30-08-2026, 05:19 PM
விஜயா பள்ளி முடிந்து, மாலையில் தன் வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள். வாசலில் காலணிகளைக் கழற்றிவிட்டு உள்ளே வரும்போதெல்லாம், ஒரு காலத்தில் அவள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடனேயே அன்போடு வரவேற்கும் அவளது கணவனின் முகம் தான் முதலில் நினைவுக்கு வரும். அவர் எப்போதும் அமர்ந்திருக்கும் அந்த நாற்காலியும், அவர் வரவேற்கும் அந்த இடமும் இப்போது முற்றிலும் அமைதியாகக் கிடப்பதைக் கண்டு, ஆரம்பத்தில் துடித்தவள், இப்போது அந்தத் தனிமையைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தன் வாழ்க்கையோடு பழகிக்கொண்டாள்.
மனதை லேசாக்கிக் கொள்ள எண்ணியவள், நேராகச் சென்று முகம் கழுவிவிட்டு வந்தாள். பின்னர், ஹாலில் இருந்த அந்தப் சோபாவில் அமர்ந்து, மேஜை மேல் இருந்த அன்றைய தினசரி செய்தித்தாளைக் கையில் எடுத்து வாசிக்கத் தொடங்கினாள். பக்கங்களைப் புரட்டிக்கொண்டே செய்திகளில் கவனம் செலுத்த முயன்றாலும், அவளது அடிமனது மகனின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனையிலேயே சுழன்றுகொண்டிருந்தது.
அப்போது, வீட்டின் கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது. செய்தித்தாளைப் பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு, "யாராக இருக்கும் இந்த நேரத்தில்?" என்ற யோசனையுடன் விஜயா எழுந்து சென்று கதவைத் திறந்தாள். வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தது வேறு யாருமல்ல, சசிக்குத் தீவிரமாகப் பெண் தேடிக் கொண்டிருக்கும் அறுபது வயது மதிக்கத்தக்க அந்தப் பகுதி கல்யாண புரோக்கர் தான்.
"வாங்க அண்ணே! உள்ள வாங்க..." என்று இன்முகத்தோடு அவரை வரவேற்று வீட்டிற்குள் அழைத்து வந்தாள் விஜயா. வரவேற்பறையில் இருந்த சோபாக்களில் இருவரும் எதிர் எதிரே அமர்ந்து கொண்டனர். வந்தவர் சசியின் வரன் விஷயமாகத்தான் வந்திருப்பார் என்பதை உணர்ந்த விஜயாவின் முகத்தில், ஒரு தாய்க்கே உரிய ஆவலும் எதிர்பார்ப்பும் சட்டென்று குடியேறியது.
புரோக்கர் தன் பையிலிருந்து ஒரு புகைப்படத்தை எடுத்து நீட்டியபடி, "அம்மாடி, நம்ம தம்பிக்கு ஏத்த மாதிரி ஒரு அருமையான வரன் ஒன்னு வந்திருக்குமா. பொண்ணு நல்லா படிச்ச பட்டதாரி. பார்க்குறதுக்கும் லட்சணமா, நம்ம தம்பிக்கு ஜோடியா அப்படியே அச்சு அசல் பொருந்திப் போற மாதிரி இருக்கா... நீங்க முதல்ல இந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்த்துட்டு சொல்லுங்கம்மா," என்று பெருமிதத்தோடு கூறினார்.
மனதை லேசாக்கிக் கொள்ள எண்ணியவள், நேராகச் சென்று முகம் கழுவிவிட்டு வந்தாள். பின்னர், ஹாலில் இருந்த அந்தப் சோபாவில் அமர்ந்து, மேஜை மேல் இருந்த அன்றைய தினசரி செய்தித்தாளைக் கையில் எடுத்து வாசிக்கத் தொடங்கினாள். பக்கங்களைப் புரட்டிக்கொண்டே செய்திகளில் கவனம் செலுத்த முயன்றாலும், அவளது அடிமனது மகனின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனையிலேயே சுழன்றுகொண்டிருந்தது.
அப்போது, வீட்டின் கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது. செய்தித்தாளைப் பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு, "யாராக இருக்கும் இந்த நேரத்தில்?" என்ற யோசனையுடன் விஜயா எழுந்து சென்று கதவைத் திறந்தாள். வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தது வேறு யாருமல்ல, சசிக்குத் தீவிரமாகப் பெண் தேடிக் கொண்டிருக்கும் அறுபது வயது மதிக்கத்தக்க அந்தப் பகுதி கல்யாண புரோக்கர் தான்.
"வாங்க அண்ணே! உள்ள வாங்க..." என்று இன்முகத்தோடு அவரை வரவேற்று வீட்டிற்குள் அழைத்து வந்தாள் விஜயா. வரவேற்பறையில் இருந்த சோபாக்களில் இருவரும் எதிர் எதிரே அமர்ந்து கொண்டனர். வந்தவர் சசியின் வரன் விஷயமாகத்தான் வந்திருப்பார் என்பதை உணர்ந்த விஜயாவின் முகத்தில், ஒரு தாய்க்கே உரிய ஆவலும் எதிர்பார்ப்பும் சட்டென்று குடியேறியது.
புரோக்கர் தன் பையிலிருந்து ஒரு புகைப்படத்தை எடுத்து நீட்டியபடி, "அம்மாடி, நம்ம தம்பிக்கு ஏத்த மாதிரி ஒரு அருமையான வரன் ஒன்னு வந்திருக்குமா. பொண்ணு நல்லா படிச்ச பட்டதாரி. பார்க்குறதுக்கும் லட்சணமா, நம்ம தம்பிக்கு ஜோடியா அப்படியே அச்சு அசல் பொருந்திப் போற மாதிரி இருக்கா... நீங்க முதல்ல இந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்த்துட்டு சொல்லுங்கம்மா," என்று பெருமிதத்தோடு கூறினார்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)