Adultery "జాతకచక్రం"

[anaamika]

అప్‌డేట్ 001


మూడు, నాలుగు సంవత్సరాల ఒక పిల్లోడిని పట్టుకుని ఒక బిచ్చగత్తె భిక్షాటన చేస్తోంది. దారిలో వచ్చిపోయే జనాలని తన కొడుకు తిండి కోసం డబ్బులివ్వమని వేడుకుంటోంది. మామూలుగా అయితే ఇది ఒక సాధారణ దృశ్యమే, అయితే ఇక్కడ ఒక ప్రత్యేకత ఏమిటంటే ఆ బిచ్చగత్తె లావుగా, నల్లగా ఉంటే ఆమెతో ఉన్న ఆ పిల్లోడు మాత్రం చాలా తెల్లగా, అందంగా ఉన్నాడు. కాకపోతే కాస్త పాలిపోయినట్లు, చిక్కిపోయినట్లు మాత్రం కనిపిస్తున్నాడు. ఆ బిచ్చగత్తె ఒక కారు డ్రైవర్‌ ని భిక్ష అడుగుతున్నప్పుడు, ఆ కారు డ్రైవర్ ఆ పిల్లోడిని చాలా శ్రద్ధగా చూడడం మొదలుపెట్టాడు. అతనికి అనుమానం వచ్చింది.

బిచ్చగత్తె : బాబూ ఏదో ఒకటి ఇవ్వండి, నా కొడుకు రెండు రోజులుగా ఆకలితో ఉన్నాడు.

కారు డ్రైవర్ : ఇతను నీ కొడుకా ?

బిచ్చగత్తె : అవును, ఇతను నా కొడుకే. ఎంతో కొంత ఇవ్వండి, దేవుడు మిమ్మల్ని చల్లగా చూస్తాడు.

ఆ కారు డ్రైవర్ యాభై రూపాయల నోటు తీసి ఆమెకి ఇచ్చాడు. అతను అప్పుడు ఆ బిచ్చగత్తెతో ఏమీ మాట్లాడలేదు కానీ తన బండిని రోడ్ కి పక్కన ఆపిన తర్వాత సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకి ఫోన్ చేసి అతనున్న ప్రదేశానికి రావాల్సిందిగా విషయం చెప్పాడు. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు అక్కడికి చేరుకొని ఆ బిచ్చగత్తెని పట్టుకుని అక్కడికి తీసుకొచ్చిన ఆ పిల్లోడి గురించి ఎంక్వయిరీ చేశారు.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ : ఇతను నీ అబ్బాయా ?

బిచ్చగత్తె : (సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లని చూసి ఆమె భయపడిపోయింది) ఆఆఆ... ఇతను నా..నా... నా కొడుకే.

మళ్లీ మళ్లీ అడిగినా ఆ బిచ్చగత్తె ఆ అబ్బాయి తన కొడుకే అని చెబుతూ వచ్చింది. దాంతో ఒక మహిళా కానిస్టేబుల్ గట్టిగా ప్రశ్నించేసరికి ఆ బిచ్చగత్తె భయపడిపోయింది

బిచ్చగత్తె : నన్ను క్షమించండి సాబ్, ఇతను నా కొడుకు కాదు, ఇతను నాకు ఒంటరిగా దొరికాడు. ఇతనికి ఎవరూ లేకపోవడంతో నేను నా దగ్గరే ఉంచుకున్నాను.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ : ఎక్కడ దొరికాడు ? ఎప్పుడు దొరికాడు ?

బిచ్చగత్తె : సాబ్, ఇతను ఒక తాగుబోతు దగ్గర ఉండడం నేను చూసాను. అతను తాగిన మత్తులో ఈ పిల్లోడిని కొడుతుంటే, నేను కాపాడి నాతో పాటు తెచ్చుకున్నాను. మత్తులో ఉన్న ఆ మనిషి ఈ పిల్లోడు తన కొడుకు కాదని, అమ్మాలని అనుకుంటున్నానని నాతో చెప్పాడు. అతను మత్తులో ఉండటంతో నేను మెల్లిగా ఈ పిల్లోడిని తీసుకుని అక్కడి నుండి పారిపోయి వచ్చేసాను.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ : అతనికి ఈ పిల్లోడు ఎక్కడ దొరికాడు ?

