30-08-2026, 07:10 PM
அந்தக் கொடூரமான சம்பவத்திற்குப் பிறகு, நாட்கள் ஒவ்வொன்றும் யுகங்களாக, மிக மெதுவாகக் கழிந்தன. அந்தப் அழகான வீடு, தன் ஒட்டுமொத்தக் கௌரவத்தையும் இழந்து, ஒரு மயான அமைதியோடு கிடந்தது. தன் சொந்தத் திருமணத்திற்காக முழுதாக ஒரு மாதம் விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு ஆசையோடு ஊருக்கு வந்த சசிக்கு, இப்போது அந்த வீட்டில் இருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் நரகமாகத் தோன்றியது.
இன்னும் மூன்று வாரங்கள் அவனுக்கு விடுமுறை மீதமிருந்த நிலையிலும், இந்த அவமானச் சூழலில் இனிமேல் ஊரில் இருப்பது தேவையற்றது என்று அவன் முடிவு செய்தான். உறவினர்களின் நக்கல் பார்வைகளுக்கும், ஊராரின் குசுகுசுப்புகளுக்கும் நடுவே வாழப் பிடிக்காமல், அடுத்த இரண்டு நாட்களிலேயே கேரளாவுக்குத் தன் வேலைக்குத் திரும்பச் செல்லப் போவதாகத் தன் அம்மாவிடமும் சித்தியிடமும் கூறினான்.
விஜயாவின் நிலைமை இன்னும் மோசமாக இருந்தது. எப்போதும் பள்ளியில் நூற்றுக்கணக்கான பிள்ளைகளுக்கு மத்தியில் கம்பீரமாக வலம் வந்த அந்த அரசுப் பள்ளி ஆசிரியை, இப்போது வெளியுலகிற்கு முகம் காட்ட அஞ்சி, தன் வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடந்தாள். அவளது கணவர் இல்லாத அந்தப் பெருங்குறையோடு, மகனுக்கு நேர்ந்த இந்த அசிங்கமான பழிச்சொல் அவளது ஒட்டுமொத்த ஆன்மாவையும் உலுக்கி எடுத்திருந்தது.
தன் மகனின் நெஞ்சில் விழுந்திருக்கும் அந்தப் பெரிய வடுவை ஆற்றுவதற்கோ, அவனைச் சமாதானப்படுத்தி அவனுக்குத் தைரியம் சொல்வதற்கோ கூட அவளுக்கு உடலில் தெம்பும் இல்லை, மனதில் ஆளுமையும் இல்லாமல் போயிருந்தது. படுக்கையிலேயே கிடந்தவளுக்கு, வீட்டின் அடுப்பங்கரையில் போய் ஒருவேளை சாப்பாடு சமைப்பதற்குக் கூட இஷ்டம் இல்லாமல், தன் வாழ்க்கையே முடிந்துவிட்டது போன்ற விரக்தியில் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
இன்னும் மூன்று வாரங்கள் அவனுக்கு விடுமுறை மீதமிருந்த நிலையிலும், இந்த அவமானச் சூழலில் இனிமேல் ஊரில் இருப்பது தேவையற்றது என்று அவன் முடிவு செய்தான். உறவினர்களின் நக்கல் பார்வைகளுக்கும், ஊராரின் குசுகுசுப்புகளுக்கும் நடுவே வாழப் பிடிக்காமல், அடுத்த இரண்டு நாட்களிலேயே கேரளாவுக்குத் தன் வேலைக்குத் திரும்பச் செல்லப் போவதாகத் தன் அம்மாவிடமும் சித்தியிடமும் கூறினான்.
விஜயாவின் நிலைமை இன்னும் மோசமாக இருந்தது. எப்போதும் பள்ளியில் நூற்றுக்கணக்கான பிள்ளைகளுக்கு மத்தியில் கம்பீரமாக வலம் வந்த அந்த அரசுப் பள்ளி ஆசிரியை, இப்போது வெளியுலகிற்கு முகம் காட்ட அஞ்சி, தன் வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடந்தாள். அவளது கணவர் இல்லாத அந்தப் பெருங்குறையோடு, மகனுக்கு நேர்ந்த இந்த அசிங்கமான பழிச்சொல் அவளது ஒட்டுமொத்த ஆன்மாவையும் உலுக்கி எடுத்திருந்தது.
தன் மகனின் நெஞ்சில் விழுந்திருக்கும் அந்தப் பெரிய வடுவை ஆற்றுவதற்கோ, அவனைச் சமாதானப்படுத்தி அவனுக்குத் தைரியம் சொல்வதற்கோ கூட அவளுக்கு உடலில் தெம்பும் இல்லை, மனதில் ஆளுமையும் இல்லாமல் போயிருந்தது. படுக்கையிலேயே கிடந்தவளுக்கு, வீட்டின் அடுப்பங்கரையில் போய் ஒருவேளை சாப்பாடு சமைப்பதற்குக் கூட இஷ்டம் இல்லாமல், தன் வாழ்க்கையே முடிந்துவிட்டது போன்ற விரக்தியில் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)