Incest மருத்துவரின் இரகசிய ஆணை - அம்மாவின் சூடான மருத்துவம்

[tweeny_fory]

அடுத்த நாள் காலை டாக்டர் ரமேஷ் சரியாக ஐந்து மணிக்கு எழுந்தார். முகத்தைக் கழுவி, எளிய சட்டை மற்றும் பேன்ட் அணிந்து, காலை நடைக்கு வெளியே சென்றார். தெருக்கள் இன்னும் அமைதியாக இருந்தன. மூலைக் கடையில் செய்தித்தாள் வாங்கி, ஒரு கண்ணாடி பலமான டீ குடித்துவிட்டு, 5:50 மணிக்குள் கிளினிக்குக்குத் திரும்பினார். 

 
அவர் மெதுவாக கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தார். சங்கர் அறையின் தொலைவான பக்கத்தில் இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான். பிரியா துணியின் மேல், இப்போது பக்கவாட்டில் சுருங்கி, சுவரை நோக்கிப் படுத்திருந்தாள். இரவில் போர்வை நழுவியிருந்தது. அந்த இடைவெளியில் அவளது நிர்வாண இடுப்பின் மென்மையான வளைவு, தொடையின் அடிப்பகுதி, மற்றும் வட்டமான சூத்தின் தெளிவான பகுதி காலை வெளிச்சத்தில் தெரிந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் ஒரு கணம் அவளை அமைதியாகப் பார்த்தார். பின்னர் சங்கரின் தோளை மெதுவாக அசைத்தார். 
 
“எழுந்திரு,” என்று அவர் மென்மையான குரலில் சொன்னார். “காலை ஆயிடுச்சு.” 
 
சங்கர் கண்களைத் திறந்தான். இன்னும் தூக்கக் கலக்கத்துடன். 
 
சங்கர் எழுந்து உட்கார்ந்து தன் அம்மாவைப் பார்த்தான். சில விநாடிகளுக்குப் பிறகு அருகில் சென்று மென்மையாக அழைத்தான். 
 
“அம்மா… அம்மா, எழுந்திட்டியா?” 
 
பிரியா அசைந்தாள். அவளது முகத்தில் சிறிய சுளிப்பு தோன்றியது. அவள் சற்று நகர்ந்தாள். பிறகு அவளது கண்கள் மெதுவாகத் திறந்தன. ஒரு கணம் அவள் கிளினிக்கின் வெள்ளைக் கூரையை வெறித்துப் பார்த்தாள். பின்னர் விழிப்பு வந்தது. 
 
அவள் தன் தோலில் குளிர்ந்த காற்றை உணர்ந்தாள். அவள் முழுவதுமாக நிர்வாணமாக இருந்தாள். போர்வை நழுவியிருந்தது. அவளது கால்கள் இன்னும் சற்று விரிந்திருந்தன. உடனே அவளது முகம் சூடேறியது. 
 
அவள் வேகமாக போர்வையை மார்பு வரை இழுத்து, தன் கனமான முலைகளை மூடி, பாதி உட்கார்ந்தாள். அவளது அசைவுகள் மெதுவாகவும், விறைப்பாகவும் இருந்தன. போர்வையை சரிசெய்யும்போது அவளது வலது கை தொடைகளுக்கு இடையில் பட்டது. 
 
அவளது விரல்கள் ஒன்றைத் தொட்டன — பிசுபிசுப்பான ஒன்று. 
 
அவள் உறைந்து போனாள். 
 
அவளது முடியுள்ள புண்டை உலர்ந்த மற்றும் பாதி உலர்ந்த விந்து மற்றும் சாறுகளால் பூசப்பட்டிருந்தது — நேற்றிரவு மூன்று தீவிர உச்சங்களிலிருந்து வந்த அவளது சொந்த சாறுகள் அதிகம். அந்த பிசுபிசுப்பு வெளிப்புற உதடுகளுக்கு இடையில் அடர்த்தியாக இருந்தது. மென்மையான முடியில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. சில பகுதிகள் உள் தொடைகளில் மெல்லிய வெள்ளைச் சுண்ணாம்பு போல் உலர்ந்திருந்தன. 
 