బిచ్చగత్తె : వైజాగ్ లో దొరికాడు. నేను ఈ పిల్లోడిని నాతో పాటు ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాను.

ఆ బిచ్చగత్తె ని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు తమ అదుపులోకి తీసుకున్నారు, అలాగే ఆ పిల్లోడిని కూడా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు తమ స్వాధీనంలోకి తీసుకున్నారు. ఆ పిల్లోడి తల్లిదండ్రులని వెతకడానికి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు చాలా కష్టపడ్డారు కానీ వాళ్ళ గురించి ఎక్కడా ఎలాంటి సమాచారం దొరకలేదు. వైజాగ్ లో కూడా బాగా వెతికారు, చివరికి వార్తాపత్రికలో కూడా ప్రకటన ఇచ్చారు కానీ ఎలాంటి ఆచూకీ దొరకకపోవడంతో ఆ పిల్లోడిని ఒక అనాథాశ్రమానికి పంపించారు, ఈ అనాథాశ్రమం దీన్ దయాళ్ అనే పేరు గల వ్యక్తికి సంబంధించినది. దీన్ దయాళ్ ఆ పిల్లోడిని అనాథాశ్రమానికి తీసుకెళ్లి, అక్కడి మేనేజర్ అయిన దుర్గయ్యకి అప్పగించాడు. దీన్ దయాళ్ అక్కడికి చాలా దూరంలో ఉండేవాడు. ఆయనే ఈ అనాథాశ్రమాన్ని తన స్వంతంగా ఏర్పరిచాడు. అప్పుడప్పుడు ఆయన అక్కడికి వచ్చేవాడు కానీ ఎక్కువగా దుర్గయ్యే అన్నీ చూసుకునేవాడు.

అక్కడ చాలా మంది పిల్లలు వుండేవాళ్ళు, ఎక్కువగా అమ్మాయిలే ఉన్నారు. అమ్మాయిలంటే సమాజానికి ఎందుకంత కక్షో అర్థం కాదు, వాళ్ళని ఏదో చెత్తలాగా విసిరిపారేస్తారు లేదా వదిలించుకుంటారు. ఆ పిల్లోడు అక్కడికి వచ్చినప్పుడు బాగా ఏడ్చేవాడు, అప్పుడు లత అనే ఒక అమ్మాయి, ఆమె వయసు ఐదారు సంవత్సరాల దాకా ఉంటుంది, ఆ పిల్లోడి దగ్గరికి వెళ్లి ఓదార్చడం మొదలుపెట్టింది. ఆ పిల్లోడికి కూడా ఎందుకో ఆమె నచ్చింది, దాంతో ఏడుపు మానేశాడు. అక్కడ కొద్దిగా పెద్ద అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు కూడా ఉన్నారు. పెద్ద అమ్మాయిలు చిన్న పిల్లలని చూసుకోవడం, అలాగే అనాథాశ్రమాన్ని పర్యవేక్షించడం లాంటి పనులు చేసేవాళ్ళు.

