஜகோபுரத்தை வணங்கிவிட்டு உள்ளே சென்றார்கள். கருவறையில் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்த அந்த அகிலாண்டேஸ்வரி அம்மனின் கம்பீரமான தோற்றமும், அர்ச்சகர் கொடுத்த குங்குமப் பிரசாதமும் அவர்களின் மனதிற்குள் ஒரு பெரிய அமைதியைத் தந்தது. வர்ஷா சொன்னது போலவே, அம்மனை மனமுருகிக் கும்பிட்டுவிட்டுப் பிரகாரத்தைச் சுற்றி வரும்போது, சசி மற்றும் விஜயாவின் நெஞ்சில் இருந்த அந்தப் பாரமெல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கரைந்து, மனம் லேசான மாதிரி ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது.
வழிபாட்டை முடித்துவிட்டு அவர்கள் நால்வரும் அமைதியாகக் கோவிலை விட்டு வெளியே வந்தார்கள். அப்போது, கூட்டத்திற்கு நடுவிலிருந்து நாற்பத்தைந்து வயது மதிக்கத்தக்க, பார்ப்பதற்கே மிகவும் கௌரவமான தோற்றம்கொண்ட ஒரு பெண்மணி வேகமாக இவர்களை நோக்கி ஓடி வந்தார். அவர் விஜயாவுக்கு மிகவும் பழக்கமான, அக்கா முறை வேண்டி வரும் ஒரு நல்ல தோழி. அவர் சட்டென்று விஜயாவின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு, "விஜயா... மண்டபத்துல நடந்த எல்லா விஷயத்தையும் நான் கேள்விப்பட்டேண்டி. அதுக்காகவா இப்படி ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமும் வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடக்கிறது? அதெல்லாம் அந்தப் பாவியோட விதி! இப்படி நாலு இடத்துக்கு வெளிய வந்தாதான் மனசும் கொஞ்சம் லேசாகும், எல்லாத்தையும் மறக்க முடியும்" என்று மிகுந்த பாசத்தோடு தேற்றினார்.
![[Image: 705ad436-5c60-4255-a8e5-0d0e95290b6e.png]](https://i.ibb.co/zh369BSn/705ad436-5c60-4255-a8e5-0d0e95290b6e.png)
அவர் காட்டிய அந்த உண்மையான அன்பும், ஆறுதல் வார்த்தைகளும் விஜயாவின் கலங்கிய இதயத்திற்கு ஒரு மருந்தாக அமைந்தது. விஜயாவும் அவளது கைகளை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டு, "இல்லடி . ஆரம்பத்துல அதிர்ச்சியில என்ன பண்றதுன்னே தெரியாம முடங்கிட்டோம். ஆனா, இனிமே நாங்க அப்படி இருக்கப் போறது இல்ல. என் பிள்ளையை வச்சுக்கிட்டு நான் தைரியமா வெளிய வருவேன்" என்று வர்ஷாவைத் திரும்பிப் பார்த்துப் புன்னகைத்தபடி உறுதியாகக் கூறினாள்.
![[Image: a2720bc0-c671-4f4e-b264-a4ded8f0c797.png]](https://i.ibb.co/YCNnfjY/a2720bc0-c671-4f4e-b264-a4ded8f0c797.png)
நான்கு பேரும் காரில் இருந்து இறங்கி, கோவிலின் பிரம்மாண்டமான ராஜகோபுரத்தை வணங்கிவிட்டு உள்ளே சென்றார்கள். கருவறையில் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்த அந்த அகிலாண்டேஸ்வரி அம்மனின் கம்பீரமான தோற்றமும், அர்ச்சகர் கொடுத்த குங்குமப் பிரசாதமும் அவர்களின் மனதிற்குள் ஒரு பெரிய அமைதியைத் தந்தது. வர்ஷா சொன்னது போலவே, அம்மனை மனமுருகிக் கும்பிட்டுவிட்டுப் பிரகாரத்தைச் சுற்றி வரும்போது, சசி மற்றும் விஜயாவின் நெஞ்சில் இருந்த அந்தப் பாரமெல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கரைந்து, மனம் லேசான மாதிரி ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது.
வழிபாட்டை முடித்துவிட்டு அவர்கள் நால்வரும் அமைதியாகக் கோவிலை விட்டு வெளியே வந்தார்கள். அப்போது, கூட்டத்திற்கு நடுவிலிருந்து நாற்பத்தைந்து வயது மதிக்கத்தக்க, பார்ப்பதற்கே மிகவும் கௌரவமான தோற்றம்கொண்ட ஒரு பெண்மணி வேகமாக இவர்களை நோக்கி ஓடி வந்தார். அவர் விஜயாவுக்கு மிகவும் பழக்கமான, அக்கா முறை வேண்டி வரும் ஒரு நல்ல தோழி. அவர் சட்டென்று விஜயாவின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு, "விஜயா... மண்டபத்துல நடந்த எல்லா விஷயத்தையும் நான் கேள்விப்பட்டேண்டி. அதுக்காகவா இப்படி ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமும் வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடக்கிறது? அதெல்லாம் அந்தப் பாவியோட விதி! இப்படி நாலு இடத்துக்கு வெளிய வந்தாதான் மனசும் கொஞ்சம் லேசாகும், எல்லாத்தையும் மறக்க முடியும்" என்று மிகுந்த பாசத்தோடு தேற்றினார்.
![[Image: 705ad436-5c60-4255-a8e5-0d0e95290b6e.png]](https://i.ibb.co/zh369BSn/705ad436-5c60-4255-a8e5-0d0e95290b6e.png)
அவர் காட்டிய அந்த உண்மையான அன்பும், ஆறுதல் வார்த்தைகளும் விஜயாவின் கலங்கிய இதயத்திற்கு ஒரு மருந்தாக அமைந்தது. விஜயாவும் அவளது கைகளை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டு, "இல்லடி . ஆரம்பத்துல அதிர்ச்சியில என்ன பண்றதுன்னே தெரியாம முடங்கிட்டோம். ஆனா, இனிமே நாங்க அப்படி இருக்கப் போறது இல்ல. என் பிள்ளையை வச்சுக்கிட்டு நான் தைரியமா வெளிய வருவேன்" என்று வர்ஷாவைத் திரும்பிப் பார்த்துப் புன்னகைத்தபடி உறுதியாகக் கூறினாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)