பிரியாவின் முகம் ஆழமாக சிவந்தது. அவள் வேகமாக தொடைகளை இறுக்கமாக மூடி, போர்வையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தாள். 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
*நான் எங்கே இருக்கிறேன்…? இது வீடு இல்லை. இது கிளினிக். நான் இங்கே தூங்கிவிட்டேன்… முழுவதுமாக நிர்வாணமாக… என் மகன் மற்றும் டாக்டர் முன். நேற்று… அவர்கள் இருவரும்… என் புண்டை… மூன்று முறை… நான் மூன்று முறை வந்தேன். 

என் உடல் இன்னும் திறந்தும், உணர்ச்சி மிகுந்தும் இருக்கிறது. இந்த பிசுபிசுப்பு… எல்லாம் என்னுடையது. கடவுளே… எனக்கு என்ன நடக்கிறது? நான் ஒரு அம்மா. நான் ஒரு விதவை. ஆனால் நேற்றிரவு நான் இங்கே கால்களை விரித்துப் படுத்திருந்தேன்… என் சொந்த மகன் என்னை நக்கி என்னை உடைக்கும் வரை. இப்போது நான் இப்படி விழிக்கிறேன்… பிசுபிசுப்பாக… வெட்கமின்றி… இந்த அறையில்.* 
 
அவளால் சங்கரின் கண்களைப் பார்க்க முடியவில்லை. அவளது குரல் மென்மையாகவும், கரகரப்பாகவும் வந்தது. 
 
“சங்கர்… டிரஸ்… என்ன டா… நான்… இவ்ளோ நேரம்…” 
 
அவள் போர்வையை இன்னும் மேலே இழுத்து, கழுத்திலிருந்து முட்டி வரை முழுவதுமாக தன்னை மூடி, ஆழமான வெட்கத்துடன் முகத்தைத் திருப்பினாள். அவள் எங்கே இருக்கிறாள், அவளது உடல் என்ன செய்தது, நேற்றிரவு அவள் எதை அனுமதித்தாள் என்ற உண்மை அவளது நெஞ்சில் கனமாக அமர்ந்தது. 
 
சங்கர் பிரியாவை மெதுவாகக் குளியலறைக் கதவு வரை அழைத்துச் சென்றான். அவள் போர்வையை இறுக்கமாக உடலைச் சுற்றிப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளது கால்கள் இன்னும் சற்று பலவீனமாகவே இருந்தன. 
 
“அம்மா… உள்ளே போயிடு. சோப்பு, டவல் எல்லாம் இருக்கும்,” என்று சங்கர் மென்மையாகச் சொன்னான். 
 
பிரியா பதில் சொல்லாமல் தலையாட்டினாள். அவள் தன் பாவாடை, பிளவுஸ், புடவை ஆகியவற்றை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே சென்றாள். கதவைப் பூட்டினாள். 
 
சில விநாடிகள் அவள் கதவின் பின்புறம் சாய்ந்து நின்றாள். மூச்சு வேகமாக இருந்தது. உண்மை மீண்டும் அவளைத் தாக்கியது — அவள் போர்வைக்குள் நிர்வாணமாக இருக்கிறாள். கால்களுக்கு இடையில் பிசுபிசுப்பு. கிளினிக் குளியலறையில். 
 
அவள் மெதுவாக போர்வையை கீழே விட்டாள். சிறிய கண்ணாடியின் முன் நின்றாள். 
 
கண்ணாடியில் அவளது பிம்பம் தெரிந்தது. சோர்வான முகம். சற்று வீங்கிய உதடுகள். முலைகளிலும் உள் தொடைகளிலும் மங்கலான அடையாளங்கள். முடியுள்ள புண்டையிலும் மேல் தொடைகளிலும் அவளது சொந்த சாறு உலர்ந்து பிசுபிசுப்பாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
*இது நான் தானா? நேற்று இந்த உடல் மூன்று முறை உடைந்தது… என் பையன் நாக்கு… டாக்டர் நாக்கு… என் சாறு என் தொடைகளில் உலர்ந்து கிடக்கிறது… நான் என்ன ஆனேன்?* 
 
அவள் குறைந்த பிளாஸ்டிக் மலத்தில் உட்கார்ந்தாள். மேலே இருந்த பிளாஸ்டிக் குவளையால் தண்ணீர் எடுத்து கால்களுக்கு இடையில் ஊற்றினாள். பிசுபிசுப்பு மென்மையாகியது. அவள் கையால் மெதுவாகத் தன் புண்டையைக் கழுவினாள். 
 