దుర్గయ్య అందరితో పని చేయించేవాడు, చిన్నవాడైనా సరే వదిలేవాడు కాదు, పని చేయకపోతే వాళ్ళని కొట్టేవాడు లేదా తిండి పెట్టేవాడు కాదు. దుర్గయ్య ఒక నీచమైన, ఛండాలమైన చెడ్డ మనిషి, అతను అనాథాశ్రమం పేరుతో జనాల దగ్గర నుండి డబ్బులు వసూలు చేసేవాడు. అక్కడి అమ్మాయిలని లైంగికంగా వేధించేవాడు, ఎవరైనా అతని మాట వినకపోతే వాళ్ళని కొట్టేవాడు. పెద్దవాళ్ళైన అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు అతని బాధలు భరించలేక అక్కడి నుండి పారిపోయే వాళ్ళు. ఎవరికీ ఈ పిల్లల గురించి ఎలాంటి పట్టింపు ఉండేది కాదు. కొందరు మంచి మనుషులు అప్పుడప్పుడు దానధర్మాలు చేయడానికి అనాథాశ్రమానికి వచ్చేవాళ్ళు. వాళ్ళు అన్నం, బట్టలు అలాగే ఇతర వస్తువులు ఇచ్చి వెళ్ళేవాళ్ళు.

ఇలాగే రోజులు గడుస్తున్నాయి, రోజులు నెలలుగా మారాయి కానీ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకి ఈ పిల్లోడి తల్లిదండ్రుల గురించి ఎలాంటి ఆచూకీ దొరకలేదు, ఇలాగే కొన్ని సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి అయినా ఎలాంటి జాడ దొరకకపోవడంతో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు కూడా కేసు ఫైల్‌ ని మూసివేశారు. లత రోజంతా ఆ పిల్లోడి తోనే ఉండేది, ఆమే అతనికి "శివ" అని పేరు పెట్టింది. ఆమె శివతో కలిసి ఆడుకునేది, పడుకునేది, అన్నం తినేది. శివ కూడా లతతో ఎంతగా కలిసిపోయాడంటే ఎప్పుడూ ఆమెతోనే ఉండేవాడు. లతనే అతనికి స్నానం చేయించేది, తినిపించేది, తనతో పాటే పడుకోబెట్టుకునేది. ఇన్ని చేసినా లత కూడా పెద్దదేం కాదు కానీ బహుశా అమ్మాయిలు ఇవన్నీ చాలా త్వరగా నేర్చుకుంటారు అనుకుంటా.

ఆ ఇద్దరూ పరస్పరం ఎంతగా కలిసిపోయారంటే ఎల్లప్పుడూ ఇద్దరూ కలిసే వుండేవాళ్ళు. అనాథాశ్రమానికి ఎవరైనా పిల్లలని దత్తత తీసుకోవడానికి వస్తే, వాళ్ళ మొదటి ఎంపిక శివనే అయ్యేవాడు, కానీ అతను లత ని వదిలి వెళ్ళడానికి రెడీ గా ఉండేవాడు కాదు. ఆ పిల్లోడు కొంచెం పెరిగి పెద్దవాడైనప్పుడు లతనే అతన్ని బాగా చూసుకునేది, అలాగే తనతో పాటు కాలేజ్‌ కి తీసుకెళ్లి చదివించేది. లత ఈడు అమ్మాయే మరో అమ్మాయి సరిత, శివ వయసు కి సరిపోయే వయసు ఉండే రజని, వీణ అనే మరో ఇద్దరు అమ్మాయిలు కూడా అక్కడ ఉన్నారు. అక్కడ ఇంకా చాలా మంది పిల్లలున్నారు. శివ, రజని, వీణలతో కలిసి ఆడుకునేవాడు. వాళ్లంతా అప్పట్లో చిన్నపిల్లలు కాబట్టి మేనేజర్ దెబ్బలని భరిస్తూ బ్రతికేవాళ్లు.

ఆడుతూపాడుతూ రోజులు గడిచిపోతున్నాయి, ఆడుకునేటప్పుడు రజని, వీణ లు చాలాసార్లు శివ ముందే తమ నిక్కర్లు విప్పి ఉచ్చ పోసుకోవడానికి కూర్చునేవాళ్ళు. శివ వాళ్ళని శ్రద్ధగా ఉచ్చ పోసుకోవడాన్ని చూస్తూ ఉండేవాడు. శివ ఉచ్చ పోసుకునేటప్పుడు ఆ ఇద్దరు కూడా చూసేవాళ్ళు, చిన్నపిల్లలు కాబట్టి ఇది మామూలు విషయమే, అయితే వాళ్ళ శరీరంలో ఏది వేరుగా ఉందో వాళ్లకి అర్థమవుతూనే ఉండేది. అందరూ కలిసి నగ్నంగానే స్నానం చేసేవాళ్ళు, సంవత్సరాలు గడుస్తున్న కొద్దీ అమ్మాయిల రొమ్ములు ఉబ్బడం మొదలైంది. కొన్ని సంవత్సరాలు అలాగే గడిచాయి అయితే వాళ్ళు మరింత పెద్దవాళ్ళైనప్పుడు అందరూ విడివిడిగా స్నానం చేయడం మొదలుపెట్టారు. అయినాసరే శివ కి లత అప్పుడప్పుడు తనతో పాటు స్నానం చేయించేది.

ఇలాగే అనేక సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి, ఈరోజు పదవ తరగతి రిజల్ట్స్ వచ్చాయి. ఇన్ని ఇబ్బందులు ఎదురైనా శివ చాలా మంచి మార్కులతో పాస్ అయ్యాడు. లత ఒక యువతిగా మారిపోయింది, శివ కూడా ఆరు అడుగుల రెండు అంగుళాలు పొడుగ్గా, ఆజానుబాహుడైన యువకుడిగా మారాడు. శివ, రజని, వీణ లు ముగ్గురూ తమ తమ రిజల్ట్స్ ని తీసుకుని అనాథాశ్రమానికి వచ్చినప్పుడు, శివ పరుగున వెళ్లి లత కోసం వెతికాడు. లత అతనికి కిచెన్‌లో పని చేస్తూ కనిపించడంతో వెనక నుంచి లతా నడుము ని పట్టుకుని గాల్లోకి ఎత్తేశాడు. ఒక్కసారిగా జరిగిన ఈ దాడికి లత భయపడిపోయి, ఆమె నోటి నుండి ఒక కేక బయటికి వచ్చింది. అయినా శివ ఆగకుండా లతని గాల్లోకి ఎత్తుకుని గిరగిరా తిప్పడం మొదలుపెట్టాడు. అక్కడ పని చేస్తున్న మిగతా అమ్మాయిలు కూడా గట్టిగట్టిగా నవ్వుతున్నారు. అది శివనే అని లతకి తెలిసినప్పుడు ఆమె కూడా నవ్వి ఇలా అంది :

లత : ఏం చేస్తున్నావు, నన్ను కిందికి దించు, నేను పడిపోతాను.

శివ : (గిరగిరా తిప్పుతూ) అక్కా, నేను నిన్ను పడిపోనిస్తానా ? నీకేమైనా అయ్యే కంటే ముందే నేను నా ప్రాణాలు ఇచ్చేయనూ !

అని అంటూ శివ, లతని కిందికి దించాడు.

లత : (నకిలీ కోపాన్ని చూపిస్తూ శివ బుగ్గ మీద తేలిగ్గా కొట్టి) చచ్చేది నీ శత్రువులు ! నాకు భయమేసి అలా అన్నానులే. సరే చెప్పు, ఏంటి ? రిజల్ట్స్ వచ్చాయా ? నిన్ను చూస్తుంటేనే తెలుస్తోంది నువ్వు పాస్ అయ్యావని.

శివ : ఉత్తి పాస్ మాత్రమేనా, ఒకసారి నా మార్కుల లిస్ట్ ని చూడండి, ఎంత మంచి మార్కులతో పాస్ అయ్యానో ! ఇదంతా మీ కష్టమే అక్కా. మీరే నన్ను ఈ స్థాయికి తెచ్చారు.

లత : (మార్క్‌షీట్ ని చూస్తూ సంతోషపడుతూ, ఉత్సాహంగా అంది) అరె వాహ్ ! నువ్వు నాకంటే కూడా మంచి మార్కులతో పాస్ అయ్యావు.