அது இன்னும் உணர்ச்சி மிகுந்ததாகவும், சற்று வீங்கியதாகவும் இருந்தது. சங்கரின் நாக்கின் நினைவும், மூன்று உச்சங்களின் நினைவும் மீண்டும் வந்தன. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
*இது என் பையனின் எச்சில்… என் சொந்த சாறு… நான் மூன்று முறை வந்தேன்… நான் என்ன ஆனேன்? ஒரு அம்மா… ஒரு விதவை… இப்படி…* 
 
அவள் முழுமையாகக் குளிக்கத் தொடங்கினாள். சோப்பை எடுத்து உடல் முழுவதும் தடவினாள் — முலைகள், வயிறு, இடுப்பு, தொடைகள், குறிப்பாக கால்களுக்கு இடையில். புண்டையையும் அதைச் சுற்றியுள்ள மென்மையான முடியையும் கூடுதல் நேரம் செலவிட்டு சுத்தம் செய்தாள். நேற்றிரவைக் கழுவிவிட முயற்சிப்பது போல். 
 
அவளது கைகள் சற்று நடுங்கின. தண்ணீர் அவளது கனமான முலைகளின் மேல் வழிந்து, வயிற்றின் மேல் ஓடியது. அவள் தன் உடலின் எடையையும், தீவிர இன்பத்தின் எஞ்சிய மென்மையையும் உணர்ந்தாள். 
 
முதலில் வெட்கமும் குற்ற உணர்வும் மட்டுமே இருந்தன. பிறகு ஒரு அமைதியான ஏற்பு வந்தது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
*நான் இதை என் மகனுக்காகச் செய்தேன். அவன் மேம்படுகிறான். டாக்டர் இது அவசியம் என்றார். நான் ஒரு தாய். தாய் தன் மகனுக்காக எதையும் செய்வாள்.* 
 
தண்ணீரின் கீழ் அவளது முலைக்காம்புகள் சற்று நிமிர்ந்தன. அவளது புண்டை இன்னும் திறந்தும், உணர்ச்சி மிகுந்தும் இருந்தது. அவள் இன்பத்திற்காகத் தன்னைத் தொடவில்லை. ஆனால் அந்த எஞ்சிய உணர்வை அவள் கவனித்தாள். 
 
அவள் டவலால் உடலைத் துடைத்தாள். முதலில் பாவாடையை அணிந்து இறுக்கமாகக் கட்டினாள். சுத்தம் செய்த பிறகு தொடைகளை இறுக்கமாக மூடியபோது, இன்னும் காலியாகவும், உணர்ச்சி மிகுந்ததாகவும் இருப்பதை உணர்ந்தாள். 
 
பின்னர் பிளவுஸ். கைகள் இன்னும் சற்று நடுங்கியதால் கொக்கிகளை மாட்ட சிரமப்பட்டாள். இறுதியாக புடவை. அவள் கவனமாகச் சுற்றி, பல்லுவை இறுக்கமாகக் குத்தி, மீண்டும் தன் சாதாரணத் தோற்றத்திற்கு வர முயன்றாள். 
 
முடிந்ததும் கண்ணாடியில் ஒருமுறை பார்த்தாள். வெளிப்புறத்தில் அவள் மரியாதைக்குரிய அம்மாவாகத் தெரிந்தாள். உள்ளே இன்னும் பிசுபிசுப்பின் நினைவும், நேற்றிரவின் நினைவும் இருந்தன. 
 
கதவைத் திறப்பதற்கு முன் அவள் ஆழமாக மூச்சு விட்டாள். புடவையைச் சரிசெய்து, முகத்தைத் தயார்படுத்தினாள். 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
*இப்போ அவர்களை எதிர்கொள்ள வேண்டும்… என் மகனையும் டாக்டரையும்… எல்லாவற்றிற்கும் பிறகு.* 
 
அவள் கதவைத் திறந்தாள்.