శివ : నేను కాలేజీ మొత్తంలోనే ఫస్ట్ వచ్చాను అక్కా. టీచర్లు, ప్రిన్సిపాల్ కూడా నన్ను బాగా మెచ్చుకుంటున్నారు.

లత : వాళ్లు మెచ్చుకోకుండా ఎలా ఉంటారు ! ఏయ్, మీ ఇద్దరిదీ ఏమైంది, మీరెందుకు వెనకాల నిలబడ్డారు ?

రజని : మేం కూడా పాస్ అయ్యాం అక్కా, కాకపోతే మా మార్కులు ఈ కోతికి వచ్చినంత రాలేదు.

శివ : ఏయ్, ఎవరిని కోతి అంటున్నావు బల్లీ ?

రజని : నిన్నే అంటున్నాను జిరాఫీ !

శివ : నన్ను జిరాఫీ అంటావా ?

రజని : అవును అన్నాను, ఏమైనా తప్పుగా అన్నానా ? స్తంభమంత పొడుగ్గా అయ్యావుగా మరి.

శివ : ఉండు నీ పని చెప్తాను !

అని అంటూ శివ రజని వైపు వెళ్లేసరికి, రజని పారిపోవడం మొదలుపెట్టింది.

లత : మీరిద్దరూ ఆగండి, ఏంటి చిన్నపిల్లల్లా గొడవపడుతున్నారు ? శి.....వా... ఆ....గు !

శివ : ఈరోజు నేను దీన్ని వదలను అక్కా.

రజని : కోతీ, నువ్వు కేవలం పల్టీలు కొట్టుకో, నన్ను పట్టుకోవడం నీ వల్ల అయ్యే పని కాదు.

రజిని పారిపోవడం మొదలుపెట్టింది, శివ ఆమె వెనకాల పరిగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు. రజని ఒకసారి ఒకవైపు పారిపోతుంది, మరొకసారి మరోవైపు పారిపోతుంది, ఒకసారి ఏదో ఒక స్తంభం వెనక్కి, మరోసారి లతక్క వెనకన దాక్కుంటోంది. వీళ్లంతా ఇలా సరదాగా అల్లరి చేస్తున్న సమయంలో అనాథాశ్రమం మేనేజర్ దుర్గయ్య అక్కడికి వచ్చి కోపంగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

దుర్గయ్య : ఏంటి ఈ అల్లరి చిల్లరి గొడవ ?

అతని గొంతు వినగానే అందరూ భయంతో వణికిపోయారు. అతను చాలా కఠినాత్ముడు, నంబర్ వన్ నీచుడు. అతను అందరినీ ఎప్పుడూ ఇబ్బంది పెడుతూనే ఉండేవాడు. శివ ని, లత ని వేధించడంలో కూడా అతను ఏమాత్రం వెనుకాడలేదు. సరిత ధైర్యం తెచ్చుకుని అతనితో ఇలా అంది :

సరిత : (భయపడిన గొంతుతో) అది శివ రిసల్ట్ వచ్చింది, అతను మంచి మార్కులతో పాస్ అయ్యాడు, అందుకే...

దుర్గయ్య : (సరిత ని కోపంగా చూస్తూ) అయితే అంత గొడవ చేయాల్సిన అవసరం ఏముంది ? మీ పని మీరు చూసుకోండి లేదంటే ఇక్కడి నుండి తరిమేస్తాను. (శివ ని చూస్తూ) నువ్వు కూడా వెళ్లి పనిలో పడు, వెనుక కట్టెలు పడున్నాయి, వాటిని నరుకు లేదంటే వంట వండడం పూర్తి కాదు, ఎవరికీ తిండి కూడా దొరకదు. (అని అతను అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు)

సరిత : (మెల్లని గొంతుతో) నీచుడు, వెధవ.

అందరూ భయంతో తమ తమ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు, శివ తన గదికి వెళ్ళాడు, అది లత గది కూడా. అక్కడ శివ తన మార్క్‌షీట్ ని పెట్టి బట్టలు మార్చుకుని ఒక పాత టీ-షర్ట్, నిక్కరు లని వేసుకుని వెనుకవైపు ఉన్న గది వైపు నడిచాడు. శివ కూడా మనసులో మేనేజర్‌ ని బూతులు తిట్టుకుంటున్నాడు కానీ ఏమీ చేయలేకపోయాడు, ఎందుకంటే అతను ఇక్కడే ఉండాల్సి ఉంది. లేకపోతే ఆ నీచుడు మరింతగా వేధిస్తాడు. అనాథాశ్రమానికి చెందిన చాలా మంది అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు కొంచెం పెద్దవాళ్ళైన తర్వాత ఆ మేనేజర్ వల్లే పారిపోతుండే వాళ్ళు. కానీ శివ పారిపోలేడు. వెళ్లినా కూడా ఎక్కడికని వెళ్తాడు ? పైగా అతను ఒంటరి వాడు కూడా కాడు, లత అక్క కూడా తనతోనే ఉంది. అతను వాళ్ళని వదిలిపెట్టి వెళ్లలేడు. ఇప్పుడు ఇదే అతని ఇల్లు.

ఇక్కడ లత, సరిత అలాగే చిన్నవాళ్ళైన ఇతర అమ్మాయిలు, రజని, వీణ అందరూ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు.

సరిత : ఇలాంటి నీచుడిని ఇక్కడ మేనేజర్‌ గా చేశారు. వాడిని నేనే చంపేయాలనిపిస్తుంది.

లత : వదిలేయ్ లే. దేవుడే మన తలరాత ని అలా రాసినప్పుడు ఇంకెవరిని దోషిగా అనాలి ?

సరిత : నిజంగా లత, ఈ వెధవ దేవుడు కూడా మన తలరాత ని రాసేటప్పుడు ఎవరితో గొడవపడి రాశాడో ఏమో. కన్నవాళ్ళు కూడా మనల్ని ఆరుబయట పారేశారు. ఆ నీచులకి పోషించడం చేతకాకపోతే కనడం ఎందుకు ? వాళ్ళ పది నిమిషాల ఆనందం కోసం ఆ నీచులందరూ మన జీవితాన్ని నరకం చేశారు.

లత : ఆ మాటలని వదిలేయ్. మనం అందుకు ఏమీ చేయలేం.

సరిత : నిజం చెప్తున్నా, ఎప్పుడైనా ఆ వెధవ నా ముందుకొస్తే మాత్రం కొట్టి కొట్టి ఆ నీచుడి పరిస్థితి ని దారుణంగా మారుస్తాను.

లత : ఆపు నా తల్లీ, ఎప్పుడు చూసినా కత్తిలా మారుతుంటావు. మేనేజర్‌తో కూడా గొడవపడుతుంటావు. ఎప్పుడైనా ఇక్కడి నుండి బయటికి గెంటేస్తే మనం ఎక్కడికి వెళ్తాము ?

సరిత : ఆ నీచుడు నన్ను ఏం గెంతుతాడులే. నాతో వాడు ఉచితంగా ఆనందాలు పొందుతున్నాడు. ఎప్పుడైనా ఆ వెధవ పనులన్నీ బయటపెట్టకపోతే చూడు. నీచుడు ఇక్కడి డబ్బులు, మనకోసం జనాలు దానంగా ఇచ్చివెళ్లే వస్తువులన్నీ వాడే తింటున్నాడు, పైగా ఇక్కడి అమ్మాయిలని చెడగొడుతున్నాడు అది వేరే విషయం. మన తలరాతే చెడ్డది. మనలాంటి అమ్మాయిలని ఎవరూ పెళ్లి కూడా చేసుకోరు లేదంటే ఎప్పుడో ఇక్కడ నుండి పారిపోయేదాన్ని. ఇక్కడ వీడు ఒక్కడే ఉన్నాడు, బయట అయితే అడుగుడుగునా ఇలాంటి మృగాళ్లే నిండిపోయి ఉన్నారు. పైగా ఈ దేవుడు కూడా మనల్ని ఇక్కడికి పంపి మన విషయమే మర్చిపోయాడు.

లత ఎలాంటి సమాధానం ఇవ్వదు, కేవలం ఆమె కళ్లలో కూడా నీళ్లు నిండాయి. ఈ మేనేజర్ నుండి లత తనని తాను ఎలా కాపాడుకుంటూ వస్తోందో ఆమెకే బాగా తెలుసు. రోజూ వాడు ఏదో ఒక సాకుతో ఆమెని ఇబ్బంది పెడుతూనే ఉంటాడు, ఆమెతో అసభ్యకరంగా మాట్లాడుతుంటాడు. వాడు ఎంతగా వేధించేవాడంటే లత పదవ తరగతి తర్వాత చదువు కూడా ఆగిపోయింది. కాలేజీ సమయానికి ముందే వాడు ఆమెకి పనులని అప్పగించేవాడు. తరచూ అందరూ కాలేజీ కి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లాల్సి వచ్చేది. రోజుకి రెండు కిలోమీటర్ల కన్నా ఎక్కువగా పరిగెత్తాల్సి వచ్చేది. దానికి తోడు కాలేజీ కి ఆలస్యంగా వెళ్తే అక్కడ కూడా శిక్ష పడేది. లత అమ్మాయి కావడంతో ఏదో తేలికపాటి శిక్ష ని ఇచ్చి వదిలేసే వాళ్ళు కానీ శివ కి మాత్రం గ్రౌండ్ మొత్తం 5 లేదా 10 రౌండ్ లు వేయాల్సి వచ్చేది. అందుకే శివ సమయానికి కాలేజీ కి చేరుకోవాలని లత, శివ కోసం బడి మానేసింది.

అయినాసరే వాడు శివని అలాగే ఇబ్బంది పెడుతూనే ఉండేవాడు. కట్టెలు నరకడం, ధాన్యపు బస్తాలు మోపించడం, పెద్ద పెద్ద గిన్నెలు కడిగించడం, వాటిని ఎత్తి పెట్టడం లాంటి పనులు చేయించేవాడు. అక్కడ వాస్తవానికి 6-7 చిన్న గదులు, ఒక పెద్ద హాలు ఉన్నాయి. పెద్ద హాలులో చిన్నపిల్లల్ని వుంచేవాళ్ళు, వాళ్ళతోబాటు ఎవరో ఒక పెద్దవాళ్ళు వుండేవాళ్ళు. ఎక్కువగా సరితక్క వాళ్ళ తోనే ఉండేది, ఎప్పుడో ఒకసారి మాత్రం లతక్క ఉండేది, అప్పుడప్పుడు శివ కూడా అక్కడే పడుకునేవాడు. అయితే ఎక్కువగా శివ, లతక్కలు ఒకే గదిలో పడుకునేవాళ్ళు. ఒక గదిలో రజని, వీణ లు పడుకునేవాళ్ళు. ఆ ఇద్దరి మధ్య మంచి స్నేహం ఉంది. ఒక గదిలో ఎప్పుడూ సరితక్క పడుకునేది. మిగతా గదుల్లో సామాగ్రి పెట్టేవాళ్ళు. ఒక గది ఆఫీస్ కోసం ఉండేది, అక్కడ ఆఫీస్ సామాను ఉండేది. ఒక గది మేనేజర్ కోసం ఉండేది. మొదట్లో అతను ఇక్కడే ఉండేవాడు కానీ గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఏంటో తెలియదు కానీ అతను ఎక్కువగా బయటే ఉంటున్నాడు. ఈ అనాథాశ్రమం ఎవరిదో ఆ దీన్ దయాళ్ గారు ఇప్పుడు ఇక్కడికి రావడం లేదు. దుర్గయ్య ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు అమ్మాయిలని తన కామవాంఛ కి బలి చేయడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉండేవాడు. అయితే ఇప్పుడు అతని వయసు కూడా పెరుగుతోంది. మొదట్లో చాలా మంది అమ్మాయిలని తన కామవాంఛ కి బలి చేశాడు, అందుకే చాలా మంది అమ్మాయిలు ఇక్కడి నుండి పారిపోయారు.

రాత్రి పూట శివ లతతో పాటే ఉండేవాడు, అందువల్లనే మేనేజర్ ఎప్పుడూ లత విషయంలో విజయవంతం కాకపోయేవాడు లేదంటే మిగతా అమ్మాయిల లాగే లత పరువు ని కూడా అతను పాడు చేసేవాడు. అనాథలుగా ఉండటం వల్ల వాళ్ళ గురించి పట్టించుకునే వాళ్ళు ఎవరూ ఉండరు. ఇదంతా లత ఆలోచిస్తూ తన కళ్ళని తుడుచుకుని రజిని తో ఇలా అంది.

లత : రజని, వెళ్లి శివ కి సహాయం చేయి.

రజని : సరే అక్క.

అని రజని వెనకవైపు కి వెళ్ళింది, అక్కడ శివ కోపంగా కట్టెలు నరుకుతూ కనిపించాడు.

రజని, శివ కంటే మునుపే ఆ అనాథాశ్రమానికి వచ్చింది. ఆమె ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు కేవలం రెండు మూడు రోజుల పసిపాప. అయితే ఆమె కూడా శివ వయసుకి ఇంచుమించుగా ఉండే అమ్మాయే. చామన ఛాయ రంగు, గోధుమ రంగులో ఉంటుంది కానీ శుభ్రంగా, కాంతివంతంగా ఉంటుంది, చూడటానికి అందంగా ఉంటుంది, కళ్లు కూడా పెద్ద పెద్దగా ఉంటాయి, పదునైన ముక్కు కింద సన్నని పెదవులు రజినీని చూడటానికి ఆకర్షణీయంగా మారుస్తాయి. అలాంటి వాతావరణంలో పెరగడం వల్ల శరీరం కాస్త సన్నగానే వుంది. అయితే యవనారంభంలో ఉంది కాబట్టి శరీరం కొద్దిగా నిండటం మొదలైంది. రొమ్ములు ఉబ్బిపోయి యౌవనపు చరమస్థితిలో ఉన్నాయి, నడుము క్రింది భాగం కూడా కొద్దిగా వెడల్పుగా అయ్యింది, ఇది సాధారణంగా అమ్మాయిలు పెద్దవారైనప్పుడు జరుగుతుంది.

రజిని గంతులు వేస్తూ పరుగెత్తుకుంటూ వెనక్కి చేరుకుని, శివ గట్టిగట్టిగా కట్టెలు నరుకుతుండడాన్ని చూసింది. రజిని కొద్దిసేపు శివని చూసింది. ఇప్పుడు రజిని యువతిగా మారుతోంది కాబట్టి అబ్బాయిలని చూసే కోణం కూడా మారిపోయింది. ఇతను చిన్నప్పటి నుండి తనతో ఉన్న శివ నే. తనతో ఆడుకున్నాడు, గొడవపడ్డాడు, నవ్వుకున్నాడు. చిన్నతనంలో ఇద్దరూ కలిసి స్నానం కూడా చేసేవాళ్ళు. అయితే అదంతా చిన్నతనం. ఇప్పుడు ఇద్దరూ పెద్దవాళ్ళైయ్యారు. వాస్తవానికి అప్పటి శివకి ఈ అబ్బాయి, అమ్మాయిల సంబంధాల గురించి ఏమీ తెలియదు కానీ రజని అనాథాశ్రమంలో ఈ ఆటలని ఇప్పటికే చూసి ఉంది కాబట్టి ఆమెకి ఈ విషయంలో కాస్త అవగాహన ఉంది.